บทที่ 38 ไอรอนแมนยังบินได้ แล้วทำไมพวกเราจะบินไม่ได้ล่ะ?

“พี่จิง ทำไมพี่ถึงบินขึ้นไปได้ล่ะ?”

เมื่อเจียงเฉินได้ยินเสียงร้องอุทานของทุกคน เขาก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลทันที

เขารีบแหวกวงล้อมฝูงชนเดินเข้าไปใกล้ ๆ อู๋จิง แล้วก็ต้องเบิกตากว้าง

อู๋จิงกำลังลอยตัวค้างอยู่กลางอากาศสูงจากพื้นกว่าสองเมตร!

กัวฝานมองดูอู๋จิงที่ลอยขึ้นไป ปฏิกิริยาแรกของเขาคือภาพนี้มันทรงพลังอิมแพกต์สุด ๆ พี่จิงโคตรเท่! ฉากนี้ต้องเอาไปใส่ในหนังให้ได้!

แต่หลังจากนั้นเขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามันผิดปกติ จึงรีบตะโกนอย่างร้อนรน “พี่จิง! พี่บินขึ้นไปได้ยังไงเนี่ย? เสี่ยวเจียงล่ะ เสี่ยวเจียงอยู่ไหน?”

“ผู้กำกับกัวใจเย็น ๆ ครับ พี่จิงแค่เผลอไปกดโดนปุ่มพิเศษเข้า ขอทางผมหน่อยครับ” เจียงเฉินมองไปที่อู๋จิง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้ขยับตัวสะเปะสะปะ เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

อู๋จิงตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว พอรู้ตัวว่าลอยขึ้นมากลางอากาศ เขาก็ใช้ประสบการณ์ที่มีหยุดนิ่งไม่ขยับตัวมั่วซั่ว สองขาปล่อยทิ้งตัวลงตามธรรมชาติ แขนทั้งสองข้างกางออกเล็กน้อย รอคอยการช่วยเหลือจากเจียงเฉิน

“พี่จิง พี่ฟังผมนะ พี่ค่อย ๆ ยื่นมือไปที่หน้าอก หาตำแหน่งที่เป็นไฟ LED ตรงกลาง แล้วกดมันหนึ่งที จากนั้นก็อยู่นิ่ง ๆ รักษาสภาพตอนนี้เอาไว้นะครับ”

อู๋จิงทำตามที่เจียงเฉินบอก หลังจากเขากดลงบนตำแหน่งไฟ LED ที่หน้าอก เขาก็สัมผัสได้ว่าแรงผลักที่ดันตัวเขาขึ้นไปค่อย ๆ อ่อนกำลังลง

เมื่อแรงผลักดันหายไป อู๋จิงก็ร่อนลงจอดบนพื้นได้อย่างนุ่มนวล!

วินาทีนั้น ช่างดูราวกับเทพนักรบจักรกลจุติลงมาบนโลกมนุษย์!

ทุกคนที่ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดกับตาต่างก็รู้สึกแข้งขาอ่อนแรงขึ้นมาตงิด ๆ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ในใจของพวกเขาเกิดความรู้สึกต่ำต้อยราวกับมดปลวกตัวเล็ก ๆ ขึ้นมา!

“พี่จิง พี่โคตรเท่เลยว่ะ” กัวฝานจ้องมองอู๋จิงตาไม่กะพริบ ในหัวเอาแต่ฉายภาพตอนที่อู๋จิงร่อนลงสู่พื้นซ้ำไปซ้ำมา เห็นได้ชัดว่าเขาลืมไปสนิทเลยว่าพี่จิงของเขาเพิ่งจะเฉียดใกล้ความอันตรายมาหมาด ๆ

“เท่ก็เท่อยู่หรอก แต่นี่มันแอบหวาดเสียวไปหน่อยนะ”

อู๋จิงถอดหมวกกันน็อกออก พลางเช็ดเหงื่อเย็น ๆ ที่ผุดซึมบนหน้าผาก เขาแค่สงสัยชั่ววูบ ก็เลยเอานิ้วไปแตะไฟ LED ตรงหน้าอกดู

ใครจะไปรู้ล่ะว่าตัวเองจะลอยทะยานขึ้นฟ้าไปแบบนั้น

ถ้าไม่ได้มีประสบการณ์จากการโหนสลิงมาอย่างโชกโชนล่ะก็ เจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้เข้าไป มีหวังได้ตกใจจนสติแตกแน่

“ขอโทษด้วยครับพี่จิง เมื่อกี้ผมลืมเอาเชื้อเพลิงของเครื่องยนต์ไอพ่นออกน่ะครับ แต่พี่วางใจได้เลย แรงขับเคลื่อนไอพ่นบนเอ็กโซสเกเลตันชุดนี้ไม่ได้แรงมาก ทำได้แค่ดันตัวให้ลอยสูงขึ้นไปประมาณสองเมตรกว่า ๆ เท่านั้น แถมยังมีเอ็กโซสเกเลตันคอยปกป้องอยู่ โดยปกติแล้วไม่มีทางได้รับบาดเจ็บหรอกครับ”

เจียงเฉินมีสีหน้ารู้สึกผิด ก่อนหน้านี้เขาแค่ทดสอบประสิทธิภาพของเครื่องยนต์ไอพ่นแบบง่าย ๆ ในห้องทำงาน ไม่คิดเลยว่าความสะเพร่าชั่วขณะจะทำให้เขาลืมเอาเชื้อเพลิงออกมาด้วย

อู๋จิงก็เลยได้รับประสบการณ์เป็นมนุษย์บินได้กลางอากาศไปโดยปริยาย

เครื่องยนต์ไอพ่น? เชื้อเพลิง? สองคำนี้มันควรจะมาปรากฏอยู่ในสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์จริง ๆ เหรอ?

เหล่าคนทำหนังทั้งหลายยืนนิ่งงันอยู่กับที่ เริ่มมีอาการเหม่อลอยวิญญาณหลุดออกจากร่างกันไปแล้ว

ในฐานะผู้ทดลองใช้คนแรก อู๋จิงตอบสนองต่อความหมายของเจียงเฉินได้เร็วที่สุด

“เสี่ยวเจียง นายใส่เครื่องยนต์ไอพ่นเพิ่มเข้าไปในเอ็กโซสเกเลตันด้วยเหรอ?!”

ถ้าไม่ได้ลองสัมผัสด้วยตัวเองเมื่อครู่นี้ อู๋จิงคงคิดว่าเจียงเฉินกำลังล้อเล่นแน่ ๆ

แต่ความจริงก็ประจักษ์อยู่ตรงหน้าแล้ว เจียงเฉินจะแถให้เนียนก็คงยาก

“ใช่ครับพี่จิง ตอนแรกมันเป็นแค่ความชอบส่วนตัวของผมเองน่ะครับ พอทำเสร็จก็รู้สึกว่ามันอาจจะไม่ค่อยเข้ากับการตั้งค่าในหนังเท่าไหร่ ก็เลยตั้งใจจะซ่อนฟังก์ชันเครื่องยนต์ไอพ่นนี้เอาไว้”

“ผลปรากฏว่าผมดันลืมเอาเชื้อเพลิงออกมาซะงั้น”

เจียงเฉินนึกว่าอู๋จิงกับกัวฝานจะตำหนิเขา แต่ที่ไหนได้ ทั้งสองคนกลับมองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกายปิ๊งปั๊ง!

“เสี่ยวเจียง นายทำฟังก์ชันแบบนี้ออกมาได้ ทำไมไม่รีบบอกตั้งแต่แรกล่ะ?”

อู๋จิงดูดีใจสุด ๆ ไปเลย

ผู้ชายน่ะนะ มักจะมีความหลงใหลในเครื่องจักรกลมาตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ของเล่นชิ้นนี้ยังพาเขาบินได้อีกด้วย!

ไม่มีผู้ชายคนไหนสามารถต้านทานโอกาสที่จะได้กลายเป็นนักรบจักรกลไปได้หรอก

ถ้าตอนนั้นมีเอ็กโซสเกเลตันที่เจียงเฉินสร้างขึ้นมาล่ะก็ ตอนที่เขาขอภรรยาแต่งงาน จะต้องทำให้อีกฝ่ายประทับใจไปจนวันตายได้อย่างแน่นอน!

เจ้าชายขี่ม้าขงม้าขาวอะไรกัน ไม่มีทางเท่สู้เทพนักรบจักรกลที่บินได้หรอก!

พอคิดถึงเรื่องนี้ อู๋จิงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา

ถ้าตอนที่เขาสร้างหนังเรื่องก่อนหน้านี้ ประเทศหลงมีนักทำพร็อพเก่ง ๆ แบบนี้อยู่ ผลลัพธ์ที่ออกมามันจะดียิ่งกว่านี้ไหมนะ?

อู๋จิงคิดในใจว่า วันหลังถ้าจะถ่ายหนังอีก ต้องหาโอกาสร่วมงานกับเจียงเฉินสักรอบให้ได้

ทางด้านกัวฝานก็ตบไหล่เจียงเฉินแล้วพูดว่า “ใช่แล้วเสี่ยวเจียง นายควรจะรีบบอกตั้งแต่แรกสิ! ไอรอนแมนของประเทศอินทรียังบินได้เลย นักรบในหนังของพวกเราจะบินได้บ้างก็เป็นเรื่องปกติ!”

“ทำไมฮีโร่ของประเทศอินทรีถึงบินได้อยู่ประเทศเดียวล่ะ? พวกเราต้องเปลี่ยนความคิดแบบนี้ซะใหม่!”

“จริงสิ ค่าเชื้อเพลิงนี่แพงไหม?”

จุดโฟกัสของกัวฝานช่างแน่วแน่และคงเส้นคงวาเสมอ เจียงเฉินเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายได้ในพริบตา

“เป็นเชื้อเพลิงอากาศยานครับ ราคากระป๋องละไม่กี่พันหยวน สามารถบินรักษาระดับได้ประมาณ 10 นาทีครับ”

กัวฝานรู้สึกว่าต้นทุนแค่นี้สามารถรับได้อย่างสบาย ๆ เขาถึงกับหัวเราะออกมาอย่างหยุดไม่อยู่:

“ไม่ได้การแล้ว! ฉันต้องเพิ่มบทให้เอ็กโซสเกเลตันซะแล้ว!”

หวงคุนที่ยืนเงียบไม่กล้าปริปากพูดมาตลอด พอได้ยินว่ากัวฝานจะเพิ่มบทให้เอ็กโซสเกเลตัน เขาก็รีบก้าวออกมาพูดด้วยความเขินอายว่า “ผู้กำกับกัวครับ ช่วยเพิ่มบทให้ผมด้วยสักนิดได้ไหมครับ? ผมอยากใส่เอ็กโซสเกเลตันชุดนี้ลองบินดูบ้างน่ะครับ!”

“ผู้กำกับกัว ผมก็อยากลองเหมือนกันครับ!” ทุกคนในทีมกู้ภัย รวมถึงนักแสดงหญิงอย่างว่านฉีฉีต่างก็เริ่มเรียกร้องให้ผู้กำกับกัวเพิ่มบทให้กับตัวเองบ้าง

“ฮ่า ๆ ได้สิ เดี๋ยวฉันจะลองให้อาจารย์ก้งพิจารณาดูนะ” นี่เป็นครั้งแรกที่กัวฝานเจอนักแสดงเป็นฝ่ายขอเพิ่มบทเอง ความดีใจบนใบหน้าของเขาจึงปิดบังเอาไว้ไม่มิด

ท้ายที่สุดแล้ว การถ่ายทำภาพยนตร์ไซไฟมันยุ่งยากกว่าการถ่ายทำภาพยนตร์รักโรแมนติกทั่วไปมากนัก ลำพังแค่ค่าตัวที่กองถ่ายดาวพเนจรฝ่าสุริยะให้ก็น้อยนิดอยู่แล้ว ทุกคนต่างก็อยากจะรีบถ่ายทำเรื่องนี้ให้เสร็จเร็ว ๆ เพื่อจะได้ไปรับงานอื่นต่อ

แต่สิ่งที่นักแสดงเหล่านี้คาดไม่ถึงก็คือ พวกเขาจะได้สัมผัสถึงเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของโลกไซไฟแบบนี้เข้าอย่างจัง!

ตอนแรกนึกว่าต้องมาเจอกับฉากกรีนสกรีน และการแสดงแบบจินตนาการเอาเอง ไม่คิดเลยว่าพอเข้ากองถ่ายมาแล้ว จะได้เจอกับของจริงล้วน ๆ

เดี๋ยวนี้นี้กองถ่ายภาพยนตร์ไซไฟเขาฮาร์ดคอร์กันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

การได้สวมเอ็กโซสเกเลตันแล้วบินได้เนี่ย ถ้าเอาไปคุยโวให้ใครฟัง รับรองว่าเหมือนเป็นการชุบทองให้ประวัติการทำงานของตัวเองชัด ๆ!

“อาจารย์ก้ง เถ้าแก่ก้งอยู่ไหม? มีงานเข้าแล้ว!”

กัวฝานรู้สึกอารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก เขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะไปปรึกษาหารือเรื่องการแก้ไขบทภาพยนตร์กับก้งเก๋อเอ่อร์แล้ว!

อู๋จิงตอนแรกก็อยากจะให้กัวฝานเพิ่มบทให้ตัวเองเหมือนกัน แต่พอนึกขึ้นได้ว่าบทบาทของตัวเองไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเอ็กโซสเกเลตันเลยแม้แต่น้อย เขาก็เลยล้มเลิกความคิดไป

อู๋จิงอาศัยจังหวะที่ทีมนักแสดงกู้ภัยยังไม่ได้เริ่มถ่ายทำ สวมชุดเอ็กโซสเกเลตันเดินไปเดินมา ลองทำท่าทางนู่นนี่นั่นไปทั่วกองถ่าย

พอมีคนถาม เขาก็จะตอบกลับไปอย่างหน้าชื่นตาบานว่า เขากำลังช่วยผู้กำกับคิวบู๊ทดสอบการเคลื่อนไหวอยู่

ทำให้คนอื่น ๆ ที่อยากจะลองสวมเอ็กโซสเกเลตันดูบ้าง ถึงกับหาจังหวะเสียบไม่ได้เลยทีเดียว

ทำได้แค่มองดูอู๋จิงยึดครองมันเอาไว้ตาปริบ ๆ

สมกับที่บอกว่า ต่อให้เป็นชายชาตรีก็ยากจะต้านทานเสน่ห์ของชุดเกราะเหล็กได้จริง ๆ!

เจียงเฉินยืนอยู่ข้าง ๆ กำลังอธิบายข้อควรระวังในการใช้งานเอ็กโซสเกเลตันให้ผู้กำกับคิวบู๊ที่ถูกอู๋จิงลากตัวมาฟัง

[ขอแสดงความยินดี คุณทำภารกิจสำเร็จแล้ว: อุปกรณ์โครงกระดูกภายนอก]

[กำลังมอบรางวัล: 200 คะแนนสะสม]

[คะแนนสะสมปัจจุบันของคุณคือ: 305 คะแนน]

[ภารกิจต่อไป: รถบรรทุกขนส่งพื้นผิวความเร็วสูง]

[รางวัลคะแนนสะสมสำหรับภารกิจ: 500 คะแนน]

(จบบท)