ตอนที่ 19 : ท่านโฮคาเงะรุ่นที่หกเท่สุดๆ เด็กรุ่นใหม่กลายเป็นแฟนเกิร์ลตัวน้อยไปซะแล้ว!

ตอนที่ 19 : ท่านโฮคาเงะรุ่นที่หกเท่สุดๆ เด็กรุ่นใหม่กลายเป็นแฟนเกิร์ลตัวน้อยไปซะแล้ว!

【อุจิวะ อิทาจิ: "คาคาชิ ดูเหมือนนายจะไม่ค่อยรู้วิธีใช้เนตรวงแหวนเท่าไหร่นะ..."】

【ฮาตาเกะ คาคาชิ: "..."】

เมื่อได้เห็นข้อความของอิทาจิ คาคาชิก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าท้องขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก... ราวกับว่าเขาถูกอุจิวะ อิทาจิ แทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ไม่ ไม่... นี่มันต้องเป็นภาพลวงตาแน่ๆ!

...

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

"ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นเนตรวงแหวนในตำนานเร็วขนาดนี้" โมโมจิ ซาบุซะ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เป็นเกียรติจังเลยนะ..."

เมื่อได้ยินคำว่าเนตรวงแหวน นารูโตะก็มีสีหน้างุนงงไปหมด

ซาสึเกะเริ่มอธิบายหลักการทำงานของเนตรวงแหวนให้ฟัง

ทุกคนที่ดูวิดีโออยู่ต่างก็รู้สึกอิจฉาเมื่อได้ยินเรื่องราวของเนตรวงแหวน

【อากิมิจิ โจโจ: "ซาราดะ เธอมีเนตรวงแหวนเหมือนกันไหม?"】

【อุจิวะ ซาราดะ: "มีสิ..."】

【ยุยโนะ อิวาเบะ: "เรื่องในวิดีโอมันเป็นเรื่องจริงเหรอ? เนตรวงแหวนมันทรงพลังขนาดนั้นเลยรึไง?"】

【คามินาริมง เด็นกิ: "อิจฉาซาราดะจังเลยที่ได้เกิดมาในตระกูลอุจิวะ..."】

【มิตสึกิ: "แม่ของฉันเคยบอกว่าเนตรวงแหวนคือดวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด..."】

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "คุณซาสึเกะก็มีเนตรวงแหวนสามโทโมเอะเหมือนกันใช่ไหมฮะ?"】

【อุจิวะ ซาสึเกะ (วัยผู้ใหญ่): "..."】

ในยุคของโบรูโตะ (Boruto: Naruto Next Generations) เด็กรุ่นใหม่ต่างก็เงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความอิจฉา ในที่สุดสายตาของทุกคนก็หันไปทางอุจิวะ ซาราดะ

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของทุกคน อุจิวะ ซาราดะ ก็รู้สึกภาคภูมิใจอย่างเต็มเปี่ยม

เห็นไหมล่ะ? นี่แหละคือพลังของตระกูลอุจิวะ!

เนื่องจากตระกูลอุจิวะถูกฆ่าล้างตระกูลไปแล้ว ผู้คนมากมายในหมู่บ้านจึงมักจะดูถูกตระกูลอุจิวะ

ดังนั้น อุจิวะ ซาราดะ จึงกระตือรือร้นที่จะพิสูจน์ตัวเองเป็นพิเศษ!

...

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

โมโมจิ ซาบุซะ และคาคาชิ พูดจายกยอประชดประชันกันไปมาเล็กน้อย

ซาบุซะยกมือข้างหนึ่งขึ้น และสร้างกลุ่มหมอกขนาดมหึมาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!

ภายในกลุ่มหมอก สภาพแวดล้อมโดยรอบถูกบดบังจนหมดสิ้น...

"เลิกพูดพร่ำทำเพลงกันได้แล้ว ข้ายังต้องรีบไปจัดการตาแก่นั่นให้เสร็จๆ ไปซะที"

ซาบุซะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ทีม 7 รีบเข้ามารวมตัวกันรอบๆ ดาซึนะอย่างรวดเร็ว

ซาบุซะหายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่อย่างรวดเร็ว ไปยืนอยู่บนผิวน้ำในระยะไกล และปลดปล่อยคาถาหมอกพรางตา ทำให้ป่าทั้งปืนพร่ามัวไปในทันที...

【อุจิวะ อิซึนะ: "ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของแต่ละคนมันช่างอ่อนด้อยเสียเหลือเกิน..."】

【อุจิวะ มาดาระ: "มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือไง? ท้ายที่สุดแล้ว นี่มันก็คือยุคแห่งความสงบสุขนะ"】

【นามิคาเสะ มินาโตะ: "สถานการณ์ของคาคาชิดูไม่ค่อยดีเลย ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังต้องปกป้องทีม 7 ไปด้วย..."】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

วินาทีต่อมา จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านออกไปอย่างรวดเร็ว

สมาชิกทั้งสามคนของทีม 7 ตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดกลัว

นี่คือจิตสังหารระดับท็อป!

เมื่อสัมผัสได้ถึงการปะทะกันระหว่างโจนิน ซาสึเกะก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากล่าถอย...

นารูโตะและซากุระต่างก็มีสีหน้าสิ้นหวังเช่นกัน

ในขณะที่ทั้งสามคนไม่รู้จะทำอย่างไรดี คาคาชิก็พูดปลอบโยนพวกเขาอย่างอ่อนโยน:

"ไม่ต้องห่วง ฉันจะปกป้องพวกเธอเอง ฉันจะไม่ยอมให้พวกเธอถูกฆ่าหรอก"

หลังจากได้รับคำปลอบโยนจากคาคาชิ ความตึงเครียดของทั้งสามคนก็คลี่คลายลงเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา ซาบุซะก็มาปรากฏตัวอยู่ท่ามกลางพวกเขาทั้งสามคนโดยไม่ทันตั้งตัว

"ถึงเวลาจบเรื่องนี้เสียที"

ความเร็วนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก จนบางคนที่ดูวิดีโออยู่ตอบสนองแทบไม่ทัน

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "ความเร็วระดับนี้... นี่คือศัตรูในยุคของพ่ออย่างนั้นเหรอ!"】

【อุจิวะ ซาราดะ: "ท่านโฮคาเงะรุ่นที่เจ็ดเอาชนะศัตรูในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไงกัน?"】

【ยุยโนะ อิวาเบะ: "น่าสะพรึงกลัวมาก!"】

เด็กรุ่นใหม่ตกตะลึง ส่วนใหญ่แทบจะมองความเร็วในวิดีโอไม่ทันด้วยซ้ำ...

...

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

ท้ายที่สุดแล้ว โมโมจิ ซาบุซะ ก็ประเมินความแข็งแกร่งของคาคาชิต่ำเกินไป

คาคาชิยกคุไนขึ้นมา สกัดกั้นดาบสะบั้นเศียรของเขาเอาไว้

ปัง!! อาวุธปะทะกัน ก่อให้เกิดประกายไฟแตกกระจาย

คาคาชิตอบสนองในเสี้ยววินาที แทงคุไนไปที่สีข้างของซาบุซะอย่างรวดเร็ว...

ในขณะที่ทุกคนคิดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว เสียงปังก็ดังขึ้น!

ซาบุซะที่อยู่ตรงหน้าเขากลับกลายเป็นเพียงแค่ร่างแยกน้ำเท่านั้น

และร่างจริงของเขาก็กำลังฟาดดาบใส่คาคาชิโดยตรง

"ตายซะเถอะ!!"

ปัง!!!

ซาบุซะคาดหวังว่าจะฆ่าคาคาชิได้ แต่คาดไม่ถึงเลยว่า ในระหว่างการต่อสู้เมื่อครู่นี้ คาคาชิได้ก๊อปปี้คาถาร่างแยกน้ำของเขาเอาไว้แล้ว

ให้ตายเถอะ นี่มันเหมือนตุ๊กตารัสเซียซ้อนกันชัดๆ

อุจิวะ อิทาจิ มองดูหน้าจอบนท้องฟ้าและเรียกสิ่งนี้ว่าความเป็นมืออาชีพ

【ซาสึเกะ: "ตอนนั้นฉันอ่อนแอเกินไปจริงๆ..."】

【อุจิวะ อิซึนะ: "มั่นใจหน่อยสิ ตอนนี้นายก็ยังอ่อนแออยู่นั่นแหละ"】

【ซาสึเกะ: "ถ้าฉันเกิดนึกคึกขึ้นมาเมื่อไหร่ล่ะก็ ฉันสามารถจัดการอุจิวะ มาดาระ ได้อย่างง่ายดายเลยล่ะ!"】

【อุจิวะ ฟุงากุ: "ซาสึเกะ นั่นใช่วิธีที่ลูกพูดกับบรรพบุรุษหรือไง?"】

【อุจิวะ มาดาระ: "ไม่เป็นไรหรอก ซาสึเกะก็คล้ายๆ กับอิซึนะนั่นแหละ ชายแก่คนนี้ไม่ใช่ปีศาจร้ายหรอกนะ ข้าไม่โกรธเด็กหรอก"】

【อุจิวะ อิทาจิ: "จิตใจของท่านมาดาระช่างกว้างขวางเหลือเกิน!"】

เมื่อได้เห็นข้อความของอุจิวะ มาดาระ ซาสึเกะก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...

บ้าอะไรเนี่ย "ทำไมฉันถึงรู้สึกเจ็บหน้าอกนิดๆ นะ..."

เหงื่อผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของซาสึเกะ

...

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

ปรากฏว่าทั้งสองคนยังไม่ได้ต่อสู้กันจริงๆ เลย พวกเขาเพียงแค่ส่งร่างแยกน้ำมาหยั่งเชิงกันเท่านั้น!

ในตอนนี้ คาคาชิใช้การหลบหลีกที่คล่องแคล่วว่องไวเพื่อโอบล้อมไปทางด้านหลังของโมโมจิ ซาบุซะ

"จบกันแค่นี้แหละ ซาบุซะ!"

คาคาชิจ่อคุไนไปที่ลำคอของเขา น้ำเสียงเย็นเยียบ

เมื่อได้เห็นฉากนี้ เด็กรุ่นใหม่ก็กลายเป็นแฟนเกิร์ลตัวน้อยไปในทันที ดวงตาของพวกเขาเป็นประกายรูปหัวใจ

【อากิมิจิ โจโจ: "ท่านโฮคาเงะรุ่นที่หกเท่สุดๆ ไปเลย!!"】

【อุจิวะ ซาราดะ: "สมกับเป็นอาจารย์ของท่านโฮคาเงะรุ่นที่เจ็ด ยอดเยี่ยมมาก!!"】

【ทาเคโทริ โฮกิ: "สมกับที่เป็นไอดอลของผมจริงๆ!!!"】

ในยุคของโบรูโตะ (Boruto: Naruto Next Generations) ทาเคโทริ โฮกิ มองดูคาคาชิลงมือด้วยสายตาที่ตื่นเต้น

ไอดอลของเขาคือคาคาชิ และเขามักจะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าเพื่อเลียนแบบไอดอลของเขาอยู่เสมอ

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "คุณลุงคาคาชิเก่งขนาดนี้เลยเหรอตอนที่เขายังหนุ่มๆ?"】

ดวงตาของโบรูโตะเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ในมุมมองของเขา... ลุงคาคาชิเป็นคนขี้เกียจและดูไม่เหมือนคนที่ต่อสู้เป็นเลยสักนิด...

เขายังเคยคิดด้วยซ้ำว่าตำแหน่งโฮคาเงะของทั้งพ่อและลุงคาคาชิน่าจะได้มาเพราะใช้เงินซื้อ...

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า พวกเขาทั้งสองคนก็มีฝีมืออยู่บ้างเหมือนกันนะ!

...

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

ซาบุซะทำหน้าดูแคลนและพูดอย่างเย่อหยิ่งว่า: "หึ ลองมองดูข้างหลังแกสิ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คาคาชิก็หันขวับกลับไปมองด้วยความงุนงง

ซาบุซะรีบเตะคาคาชิกระเด็นออกไป และจากนั้นก็กักขังเขาไว้ด้วยวิชาคุกน้ำ!

จบเห่แล้ว เมื่อเห็นคาคาชิถูกควบคุมตัว ทุกคนที่ดูวิดีโออยู่ต่างก็เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

【อุจิวะ อิทาจิ: "นี่สองคนนี้เอาแต่สู้กันด้วยร่างแยกน้ำมาตลอดเลยงั้นรึ..."】

【เซ็นจู ฮาชิรามะ: "นี่คือวิธีที่คนหนุ่มสาวเขาสู้กันงั้นรึ? ดูฉูดฉาดจังเลยนะ!"】

【เซ็นจู โทบิรามะ: "พอได้แล้ว ท่านพี่ ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมือนท่านนะ!"】

เซ็นจู โทบิรามะ ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว พี่ชายของเขามักจะเอาแต่โอ้อวดอยู่ที่นี่เสมอ... ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมือนท่านนะ ทุกคนเป็นนินจาและจำเป็นต้องประสานอินเพื่อใช้วิชานินจา แต่เซ็นจู ฮาชิรามะ นั้นช่างน่าทึ่ง—เขาแค่ตบมือเข้าหากัน และสิ่งที่เขาเรียกหาก็จะปรากฏขึ้นมา!

พระพุทธรูปพันมือสูงเสียดฟ้าที่ฟาดเก้าหางจนหมอบราบคาบ พร้อมกับพูดว่า: "เก้าหาง พลังของเจ้านี่มันช่างล้นเหลือจริงๆ..."

【อุจิวะ ซาราดะ: "แย่แล้ว... ท่านโฮคาเงะรุ่นที่หกติดกับดักแล้ว พวกเราควรทำยังไงดี?"】

【มิตสึกิ: "แม่ของฉันไม่อยู่ในวิดีโอช่วงนี้งั้นรึ?"】

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "มิตสึกิ... ขอถามหน่อยสิ? แม่ของนายคือใครล่ะ?"】