บทที่ 5 - กู่เทียนอู๋กง ไอ้ขโมยขโมยไห

บทที่ 5 - กู่เทียนอู๋กง ไอ้ขโมยขโมยไห

กู้เหวินถือไหกู่สีเขียวไว้ในมือด้วยแววตาสงบนิ่งพลางเอ่ยขึ้น

"เปิด!"

ในชั่วพริบตา

อายุขัยหนึ่งร้อยปีมลายหายไปราวกับสายน้ำที่ไหลทะลักเข้าไปในไหกู่สีเขียว

เพียงไม่นานฝาปิดกระเบื้องเคลือบด้านบนก็ค่อยๆ เลือนหายไป แสงสีฟ้าสาดส่องออกมาจากภายในไหกู่ เป็นสีฟ้าครามดุจน้ำทะเลที่ดูบริสุทธิ์และแฝงไปด้วยประกายแห่งความฝัน

ภายในไหกู่มีกู่ตัวโปร่งใสยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงกลาง มันคือกู่ล่องหน!

กู่ล่องหนมีขนาดตัวเล็กจิ๋ว ร่างกายโปร่งใสไร้สีและบริสุทธิ์ผุดผ่อง ดูคล้ายกับกุ้งตัวน้อยสีขาวโปร่งแสงที่ถูกห่อหุ้มด้วยหยดน้ำ

โดยปกติแล้วกู่ล่องหนจะอยู่ในสถานะล่องหนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ไหกู่มีคุณสมบัติลบล้างการล่องหน ทำให้ตอนนี้กู้เหวินสามารถมองเห็นมันได้ด้วยตาเปล่า

"กู่ล่องหนในชาตินี้ ได้มาแบบไม่ต้องลงแรงเลยแฮะ"

น้ำเสียงของกู้เหวินเจือไปด้วยความทอดถอนใจ

ในชาติก่อนกว่าเขาจะได้กู่ล่องหนมาครอง เขาต้องบุกป่าฝ่าดงจนแทบพลิกแผ่นดิน ใช้เวลาถึงสองปีครึ่งเต็มๆ กว่าจะหามันเจอและหลอมรวมได้สำเร็จ

และกู่ล่องหนตัวนี้ก็อยู่คู่กับกู้เหวินไปจนถึงตอนที่เขากลายเป็นผู้ใช้กู่ระดับเจ็ด!

ใครจะไปคิดว่าชาตินี้จะได้กู่ล่องหนมาง่ายดายขนาดนี้

ในฐานะกู่สายซัพพอร์ตระดับท็อปเทียร์ของกู่ระดับสีม่วง กู่ล่องหนจึงมีมูลค่าและความสำคัญทางยุทธศาสตร์สูงลิบลิ่ว

กู้เหวินครุ่นคิดเพียงครู่เดียวก็ตัดสินใจได้ทันทีว่าเขาจะหลอมรวมกู่ล่องหนตัวนี้

แม้ว่าถ้าเอากู่ล่องหนไปหาคนซื้อกระเป๋าหนัก มันจะขายได้ราคาอย่างต่ำถึงสิบล้านเหรียญเงิน!

และถ้ามีเงินสิบล้านเหรียญเงิน เขาก็สามารถเปิดไหกู่รัวๆ ในเวลาสั้นๆ เพื่อกวาดกู่วิวัฒนาการรวมถึงกู่ทรงพลังที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกนับไม่ถ้วนมาครองได้

แต่ทว่า!

ต่อให้เขาเปิดได้กู่ที่ทรงพลังมากมายแค่ไหน ก็ใช่ว่าเขาจะหากู่ล่องหนตัวที่สองเจอในเวลาสั้นๆ ได้

ตามสถิติอย่างไม่เป็นทางการ ความหายากของกู่ล่องหนนั้นเทียบเท่ากับกู่ระดับสีม่วงเลยทีเดียว

ถ้าพลาดตัวแรกไปแล้ว การจะได้ตัวที่สองมาครองนั้นยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร!

เมื่อเทียบกับกู่ระดับแรร์ขนาดนี้ เหรียญเงินมันจะไปสลักสำคัญอะไร!

ขณะที่กู้เหวินกำลังเตรียมตัวจะหลอมรวมกู่ล่องหน

ท่ามกลางความมืดมิด จู่ๆ ก็มีเสียงตวาดกร้าวด้วยความเดือดดาลดังกระหึ่มขึ้น

"เชี่ยเอ๊ย! ฉันเพิ่งจะฝังไหกู่ลงดินไปไม่ถึงสิบนาที แกเสือกขุดของฉันขึ้นมาแล้วเหรอวะ?"

เมื่อได้ยินเสียงนั้น กู้เหวินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้

เดี๋ยวนะ...

ไหกู่ใบนี้ไม่ได้เกิดเองตามธรรมชาติหรอกเหรอ?

กู้เหวินก้มมองดินบนพื้น มุมปากกระตุกยิกๆ

มิน่าล่ะดินมันถึงร่วนซุยขนาดนี้ ที่แท้ก็มีคนเพิ่งมาขุดฝังไว้นี่เอง แบบนี้ค่อยสมเหตุสมผลหน่อย!

กู้เหวินหันขวับไปมอง ก็เห็นชายชุดดำหัวโล้นสูงราวร้อยแปดสิบเซนติเมตร ใบหน้ามีรอยแผลเป็น ที่เอวมีตะขาบยักษ์พันรอบตัวแทนเข็มขัด

ชายคนนั้นมีสีหน้าดุดันและเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

กู้เหวินเลิกคิ้วขึ้น

ดูจากสารรูปแล้ว ไอ้โล้นนี่คงไม่ใช่คนดีแน่ๆ

คนสติปัญญาปกติที่ไหนจะเอาตะขาบตัวเบ้อเริ่มมาพันเอวแทนเข็มขัดกันล่ะ?

แต่ว่า...

นั่นมันกู่เทียนอู๋กงไม่ใช่เหรอ?

หัวคิ้วของกู้เหวินขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ข้อมูลของกู่เทียนอู๋กงผุดขึ้นมาในหัวทันที

กู่เทียนอู๋กงเป็นกู่ระดับสีฟ้าสายต่อสู้ ถนัดการลอบสังหารและมีพิษร้ายแรงรุนแรง ถูกจัดให้อยู่ในระดับแนวหน้าของกู่สายต่อสู้ระดับสีฟ้า

ดูจากขนาดตัวและลักษณะภายนอก กู่เทียนอู๋กงตัวนี้น่าจะวิวัฒนาการถึงระดับสามแล้ว กู่เทียนอู๋กงระดับสามสามารถอัญเชิญร่างเงาตะขาบยักษ์ออกมาได้ ทำให้มีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว!

รับมือไม่ง่ายแฮะ...

กู้เหวินขมวดคิ้ว ตอนนี้เขามีแค่กู่เปลวเพลิงระดับสองตัวเดียวที่พอจะใช้สู้ได้ การจะเอาชนะอีกฝ่ายถือเป็นเรื่องเพ้อฝันชัดๆ

ถ้าต้องปะทะกันจริงๆ กู่เปลวเพลิงของเขาโดนเชือดทิ้งในพริบตาแน่

สงสัยต้องใช้ไม้อ่อนก่อนไม้แข็งซะแล้ว!

กู้เหวินจ้องมองชายหัวโล้นพลางเอ่ยขึ้น

"ถ้าฉันบอกว่านี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ แกจะเชื่อไหม?"

พูดจบกู้เหวินก็เม้มปาก เขาเองยังรู้สึกเลยว่าข้ออ้างนี้มันฟังไม่ขึ้นสุดๆ

ทำไมมันเหมือนพวกขโมยของที่โดนจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้เนี่ย!

ชายหัวโล้นถึงกับหัวเราะประชด

"บังเอิญ? บังเอิญบ้านป้าแกสิ!"

"ฉันเพิ่งฝังมันลงไปแค่สิบนาที แกกล้าบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ? พูดมา แกสะกดรอยตามฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่!"

ชายหัวโล้นแผ่รังสีอำมหิตออกมาทั่วร่าง

ถ้าไม่ใช่เพราะพลังจิตของกู้เหวินแกร่งกล้าจนเขามองไม่ออก บวกกับชุดนอนโรงแรมที่กู้เหวินใส่อยู่ดูพิลึกพิลั่นจนคาดเดาทางไม่ได้

เขาคงพุ่งเข้าไปอัดกู้เหวินตั้งนานแล้ว!

มุมปากของกู้เหวินกระตุกยิกๆ

สะกดรอยตาม...

สะกดรอยตามบ้าอะไรล่ะ ฉันยังไม่รู้เลยว่าแกเป็นใคร แล้วฉันจะตามแกมาทำไมวะ?

ใครจะไปคิดว่ามันจะบังเอิญขนาดนี้ล่ะ!

"ความจริงก็คือ นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ"

กู้เหวินพูดจบก็รู้สึกจนปัญญา ไม่นึกเลยว่าดวงตัวเองจะซวยขนาดนี้ ถ้าเขามาช้ากว่านี้สักชั่วโมงก็คงไม่เจอไอ้โล้นนี่แล้ว

นัยน์ตาของชายหัวโล้นเปล่งประกายเย็นเยียบ เขามองไหกู่ในมือของกู้เหวินแล้วตวาด

"บังเอิญเหรอ? ถ้างั้นแกก็เอาไหคืนมา แล้วฉันจะถือซะว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ไม่งั้นล่ะก็... อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน!"

ในชั่วพริบตา ร่างเงาตะขาบยักษ์สูงกว่าสามเมตรก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังชายหัวโล้น

ร่างเงาเทียนอู๋กงสีน้ำตาลมีของเหลวพิษสีเขียวไหลเยิ้ม มันกางกรงเล็บอ้าปากกว้างแผ่รังสีอำมหิตและชั่วร้ายออกมา แรงกดดันอันมหาศาลซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของกู่ระดับสีฟ้าระดับสามถาโถมเข้าใส่กู้เหวินทันที

ความโลภฉายชัดในดวงตาของชายหัวโล้น เมื่อกี้เขาเห็นแสงสีฟ้าสาดส่องออกมา

นั่นแปลว่ากู้เหวินเปิดได้กู่ระดับสีฟ้า!

เขาต้องเอามันมาให้ได้!

ก็ไหใบนี้มันเป็นของเขาแต่แรก การที่เขาจะแย่งของของตัวเองกลับมามันก็สมเหตุสมผลนี่หว่า!

กู้เหวินมองร่างเงาตะขาบด้านหลังชายหัวโล้นพลางหรี่ตาลง

"กู่เทียนอู๋กงสร้างร่างเงาได้แล้ว แสดงว่าอยู่ระดับสามจริงๆ ด้วย แต่สีตัวยังไม่เข้มเป็นสีเขียวเต็มตัว ความรุนแรงของพิษกับมวลร่างกายยังไม่มากพอ ยังไม่ได้พัฒนาเขี้ยวพิษกับกรงเล็บพิษออกมา แปลว่ายังไม่ถึงระดับสี่..."

แต่ถึงอย่างนั้น...

มันก็ยังเป็นศัตรูตัวฉกาจที่เขาในตอนนี้ไม่มีทางสู้ได้อยู่ดี!

กู่เทียนอู๋กงระดับสาม แค่พิษหยดเดียวก็ส่งเขากับกู่เปลวเพลิงลงนรกได้สบายๆ!

จะพลิกสถานการณ์ยังไงดีนะ?

ในขณะที่กู้เหวินกำลังครุ่นคิดหาวิธีเอาตัวรอด ชายหัวโล้นก็แอบตกใจอยู่ไม่น้อย

เขานึกไม่ถึงเลยว่ากู้เหวินจะมองปราดเดียวแล้วรู้ทันทีว่านี่คือกู่เทียนอู๋กง! แถมยังพูดถึงลักษณะเด่นของมันได้อย่างแม่นยำอีกต่างหาก!

กู่เทียนอู๋กงนั้นหายากมาก ตั้งแต่ได้มันมาเขาไม่เคยได้ยินว่ามีใครหน้าไหนหลอมรวมกู่ชนิดนี้มาก่อน เขาต้องคลำหาทางเพาะเลี้ยงมันด้วยตัวเองมาตลอด แต่กู้เหวินกลับพูดถึงคุณสมบัติทั้งหมดของมันออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย

นี่...

ไอ้เด็กนี่มันเป็นใครกันแน่?

หรือว่ามันเองก็มีกู่เทียนอู๋กงเหมือนกัน?

ชายหัวโล้นจ้องกู้เหวินเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

กู่เทียนอู๋กงเป็นขุมกำลังหลักของเขา เขาไม่เคยแพร่งพรายข้อมูลเกี่ยวกับมันให้ใครรู้ ดังนั้นตัดประเด็นที่ว่ากู้เหวินแอบสืบข้อมูลจากเขาไปได้เลย

หรือว่า...

ไอ้เด็กนี่จะมีขุมกำลังยักษ์ใหญ่หนุนหลังอยู่?

องค์กรนักทำความสะอาด? ตำหนักเหยียนหวัง? หอเซียน?

หรือจะเป็นขุมกำลังจากต่างแดน?

มีแค่ขุมกำลังระดับบิ๊กเบิ้มเท่านั้นแหละ ถึงจะเข้าถึงข้อมูลของกู่นอกกระแสพวกนี้ได้

ชายหัวโล้นมองกู้เหวินด้วยสายตาหวาดหวั่น สำหรับผู้ใช้กู่อิสระอย่างเขา พวกผู้ใช้กู่ที่มีเส้นสายทรงอิทธิพลคือพวกที่รับมือยากที่สุด

แต่ถ้าจะให้เขาถอยง่ายๆ แบบนี้ เขาก็ทำใจยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

นี่มันไหกู่ของเขานะโว้ย แถมยังเปิดได้กู่ระดับสีฟ้าอีกต่างหาก!

เหตุผลอะไรที่เขาต้องยอมปล่อยมือด้วยล่ะ?

คิดจะรังแกคนซื่ออย่างเขางั้นเหรอ?

ถึงเขาจะไม่ได้ซื่อบื้ออะไรนักหนา แต่นี่มันก็หยามกันเกินไปแล้ว!

ชายหัวโล้นมองดูท่าทีสงบนิ่งของกู้เหวินพลางขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะทนไม่ไหวเอ่ยปากถามออกไป

"ไอ้หนู แกเป็นใครกันแน่? ไปได้ยินเรื่องกู่เทียนอู๋กงมาจากไหน?"

เขาตัดสินใจจะหยั่งเชิงดูเบื้องลึกเบื้องหลังอีกฝ่ายก่อน

เมื่อได้ยินดังนั้น

กู้เหวินก็ลอบยิ้มในใจ

โอกาสมาถึงแล้วไม่ใช่หรือไง?