บทที่ 190 ผู้กำกับกัว ลองสัมผัสฟังก์ชันใหม่ของหุ่นยนต์กรอบประตูหน่อยสิ!

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเฉิน กัวฝานก็มองเขาด้วยความงุนงง พลางเอ่ยถาม "ฟังก์ชันใหม่? ฟังก์ชันใหม่อะไรเหรอครับ?"

เจียงเฉินคลี่ยิ้มอย่างมีเลศนัย ส่งสัญญาณให้กัวฝานรอจนกว่าหุ่นยนต์กรอบประตูจะขึ้นมาจากน้ำก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง อู๋จิงที่ดำดิ่งจนหนำใจถึงได้บังคับให้หุ่นยนต์กรอบประตูขึ้นมาจากใต้น้ำ

"เมื่อกี้พวกคุณเห็นไหม ผมแช่อยู่ใต้น้ำตั้งครึ่งชั่วโมง ไอ้หุ่นยนต์กรอบประตูนี่ยังทำงานได้เป็นปกติเลยนะ!" อู๋จิงยืนอยู่ข้างหุ่นยนต์กรอบประตู น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ แถมยังทำท่าหวงแหนไม่อยากจะถอดอุปกรณ์บนตัวออกเลยสักนิด

ต้าหลิวถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความทึ่ง "เหลือเชื่อจริง ๆ บนตัวหุ่นยนต์กรอบประตูมีชิ้นส่วนตั้งมากมาย ทำไมระบบกันน้ำถึงได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้? แช่อยู่ใต้น้ำตั้งครึ่งชั่วโมงยังไม่เป็นอะไรเลยเนี่ยนะ?"

"อาจารย์ต้าหลิวพูดถูกแล้วครับ ก่อนหน้านี้ระบบกันน้ำของหุ่นยนต์กรอบประตูมีปัญหาจริง ๆ แต่พอผมวิจัยสีเคลือบกันน้ำตัวใหม่ขึ้นมา ปัญหานี้ก็ถูกแก้ไขจนหมดสิ้นครับ"

หลังจากเจียงเฉินพูดจบ ทิ้งช่วงไปสองสามวินาที ทุกคนถึงเพิ่งจะตระหนักได้ว่าเขาพูดอะไรออกมา!

"ศาสตราจารย์เจียง คุณวิจัยสีเคลือบตัวใหม่ขึ้นมาเหรอครับ?" เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วบริเวณ

"ถูกต้องครับ ศาสตราจารย์เจียงได้วิจัยสีเคลือบกันน้ำชนิดใหม่ขึ้นมา และตอนนี้ก็ได้รับการรับรองจากทางรัฐบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วยครับ" เหยียนเจิ้งเฉียนที่เพิ่งจัดการธุระเสร็จ เดินนำลูกน้องลากสายยางดับเพลิงเข้ามาพอดี

พอเขาได้ยินคนในกองถ่ายกำลังซักถามเรื่องสีเคลือบกันน้ำ เขาก็เลยเป็นฝ่ายตอบแทนเจียงเฉิน

"ไม่จริงน่า! ศาสตราจารย์เจียงแวะไปวิจัยสีเคลือบกันน้ำตัวใหม่ระหว่างที่ทำพร็อพเนี่ยนะ? นี่มันเทพบุตรจุติมาเกิดชัด ๆ!"

"ศาสตราจารย์เจียงกับพวกเราเป็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์เดียวกันจริง ๆ เหรอ? ทำไมความสามารถมันถึงได้ต่างกันราวฟ้ากับเหวขนาดนี้?"

ในตอนนั้นเอง ต้าหลิวก็ถึงบางอ้อ พลางกล่าว "ที่แท้ก็เป็นสีเคลือบกันน้ำชนิดใหม่นี่เอง มิน่าล่ะประสิทธิภาพการกันน้ำของหุ่นยนต์กรอบประตูถึงได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้!"

"ถ้าเอาสีเคลือบชนิดนี้ไปทาบนอุปกรณ์ต่าง ๆ ก็ไม่ต้องกังวลว่ามันจะถูกน้ำกัดกร่อนแล้วใช่ไหมครับ?"

"ถูกต้องครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในน้ำทะเล ขอแค่อุปกรณ์ได้รับการทาสีเคลือบกันน้ำแบบเดียวกับที่ใช้บนหุ่นยนต์กรอบประตู ก็ไม่ต้องกังวลถึงผลกระทบจากน้ำทะเลอีกต่อไปครับ"

"พูดอีกอย่างก็คือ เซิร์ฟเวอร์ที่ติดตั้งอยู่ใต้น้ำ ก็ไม่ต้องกลัวว่าน้ำจะซึมเข้าไปแล้วใช่ไหมครับ?"

เมื่อได้รับคำตอบยืนยันจากเจียงเฉิน ต้าหลิวก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองถูกพาเข้าสู่โลกแห่งเทคโนโลยีใบใหม่

เขามองเจียงเฉินราวกับกำลังมองมนุษย์ต่างดาว

ก็แค่ให้มาทำพร็อพประกอบฉาก ทำไมคุณถึงลุกขึ้นมาวิจัยของใหม่ซะงั้นล่ะ?

แถมยังไม่ปริปากบอกใคร แอบซุ่มเงียบจนได้สีเคลือบกันน้ำชนิดใหม่ออกมาเฉยเลย!

ระดับบิ๊กบอสนี่เขาทำวิจัยกันชิล ๆ แบบนี้เลยเหรอ?

หลังจากตั้งสติอยู่หลายนาที ต้าหลิวก็หันไปพูดกับก้งเก๋อเอ่อร์ "ครูก้ง เซ็ตติ้งเรื่องสีเคลือบของศาสตราจารย์เจียงต้องเพิ่มเข้าไปในบทด้วยนะ เซ็ตติ้งนี้สำคัญมาก!"

"ถ้าไม่มีสีเคลือบตัวนี้ ก็ยากที่จะอธิบายได้ว่าทำไมอุปกรณ์ในเรื่องถึงสามารถทำงานใต้น้ำได้ตามปกติ"

"จริงด้วยสิ! เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ด้วย! อาจารย์ต้าหลิว หลังจากนี้พวกเราต้องลงรายละเอียดเรื่องเซ็ตติ้งให้ลึกกว่าเดิมแล้วล่ะ!" ก้งเก๋อเอ่อร์ถอนหายใจยาว

"งั้นก็ต้องดูว่าผู้กำกับกัวจะยอมเจียดเวลาให้พวกเราหรือเปล่านะ!"

"ปริมาณงานเรื่องเซ็ตติ้งเนี่ยมันมหาศาลสุด ๆ ไปเลยรู้ไหม!"

เมื่อได้ยินเสียงบ่นของก้งเก๋อเอ่อร์ กัวฝานก็รีบรับปากทันทีว่าหลังจากนี้จะจัดสรรเวลาให้พวกเขาไปจัดการเรื่องรายละเอียดของเซ็ตติ้งให้สมบูรณ์

ก้งเก๋อเอ่อร์ถึงยอมหยุดบ่นกระปอดกระแปดข้างหูกัวฝานด้วยความพอใจ

"ศาสตราจารย์เจียง เมื่อกี้คุณบอกว่าจะให้พวกเราดูฟังก์ชันใหม่ของหุ่นยนต์กรอบประตู ตกลงมันคืออะไรกันแน่ครับ?" กัวฝานยังคงจำคำพูดของเจียงเฉินได้ขึ้นใจ พอเห็นเจียงเฉินนิ่งเงียบไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะทวงถาม

เมื่อเห็นความใจร้อนของกัวฝาน เจียงเฉินก็ไม่อยากเล่นตัวอีกต่อไป

"ผู้บัญชาการเหยียน รบกวนช่วยเริ่มการทดสอบได้เลยครับ"

เหยียนเจิ้งเฉียนปรายตามองหุ่นยนต์กรอบประตูด้วยความรู้สึกลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพูดกับกัวฝานและอู๋จิง "ผู้กำกับกัว สหายอู๋จิง หลังจากนี้ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยนะครับ"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ของเหยียนเจิ้งเฉียน กัวฝานและอู๋จิงก็ถึงกับชะงักไป ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังหมายถึงอะไร

วินาทีถัดมา เหยียนเจิ้งเฉียนก็หันไปประกาศกับคนในกองถ่าย "การทดสอบกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ขอให้ทุกคนถอยห่างจากผู้กำกับกัวและสหายอู๋จิงด้วยครับ"

ทุกคนมองกัวฝานและอู๋จิงด้วยความงุนงง ก่อนจะรีบถอยกรูดไปด้านหลังหลายก้าว

กัวฝานและอู๋จิงถูกทุกคนทิ้งระยะห่างอย่างรวดเร็ว

กัวฝานที่สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์แปลก ๆ รู้สึกตีบตันในลำคอ เขาเอ่ยถาม "ผู้บัญชาการเหยียน ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่ครับเนี่ย?"

เหยียนเจิ้งเฉียนไม่ได้ตอบคำถามเขา

เจียงเฉินเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาแทน "ผู้กำกับกัว พี่จิง พวกคุณเชื่อใจผมไหมครับ?"

กัวฝานและอู๋จิงสบตากัน ก่อนจะตอบพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย "แน่นอนสิครับ!"

"การทดสอบหลังจากนี้อาจจะอันตรายนิดหน่อย ไม่ทราบว่าพวกคุณยินดีจะเข้าร่วมไหมครับ?"

กัวฝานตบหน้าอกตัวเองฉาดใหญ่ พลางกล่าว "มันจะอันตรายแค่ไหนกันเชียว วางใจได้เลย ผมไม่กลัวหรอก!"

หลังจากกัวฝานพูดจบ อู๋จิงก็พยักหน้าสมทบ "ใช่ครับ พวกเราไม่กลัว ศาสตราจารย์เจียงจัดมาได้เลย! พวกเราพร้อมให้ความร่วมมือในการทดสอบเต็มที่!"

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่มีท่าทีขัดข้อง เจียงเฉินจึงกล่าว "ตกลงครับ รบกวนผู้กำกับกัวกับพี่จิงยืนอยู่ตรงนั้นสักครู่นะครับ"

"ผู้บัญชาการเหยียน เริ่มได้เลยครับ!"

สิ้นเสียงคำสั่งของเจียงเฉิน เหยียนเจิ้งเฉียนก็พยักหน้าสั่งให้ลูกน้องเปิดวาล์วสายยางดับเพลิง

ฉับพลันนั้น มวลน้ำมหาศาลก็พุ่งทะลักออกจากหัวฉีด ก่อตัวเป็นสายน้ำแรงดันสูง ราวกับมังกรยักษ์ที่ทรงพลัง!

ท่ามกลางละอองน้ำที่สาดกระเซ็นราวกับห่าฝน ทุกคนต่างก็เห็นมังกรน้ำตัวนั้นพุ่งทะยานเข้าใส่กัวฝานและอู๋จิงอย่างบ้าคลั่ง!

กัวฝานตกใจสุดขีด สัญชาตญาณสั่งให้เขารีบมุดไปหลบหลังอู๋จิงทันที ส่วนอู๋จิงก็ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาบังหน้าโดยอัตโนมัติ ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองคงจะต้านทานแรงดันน้ำมหาศาลที่พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหันนี้ไม่ไหวแน่ ๆ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในวินาทีถัดมา กลับทำเอาเขาถึงกับยืนอึ้งไปเลย

จู่ ๆ กล้องที่อยู่บนตัวหุ่นยนต์กรอบประตูซึ่งยืนอยู่ด้านข้างก็ขยับ จากนั้นมันก็เคลื่อนตัวมาขวางระหว่างพวกเขากับสายน้ำแรงดันสูงอย่างรวดเร็ว แผ่นโลหะหนาเตอะสองแผ่นยืดกางออกมาจากระหว่างขาทั้งสองข้างของมัน สร้างเป็นโล่กำบังอันแข็งแกร่งปกป้องพวกเขาเอาไว้!

ตึง! ตึง!

พร้อมกับเสียงดังกึกก้อง อู๋จิงและกัวฝานสังเกตเห็นว่ามีแท่งโลหะคล้ายหมุดย้ำสองแท่งเคลื่อนตัวเลื่อนลงมาจากเท้าของหุ่นยนต์กรอบประตู ภายใต้การกระหน่ำยิงของสายน้ำแรงดันสูง หุ่นยนต์กรอบประตูกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย!

มันยังคงยืนหยัดปกป้องกัวฝานและอู๋จิงอย่างมั่นคง!

ในตอนนั้นเอง เจียงเฉินก็บอกให้เหยียนเจิ้งเฉียนยุติการทดลอง จากนั้นก็รีบเดินเข้าไปหากัวฝานและอู๋จิง พลางเอ่ยถาม "ผู้กำกับกัว พี่จิง ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?"

กัวฝานยังคงยืนอึ้งอยู่กับที่

ส่วนอู๋จิงก็มีสภาพไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก เขาจ้องมองเจียงเฉินด้วยสายตาเหม่อลอย พลางกล่าว "ศาสตราจารย์เจียง ระบบป้องกันของหุ่นยนต์กรอบประตูนี่มันโคตรเทพเลย!"

"คุณดูพวกเราสิ น้ำไม่กระเด็นมาโดนเลยสักหยด!"

กัวฝานที่ดึงสติกลับมาได้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "ศาสตราจารย์เจียง พร็อพที่คุณสร้างขึ้นมามันจะสมจริงเกินไปหน่อยไหมครับ? หุ่นยนต์กรอบประตูถึงกับสามารถป้องกันอันตรายได้อัตโนมัติเลยเหรอ?"

ตอนนี้กัวฝานเริ่มสงสัยอย่างหนักแล้ว ว่าหุ่นยนต์กรอบประตูที่เจียงเฉินสร้างขึ้นมามันคือของจริงแน่ ๆ

พร็อพประกอบฉากที่ไหนเขาจะมาช่วยป้องกันอันตรายให้คนอัตโนมัติกันล่ะ?

ถ้าไอ้นี่ไม่ใช่ของจริง แล้วอะไรล่ะถึงจะเรียกว่าของจริง?

เมื่อเผชิญกับความกังขาของกัวฝาน เจียงเฉินก็คลี่ยิ้มบาง ๆ พลางตอบ "ก็ผู้กำกับกัวเป็นคนขอให้ผมทำให้มันดูสมจริงที่สุดเองนี่ครับ!"

เหยียนเจิ้งเฉียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับมีสีหน้าซับซ้อนสุดจะบรรยาย

พร็อพที่ศาสตราจารย์เจียงสร้างขึ้น ไม่เพียงแต่ขยับได้ แต่ยังสามารถกางโล่ป้องกันสายน้ำแรงดันสูงได้อีกด้วยเหรอ?

ไอ้ของสิ่งนี้มันใช้งานได้ดีกว่าโล่ปราบจลาจลที่ทางเจ้าหน้าที่ใช้อยู่ในปัจจุบันซะอีก!

ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบรายงานเบื้องบนด่วน!

(จบบท)