【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2129 เผชิญหน้า
【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2129 เผชิญหน้า
แม้ฟาโรห์สีดำจะประหลาดใจกับ ศภรลใ"ปฏิบัติการแหวกแนว" ะจษฝปซภฬของฮั่นตง ชเไแต่ในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเองก็ได้ยินเสียงอาเจียน
ดวงตาแห่งความจริงจึงเร่งติดตามจับภาพในทันที ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของผู้คำรามราตรีซึ่งซุกซ่อนตัวอยู่ในรอยแยกแคบระหว่างคลื่นเสียง
ต่อหน้าการดำรงอยู่ที่เกต็มไปด้วยอันตรายสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเช่นนี้ ฟาโรห์สีดำจะไม่มีการยั้งมือใดๆ ทั้งสิ้น
หนวดเครามหาศักดิ์ที่ล่องลอยอยู่เบื้องหลังกระโหลกถูกจุดสว่างขึ้นทั้งหมดลญฎงฟ อักษรลับโปร่งใส คทาในมือก็เริ่มหมุนคว้าง สร้างบุพกาลแผนภูมิอันเป็นเอกลักษณ์ขึ้นที่ปลายคทา สิ่งที่ควรสังเกตคือ กระบวนกาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงรทั้งหมดนั้นปราศจากเสียงใดๆ แม้แต่น้อย
เช่นเดียวกับการผนึกท่านอาจารย์ไว้ซณฮะค "หนวดสัมผัสของฟาโรห์" หลายเส้นที่ประดับด้วยเครื่องทองและประกฎะรฎแใอบด้วยผลึกทรายบริสุทธิ์ถูกปลดปล่อยออกมา
หนวดเคราเหล่านี้สามารถนำพาสู่ความจริง บัดกรีและมัดรัดสรรพสิ่ฝภจษฏฒมูใแงมีชีวิตในทุกรูปแบบ... มุ่งตามเสียงเจาะเข้าไปในรอยแยก พยายามจะฉุดดึงผู้คำรามราตรีที่กำลังอาเจียนออกมา
ทว่าในเสี้ยววินาทีที่หนวดเคราจวนเจียนจะแตะถึงเป้าหมาย ฮั่นตงและฟาโรห์สีดำ ต่างพร้อมกันรู้สึกถึงสัญชาตญาณเตือนภัยอันแรงกล้าในใจ และแทบพร้อมกันก็โบยบินหลบหลีกด้วยท่วงทีป้องกัน
โฮกกกก!
ีานมตฉถไม่ใช่เสียงคำรามที่แผ่กระจายออกมาจากภูเขาเกลียวคลื่นอย่างสม่ำเสมอและกว้างขวาง คลุมคอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับรอบทั้งโลก
รใฟฟึฎอฮไม่ใช่เสียงคำรามที่ทำให้จิตใจตึงเครียด ขนลุกชัน ะใวมะงะิศซึมซาบถึงไขกระดูก
หากแต่เป็น "เสียงแห่งความโกลาหล" ชนิดที่ไม่ทันให้ตั้งตัวคณคถตอษ สามารถทำลายล้างทุกสิ่งได้ในพริบตา
ในสนามพนันแห่งความโกลาหล ญหาผู้ที่ยืนเคียงข้างผู้เฒ่าตลอดมาอย่าง【ความโกลาหลที่สอง】ผู้เป็น【นักดนตรีแห่งรโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์าชวงศ์】 เมื่อได้ยินเสียงนั้น ดฐแชวธฒพก็อดไม่ได้ที่จะดีดไวโอลินที่ทำจากแขนขาที่ถูกตัดขาดในมือ บรรเลงร่วมกหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาันเป็นบทเพลงแห่งความเงียบงัน
บริเวณประตูเหนือใหญ่ทั้งหมดของเมืองชาร์นอส รวมถึง "พื้นที่รูปพัด" ทั้งแถบที่ทอดยาวไปทางเหนือ ถูกระเหยสูญสลายไปในชั่วพริบตา ทุกสสารในพื้นที่ที่ถูกคลื่นเสียงเล็งเป้าหมายครอบคลุมล้วนหวนคืนสู่สภาวะโกลาหลดั้งเดิมที่สุด โลกเปรียบดั่งถูกลอกชั้นหนังออกไปทั้งแผ่น
ร่างอวตารและผู้อยู่อาศัยในเมืองที่เห็นภาพนั้น ต่างสะท้านสะเทือนไปทั่วสรรพางค์กาย
ร่างอวตารชั้นผู้เหนือกว่าชั้นกลางที่โคจรเฝ้าระวังในเมือง ึืพญใเริ่มทำการนำทาง ส่งตัว และห่อหุ้มอย่างเร่งด่วน… พาผู้อยู่อาศัยทั้งหมดรีบหนีไปยังภายในพีระมิดเพื่อหลบภัยฉุกเฉินด้วยความเร็วสูงสุด กลายเป็นเมืองร้างภายในไม่กี่วินาที
ทว่า สาูกฟฟพณ จุดใกล้ที่สุดที่ถููกคลื่นเสียงกระทบ ฬใศตฉภงีณกำแพงทรายสีเหลืองหนาทึบที่สั่นระริกยังคงทนทานอยู่ได้อย่างฝืดเคือง ิผุภะเภายในยังมีโล่วังวนที่ฮั่นตงสร้างขึ้นค้ำยันอยู่ ดูดซับและทำลายคลื่นเสียงที่ซึมซาบเข้ามาในเม็ดทรายทั้งหมดื ทั้งสองไม่ได้รับบาดเจ็บโดยตรง แต่ก็สูญเสียพลังงานไปไม่น้อย
มกแปปถนอ(*หมายเหตุเสริมการตั้งค่า: ดะชรอคป【ผู้คำรามราตรี】ไม่สามารถดูดซับเสียงที่เกิดขึ้นโดยตรงหรือโดยอ้อมจากตัวเองได้ "เสียง" จบปพที่ใช้บริโภคได้จะต้องเป็นเสียงที่สสารอื่นปล่อยออกมา ไม่เกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย และต้องถึง "ขีดจำกัด"... เฉพาะเสียงที่มีระเบียบแบบนั้นเท่านั้นจึงจะถูกเขาแปรสภาพเป็นความโกลาหลได้)
ซ่าณฬถืๆๆ~ กำแพงทรายที่ถูกคลื่นเสียงกระทบพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
ต่อหน้าสายตาของฟาโรห์สีดำและฮั่นตง รอยแยกสีเทาแตกูึบร้าวกำลังค่อยๆ แยกออก ก้าวออกมาก่อนเป็นขาสองืฐสธฒฎฑอข้างรูปอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับทรงกรวยแหลมสีเทา ตามมาด้วยลำตัวผอมบิดเบี้ยวที่หมุนทวนเข็มนาฬิกาออกมา สวลภงงุหพร้อมพาเอาโครงแขนที่ถักทอจากเส้นใยโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ประสาทสี่เส้นมาด้วย
และสุดท้าย กะโหลกที่มีหนวดเกลียวคลื่นบนยอดก็ปรากฏออกมา นั่นคือส่วนหลักที่ถูกกรงเหล็กหญิงเเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงหล็กผนึกไว้ต่างหากแปิวใษห ส่วนที่เป็นแกนกลางและอันตรายที่สุดของผู้คำรามราตรี
ระหว่างปากอ้ากว้างดุจเหวลึกที่ครองพื้นแตโหณึฐไที่ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของกะโหลกทั้งใบ ลูกตาสองดวงปรากฏให้เห็นบ้างสลับกับซ่อนเร้น ลูกตาสองดวงที่ลอยอยู่ระหว่างเหวแห่งปากนั้น ไม่เพียงมีความสามารถทางการมองเห็นอันเหนือชั้น หากยังมีผลแห่ง "การปรับคลื่นเสียง"... สามารถรวมศูนย์คลื่นเสียงไปยังตำแหน่งที่สายตาล็อกเป้าหมายหวษฬ ทำการทำลายล้างอย่างมีทิศทางและเฉพาะเจาะจง
สิ่งที่ควรสังเกตในที่นี้คือวเใยภผกมข หางบนหลังของผู้คำรามราตรี ซึ่งแต่เดิมเป็นส่วนที่อันตรายเป็นอันดับสองของร่างกาย
หลงเหลือไว้แต่รอยตัดขาดที่เรียบลื่นหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา ผิวเผินมีเนื้อเยไขฐฝลื่อระลอกอยู่บ้าง แต่ไม่มีวี่แววว่าจะสมานตัวได้... ชี้ให้เห็นว่าการตัดหางของนายเหนือหัวเพนีนั้นได้ผลอย่างยิ่ง ถึงขั้นตัดขาดโดยสมบูรณ์ในระดับจิตวิญญาณ
หากต้องการืวญทให้หายสมาน คงต้องใช้เวลานานมาก
ยิ่งไปกว่านั้น เพราะการอาเจียหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานและการปล่อยคลื่นเสียงเมื่อกี้ สีหน้าของผู้คำรามราตรีดูไม่ค่อยดีนัก
ฝ่ายฟาโรห์สีดำก็ติดต่อกับฮั่นตงเป็นอันดับแรก 『ในสภาพที่หางถูกตัดขาด ยังสามารฐอจไแฑตรถปล่อย "คลื่นเสียง" ระดับนี้ได้อีกหรือ? ตัวนี้ฟื้นคืนชีพอย่ยางสมบูรณ์แบบแล้ว... ซุกซ่อนอยู่ในรอยแยก เจตนาจะลอบโจมตีเราอยู่ใช่ไหม? นิโคลัส เตรียมพร้อมสู้เต็มกำลัง』
ะรซภทซ『ฮึ ฏพวึซข้าเข้าสถานะนั้นตั้งนานแล้ว』
สองสามนาทีก่อนหน้านั้น ห้องใต้ดินไม่เพียงปล่อยเสียงกระดานไม้ดังสนั่น เพราะทรุดโทรมมานานปี กระดานทั้งแผ่นถูกเหยียบแตกพังทลายร่วงหล่น ศผืกียสและยังชนกับสิ่งของอื่นๆ... เสียงรวมที่เกิดขึ้นทำโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ให้ผู้คำรามราตรีฟื้นคืนชีพสำเร็จราวแปดสิบเปอร์เซ็นต์
ยิ่งไปกว่านั้น การ【ปิดขัง】นานหลายปีทำใหสวขฟฬ้เขาได้ซึมซาบความไร้เสียง ในขณะเดียวกันก็มีอัตราการรับ และแปรสภาพเสียงที่สูงขึ้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นมาก เหตุที่ซุกซ่อนตัว ก็เพราะเดาได้ว่าฟาโรห์สีดำจะตัดสินผิดว่าเขายังฟื้นคืนไม่ครบ จึงคิดหาทางลอบโจมตีเสียก่อนญฏีทโธ เพื่อยึดอำนาจสูงสุดขอมฎขงเมืองชาร์นอสในทีเดียว
ใครจะรู้ว่าาุภฟฮยญ "ปฏิบัติการเทแหล่งกำเนิด" จะเกินความคาดหมายของเขาไปไกลลิบ ฎแม้กระทั่งตอนนี้ เสียงระส่ำระสายที่วุ่นวายอย่างสุดทนยังคงก้องอยู่ในห้วงความคิดของเขา
"สองหน้าตาที่คุ้นเคยเหลือเกิน นึกว่าพวกเจ้ากฎถญำลังอยู่ในเมือง ทำสงครามปะทะกับพวกผู้ไร้การควบคุมในระดับเทียบเท่ากัน คิดจะหาโอกาสลุโฑมใอบโจมตีซะหน่อย ไม่คิดว่าพวกเจ้าจะเก่งกาจถึงเพียงนี้ สังหารผู้เหนือกว่าฝ่ายตรงข้ามได้ทั้งหมดแล้วหรือ? ไม่น่าแปลกใจสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเลยที่เป็น 'นายท่าน' กับสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขา"จทธหซิลฎศิ
เผชิญกับคำสบประมาทของผู้คำรามรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นาตรี ฟาโรห์สีดำไม่มีความผันผวนทางอารมณ์ใดๆงฉ ะูาีณีิเดูเหมือนจะชินชาเสียแล้ว
"รอก่อน... เจ้าคือ?!"
ผู้คำรามราตรีรู้สึกถึงสิ่งผิโึดปกติบางอย่างขึ้นมาโดยฉับพลัน หันปากเหวลึกเผชิญหน้ากับฮั่นตง ลูกตาที่แขวนอยู่ภายในค่อยๆ จับจ้องไปยัง "นายท่าน" ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีผู้นี้ รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องทบิรฟ
ขญศถหถิรไม่ช้าเขาก็จับภาพสีอ่อนที่ปะปนอยูเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง่ในรอยแยกเล็กๆ ท่ามกลางการอำพรางที่สมบูรณ์แบบ
"เจ้าไม่ใช่สีเทา... ระดับของเจ้ายังไม่ถึงแม้แต่【ผู้เหนือกว่า】ด้วยซ้ำ ตัวนั้นมอบ 'ของเหลวพันหน้า' กับ 'อัครม้วนมืด' ซผผใเไญให้เจ้าพร้อมกันได้อย่างไร คิโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ดอะไรอยู่กันแน่?! ดูถูกหรือเปล่าษซฐนไ คพีวโฎะชญหรือจะหนีหน้าข้า ในจังหวะสำคัญเช่นนี้ ตัวนั้นไปอยู่ที่ไหนกัน?"
แฉดโณฟจเเชเผชิญกับคำถามของผู้คำรามราตรี ฮั่นเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงตงที่ยิ้มอยู่อย่างนั้น กลับก้าวออกไปข้างหน้าหผทมณุฑุหนึ่งก้าวอย่างแข็งขัน และต่อหน้าผู้คำรามราตรี แผ่กางแขนทั้งสองออกอย่างเต็มที่ เปิดช่องโหวส่ให้เต็มๆ... ยิ่งไปกว่านั้น ปาอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับกของเขาเริ่มขยับ และเขากลับเป็นฝ่ายส่งเสียงออกมาอย่างแข็งขัน
ผ่านการปรับควบคุมของเส้นใยประสาทในสมอง หลอดลมขยับ เสียงที่ถึงขีดจำกัดเมนลฑ สามารถถูกดูดซับได้ ไหลออกมาจากปากของฮั่นตงทีละระลอก
"ผู้อาวุโสสีเทามีภารกิจสำคัญกว่าที่ต้องดำเนินการ ให้ข้าจัดการเรื่องชาร์นอสเองก็เกินพอ... ฬดแพ'การจัดการ' ที่ว่านี้ ไม่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นได้รวมเฉพาะผู้ไร้การควบคุมโสขุืฏบวใ แต่ยังรวมถึงท่านด้วย ผู้คำรามราตรี"
ใอกคจงืศลลถ้อยคำเหล่านั้นกระทบ กว"เส้นแดน" าูษจณืของผู้คำรามราตรีโดยตรง ความพิโรธพลุ่งพล่านจี ตภฮแใฏหรล็อกเป้าหมายสังหารไว้กับ "สีเทาปลอม" ที่ยืนอยู่ต่อหน้าอย่างแน่วแน่ พร้อมกันนั้นก็ดูดซับเสียงที่พูดออกมาเมื่อกี้อย่างมีประสิทธิภาพ รอจนการดูดซับเสียงเสร็จสมบูรณ์ ผู้คำรามราตรีจวนเจียนจะพัฒนาตัวเองให้ครบถ้วนยิ่งขึ้น... กำลังจะเคลื่อนไหวบางอย่าง
วิ้ง!โนลวีบญ
เขารู้สึกถึงความแปลกประหลาดบางอย่างฉับพลัน เหมือนเล่นเกมแล้วมีการหน่วงของสัญญาณ คำสั่งเคลื่อนไหวที่เขาส่งไปยังขาทั้งสอง... ใช้เวลาราวฟูดนู 0.01 วินาทีจึงจะมีผล
ผสำหรับคนทั่วไปคงไม่รู้สึกอะไร แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตระดับผู้คำรามราตรีนั้น ถือว่าไม่สบโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ายตัวอย่างมาก
"ฮึ?ฟฬะหท ร่างกาไงซคแศวฏธยของข้า มีบางอย่างผิดปกติไป..."ดฟสณงณล
ในขณะนั้นเอง "สีเทาปลอม" ตรงหน้า ใบหน้าของเขาปรากฏขอบสีแดงเลือดขึ้นมาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด ก้มปิดปากแล้วหัวเราะวิปลาสอย่างบ้าคลั่ง
"ฮ่าฮ่าฮ่า~กผ ได้ผลอย่างที่คาดไว้! เสียงของข้ารสชาตไึพกศหปศิเป็นอย่างไรบ้าง? แตหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมากต่างจากอาหารชั้นเลิศที่เจ้าเคยลิ้มรสมาก่อนทั้งหมดไหมหรือ ผู้คำรามราตรี? กินให้มากเข้าไว้นะ ถึงจะออกดอกผลที่สมบูรณ์แบบในสมองของเจ้าได้"
พร้อมกันนั้น ในโลกเรือนจำ ท่านอาจารย์ที่กำลังเล่นไพ่โป๊กเกอร์อยู่แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา พึมพำในเสียงต่ำว่าถดฬุศใะ
"ใช้งานได้อย่างคล่องแคล่วเร็วอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?"