เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 121 ถนนคนเดิน

ตอนที่ 121 ถนนคนเดิน

ตอนที่ 121 ถนนคนเดิน


ประกอบกับมหาวิทยาลัยใหญ่ๆต่างต้องการเงินทุนสำหรับหมุนเวียน ยังไงพวกเขาก็ต้องตอบรับข้อเสนอของซูข่านอย่างแน่นอน

ซูข่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้สึกได้ทันทีว่าอนาคตที่กำลังจะมาถึงจะต้องสดใสยิ่งกว่าบริษัทฮัวเซี่ยแน่นอน

ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมหรือผลิตภัณฑ์อะไรก็แล้วแต่ ส่วนใหญ่แล้วจะมีโรงงานในประเทศจีนทั้งสิ้น

กระบวนการผลิตส่วนใหญ่แล้วจะตกไปอยู่ในมือของประเทศจีน หากรวมเข้ากับมหาวิทยาลัยที่มีโครงการวิจัยต่างๆได้ออกมาแล้วละก็

แค่ซูข่านคิดเขาก็รู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของสิ่งที่จะเกิดขึ้นแล้ว

"การที่มีโรงงานที่สามารถผลิตของที่วิจัยเสร็จออกมาได้ปริมาณเยอะๆ"

แค่คิดก็สนุกแล้ว

อย่างไรก็ตามของพวกนี้ย่อมมีค่าใช้จ่ายมหาศาล

แต่ถ้าคำนวนกับต้นทุนที่ถูกแล้วขายสิ่งที่วิจัยออกไปได้ละก็ มูลค่าอาจจะสูงถึงล้านล้านหยวนเลยก็ได้

"แต่ถ้าทำการวิจัยแล้วส่วนใหญ่ต้องใช้สารเคมีหรือไม่ก็ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์พิเศษอีก"

หลังจากที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เสร็จ ซูข่านคิดว่าเป็นการที่ดีจะต้องเริ่มต้นแผนการในตอนนี้

ดวงตาของเขากระพริบเล็กน้อยๆ แผนการต่างๆในเกิดขึ้นมากมายในหัวของเขา

จากนั้นซูข่านก็ได้เดินไปที่หน้าบ้าน

"ซู่เฟิง"

ทันทีที่ออกมานอกประตู ซูข่านก็ตะโกนเรียกซู่เฟิง

ทันใดนั้นเองร่างของซู่เฟิงก็โผล่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ซูข่านมองไปที่ซู่เฟิงและพูดว่า

"ไปที่ชิงเต่าและเชิญจ้าวชิงชิงกับเพื่อนของเธอ มาที่ร้านวังหลวงพรุ่งนี้"

ซูข่านได้ตกลงที่จะเลี้ยงอาหารพวกเธอหลังจากที่ได้กิน KFC ร่วมกันในกี่วันก่อน

อาหารยุคนี้ส่วนใหญ่จะกินเพื่อมีชีวิตไปวันๆเท่านั้น ส่วนใหญ่มักจะเป็นพวกอาหารแห้ง เนื้อสัตว์ก็มีไม่เยอะ มีแต่เมนูซ้ำๆเดิมๆ

ดังนั้นตอนที่สาวๆได้กิน KFC ไก่ทอดที่หมักไปด้วยเครื่องเทศ พวกเธอเลยคิดว่านี่เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในประเทศจีนแล้ว

ซูข่านนึกถึงก็ยิ้มที่มุมปากของเขา

อาหารจีนไม่ใช่ว่าจะสู้อาหารจากที่อื่นไม่ได้

ในอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า ความหลากหลายและรสชาติของอาหารจีนจะดึงดูดให้กับผู้คนทั่วทั้งโลกต้องเดินทางมาที่จีนเพื่อลิ้มรสความอร่อย

ในชาติที่แล้วซูข่านได้เห็นบล็อคเกอร์และยูทูปเบอร์ชาวต่างชาติ ได้อ้างตัวบอกว่าพวกเขาได้กินอาหารทั่วทั้งหมดในมณฑลเสฉวนแล้วในเวลา 3 ปี

แต่พวกเขาไม่รู้อะไรเลย ที่พวกเขากินเป็นเพียงอาหารเสฉวนเท่านั้น ยังมีอาหารจีนอีกมากมายในประเทศที่คนภายนอกไม่รู้จัก

ยกตัวอย่างเช่นอาหารจีนสูตรจักรพรรดิของเฒ่าจาง นี่คือเกณฑ์มาตรฐานของอาหารจีนสมัยก่อน

ซูข่านจำได้ว่าแถวถนนไทเซียนเหมินยังมีบ้านอีก 2 หลังที่เป็นของเขา

"ให้จางเฉียงซื้อบ้านแถวนั้นไว้ด้วยดีกว่า"

ซูข่านวางแผนว่าจะให้จางเฉียงซื้อที่ดินแถวนั้นให้หมด บ้านแถวนั้นถ้าเป็นเจ้าของต่อๆกันละก็

บางทีอาจจะสร้างถนนคนเดินที่ทั้งเส้นถนนเต็มไปด้วยร้านอาหารที่อร่อยและหรูหราที่สุดในจีนก็ได้

นอกจากร้านอาหารวังหลวงแล้วต้องมีร้านอาหารอื่นๆอีกที่จะต้องมาเปิด การที่ร้านอาหารที่ตกแต่งสวยงามและหรูหราอยู่ติดๆกันละก็….

ซูข่านคิดว่ามันคงเป็นสถานที่ที่สุดยอดมากๆแน่ แม้ว่าจะต้องใช้เงินลงทุนในจำนวนมาก แต่ซูข่านก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร

ยิ่งคิดซูข่านก็ยิ่งรู้สึกว่ามันยิ่งเป็นไปได้ หากมันเกิดขึ้นจริงสถานที่แห่งนี้จะเป็นจุดชมวิวที่มีชื่อเสียงมากในหนานจิง ผู้คนทั่วประเทศจะต้องแห่กันมาสถานที่แห่งนี้

"ให้เฒ่าจางทำป้ายร้านอาหารวังหลวงให้มีไฟด้วยดีกว่า"

ซูข่านพูดด้วยรอยยิ้ม

หากเฒ่าจางรู้แผนการนี้ของซูข่านละก็ เฒ่าจางจะต้องตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ 3 วัน 3 คืนแน่ๆ

ปรมาจารย์ด้านอาหารอย่างเฒ่าจาง ถ้ารู้ว่าจะมีร้านอาหารเปิดติดๆกันโดยให้ร้านของเขาเป็นเรือธงละก็ บางทีเขาอาจจะดีใจจนช็อคตายแน่ๆ

แล้วถ้าหากสถานที่นี่เป็นจริงขึ้นมาละก็ จะต้องมีร้านอาหารชื่อดังมาเปิดจนมีเม็ดเงินหมุนเวียนต่อวันเป็นล้านหยวนแน่ๆ

ร้านอาหารชื่อดังส่วนใหญ่มักจะดึงดูดผู้ที่ชื่นชอบอาหารจากทั่วทั้งโลกอยู่แล้ว

สถานที่แห่งนี้คงจะเป็นสถานที่รวมเซฟระดับโลก

ยังไม่หมดเท่านี้ หากว่ามีการให้คะแนนของมิชลินละก็ สถานที่แห่งนี้ต้องได้รับดาวแน่นอน

มาตรฐานของมิชลินคือ 3 ดาว หากได้รับละก็ ผู้คนจะต้องแห่กันมากิน และถ้าร้านอาหารพวกนั้นได้รับดาวจากมิชลินทั้งหมด ไม่อยากจะคิดว่าคนที่ถนนแห่งนี้จะเยอะขนาดไหน

ผู้คนจำนวนมากจะต้องแห่กันซื้อตั๋วเครื่องบินเพื่อมาตะเวณกินอาหารที่นี่แน่นอน

จากนั้นก็มีเสียงดังขึ้น

"เอ๊ะ เฒ่าหลี่กำลังจะทำอะไรกับแจกัน"

ซูข่านเห็นว่าเฒ่าหลี่กำลังจะยกแจกันขนาดใหญ่สูงกว่า 1 เมตรสีฟ้าอยู่

ซูข่านรีบเดินไปช่วยเฒ่าหลี่ยกอย่างรวดเร็ว

"เฒ่าจางกำลังหาของตกแต่งร้านอยู่ วันนี้ผมออกไปเจอแจกันพวกนี้ แม้ว่าจะไม่ใช่ของเก่าที่มีมูลค่า แต่มันกลับมีคุณภาพที่ดี"

เฒ่าหลี่หันหน้าไปยังกองแจกัน

ซูข่านมองไปที่ด้านหลังของเขาก็เห็นว่ามีแจกันวางอยู่ในสวนหลังบ้าน มีทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็ก มีประมาณอย่างน้อย 1 โหล

ในบรรดาแจกันพวกนั้นมีเพียงแจกันขนาดใหญ่กว่า 1 เมตรสีฟ้า 2 อันที่ดูเด่นกว่าใครเพื่อน

"แจกันสองตัวนี้หายากมาก ผมหามันมาเป็นเวลานานแล้ว ในที่สุดผมก็เจอ"

เฒ่าหลี่พูดอย่างภาคภูมิใจ

ซูข่านมองดูแจกันที่สูงหนึ่งเมตรอันนี้ และหันไปมองอีกหนึ่งอันที่

แจกันสีเดียวกัน ขนาดเดียวกันวางอยู่คู่กัน หากผ่านไป 20-30 ปี แจกันคู่พวกนี้จะหาได้ยากอย่างยิ่งในประเทศจีน บางทีอาจมีมูลค่าสูงก็เป็นไปได้

จบบทที่ ตอนที่ 121 ถนนคนเดิน

คัดลอกลิงก์แล้ว