ตอนที่ 145 ใช้เงินไปอีก 1 แสน

หวงเสี่ยวเว่ยไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกของเขาออกมายังไงแล้วในตอนนี้

นี่เป็นเรื่องที่ประหลาดใจที่สุดสำหรับเขา เขาเคยเห็นซูเปอร์มาร์เก็ตในเซียงเจียงมาก่อน ตอนนั้นพี่สามก็ได้พาเราไปเดินที่นั่นกับพี่ลู่กั๋วเฉียงอีกด้วย

สถานที่นั่นเป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก ไม่จำเป็นต้องมีพนักงานเพื่อขายของ ผู้คนที่นั่นถือตระกร้าของพวกเขาแล้วหยิบสินค้าที่ต้องการเองเลย สินค้าทุกชิ้นมีป้ายราคาบอกทุกอย่าง

มีการจัดวางสินค้าประเภทเดียวกันให้อยู่ใกล้กัน สามารถตัดสินใจเลือกว่าจะเลือกของแพงหรือของถูกได้

นี่คือซูเปอร์มาร์เก็ตที่พี่สามต้องการให้เราเปิดใช่ไหม?

หวงเสี่ยวเว่ยยังรู้สึกคลุมเครือกับคำว่าซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่มาก แม้ว่าเขาจะเคยได้ไปเดินที่เซียงเจียง แต่เขาก็ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรเกี่ยวกับซูเปอร์มาร์เก็ตเลย

"พะ..พี่…สะ..พี่สาม"

หวงเสี่ยวเว่ยตื่นเต้นมากจนพูดติดอ่าง

"ทำไม? นายไม่อยากทำงั้นเหรอ?"

ซูข่านขมวดคิ้วของเขาเล็กน้อย และพูดต่อว่า

"นายจะทำงานที่ร้านวังหลวงต่อไปก็ได้ เดี๋ยวฉันหาคนอื่นมาทำงานนี้แทนเอง"

หวงเสี่ยวเว่ยตกใจที่ยิน ตอนนี้ร้านอาหารวังหลวงเฒ่าจางเป็นเจ้าของร้านอาหารแล้ว ทางด้าน KFC เสี่ยวหู่กับพี่หวางเอ๋อก็ได้เป็นเจ้าของเช่นกัน ตอนนี้โอกาสในการเป็นเจ้าของร้านมาถึงแล้ว

"ไม่ครับพี่สาม ผมอยากทำ"

อยู่ดีๆหวงเสี่ยวเว่ยก็พูดขึ้นมาอย่างมั่นใจ อาการพูดติดอ่างเมื่อสักครู่ได้หายไปแล้ว

"ฉันไม่ได้บังคับนะ จะทำจริงเหรอ?"

ซูข่านถามด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย

"ทำครับ ผมทำได้แน่นอน"

หวงเสี่ยวเว่ยพูดอย่างมั่นใจ

"ถ้าผมทำงานนี้ไม่ได้ พี่สามช่วยลงโทษผมอย่างสาสมได้เลยครับ ผมจะไม่ว่าอะไรพี่สามเลย"

หลังจากพูดจบหวงเสี่ยวเว่ยก็จ้องไปที่ซูข่าน เขายังกลัวว่าซูข่านจะเอางานนี้ให้คนอื่นทำ

ถ้าเป็นอย่างงั้นจริง เขาต้องร้องไห้ออกมาแน่นอน

"ฮ่าๆ"

ซูข่านเห็นใบหน้าที่ดูมั่นใจแต่สายตาที่ยังเป็นกังวลของหวงเสี่ยวเว่ย เขาหัวเราะออกมา

หวงเสี่ยวเว่ยกลัวที่จะพลาดโอกาสนี้ หัวใจของเขาเต้นแรงมากหลังรอคำตอบของซูข่าน

ซูข่านเห็นตาของหวงเสี่ยวเว่ยที่จ้องมาที่เขาอย่างไม่กระพริบ ตอนนี้หวงเสี่ยวเว่ยกำลังมั่นใจในตัวเองสุดๆ

ซูข่านก็ได้พูดต่อว่า

"เอา่ละๆ งั้นนายก็รับผิดชอบในการเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตละกัน ทำมันให้ดีล่ะ"

"ขอบคุณครับพี่สาม ผมขอสัญญาเลยว่ามันจะต้องออกมาดีอย่างแน่นอน"

หวงเสี่ยวเว่ยตะโกนด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น

เขารู้สึกโล่งใจ ในที่สุดพี่สามก็ได้ให้โอกาสนี้กับเขา ถ้าเขาไม่ได้ทำงานนี้ละก็ เขาจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

ลองคิดดูสิ ร้านอาหารวังหลวงสามารถรับลูกค้าได้กี่คน?

ซูเปอร์มาร์เก็ตที่เขาเห็นในเซียงเจียง ที่นั่นสามารถรองรับคนได้เป็นร้อยๆคนในเวลาเดียวกัน การจัดการกับซูเปอร์มาร์เก็ตจะต้องยากกว่าร้านวังหลวงไม่รู้ตั้งกี่เท่า

หรือยากกว่าร้าน KFC ของเสี่ยวหู่

ดูเสี่ยวหู่ตอนนี้สิ ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนรู้จักร้าน KFC ที่นั่นเป็นร้านที่มีชื่อเสียงที่สุดแล้วในเมืองนี้

ไหนยังจะพี่ลู่กั๋วเฉียง ตอนนี้เขาได้งานใหญ่ไปทำถึงที่เผิงเฉิง ฉันรู้สึกอิจฉาเขามาก ที่ได้งานใหญ่แบบนั้น

"ตามฉันมา"

ซูข่านยืนขึ้นและมองไปที่หวงเสี่ยวเว่ย จากนั้นเขาก็เดินนำหวงเสี่ยวเว่ยออกจากห้องไป

ซูข่านเดินนำหวงเสี่ยวเว่ยมาที่ห้องเขาของ เขาเปิดประตูและเดินเข้าไป

หวงเสี่ยวเว่ยเห็นซูข่านเดินเข้าไปในห้องของเขา แต่หวงเสี่ยวเว่ยไม่กล้าที่จะเดินเข้าห้อง

"เข้ามาสิ"

ซูข่านตะโกนเรียก

เมื่อหวงเสี่ยวเว่ยได้ยิน เขาก็เดินเข้าไปในห้องช้าๆ หวงเสี่ยวเว่ยไปนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง เขาไม่กล้าที่มองรอบๆห้องของซูข่าน

ซูข่านได้หยิบเอาแผนทำซูเปอร์มาร์เก็ตออกมา เขาเขียนทุกอย่างด้วยมือของเขาเอง

นอกจากนี้ยังมีแผนการฝึกพนักงานที่จะมาทำงานอีกด้วย

ซูข่านยังได้นำถุงใบหนึ่งออกมาให้กับหวงเสี่ยวเว่ยอีก

ในนั้นมีแบงค์ 100 หยวนอยู่หลายใบ รวมๆแล้วมีประมาณ 100,000 หยวน

ซูข่านได้ยื่นทุกอย่างของเขาให้กับหวงเสี่ยวเว่ย

"ครับพี่สาม"

หวงเสี่ยวเว่ยยืนขึ้นเมื่อเห็นซูข่านยื่นของเยอะแยะมาให้กับเขา

"นี่คือแผนการเกี่ยวกับการสร้างซูเปอร์มาร์เก็ต มีการฝึกอบรมพนักงานอยู่ข้างในด้วย นายลองเอาไปอ่านดู แล้วทำตามแผนข้างใน"

หวงเสี่ยวเว่ยหยิบของทั้งหมดมาเขาเห็นด้านบนเขียนอักษรตัวใหญ่เป็นภาษาต่างประเทศ

"Carrefour Supermarket"

ด้วยตัวอักษรที่ใหญ่กว่าตัวอื่น หวงเสี่ยวเว่ยเลยคิดว่านี้คงจะเป็นชื่อของที่นี่อย่างแน่นอน

มีชื่อภาษาจีนเขียนกำกับเอาไว้อยู่ไม่ไกล มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นในประเทศจีนที่รู้จักกับภาษาอังกฤษ

"คาร์ฟูร์ ซูเปอร์มาร์เก็ต"

"เป็นชื่อที่ดีมากเลย"

หวงเสี่ยวเว่ยพูดกับตัวเองในใจ

"สินค้าที่จะขายในซูเปอร์มาร์เก็ตนี้ นายไปหาจางเฉียงแล้วปล่อยให้เขามาจัดการในส่วนนี้"

จางเฉียงเป็นที่รู้จักอย่างมากในหนานจิง และภาคเหนือของประเทศจีน เขาสามารถหาสิ่งของที่ต้องการขายในซูเปอร์มาร์เก็ตได้ทุกอย่าง

การที่ให้จางเฉียงไปจัดการหาของพวกนี้เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลยที่เดียว

ไม่ว่าสินค้าหรือของพวกนั้นจะหายากแค่ไหน แต่ถ้ารู้จักแหล่งที่สามารถหาได้ละก็ ของในซูเปอร์มาร์เก็ตก็จะไม่มีวันขาด

"ครับผม"

หวงเสี่ยวเว่ยพยักหน้า

ซูข่านได้พูดต่อว่า

"ถ้านายมีปัญหาอะไร ให้นายไปปรึกษากับหวางเอ๋อที่ร้าน KFC ได้เลย บอกเขาว่าฉันสั่งให้นายมาปรึกษากับเขา"

"แต่ถ้าหวางเอ๋อไม่สามารถให้คำปรึกษากับนายได้ นายค่อยมาพบกับฉันที่นี่"

ถ้าหวางเอ๋อไม่สามารถให้คำปรึกษาได้ ในหนานจิงคงไม่มีใครแล้ว ต้องเป็นตัวซูข่านเอง

นี่เป็นเหตุผลที่ซูข่านปล่อยให้หวางเอ๋อพยายามที่จะทำงานแทนเขา หวางเอ๋อเป็นเสมือนกับตัวแทนในการคุยกับซูข่านโดยตรง

"ในถุงกระดาษนั่นมีเงินอยู่ 100,000 หยวน"

"มันเอาไว้ใช้สำหรับไปเช่าสถานที่ที่มีพื้นที่ใหญ่ๆ แต่ถ้าติดต่อจนสามารถซื้อได้ก็ซื้อมันซะ"

"ถ้าเงินนี่หมด นายค่อยกลับมาเอาเพิ่ม"

หวงเสี่ยวเว่ยที่ได้ยิน เขาก็ปากอ้าค้างออกมา