ตอนที่ 055 ซื้อ ซื้อ ซื้อ ด้วยเงิน 200 ล้าน

เจิงเจียนเย่มองดูเวลาแล้วพูดอย่างรวดเร็ว

"คุณซูครับ มีเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงก่อนตลาดหุ้นญี่ปุ่นจะปิด"

"น่าจะยังพอทันครับ"

ซูแคนมองดูนาฬิกาแขวนที่แขวนอยู่บนผนัง

ไม่ช้าซูแคนก็เห็นเจิงเจียนเย่รีบดำเนินการอย่างรวดเร็ว

"ซื้อหุ้นตัวแรกได้แล้วครับ"

หลังจากผ่านไปประมาณ 5 นาที เจิงเจียนเย่ก็พูดออก

"หุ้นตัวที่ 2 กับ 3 กำลังจะซื้อเสร็จแล้วครับ"

"ตอนนี้กำลังซื้อตัวที่ 4 อยู่ครับ... "

"ตัวที่ 5 6... "

เวลาผ่านไปเรื่อยๆเจิงเจียนเย่รายงานการซื้อหุ้นทุกตัว หุ้นจำนวนมากถูกซื้อหมดด้วยจำนวนเงินมหาศาลของซูแคน

ซูแคนเปิดจอแสดงหุ้นญี่ปุ่นและเลือกเอาหุ้นที่เขาซื้อไว้ให้เห็นทั้งหมด

มีหุ้นบางตัวร่วงลง 1% สูเจิ้งเหมาเห็นอย่างงั้น ใจของเขาก็ตกไปอยู่ตาตุ่มทันที

ซูแคนเล่นเลเวอเรจ 10 เท่า ถ้าหุ้นของเขาตก 10% เขาก็จะเสียเงิน 20 ล้านทันที

เรียกง่ายๆว่าซูแคนจะหมดตัวไม่เหลืออะไรเลย

แต่อย่างไรก็ตามเรื่องที่สูเจิ้งเหมากังวลก็ไม่ได้เกิดขึ้น หุ้นเหล่านี้ไม่ได้ลดลงต่ำกว่า 2% เลย บางตัวกลับขึ้น 1%

สูเจิ้งเหมาปาดเหงื่อบนหน้าของเขา

ซูแคนยิ้มและพูดว่า

"ไม่ต้องห่วงหรอกเหลาสู คุณไปทำอย่างอื่นก่อนก็ได้นะ"

"เอ่อ!!"

สูเจิ้งเหมายิ้มแห้ง

เขาร้อนลนอย่างกับเป็นเงินของเขาเอง

มันเป็นการลงเงินที่สูเจิ้งเหมาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

หากสำเร็จซูแคนก็จะมีเงินเพิ่มขึ้น 2-3 เท่า หากล้มเหลวซูแคนก็จะหมดตัวทันที

"ตัวสุดท้าย…ซื้อเสร็จแล้วครับ"

เจิงเจียนเย่รายงานว่าเขาซื้อหุ้นตัวสุดท้ายเสร็จแล้ว เขาพบว่านี่เป็นการซื้อหุ้นที่เหนื่อยที่สุดในชีวิตแล้ว

เขาเพิ่งซื้อหุ้นด้วยเงินเกือบ 200 ล้าน

ตั้งแต่เจิงเจียนเย่ทำงานเป็นโบรกเกอร์ใน HSBC มา เขายังไม่เคยซื้อหุ้นด้วยจำนวนเงินที่มากขนาดนี้มาก่อน

พระเจ้า!! ใช้เงินซื้อหุ้น 200 ล้านนี่เหนื่อยไม่ใช่เล่น

ถ้ามีเงินขนาดนี้สามารถซื้อบ้านบนภูเขาได้เลย

"เหนื่อยแย่เลย ใช่ไหม?"

ซูแคนมองเจิงเจียนเย่ และตบไหล่ของเขาเบาๆ

เจิงเจียนเย่ก็แสดงสีหน้าที่ภูมิใจออกมา

"เป็นเกียรติของผมมากครับ ที่ได้จัดการหุ้นให้กับคุณซู"

หลังจากพูดจบเจิงเจียนเย่ก็มองไปที่หน้าจอแสดงหุ้นของซูแคนและพูดว่า

"ตอนนี้หุ้นทั้งหมดของคุณ ยอดรวมลดลงแล้ว 1% ครับ"

"ไม่เป็นไร!!"

ซูแคนพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ

หวางหมันหยูกลอกตามองบน ก่อนจะมองไปที่ซูแคน

เธอเห็นว่าซูแคนไม่ได้รู้สึกร้อน รึหนาวอะไรกับหุ้นที่ขึ้นลงเลย นั่นมันเงินจำนวน 200 ล้านเลยนะ

ราวกับว่าพวกเธอตอนนี้เป็นขันทีที่กำลังจะเตือนองค์ฮ่องเต้ถึงภัยอันตราย

แต่ฮ่องเต้คนนี้แน่นิ่งไม่สนใจอะไรคำพูดของขันทีพวกนี้

เดี๋ยวๆๆๆ!

ทันทีที่ความคิดนั้นผุดขึ้นมาในหัวหวางหมันหยู เธอก็ชะงักเล็กน้อยพร้อมคิดในใจ

ฉันคิดอะไรอยู่วะเนี่ย?

ฉันเรียกตัวเองว่าขันทีอย่างงั้นเหรอ?

ฉันจะเรียกตัวเองว่าขันทีทำไมกัน?

อีกอย่างขันทีมันมีแต่ผู้ชาย แล้วฉันเป็นผู้หญิง! ! ฉันจะเป็นขันทีได้ยังไง! ! มันเป็นไปไม่ได้ซักหน่อย…

"เดี๋ยวหลังจากตลาดหุ้นอเมริกาเปิดได้ 1 ชั่วโมง ขายหุ้นของผมให้หมดเลยนะ"

ซูแคนพูดแล้วมองไปที่เจิงเจียนเย่

"รับทราบครับ"

เจิงเจียนเย่พยักหน้า

ซูแคนมอนไปที่หวางหมันหยูและยิ้ม

"ผู้จัดการหวาง เดี๋ยวผมจะกลับก่อนแล้วจะมาในอีก 2-3 วันนะครับ"

"2-3 วันเหรอคะ?"

หวางหมันหยูมองไปที่ซูแคน เธอเห็นสายตาของซูแคนดูไม่ได้สนใจหุ้นที่อยู่หน้าเขาเลย

"ใช่ครับ!!"

ซูแคนตอบ

"พรุ่งนี้คุณจะไม่มาดูหุ้นของคุณเหรอคะ?"

หวางหมันหยูเบิกตากว้างมองไปที่ซูแคน

หุ้น 200 ล้าน แต่จะไม่คิดมาดูด้วยตัวเองเลยงั้นเหรอ

พระเจ้าาา

ผู้ชายคนนี้ เขาเห็นเงิน 200 ล้านเป็นอะไรกัน?

เขาเห็นเป็นเพียง 200 อย่างงั้นเหรอถึงไม่ได้สนใจขนาดนี้

ทำไมเขาถึงไม่สนใจมาดูหุ้นพวกนี้เลย แถมยังจะมาอีกใน 2-3 วัน

โอ้ย…อยากจะบ้าตาย

ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย แม่เขารู้ไหมว่าลูกชายทำตัวแบบนี้เนี่ย?

หวางหมันหยูใบหน้าเริ่มมีสีแดง หัวของเธอเริ่มอุ่นนิดๆ เธอกลั้นอารมณ์ไว้แล้วพูดกับซูแคนว่า

"คุณซูคะ ฉันแนะนำให้คุณมาดูหุ้นของคุณเองในวันพรุ่งนี้ดีกว่าค่ะ"

"ไม่ต้องก็ได้ครับ!!"

ซูแคนถอนหายใจ เขาโบกมือแล้วพูดว่า

"มันก็แค่หุ้น ผมมาดูหุ้นก็ไม่ได้ขึ้นหรือลงเพราะผมมาดูสักหน่อย เดี๋ยวผมจะมาในอีก 3 วันละกัน"

"ห้ะ!!"

เมื่อหวางหมันหยูได้ยินคำพูดของซูแคน เธอก็กัดฟันไว้และจ้องไปที่ซูแคนด้วยความโกรธ! !

ทำไมกัน..เขาถึงตอบอย่างนั้นออกมาได้?

ไม่ไหวแล้วเว้ยยย อยากจะทุบเขาแรงๆซักทีเหลือเกิน !!

แต่ทำไมกัน…เขาทำให้ฉันโกรธขนาดนี้แล้ว เขายังดูหล่อมากเลย

ทำไมถึงได้ดูดีขนาดนี้เนี่ย!!