บทที่ 33 ลงมือสร้างไอเทมโกงงั้นเหรอ? หลุดโลกไปแล้ว!

เที่ยงวันต่อมา ภายใต้การสั่งการของเจิงกว๋างซุ่น ฝ่ายโปรโมตของป้อมปราการแห่งท้องทะเลก็เริ่มปฏิบัติการโฆษณาโปรโมตอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา พวกเขาจับมือกับสื่อหลายสำนัก ปล่อยตัวอย่างหนังโปรโมตตัวแรกของป้อมปราการแห่งท้องทะเลลงบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ ตั้งแต่เสี่ยวถู่โต้ว ไปจนถึงโต่วอิน และเวยป๋อ

หลิวไห่ นักแสดงนำยอดนิยม ก็ร่วมปลุกกระแสโดยให้แฟนคลับช่วยกันแชร์และสนับสนุน

การทำการตลาดในครั้งนี้ราบรื่นเป็นอย่างมาก สื่อทุกสำนักที่ได้รับเงินไปแล้วต่างก็โหมโปรโมตป้อมปราการแห่งท้องทะเลกันตลอดทั้งวันทั้งคืน

และป้อมปราการแห่งท้องทะเลก็ไม่ทำให้ผิดหวัง สามารถทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของเทรนด์ฮิตประจำวันได้สำเร็จ

แต่สำหรับสวี่เทาในฐานะนายทุน เขายังคงไม่พอใจกับผลลัพธ์เพียงเท่านี้

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ทั้งป้อมปราการแห่งท้องทะเลและดาวพเนจรฝ่าสุริยะคงจะเลือกเข้าฉายในช่วงตรุษจีนเหมือนกัน การที่มีภาพยนตร์แนวเดียวกันสองเรื่องเข้าฉายในโปรแกรมเดียวกัน ย่อมต้องเกิดการแย่งชิงฐานผู้ชมกันอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ป้อมปราการแห่งท้องทะเลกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น ถ้าไม่ฉวยโอกาสนี้เล่นงานดาวพเนจรฝ่าสุริยะให้หนัก เงินค่าโปรโมตที่จ่ายไปก็อาจจะกลายเป็นการช่วยโปรโมตให้อีกฝ่ายไปโดยปริยาย

การที่สวี่เทาสามารถยืนหยัดอยู่ในวงการภาพยนตร์ของประเทศหลงมาได้หลายปี ไม่ได้อาศัยความเมตตาปรานีหรอกนะ

ดังนั้นสวี่เทาจึงรีบต่อสายหาเจิงกว๋างซุ่นทันที สั่งให้เขาฉวยโอกาสนี้แย่งชิงกลุ่มผู้ชมที่อาจจะสนใจดาวพเนจรฝ่าสุริยะมาให้หมด

ด้วยความที่เจิงกว๋างซุ่นเป็นคนในวงการมานาน พอสวี่เทาพูดแค่นี้ เขาก็เข้าใจความหมายของอีกฝ่ายทันที

เจิงกว๋างซุ่นลงมืออย่างรวดเร็ว พอตกบ่าย การพูดคุยเกี่ยวกับดาวพเนจรฝ่าสุริยะบนทุกแพลตฟอร์มก็แทบจะหายวับไปกับตา

เพียงแค่ผู้ชมค้นหาคำว่า ‘ภาพยนตร์ไซไฟ’ ผลลัพธ์แรกที่โชว์ขึ้นมาโดยอัตโนมัติก็คือป้อมปราการแห่งท้องทะเล

บวกกับการชี้นำจากแฟนคลับของนักแสดงนำอย่างหลิวไห่ ที่ต่างก็พากันอวยยศสเปเชียลเอฟเฟกต์ของป้อมปราการแห่งท้องทะเลอย่างพร้อมเพรียง ก็ยิ่งทำให้ผู้ชมที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเกิดความสนใจในป้อมปราการแห่งท้องทะเลขึ้นมาทันที

ภาพยนตร์ทุนสร้าง 400 ล้านหยวนจะไปห่วยแตกได้ยังไง?

พอเอามาเปรียบเทียบกัน ดาวพเนจรฝ่าสุริยะก็ดูด้อยกว่าไปถนัดตา

ไม่นานกระแสความนิยมของดาวพเนจรฝ่าสุริยะก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว

เหลือเพียงแฟนคลับเดนตายกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้นที่ยังคงติดตามพวกเขาอยู่

กัวฝานปวดหัวตึ้บ เขาไม่นึกเลยว่าคู่แข่งจะไม่ยอมเปิดโอกาสให้เขาเลยแม้แต่นิดเดียว

“คิดอะไรอยู่เหรอผู้กำกับกัว?” อู๋จิงมาถึงกองถ่าย ก็สังเกตเห็นอาการผิดปกติของกัวฝานได้ทันที

“พี่จิง พี่เห็นโฆษณาโปรโมตของป้อมปราการแห่งท้องทะเลหรือยังครับ? รู้สึกว่าฝั่งนั้นจะได้รับความสนใจมากกว่าพวกเราเยอะเลยนะ” กัวฝานถอนหายใจออกมา ระบายความในใจให้อู๋จิงฟัง

“ก็ปกตินี่นา?”

“ฝั่งนั้นเขามีเงินทำสเปเชียลเอฟเฟกต์ แถมยังจ้างดาราแม่เหล็กได้ กระแสความนิยมมันก็ต้องสูงกว่าพวกเราอยู่แล้ว”

“นี่นายคงไม่ได้อยากจะยอมแพ้เพราะเรื่องแค่นี้หรอกนะ? ในเมื่อพวกเขาไม่เห็นหัวเรา พวกเราก็ยิ่งต้องพยายามให้มากขึ้นเพื่อให้คนอื่นมองเห็น เข้าใจไหม?”

อู๋จิงไม่ใช่นักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการ เขาเคยผ่านการแทรกแซงจากนายทุนด้วยวิธีการแบบนี้มาแล้วหลายต่อหลายครั้ง

ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าการมานั่งตีอกชกหัวโอดครวญไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร มีแต่ต้องพยายามทำผลงานให้ได้รับการยอมรับจากผู้ชมเท่านั้นถึงจะรอด

“เอาล่ะ เลิกเศร้าได้แล้ว วันนี้ถ่ายทำเสร็จก็เก็บข้าวเก็บของซะ เดี๋ยวฉันจะพานายไปหานายทุนคนหนึ่ง”

ความจริงวันนี้อู๋จิงไม่มีคิวถ่าย แต่ที่เขาตั้งใจมาที่กองถ่ายก็เพื่อพากัวฝานไปหานายทุนโดยเฉพาะ

“พี่จิง มีนายทุนสนใจพวกเราแล้วเหรอครับ?” คำพูดของอู๋จิงเปรียบเสมือนการจุดประกายความหวังในใจของกัวฝานขึ้นมาทันที

“มีสิ อ้อ แล้วเสี่ยวเจียงอยู่ไหม? ทางนั้นเขาอยากจะเจอเสี่ยวเจียงด้วยน่ะ”

ตอนนั้นเองอู๋จิงถึงได้สังเกตว่า เขาไม่เห็นหน้าเจียงเฉินมาหลายวันแล้ว

“เสี่ยวเจียงน่าจะยุ่งอยู่กับการทำเอ็กโซสเกเลตันนะครับ สองสามวันนี้ก็เลยไม่ได้เข้ามาที่กองถ่ายเลย เรื่องไปหานายทุนพวกเราไปกันเองเถอะครับ เสี่ยวเจียงยังเด็กอยู่ ขืนไปด้วยคงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่”

ที่กัวฝานพูดแบบนี้ ไม่ใช่เพราะรังเกียจว่าเจียงเฉินยังเด็กและไม่รู้จักธรรมเนียมปฏิบัติหรอกนะ แต่เป็นเพราะการไปพบปะกับนายทุนมักจะหลีกเลี่ยงการดื่มเหล้าสังสรรค์ไม่ได้ เขาเป็นห่วงว่าเจียงเฉินจะดื่มหนักจนเสียสุขภาพต่างหาก

ตอนนี้เจียงเฉินคือบุคคลสำคัญที่กองถ่ายขาดไม่ได้ เขาไม่อยากให้เจียงเฉินต้องเป็นอะไรไปหรอกนะ

“ตกลง งั้นคืนนี้พวกเราไปกันเอง ไม่รู้ว่าเสี่ยวเจียงทำเอ็กโซสเกเลตันไปถึงไหนแล้ว ที่เขาทำคงเป็นเอ็กโซสเกเลตันแบบไร้พลังงานสินะ ฉันล่ะแทบจะอดใจรอรอดูผลงานไม่ไหวแล้ว”

“ก็ต้องเป็นแบบไร้พลังงานอยู่แล้วสิ ไม่อย่างนั้นนายจะให้เสี่ยวเจียงไปเสกเอ็กโซสเกเลตันแบบเครื่องจักรมาให้นายจากไหนล่ะ?”

กัวฝานกับอู๋จิงพูดคุยหยอกล้อเรื่องเจียงเฉินกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศที่เคยตึงเครียดและกดดันก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น

...

“ฮัดเช่ย!”

จู่ ๆ เจียงเฉินก็จามออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

หรือว่าผู้กำกับกัวกำลังบ่นถึงเขาอยู่นะ

เจียงเฉินนวดขมับที่เต้นตุบ ๆ รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ตอนนี้แบบแปลนของเอ็กโซสเกเลตันออกแบบเสร็จแล้ว แต่พอเจียงเฉินเริ่มลงมือทำจริง ๆ ถึงได้รู้ว่าของพรรค์นี้มันยุ่งยากขนาดไหน

ถึงแม้จะมีระบบคอยช่วยเหลือ แต่เจียงเฉินก็ไม่กล้าพูดหรอกนะว่างานนี้มันง่ายดาย

แค่การแก้ปัญหาเรื่องการเพิ่มขีดความสามารถในการแบกรับน้ำหนักของร่างกายมนุษย์ เขาก็ต้องเสียเวลาไปถึงสองวันแล้ว

ตอนแรกเขายังคิดว่าจะทำเอ็กโซสเกเลตันให้เสร็จภายในหนึ่งสัปดาห์ แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ต่อให้เขาไม่หลับไม่นอนเลยก็คงทำไม่สำเร็จแน่

ประเด็นสำคัญก็คือ

เขาไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแกร่งทนทานต่อการอดหลับอดนอนเหมือนคนเกาหลี (กิมจิ) เขาไม่มีทางทนสภาพที่ต้องพัฒนาอุปกรณ์เอ็กโซสเกเลตันอย่างหนักหน่วงติดต่อกันหลายคืนโดยไม่ได้นอนหลับพักผ่อนได้หรอก

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงได้เข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญเพียรแบบกู่ไม่กลับแน่ ๆ

เจียงเฉินรู้สึกได้เลยว่าความตื่นตัวของสมองลดลงไปมาก เขาตระหนักได้ว่าขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่

เขายังมีงานสร้างเอ็กโซสเกเลตันอีกกว่าครึ่งที่ต้องทำ

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ต้องหาวิธีที่จะทำให้เขาสามารถฟื้นฟูพลังงานให้กลับมาเต็มเปี่ยมได้ แม้จะมีเวลานอนหลับพักผ่อนเพียงน้อยนิดก็ตาม

โดยทั่วไปแล้ว การนอนหลับของมนุษย์จะแบ่งออกเป็น 5 ระยะ ได้แก่ ระยะเริ่มหลับ ระยะหลับตื้น ระยะหลับลึก ระยะหลับลึกมาก และระยะหลับฝัน (REM Sleep)

เมื่อเข้าสู่ระยะหลับลึกมาก สมองจะผลิตคลื่นสมองที่ทำงานช้าลงซึ่งเรียกว่าคลื่นเดลตา (Delta Waves) สำหรับร่างกายมนุษย์แล้ว การฟื้นฟูสภาพร่างกายอย่างเต็มที่จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการผลิตคลื่นสมองที่ทำงานช้าลงนี้เท่านั้น

ช่วงนี้เจียงเฉินใช้สมองอย่างหนักจนทำให้เขานอนหลับไม่สนิท ร่างกายอ่อนล้าไปหมด อย่าว่าแต่เข้าสู่ระยะหลับลึกมากเลย แม้แต่ระยะหลับลึกเขาก็ยังไปไม่ถึง

ดังนั้น เขาจึงต้องการเครื่องมือบางอย่างที่จะช่วยให้เขาเข้าสู่ระยะหลับลึกมากได้อย่างรวดเร็ว

เจียงเฉินคิดปุ๊บก็ทำปั๊บ เขาเรียกใช้ระบบ แล้วลองค้นหาอุปกรณ์ที่ใกล้เคียงกันในร้านค้าระบบดู

และแล้ว เขาก็ค้นพบสิ่งที่คล้ายคลึงกันในหน้าสุดท้ายของร้านค้าจนได้

เครื่องช่วยนอนหลับลึก (Deep Sleep Machine)

ตามที่ระบบอธิบายไว้ การใช้งานเครื่องช่วยนอนหลับลึก 1 ชั่วโมง จะให้ผลลัพธ์เทียบเท่ากับการนอนหลับของคนปกติถึง 10 ชั่วโมง

เรียกได้ว่าเป็นอุปกรณ์ชาร์จไวแห่งวงการการนอนหลับเลยทีเดียว!

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ ระบบมอบให้เพียงแค่แพ็กเกจความรู้ในการผลิตและแพ็กเกจวัสดุที่เกี่ยวข้องเท่านั้น ไม่ได้มีแบบแปลนหรืออะไรให้มาเลย

ราคาขายอยู่ที่ 10 คะแนนสะสม

ตอนแรกเจียงเฉินมีคะแนนสะสมอยู่ 195 คะแนน แต่เพื่อซื้อวัสดุสำหรับทำเอ็กโซสเกเลตัน เขาจึงต้องแลกคะแนนสะสม 80 คะแนนเป็นเงินสดแล้วโอนไปให้ทางโรงงานวัสดุ

ตอนนี้เขาเหลือคะแนนสะสมอยู่ 115 คะแนน

เจียงเฉินกัดฟันกรอด คิดว่าถ้าไม่มีเครื่องช่วยนอนหลับลึก อีดไม่กี่วันเขาคงได้ตุยเย่แน่ ๆ

คะแนนสะสมน่ะ ใช้ไปเดี๋ยวก็หาใหม่ได้

แต่ชีวิตคนเรามันหาใหม่ไม่ได้นะ

ในที่สุด เจียงเฉินก็จำใจยอมจ่ายคะแนนสะสม 10 คะแนนเพื่อซื้อแพ็กเกจความรู้และแพ็กเกจวัสดุสำหรับทำเครื่องช่วยนอนหลับลึกด้วยความเสียดาย

หลังจากกดยืนยันการสั่งซื้อ ข้อมูลในแพ็กเกจความรู้เกี่ยวกับเครื่องช่วยนอนหลับลึกก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเจียงเฉินโดยอัตโนมัติ

เจียงเฉินฝืนความเหนื่อยล้าเพื่อย่อยข้อมูลทั้งหมดให้เสร็จสิ้น จากนั้นก็เริ่มวาดแบบแปลน

ในเมื่อมีวัสดุพร้อมอยู่แล้ว พอวาดแบบแปลนเสร็จ เจียงเฉินก็ลงมือประกอบมันทันที

สามชั่วโมงต่อมา เครื่องช่วยนอนหลับลึกก็เสร็จสมบูรณ์

เจียงเฉินล้มตัวลงนอนบนเตียง แล้วนำเครื่องช่วยนอนหลับลึกแบบครอบศีรษะครึ่งซีกที่เพิ่งทำเสร็จมาครอบลงบนศีรษะ

หลังจากเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว เจียงเฉินก็กดปุ่มเปิดเครื่อง...

โรงละครฉากเล็ก: นักเขียนมองดูเครื่องช่วยนอนหลับลึกบนหัวของเจียงเฉิน น้ำลายแห่งความอิจฉาไหลยืดออกมาจากมุมปาก

(จบบท)

[📚 เกร็ดความรู้ท้ายบท]

เสี่ยวถู่โต้ว (小土豆): ในบริบทนี้อ้างอิงถึง "ถู่โต้ว (Tudou)" ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์ชื่อดังของจีน (คล้าย YouTube) ในปัจจุบันได้ควบรวมกิจการกับ Youku เป็น Youku Tudou Inc. แล้ว

โต่วอิน (抖音): หรือ Douyin เป็นแอปพลิเคชันสร้างและแชร์วิดีโอสั้นของจีน ซึ่งเป็นเวอร์ชันดั้งเดิมของ TikTok ที่ให้บริการเฉพาะในประเทศจีนเท่านั้น

คนเกาหลี (กิมจิ): ในต้นฉบับใช้คำว่า 泡菜国 (ประเทศกิมจิ) หมายถึงประเทศเกาหลีใต้ โดยเป็นการล้อเลียนภาพลักษณ์ที่มักจะถูกพูดถึงในอินเทอร์เน็ตว่าคนเกาหลีมีวัฒนธรรมการทำงานหนัก นอนน้อย ดื่มกาแฟเยอะ และสามารถอดหลับอดนอนได้เก่งราวกับมียีนกลายพันธุ์