ตอนที่ 097 โฉนดที่ดินมูลค่า 10,000 ล้าน

ซูแคนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นมาว่า

"เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ย"

ลู่กั๋วเฉียงและจางเฉียงได้ซื้อบ้านและที่ดินมากมาย ในละแวกแถวนี้หากมีใครขายละก็พวกเขาทั้งสองก็จะซื้อทันที

สุดท้ายแล้วบ้านหรือที่ดินในแถบนี้ก็จะมีมูลค่ามากกว่า 100 ล้านในอนาคต

อย่างไรก็ตามทุกครั้งทั้งสองคนได้นำโฉนดที่ดินและสัญญาซื้อขายมาให้ ซูแคนก็เปิดอ่านอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้สนใจรายละเอียดอะไรมากนัก

เอกสารพวกนั้นตอนนี้ถูกเก็บไว้อยู่ในตู้

"ต้องรีบไปดูแล้ว"

ซูแคนลุกออกจากมุมน้ำชาของเขาด้วยความรวดเร็ว

ซูแคนตั้งใจจะเก็บบ้านพวกนี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาไม่รู้แล้วตอนนี้ในมือของเขามีบ้านหรือที่ดินแล้วกี่หลัง

ในอนาคตไม่กี่ปีข้างหน้าหากผู้ชายกับผู้หญิงที่เป็นแฟนกัน ได้พาผู้ชายไปเจอพ่อแม่ฝ่ายหญิง คำถามแรกที่พวกเขาจะถามก็คือ มีบ้านแล้วรึยัง อาศัยอยู่ที่ไหน

อย่างน้อยที่สุดต้องมีบ้านสักหนึ่งหลังพวกเขาถึงจะยอมให้ลูกสาวเขาคบกับผู้ชาย

"แกร็ก"

ซูแคนเปิดประตูเข้ามาในบ้านก็กวาดสายตาไปทั่วจนเจอตู้ใหญ่วางอยู่

ตู้เก็บของอันนี้ถูกซื้อมาโดยลู่กั๋วเฉียง ซูแคนเห็นว่ายังไม่มีตู้สำหรับเก็บของเลยนำมามใช้เก็บของสำคัญไว้

ตู้อันนี้เป็นตู้สมัยราชวงศ์หมิงถูกทำขึ้นโดยช่างฝีมือดี มีตัวล็อคที่แข็งแรงทนทาน

ด้วยเหตุนี้เฒ่าหลี่จึงหงุดหงิดเล็กน้อย และแอบด่าซูแคนลับหลังว่าเป็นคนที่สุรุ่ยสุร่ายมาก เอาของเก่ามีค่าขนาดนี้มาใช้งานภายในบ้าน แต่บังเอิญซูแคนได้ยินด้วยแต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร

"ตู้เก็บของอันนี้ เก็บของได้เยอะ สามารถนำของที่อยากโชว์มาวางได้ด้วย ที่สำคัญปลวกไม่ขึ้นด้วย"

คำพูดของซูแคนตอนที่บอกเฒ่าหลี่ว่าจะนำตู้นี้มาใช้

ตู้อันนี้ถึงจะมีราคาหลายล้าน แต่ซูแคนก็ไม่ได้สนใจจะขาย

ในความคิดของซูแคนคือต้องการใช้ตู้เก็บของที่มีคุณภาพ และแข็งแรงทนทาน

ซึ่งตู้นี้ก็ตอบโจทย์กับซูแคนได้ทุกข้อ

หากนักสะสมของเก่าในอนาคตมาเห็นละก็ต้องอกแตกตายแน่นอน เหมือนกับเฒ่าหลี่ตอนนี้

บางทีนักสะสมอาจเอามีดมาปาดคอซูแคนเลยก็ได้ ใช้ของเก่าทั้งบ้านแบบนี้

"กุญแจอยู่ที่ไหนนะ"

ซูแคนค้นบริเวณด้านบนตู้มองหาอะไรอย่างบาง ในที่สุดเขาก็พบกับกุญแจดอกหนึ่งข้างแจกัน

มันเป็นกุญแจทองเหลือง มีความยาวพอประมาณ

ตู้อันนี้เป็นที่ล็อคแบบโบราณซึ่งกุญแจยาวแบบนี้ก็แทบจะไม่มีแล้ว ในอนาคตส่วนใหญ่จะเป็นแค่กุญแจดอกเล็กๆ

ซูแคนหยิบกุญแจและเสียบไปที่ตู้เพื่อปลดล็อค

"กริ๊ก"

เสียงปลดล็อคดังขึ้นมา ซูแคนเปิดตู้ออกมาแล้วหยิบกล่องไม้ขึ้นมาจากนั้นเขาก็ไปนั่งที่โซฟา

ซูแคนรู้สึกว่ากล่องอันนี้มีน้ำหนักพอประมาณอยู่ ค่อนข้างหนักเล็กน้อย

เขาเปิดกล่องออกก็เจอกับสัญญาซื้อขายและโฉนดบ้านทำนวนมากใส่ไว้ในกล่อง

ซูแคนไม่สนใจ เขาเทเอกสารพวกนั้นลงพื้นแล้วเกลี่ยให้กระจายทั่วห้อง

เขาไล่ดูเอกสารทีละแผ่นด้วยความรวดเร็ว เขาหยิบขึ้นมาดูสถานที่แล้ววางลงไปเรื่อยๆ

หลังจากดูได้ประมาณกองหนึ่งซูแคนก็เหมือนยังไม่พบกับที่เขาตามหา

ทันใดนั้นเองซูแคนก็หยิบเอกสารขึ้นมาแผ่นหนึ่งแล้วยิ้มด้วยความดีใจ

เอกสารใบนั้นเป็นโฉนดที่ดินที่ตั้งอยู่ในซีเหอหยวน ซึ่งอยู่ห่างจากพิพิธภัณฑ์พระราชวังไม่ไกลมาก โดยใช้เวลานั่งรถก็ไม่ถึง 10 นาที

"สุดยอด"

ซูแคนไม่รู้มาก่อนว่าเขามีโฉนดบ้านที่อยู่ตรงนั้นจริงๆ ปกติแล้วบ้านแถวนั้นจะเป็นที่อยู่อาศัยของคนเฒ่าคนแก่ทั้งนั้น

ไปซื้อบ้านของพวกเขามาแล้วพวกเขาจะไปอยู่ไหนกันละเนี่ย

ซูแคนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ออกมาดี

"หนึ่ง สอง...สาม...สี่…ห้า….สี่สิบสองชุด"

ซูแคนได้นับโฉนดที่ดินก็พบว่ามีโฉนดทั้งหมด 12 ชุด ซึ่งไม่มากเกินไปและไม่น้อยเกินไป

ในจำนวน 12 ชุดนี้ในอนาคตมันจะมีมูลค่ามากกว่า 10,000 ล้าน

ต่อให้มีพื้นที่ขนาดเล็กที่สุดแต่ก็ยังมีมูลค่าไม่น้อยกว่า 1,000 ล้านแน่นอน

"ถือว่าเยอะพอสมควร หนึ่งพันล้าน"

ซูแคนพูดด้วยรอยยิ้ม

เฒ่าหลี่มักจะบอกว่าฉันชอบเก็บอะไรไม่เข้าเท่า นี่ไม่เข้าท่าไหมล่ะ

กล่องไม้โบราณถึงแม้จะดูเก่า แต่รู้ไหมว่าข้างในใส่อะไรไว้อยู่

โฉนดที่ดินมูลค่าหลายหมื่นล้านยังไงล่ะเฒ่าหลี่

ซูแคนรู้สึกว่าที่เก็บโฉนดพวกนี้ยังไม่เหมาะสมเท่าไหร่ เขาต้องการที่เก็บที่ดูดีมีระดับกว่านี้

จากนั้นเขาก็คิดถึงเฒ่าหลี่ บางทีเฒ่าหลี่อาจจะต้องอกแตกตายแน่ๆถ้ารู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

อย่าไปยั่วยุเฒ่าหลี่เลยดีกว่า

ซูแคนยิ้มอย่างไม่เต็มใจนัก เขาเก็บโฉนดที่ดินต่างๆมาใส่ไว้ในกล่องไม้เหมือนเดิม

ซูแคนเปิดตู้เก็บของและนำกล่องไม้เข้าไปเก็บที่เดิมของมัน

เขาล็อคตู้ด้วยกุญแจดอกเดิมขณะที่ซูแคนกำลังจะวางกุญแจไว้บนตู้

ทันใดนั้นเองซูแคนก็รู้สึกว่ากล่องไม้ไม่เหมาะสมที่จะเก็บไว้ในตู้นี้สักเท่าไหร่

บางทีเราอาจจะเก็บกล่องไม้ไว้ในห้องลับน่าจะดีกว่า

มีเพียงห้องลับเท่านั้นที่เหมาะสมที่จะเก็บกล่องที่มีมูลค่าสูงขนาดนี้ไว้

ซูแคนได้เปิดตู้ หยิบกล่องไม้และเดินไปยังหลังบ้านเพื่อเปิดห้องลับ

เมื่อเดินเข้าไปในห้อง ซูแคนเห็นเฒ่าหลี่ยืนอยู่หน้าของเก่าพวกนั้นอย่างกับปู่โสมที่เฝ้าสมบัติไว้

เฒ่าหลี่มองซูแคนที่ถือกล่องเข้ามาในห้อง

"หืม"

เฒ่าหลี่ส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชา

"เฒ่าหลี่ชอบบอกฉันเป็นคนสุรุ่ยสุร่ายไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ฉันเอากล่องไม้อันนี้มาเก็บไว้ในนี้แล้วนะ"

ซูแคนพูดจบก็วางกล่องไม้แล้วตบที่กล่อง 2-3 ครั้ง

"มีอะไรอยู่ข้างในกล่องอย่างงั้นรึ?"

เฒ่าหลี่เหลือบมองไปที่กล่อง

"ลองเดาดูสิ"

ซูแคนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป

"ฉันออกไปก่อนดีกว่า เฒ่าหลี่ก็ออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้างก็ดีนะ"

ซูแคนโบกมือให้กับเฒ่าหลี่

เขาเพิ่งวางโฉนดที่ดินที่มีมูลค่า 10,000 ไว้ในห้องลับ ซึ่งในห้องนั้นก็มีสมบัติและของเก่าที่มีมูลค่าหลาย 1,000 ล้านเก็บไว้เช่นกัน