บทที่ 211 - ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ลงมือช่วยเหลือ

บทที่ 211 - ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ลงมือช่วยเหลือ

ห้วงดาราถูกแช่แข็ง ทุกคนล้วนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

อารมณ์ความรู้สึกของแต่ละคนล้วนแตกต่างกันไป

และเมื่อดวงตาวิถีแห่งสวรรค์เบิกกว้าง พลังที่มองไม่เห็นขุมหนึ่งก็เริ่มกวาดม้วนไปรอบทิศทาง

พลังสายนั้นร่วงหล่นลงบนร่างของพวกฝูกวง ร่วงหล่นลงบนร่างของผู้ฝึกตนแดนเทพหลายสิบล้านคนที่ติดตามเจ้าสำนักของตนมา ตลอดจนผู้ฝึกตนจากขุมกำลังใหญ่ในห้วงดาราโดยไม่ได้สร้างความผิดปกติใดๆ พวกเขาเพียงแค่รู้สึกเหมือนมีสายลมพัดผ่านไปเท่านั้น

ทว่าเมื่อร่วงหล่นลงบนร่างของผู้ฝึกตนเผ่ามารเหล่านั้น กลับมีอานุภาพทำลายล้างอย่างมหาศาล

ผู้ฝึกตนเผ่ามารเหล่านั้นเพียงแค่สัมผัสกับพลังสายนั้น ร่างกายก็สั่นสะท้าน ดวงตาปูดโปนเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย แต่ละคนกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ราวกับกำลังเผชิญกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

พลังสายนี้มีความเร็วสูงมาก พริบตาเดียวก็ลุกลามไปทั่วทั้งดาวกู่เต้า แม้กระทั่งเบื้องบนเผ่ามารหลายร้อยคนก็ยังไม่สามารถต้านทานพลังสายนั้นได้ แต่ละคนมีเลือดไหลออกทางปากและจมูก จิตวิญญาณสั่นคลอน

ดูเหมือนว่า ยิ่งมีระดับพลังสูงมากเท่าใด เมื่อเผชิญกับพลังที่มองไม่เห็นสายนั้น ความเสียหายที่ได้รับก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ฉีอวิ๋นเซียวเจ้าสำนักแห่งหอคอยเทพสงครามมีระดับพลังถึงขอบเขตกู่ขั้นปลายแล้ว ถือเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่ผู้ฝึกตนเผ่ามารที่อยู่ ณ ที่นี้รองจากจ้างเทียน

วินาทีที่เขาสัมผัสกับพลังที่มองไม่เห็นสายนั้น เขาก็กระอักเลือดออกมาคำโต แววตาหม่นหมองลงในพริบตา ร่างกายโอนเอนไปมา ราวกับว่าวินาทีต่อไปจะล้มลงขาดใจตายก็ไม่ปาน

นี่คือดวงตาคู่หนึ่งที่ไร้ซึ่งความรู้สึก ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ มีเพียงแสงอันสับสนวุ่นวายเท่านั้น!

ไม่มีใครเห็นว่าจ้างเทียนลงมืออย่างไร

อย่าว่าแต่พวกฝูกวงและกู่หมางเลย แม้แต่ผู้ฝึกตนเผ่ามารอย่างฉีอวิ๋นเซียวเมื่อได้เห็นดวงตาของจ้างเทียนแล้ว ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

เรื่องราวทั้งหมดนี้แม้จะเล่าออกมาได้ยืดยาว แต่ความจริงแล้วเกิดขึ้นในช่วงเวลาเพียงสั้นๆ เท่านั้น

ทั่วทั้งห้วงดาราในวินาทีนั้น ในที่สุดก็กลับคืนสู่สภาวะปกติ ทุกคนกลับมาขยับตัวได้อีกครั้ง

มันไม่ใช่แค่รูปร่างที่เหมือนกันเท่านั้น แม้กระทั่งกลิ่นอายและความรู้สึกที่แผ่ออกมาก็ยังเหมือนกันทุกประการ!

และในเวลานั้นเอง ดวงตาวิถีแห่งสวรรค์ก็กะพริบวาบขึ้นมาคราหนึ่ง เจตจำนงที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมร่วงหล่นลงมา ควบแน่นอยู่เหนือดวงตาวิถีแห่งสวรรค์

จ้างเทียนร่างสั่นสะท้าน มุมปากมีเลือดไหลซึมออกมา

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่

จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เงยหน้ามองไปยังโลหิตแก่นแท้วิถีแห่งสวรรค์หยดนั้น

มองดูแสงอันสับสนวุ่นวายในดวงตาของจ้างเทียนที่กำลังจะถูกดวงตาวิถีแห่งสวรรค์กลืนกิน ทว่าในเวลานั้นเอง เสียงถอนหายใจก็ดังขึ้น

ห้วงดาราโดยรอบสั่นสะเทือนขึ้นมาเล็กน้อยในเวลานี้

แต่สิ่งที่มองเห็นได้ก็คือ นอกเหนือจากเลือดที่มุมปากแล้ว จมูกของจ้างเทียนก็เริ่มมีเลือดไหลออกมาเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังทนรับความเสียหายอย่างมหาศาล

เสียงถอนหายใจของใครกัน

ทว่าวินาทีต่อมา ภายในดวงตาวิถีแห่งสวรรค์ก็ปรากฏแรงดูดอันมหาศาลขึ้นมา

ราวกับมีพลังที่มองไม่เห็นสองสายพุ่งเข้าปะทะกันกลางห้วงดารา

เวลาผ่านไปเพียงร้อยลมหายใจเท่านั้น

ราวกับมีพลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่ง หมายจะบดขยี้เขาให้แหลกสลายอย่างสมบูรณ์

พวกเขารู้ดีว่า เป็นจ้างเทียนเพียงผู้เดียวที่ช่วยรับแรงกดดันทั้งหมดจากดวงตาวิถีแห่งสวรรค์แทนพวกเขา

แรงกดดันเพิ่มสูงขึ้นในพริบตา ต่อให้เป็นจ้างเทียนในตอนนี้ก็ไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป เขากระอักเลือดออกมาคำโต แสงอันสับสนวุ่นวายในดวงตาค่อยๆ จางหายไปในวินาทีนั้น

หรือว่า เผ่ามารเป็นเพียงแค่การฝืนลิขิตสวรรค์อย่างที่คิดไว้จริงๆ งั้นหรือ

กลิ่นอายพลังชีวิตของเขาก็เริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็วในวินาทีนี้เช่นกัน

เมื่อเห็นเลือดบนร่างของจ้างเทียนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทวารทั้งเจ็ดเริ่มมีเลือดไหลทะลักออกมาเป็นจำนวนมาก ใบหน้าดูน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด ผู้ฝึกตนเผ่ามารเหล่านั้นต่างพากันตกใจ รีบคุกเข่ากราบไหว้และร้องอุทานออกมา

ระหว่างสองสิ่งนี้ จะต้องมีความเกี่ยวข้องกันอย่างแน่นอน!

ภายในดวงตาทั้งสองของเขา แสงอันสับสนวุ่นวายทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น กลิ่นอายก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นไปอีก

จ้างเทียน แท้จริงแล้วเขามีสถานะใดกันแน่ เหตุใดดวงตาของเขาจึงเหมือนกับวิถีแห่งสวรรค์ทุกประการ

ใครเป็นคนลงมือ

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า ดวงตาวิถีแห่งสวรรค์จะต้องการกลืนกินแสงอันสับสนวุ่นวายภายในร่างของจ้างเทียน

ภายในดวงตาทั้งสองของจ้างเทียน ก็แผ่กลิ่นอายอันทรงพลังออกมาเช่นกัน

แล้วใครกันล่ะที่จะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้

และในตอนนี้เจตจำนงวิถีแห่งสวรรค์ได้จุติลงมาอีกส่วนหนึ่งแล้ว

พวกเขามองดูสภาพของจ้างเทียน แววตาเผยให้เห็นถึงความกังวลและปวดใจ

ความเสียหายอันน่าสะพรึงกลัวจากเจตจำนงวิถีแห่งสวรรค์ ล้วนร่วงหล่นลงบนร่างของจ้างเทียนทั้งหมด

เลือดที่ไหลรินออกมาจากดวงตาคู่นั้น ถึงกับดูสับสนวุ่นวายเป็นอย่างยิ่ง เหมือนกับโลหิตแก่นแท้วิถีแห่งสวรรค์ไม่มีผิดเพี้ยน

สิ่งนี้ทำให้ผู้คนจำนวนมากยิ่งสงสัยและไม่แน่ใจเข้าไปอีก

และบัดนี้ ก่อนที่จ้างเทียนจะลืมตาขึ้นก็ทำให้พวกเขาตกตะลึงไปแล้ว

ดวงตาแห่งห้วงดาราขนาดมหึมาที่อยู่เหนือหัวของเขา ยืนหยัดอยู่ได้เพียงสองลมหายใจเท่านั้น ก็แตกสลายกลายเป็นธุลีแห่งห้วงดาราและเลือนหายไปอย่างสมบูรณ์

"วิ้ง—"

และจุดจบของจ้างเทียน ก็เป็นไปได้สูงมากที่จะต้องสิ้นชีพและดับสูญไป

แต่ทว่า... ข้อแลกเปลี่ยนก็คือ ดวงตาทั้งสองของจ้างเทียนก็มีเลือดไหลรินออกมาในเวลานั้นเช่นกัน

เมื่อฝูกวงมองเห็นดวงตาของจ้างเทียน ร่างอรชรก็สั่นสะท้าน แววตาเผยให้เห็นถึงความไม่อยากจะเชื่อ เห็นได้ชัดว่านางคิดไม่ถึงเลยว่า ดวงตาของจ้างเทียนจะเหมือนกับดวงตาวิถีแห่งสวรรค์!

"องค์เหนือหัว!"

ส่วนจ้างเทียนร่างสั่นสะท้าน พันธนาการบนร่างหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

กู่หมางและนักพรตบัวม่วงรวมถึงคนอื่นๆ เมื่อเห็นภาพฉากนั้นก็ต้องตกตะลึงไปตามๆ กัน

มิเช่นนั้นแล้ว ก็คงไม่เกิดภาพฉากเช่นนี้ขึ้นตรงหน้า

แต่ความเสียหายของผู้ฝึกตนเผ่ามารเหล่านั้นกลับจางหายไปในวินาทีนั้น

แสงอันสับสนวุ่นวายในดวงตาของจ้างเทียนพุ่งทยานไปยังดวงตาวิถีแห่งสวรรค์

กลิ่นอายนี้ช่างดูเก่าแก่ โบราณกาล ยิ่งใหญ่ตระการตา และแทบจะเหมือนกับกลิ่นอายของดวงตาวิถีแห่งสวรรค์ทุกประการ!

ดวงตาของเขา ช่างเหมือนกับดวงตาวิถีแห่งสวรรค์ราวกับแกะ!

จ้างเทียน แท้จริงแล้วเขามีสถานะใดกันแน่ มีความเกี่ยวข้องอันใดกับวิถีแห่งสวรรค์หรือไม่

พวกเขามองออกว่าจ้างเทียนกำลังทนรับแรงกดดันอย่างหนัก เห็นได้ชัดว่าไม่อาจต้านทานเจตจำนงวิถีแห่งสวรรค์ได้ แต่ดวงตาของจ้างเทียนกลับทำให้พวกเขาต้องตกตะลึง

หลายลมหายใจต่อมา

และการเชื่อมต่อระหว่างจ้างเทียนกับห้วงดาราก็ถูกตัดขาดในวินาทีนั้น

แม้กระทั่งกลิ่นอายพลังชีวิตของฉีอวิ๋นเซียวที่กำลังจะเลือนหายไป ก็ค่อยๆ ทรงตัวขึ้นมาได้

ภาพฉากนั้น ทำให้ทุกคนล้วนประหลาดใจ

สิ่งนั้นทำให้ทุกคนล้วนอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก

จ้างเทียนในตอนนี้ ดวงตาทั้งสองข้างที่เขาไม่เคยลืมขึ้นมาเลย บัดนี้ได้ค่อยๆ ลืมขึ้นมาแล้ว!

แม้แต่จ้างเทียนก็เป็นเช่นนี้

แผ่นหลังของจ้างเทียนที่แต่เดิมโค้งงอเล็กน้อย ก็กลับมายืดตรงอีกครั้ง

ถัดจากนั้น แสงอันสับสนวุ่นวายก็หยุดนิ่งในพริบตา ราวกับย้อนเวลากลับไป มันย้อนกลับเข้าไปในดวงตาของจ้างเทียนอย่างรวดเร็ว

ทุกคนชะงักไปครู่หนึ่ง มองดูรอบด้านด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ

"นั่นมัน..."

และในเวลานั้นเอง เมื่อจ้างเทียนได้ยินเสียงนั้น เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะโค้งคำนับไปทางโลกชางหวนด้วยความเคารพ "ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ลงมือช่วยเหลือ!"

ในขณะเดียวกัน

ชื่อของจ้างเทียน... ดูเหมือนจะมีความนัยแอบแฝงอยู่ด้วย!

ทว่า

แล้วเผ่ามารในห้วงดารานี้ล่ะ รับบทบาทเป็นสิ่งใดกันแน่

ร่างกายที่ดูผอมบางของเขา ในที่สุดก็หยุดสั่นเทาลงในเวลานี้

แต่พวกเขาเข้าใจดีว่า จ้างเทียนจะต้องมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับเจตจำนงวิถีแห่งสวรรค์อย่างแน่นอน

แผ่นหลังของเขาค่อยๆ โค้งงอลง

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่เคยเห็นจ้างเทียนลืมตามาก่อนเลย

มองออกได้เลยว่า เจตจำนงวิถีแห่งสวรรค์เมื่อครู่นี้เป็นเพียงส่วนเล็กๆ เท่านั้น

ในขณะที่ทุกคนยังคงตกตะลึง ใบหูทั้งสองข้างของจ้างเทียนก็มีเลือดไหลรินออกมาในเวลานั้นเช่นกัน

พลังใจของจ้างเทียนนั้นเหนือล้ำเกินจินตนาการ

"เฮ้อ"

ราวกับต้องการจะกลืนกินแสงอันสับสนวุ่นวายนั้นเข้าไปก็ไม่ปาน

เสียงถอนหายใจนั้นแผ่วเบาและบางเบายิ่งนัก แต่กลับดังก้องไปไกลทั่วทั้งบริเวณรอบดาวกู่เต้า

[จบแล้ว]