ตอนที่ 34: ทำไมนารูโกะถึงมีสูตรโกงเยอะขนาดนี้? แววตาของนารูโตะเต็มไปด้วยความอิจฉา...

ตอนที่ 34: ทำไมนารูโกะถึงมีสูตรโกงเยอะขนาดนี้? แววตาของนารูโตะเต็มไปด้วยความอิจฉา...

【อุจิวะ ซาสึเกะ: "นั่นไม่จริงแน่นอน ฉันจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง!"】

【อุซึมากิ คาริน: "ใช่แล้ว ซาสึเกะคุงไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นหรอก!"】

【อุจิวะ อิซึนะ: "ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าซาสึเกะคนนี้จะทำลงไปนะ..."】

ทุกคนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเลือกตัวเลือกที่ซาสึเกะจะไม่ทำร้ายเพื่อนร่วมทีม

แต่ไม่นาน ทุกคนก็ต้องตกตะลึง

【ระบบ: "ตอบผิด ซาสึเกะจะทำร้ายเพื่อนร่วมทีมในอนาคต!"】

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "หา? ท่านอาจารย์ซาสึเกะ นี่คุณ..."】

【อุจิวะ ซาราดะ: "คุณพ่อจะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง..."】

【อุจิวะ ซาสึเกะ: "???"】

บนถนนของโคโนฮะ อุจิวะ ซาสึเกะ ดูงุนงงไปหมด มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ในอนาคตเขาจะไปทำเรื่องเลวร้ายป่าเถื่อนแบบนั้นได้ยังไงกัน?

【"ผู้ที่ตอบผิด จักระของพวกท่านจะถูกลดลงครึ่งหนึ่งเพื่อเป็นการลงโทษ!"】

【ฮาตาเกะ คาคาชิ: "ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งฝากมาบอกว่าตอนนี้สภาพจิตใจเขาพังทลายไปแล้ว..."】

【อุจิวะ โอบิโตะ: "ฉันไม่ได้ตอบคำถามนะ!"】

【ฮาตาเกะ คาคาชิ: "หลอดฟ้า (จักระ) ของฉันลดลงอีกแล้ว..."】

ฮาตาเกะ คาคาชิ ดูสิ้นหวังเล็กน้อย ทุกครั้งที่เขาเบิกเนตรวงแหวน จักระของเขาก็จะลดฮวบอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เยี่ยมไปเลย จักระของเขาถูกตัดเหลือครึ่งเดียว ขืนเบิกเนตรวงแหวนปุ๊บจักระคงหมดปั๊บเลยใช่ไหมล่ะ?

【เซ็นจู ฮาชิรามะ: "คาคาชิ ทำไมจักระของเจ้าถึงได้น้อยขนาดนั้นล่ะ..."】

【เซ็นจู โทบิรามะ: "ท่านพี่ ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมือนท่านนะ!"】

【กาอาระ: "อยากรู้จังว่าตอนนี้คุณหนูนารูโกะเป็นยังไงบ้าง..."】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป: เสียงกรีดร้องดังมาจากส่วนลึกของป่า นกตกใจกระพือปีกบินหนีไปอย่างรวดเร็ว

"นั่นเสียงคนร้องใช่ไหม?" ซากุระดูมีสีหน้ากังวล "อดรู้สึกประหม่าไม่ได้เลยแฮะ..."

"ซากุระ ไม่เป็นไรหรอก ถ้าพวกเราเจออันตรายเข้าจริงๆ ฉันจะใช้คาถาเทพสายฟ้าเหินพาเธอเทเลพอร์ตหนีไปเอง" นารูโกะหัวเราะเบาๆ แววตาของเธออ่อนโยน

ซากุระมองนารูโกะที่อยู่ตรงหน้า พวงแก้มของเธอแดงระเรื่อ และหัวใจก็เริ่มเต้นรัว

ในเวลาเดียวกัน ภายในป่า นินจาสามคนจากหมู่บ้านโอโตะงาคุเระยืนอยู่บนที่สูง จ้องมองฉากเบื้องล่างอย่างเย็นชา

อย่างไรก็ตาม ทั้งสามคนก็ถูกอุจิวะ ซาสึเกะสังเกตเห็นอย่างรวดเร็ว

【คาเสะคาเงะรุ่นที่สี่ ราสะ: "มาแล้วๆ... สถานการณ์เริ่มตึงเครียดขึ้นมาแล้ว!"】

【อุจิวะ ชิซุย: "เป็นโอกาสดีเลยที่จะได้เห็นความแข็งแกร่งในปัจจุบันของซาสึเกะ!"】

【อุจิวะ ซาสึเกะ: "หึ ตราบใดที่ฉันนึกคึกขึ้นมาล่ะก็..."】

【เซ็นจู ฮาชิรามะ: "ทำไมซาสึเกะคนนี้ถึงได้ขี้เก๊กอยู่ทุกวี่ทุกวันเลยเนี่ย?"】

【เซ็นจู โทบิรามะ: "ท่านพี่ ท่านก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันไม่ใช่รึ..."】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป: แสงสีแดงฉานส่องประกายในรูม่านตาของอุจิวะ ซาสึเกะ เขาหยิบคุไนออกมาจากกระเป๋า "มีคนอยู่ข้างบน..." น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ

"ซากุระ ไปซ่อนข้างหลังฉันก่อนนะ..." นารูโกะพูดด้วยสีหน้าอ่อนโยน

ซากุระพยักหน้า ด้วยเหตุผลบางอย่าง การได้เห็นนารูโกะทำให้ความหวาดกลัวในใจของเธอเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว

ในตอนนั้นเอง เงาดำสามสายก็พุ่งโฉบลงมาจากที่สูงอย่างรวดเร็ว เตะกองใบไม้แห้งกระจายไปทั่วเมื่อพวกเขาลงจอด

นินจาผู้นำจากหมู่บ้านโอโตะงาคุเระมีผ้าพันแผลพันรอบใบหน้า แววตาของเขาเย็นชา "ไม่คิดเลยว่าพวกเด็กเมื่อวานซืนจากโคโนฮะจะไหวตัวทันเร็วขนาดนี้"

เขาเลียริมฝีปากและประสานอินอย่างรวดเร็ว "คาถาลม: เคียวสายลม!"

คมมีดสายลมอันแหลมคมแหวกอากาศ พุ่งตรงเข้าหาพวกเขาทั้งสามคน!

แววตาของนารูโกะเฉียบคมขึ้น เธอกดไหล่ของซากุระเอาไว้ "จับแน่นๆ ล่ะ"

พร้อมกับเสียงฟุ่บ นารูโกะและซากุระก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมา นารูโกะและซากุระก็ไปยืนอยู่บนโคนต้นไม้ที่ห่างออกไปสิบเมตร ซากุระลูบหน้าอกของตัวเองด้วยความตกใจ พวงแก้มของเธอยังคงแดงระเรื่อ

ในสายตาของนารูโกะ อุจิวะ ซาสึเกะกลายเป็นภาพเบลอและหายไปจากจุดที่ยืนอยู่อย่างรวดเร็ว เขาเข้าปะทะกับนินจาทั้งสามจากหมู่บ้านโอโตะงาคุเระ แสงสีแดงฉานพุ่งวาบไปทั่วป่าอย่างรวดเร็ว อุจิวะ ซาสึเกะซึ่งถือคุไนด้วยมือข้างเดียว พุ่งทะยานฝ่าวงล้อมเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองดูผลงานอันน่าประทับใจของอุจิวะ ซาสึเกะ ผู้คนที่ดูวิดีโออยู่ก็มีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

【อุจิวะ อิทาจิ: "ซาสึเกะในโลกคู่ขนานแข็งแกร่งกว่าซาสึเกะในโลกต้นฉบับมากเลยนะ!"】

【อุจิวะ ชิซุย: "นั่นสิ อยากรู้จังว่าซาสึเกะจะเบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาได้ตอนไหน..."】

【อุจิวะ ซาราดะ: "กระจกเงาหมื่นบุปผาเหรอ?"】

ในยุคของโบรูโตะ อุจิวะ ซาราดะ มีสีหน้างุนงง เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาคืออะไรกัน?

ในความเข้าใจของเธอ เนตรวงแหวนสามโทโมเอะคือรูปแบบที่แข็งแกร่งที่สุดของเนตรวงแหวนแล้ว ส่วนไอ้สิ่งที่เรียกว่ากระจกเงาหมื่นบุปผานี่... เธอไม่เคยได้ยินชื่อมันมาก่อนเลยด้วยซ้ำ!

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "กระจกเงาหมื่นบุปผาก็คือกระจกเงาหมื่นบุปผานั่นแหละ อย่าถามเยอะเลย!"】

【อุจิวะ ซาราดะ: "..."】

【อุจิวะ ฟุงากุ: "...การวิวัฒนาการขั้นสุดท้ายของเนตรวงแหวนก็คือเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผายังไงล่ะ!"】

【อุจิวะ ซาราดะ: "คุณปู่ ถ้างั้นตาของคุณปู่ล่ะคะ..."】

【อุจิวะ ฟุงากุ: "ถูกต้องแล้ว... ปู่ของหลานก็เป็นผู้ใช้กระจกเงาหมื่นบุปผาเหมือนกัน!"】

【อุจิวะ ซาสึเกะ: "ทำไมพวกนายถึงมองมาที่ฉันกันหมดเลยล่ะ..."】

บนถนนของโคโนฮะ อุจิวะ ซาสึเกะ สัมผัสได้ถึงสายตาของทุกคนและรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย

ไม่ ไม่... พูดตามตรง เขาก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะได้เหมือนกันไม่ใช่รึ? ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เบิกเนตรวงแหวนได้ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ จะมีคนอื่นทำได้แบบเขาในวัยนั้นบ้างไหมล่ะ?...

ฉากยังคงดำเนินต่อไป: มุมปากของอุจิวะ ซาสึเกะโค้งขึ้น เขาใช้จักระควบคุมคุไนให้ติดกับเท้าของเขา และเตะมันขึ้นไปบนอากาศอย่างรวดเร็ว

นินจาจากหมู่บ้านโอโตะงาคุเระหลบหลีกด้วยความตื่นตระหนก วินาทีต่อมา หน้าท้องของเขาก็ถูกอุจิวะ ซาสึเกะแทงทะลุโดยตรง เลือดจำนวนมากไหลทะลักออกมา...

"ซาสึเกะ!!" ซากุระดูมีสีหน้ากังวล

"พวกเธอสองคน ระวังอันตรายด้วย อีกสองคนที่เหลือจู่ๆ ก็หายตัวไปแล้ว!" แววตาของอุจิวะ ซาสึเกะเต็มไปด้วยความตึงเครียด

เมื่อได้ยินคำเตือนของอุจิวะ ซาสึเกะ นารูโกะก็หลับตาลงและเริ่มใช้ความสามารถในการตรวจจับของตระกูลอุซึมากิ—ซึ่งเป็นความสามารถที่เธอมีมาตั้งแต่เกิด

เมื่อได้เห็นฉากนี้ ผู้คนที่ดูวิดีโออยู่ก็ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกอีกครั้ง: ให้ตายเถอะ ทำไมถึงรู้สึกว่านารูโกะมีสูตรโกงเยอะขนาดนี้เนี่ย! เธอมีทั้งคาถาเทพสายฟ้าเหิน ความสามารถในการตรวจจับ และยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นพลังสถิตร่างเก้าหางอีก!

【ยาคุชิ คาบูโตะ: "นารูโตะกับนารูโกะเกิดมาจากท้องเดียวกันแท้ๆ... ทำไมความห่างชั้นมันถึงได้เยอะขนาดนี้ล่ะ?"】

【โอโรจิมารุ: "คาบูโตะ นายพูดถูก มันน่าสงสัยจริงๆ..."】

【จิไรยะ: "โอโรจิมารุ นายเลิกทำตัวน่าขยะแขยงสักทีได้ไหม?"】

【เซ็นจู สึนาเดะ: "โอโรจิมารุ... ฉันได้ยินมาว่าในอนาคตนายจะมีลูกชายนี่ นายไปทำลายชีวิตผู้หญิงโชคร้ายคนไหนเข้าล่ะ?"】

ในเมืองทันซาคุ เซ็นจู สึนาเดะยังคงเล่นการพนันอยู่ เธอปลีกตัวจากตารางงานอันยุ่งเหยิงและอดไม่ได้ที่จะถามถึงความสงสัยในใจของเธอ

แน่นอนว่าเซ็นจู สึนาเดะไม่รู้เลยว่า... โอโรจิมารุนั้นเป็นพวกวิตถารตัวพ่อ เขามีลูกชายกับตัวเอง! ใช่แล้ว คุณฟังไม่ผิดหรอก มันเวอร์วังขนาดนั้นเลยล่ะ!