ตอนที่ 116 ชีวิตที่หรูหรา

หวางหมันหยูส่ายหัวและพูดว่า

"ชาหลงจิ่งที่ฉันเคยกินไม่เคยมีรสชาติที่ดีแบบนี้ ขนาดระดับพรีเมียมก็ยังสู้อันนี้ไม่ได้เลย"

หวางหมันหยูเคยซื้อชาหลงจิ่งที่ตลาดในเซียงเจียง เป็นชาหลงจิ่งแบบแพงที่สุด แต่มันก็ยังไม่สามารถสู้กับของซูข่านได้

ซูข่านยิ้มที่มุมปาก

"ผู้จัดการหวางครับ ชาหลงจิ่งตัวนี้เป็นตัวที่เหนือกว่าระดับพรีเมียมของผู้จัดการหวาง มันมาจากน้ำตกหลงจิ่งตะวันออก"

"ชาตัวนี้ไม่ได้ขายตามท้องตลาดทั่วไปครับ มันมีจำนวนน้อยมาก มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะหาซื้อมาดื่มได้"

ซูข่านเทชาลงในถ้วยอีกใบ

ชาที่ซูข่านเทออกมาส่งกลิ่นหอมที่อบอวล หาอะไรมาเทียบไม่ได้

ซูข่านพูดขณะที่เทชาว่า

"ชาหลงจิ่งที่มีคุณภาพแบบนี้ สามารถปลูกได้แค่ไม่กี่ต้นเท่านั้น โดยจะเก็บเกี่ยวใบชาใกล้กับช่วงฤดูใบไม้ผลิมากที่สุด"

ใบชาคุณภาพระดับนี้ซูข่านได้ซื้อจากผ่านคุณซูหัวหน้าตระกูลของเขา

ไม่ว่าจะเป็นบุหรี่ สุรา หรือใบชาที่ผลิตเป็นพิเศษ ซูข่านสามารถซื้อได้ทั้งหมด

ซึ่งของพวกนี้ไม่ขายตามท้องตลาดทั่วไป จะนิยมส่งออกและขายให้กับคนระดับสูงเท่านั้น

เมื่อได้ยินคำพูดของซูข่าน หวางหมันหยูก็สูดหายใจเข้าลึกๆ และมองที่ซูข่านด้วยความประหลาดใจ ภายในใจของเธอรู้สึกเหมือนจะมีฟ้ามาผ่าลง

ตัวตนของคุณซูสูงส่งกว่าที่ฉันคิดไว้มากๆ

"ดื่มชากันเถอะครับ"

ซูข่านยืนแก้วให้กับหวางหมันหยู

"ขอบคุณค่ะคุณซู"

หวางหมันหยูรู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง ทุกครั้งที่ได้เจอกับคุณซูเขามักจะมอบความแปลกใหม่ให้กับฉันเสมอ

เธอหยิบถ้วยชาขึ้นมาบนมือเบาๆ ทันใดนั้นใบหน้าของเธอก็มีสีหน้าที่แปลกๆปรากฎขึ้นมา

หวางหมันหยูรู้สึกสัมผัสที่ได้จับแก้วใบนี้รู้สึกสบายและยังรู้สึกแปลกๆอีกด้วย ต่างจากถ้วยปกติที่เคยถือ

"นี่คือถ้วยชาคุณภาพสูงใช่ไหมคะ"

เธอรู้สึกประหลาดใจมาก ในตลอดของเซียงเจียงไม่สามารถหาซื้อถ้วยชาคุณภาพดีแบบนี้ได้

การสัมผัสที่เบาสบายมือ กลิ่นชาที่หอมอบอวลมาจากในถ้วย

ที่น่าแปลกใจที่สุดก็คือหลังจากที่ดื่มชาจากถ้วยใบนี้แล้ว รสชาติของชาและกลิ่น ยังติดอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ

"ถ้วยชานี้เป็นของโบราณใช่ไหมคะ? มันน่าจะมีอายุหลายร้อยปีแล้ว"

มีเพียงชุดน้ำชาลายครามในโบราณเท่านั้นที่จะให้ผลลัพธ์แบบนี้ได้

คุณซูได้ใช้ชุดน้ำชานี้เพื่อชงชาดื่มในทุกๆวันอย่างงั้นเหรอ?

หวางหมันหยูมองไปที่ซูข่านด้วยสายตาที่รู้สึกอิจฉา

ขนาดตระกูลหลี่ที่อยู่ในเซียงเจียงยังไม่มีถ้วยแบบนี้เลย

ชุดน้ำชาลายครามชุดนี้หาได้ยากมากๆในเซียงเจียง แถมชุดน้ำชาชุดนี้ยังไม่รอยตำหนิสักนิดเดียว มันถูกเก็บรักษามาอย่างดี

ซูข่านมองที่หวางหมันหยูที่กำลังตกใจกับชุดน้ำชาลายครามของเขา

ซูข่านก็รู้สึกภูมิใจเล็กน้อย

เขาชอบชุดน้ำชาลายครามชุดนี้มาก ชอบกว่าชุดน้ำชาอื่นๆที่ได้ซื้อมาเก็บไว้ซะอีก

"กึ้ก"

หวางหมันหยูวางถ้วยน้ำชาในมือของเธอลงบนโต๊ะด้วยความระมัดระวัง ชุดน้ำชาชุดนี้หากถูกนำขึ้นประมูลในเซียงเจียงจะต้องมีราคาเริ่มต้นที่ 1 ล้านดอลล่าห์ฮ่องกงแน่นอน

เธอรู้สึกอิจฉาซูข่านที่ได้ใช้ชุดน้ำชาคุณภาพดีอย่างนี้ในการดื่มชาทุกวัน

เธอมองไปที่โต๊ะที่วางคู่กับชุดน้ำชา โต๊ะอันนี้มีผิวที่เรียบเนียนมีลวดลายของลายไม้ธรรมชาติ สีน้ำตาลเข็ม มีประกายแสงสะท้อนเล็กน้อยจากความมันแววของมัน

นี่คือโต๊ะที่ทำจากไม้มะฮอกกานีอย่างั้นเหรอ?

หวางหมันหยูตกใจอีกครั้งหนึ่ง บ้านหลังคากระเบื้องแบบในชนบทของเซียงเจียง แต่กลับมีโต๊ะที่ราคาสูงแบบนี้อยู่ในบ้าน

แถมยังมีชุดน้ำชาลายครามที่มีมูลค่าเป็นล้านอีก

บ้านหลังนี้หรูเกินไปแล้ว

หวางหมันหยูตกใจกับของสองชิ้นที่หน้าบ้านของซูข่านอย่างมาก เธอคิดว่าของทั้งสองชิ้นนี้หากถูกประมูบในเซียงเจียงจะต้องมีมูลค่าหลายล้านแน่นอน

ด้วยเงินหลายล้านที่ขายของสองอย่างนี้ได้ หากนำไปซื้อบ้านในเซียงเจียงก็อาจได้บ้านหลังใหญ่หรือบ้านที่อยู่ในภูเขาสูงกว่า 500 เมตร

หวางหมันหยูสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อลดความตื่นเต้นลง เธอมองไปที่ซูข่านด้วยความตกใจ

เธอไม่คิดเลยว่าคุณซูของเธอจะมีของใช้ในบ้านที่มีมูลค่ามากขนาดนี้

หวางหมันหยูเพิ่งเข้ากับความฟุ่มเฟือยที่แท้จริง

มีอุปกรณ์สำหรับชงชาราคาเป็นล้านๆ แถมยังมีโต๊ะที่วางชุดน้ำชาอีกเป็นล้านๆเช่นเดียวกัน รวมๆแล้วสามารถซื้อเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรือนาฬิกา Rolex หรือพวกกระเป๋าได้อีกเป็นร้อยๆชุด

นี่มันชีวิตของเศรษฐีชัดๆ

"เอาละค่ะ มาเข้าเรื่องของเราดีกว่า"

หวางหมันหยูพูดขึ้นมาหลังจากที่ตกตะลึงไปกับเฟอร์นิเจอร์ของซูข่าน

ซูข่านยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า

"เชิญได้เลยครับ ผู้จัดการหวาง"

ความมั่นใจในตัวเองหวางหมันหยูได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

"คุณซูรู้จุดประสงค์ของฉันอยู่แล้วสินะคะ"

"จากการร่วมมือกันครั้งล่าสุดระหว่างบริษัทว่านเซี่ยงกับ HSBC ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับผลตอบแทนที่ดีด้วยกันทั้งคู่"

"เมื่อไม่นานมานี้ทางบริษัทว่านเซี่ยงได้ลงทุนรายได้ทั้งหมดไปกับฟิวเจอร์น้ำมัน แถมยังใช้เงินจากเลเวอเรจของ HSBC ไปลงอีกด้วย"

ซูข่านมองไปที่หวางหมันหยูแล้วยิ้มเล็กน้อย ทาง HSBC เห็นการลงทุนครั้งใหม่ของบริษัทว่านเซี่ยงแล้วต้องเกิดโลภขึ้นมาแน่ๆ

อุตส่าให้ผู้จัดการหวางมันถึงที่หนานจิงเพื่อพูดเรื่องแค่นี้คงไม่ต้องให้เหนื่อยขนาดนั้นก็ได้

รีบพูดสิ่งที่ต้องการจะสื่อได้แล้วผู้จัดการ ฉันรอฟังมานานมากแล้ว

"ผู้จัดการหวาง เข้าประเด็นเถอะครับ"

หวางหมันหยูพูดด้วยรอยยิ้มว่า

"ที่ฉันต้องการจะบอกคุณซูก็คือ การลงฟิวเจอร์น้ำมันครั้งนี้ทาง HSBC ต้องการที่ร่วมลงด้วย ครั้งนี้เงินทุนของเราจะเยอะขึ้นกว่าครั้งก่อน และทางเรายินดีที่แบ่งให้กับบริษัทว่านเซี่ยงมากกว่าเดิมด้วยค่ะ ด้วยอัตราส่วน 30 ต่อ 1 "