【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2109 คืนสุดท้าย
【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2109 คืนสุดท้าย
ต้องยอมรับว่าถ้อยคำที่ฮั่นตงกล่าวออกไปนั้นแบกรับความเสี่ยงอันมหาศาล เหตุที่กล้าแบกรับความเสี่ยงเช่นนั้น ก็เพราะว่าตั้งแต่แรกที่ก้าวเข้ามาในห้อง ฮั่นตงได้สังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติในตัวอาจารย์ประจำชั้น
ูขการล็อกประตู ปิดหน้าต่างผ และการตั้งกำแพงจิตกันเสียงฏ ล้วนบ่งบอกว่าอาจารย์ประจำชั้นต้องการปิดบังการสนทนาลับระหว่างเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นทั้งสองคนนีุ้ชศฑงตผอบ
ยิ่งไปกว่านั้น มีความเป็นไปได้อย่างสูงว่า อาจารย์ประจำชั้นได้คาดเดาแล้วว่าฮั่นตงซุกซ่อนปัญหาบางอย่างไว้ เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงและกำลังจะสอบถามให้กระจ่างในวันนี้โีช
ฮั่นตงจึงรีบตัดหน้าเปิดเผยทุกสิ่งทุกอย่างออกมาก่อน
"……เป็นอย่างไรบ้างควูงตยผษ ท่านอายิชา เซปุลเวดา?"
ฮั่นตงได้ขว้างคำท้าแห่งการต่อสู้ทางจิตใจออกไปแล้ว รอเพียงคำตอบจากอาจารย์ประจำชั้นโใ
แม้ว่าเธอจะไม่คิดว่าตนจะพ่ายแพ้ในดินแดนที่ตนเองถนัดที่สุด แต่ก่อนการต่อสอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับู้ จำเป็นต้องยไไนษใืนยันบางสิ่ง
"ฮั่นตง ข้าไม่รู้ว่าเจ้าซ่อนแผนการไว้มากน้อยเพียงใดในสถาบันแห่งนี้ และไม่รู้ว่ามีอาจารย์ นักเรียน หรือเจ้าหน้าที่กี่คนที่เจ้าล้มล้างมาเป็นพวกแล้ว
ตามที่เจ้าพูด เมื่อเจ้าตั้งใจมายังสถาบันแห่งนี้ ก็น่าจะรู้ดีสักเรื่องหนึ่ง นั่นคือ เมื่อใดที่การกบฏปะทุขึ้น จิตสำนึกหลักขเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นองศาสตราจารย์ใหญ่ ซึ่งก็คือตัวตนแท้ของท่านอาจารย์ ก็จะมาปรากฏตัว!ูฟุญืืดธฝ ในฐานะเจ้าแห่งโลก ท่านทรงใช้กฎแห่งจักรวาลลงทัณฑ์ผู้กบฏได้อย่างย่อยยับึไฮฒยฉสณ ยิ่งไปกว่านั้น ระดับของท่านคือ【กษัตริย์】 ซึ่งเหนือกว่าพวกเจ้าอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้เจ้าจะล้มล้างคนทั้งสถาบันได้ ท่านก็ยังกวาดล้างกบฏได้ไม่มีเหลือ"
รับฟังถ้อยคำของอาจารย์ประจำชั้นอยู่อย่างเงียบงัน ขณะเดียวกันก็แอบสังเกตการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของเธอ และสังเกตเห็นนิ้วที่ยังไม่ได้กดกริ่งเตือนภัย
ฮั่นตงแย้มยิ้มเล็กน้อย ิูบเฑปฝในใจรู้ดีว่า อาจารย์ประจำชั้นตกกับดักเรียบร้อยแล้วตถตผสรดโ ซยยื่นนิ้วชี้ออกไปโบกเบาๆ ในอากาศ พร้อมเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงให้คำตอบปฏิเสธฬแ
รนแฮพืา"ไม่ใช่อย่างนั้น จิตสำนึกหลักของท่านอาจารย์นั้น…ยุ่งอยู่จนไม่อาจแบ่งเบาภาระได้แล้ว เพราะว่า พฟะถนูในช่วงที่ข้าและเพื่อนพ้องของข้าบุกเข้าสู่สถาบันโดยสมัครใจนั้น ได้ล่อท่านอาจารย์เข้าไปยังฬจิูฐฑทผซ 'รัง' พิเศษแห่งหนึ่งล่วงหน้าแล้ว ซึ่งมีผู้เหนือกว่าระดับเดียวกันคอยดักรออยู่ และยิ่งไฐใปกว่านั้น เป็นผู้มีชีวิตที่สามารถคุกคามท่านอาจารย์ได้อย่างถึงแก่นแท้
ในขณะนี้ ใฎฑสเเขาไม่อาจใส่ใจสถานการณ์ในสถาบันได้เลย ทำได้แต่เพียงให้จิตสำนึกรองที่กำเนิดขึ้นมาในนามศาสตราจารย์ใหญ่รับมือชั่วคราว
【โจมตีทั้งข้างนอกข้างใน】 นี่คือแผนการของข้าในการรับมือกับท่านอาจารย์ ผู้ที่เป็นคนระมโะญัดระวังอย่างยิ่ง หากต้องการสังหารคนฉลาดเช่นนี้ให้สิ้นซากษถณเธถนษพฒ การบีบคั้นเพียใคมาขษกฟงงด้านเดียวนั้น ไม่มีทางเพียงพอ
เฮ้…พูดผิดไป! คนอย่างท่านอาจารย์ฆ่าทิ้งไม่ได้ เขาคือนักโทษสำคัญที่ข้าจองตำแหน่งไว้ในเรือนจำของข้าแล้วต่างหาก"
ทันใดนั้น
ปั๊ก! ฮั่นตงคว้านิ้วมือของอาจารย์ประจำชั้ษนที่เลือกจับหัวขมับตเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงัวเองไว้ก่อนเลย
ไม่มีกิารลังเล ดึงนิ้วนั้นแทงทะลุขมับของตัวเองตรงๆ …วูบ! เลือดพุ่งกระเด็นทั่วพื้น
การกระทำอันบ้าคลั่งเช่นนี้แม้แต่อาจารย์ประจำชั้นยังชะงักไปชั่วขณะ ปลายนิ้วที่แทงถทบลึกเข้าไปในขมับ ภณกษรถฉรฝรู้สึกได้ถึงความนุ่มเย็น สัมผัสได้แล้วว่าแตะต้องถึงเนื้อสมองอันอ่อนนุ่มของฮั่นตงีคพพโน
"ฮั่นตง! เจ้ากำลังทำอะไรอยู่นี่?!"ท
อาจารย์ประจำชั้นเกิดสัญชาตญาณปกป้องนักเรียนขึ้นมา อยากดึงนิ้วถอนออก
ฮั่นตงกลับใช้การ ดฎ'หดสมอง' บีบให้นิ้วของอาจารย์ประจำชั้นยิ่งจมลึกลงไปเรื่อยๆ จนแตะถึงชั้นลึกของสมอง
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยษยิ้มแห่งความตื่นเต้นสุดขีด ถามย้ำด้วยท่าทางเร่าร้อน
"อาจารย์ประจำชั้น! ในฐานะที่เป็ิยนผู้มีพลังจิต คงสัมผัสได้บ้ศูพณชญหางไม่ใช่หรือ… สิ่งที่อยู่ในสมองของข้อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับา! ที่นั่นคือจุดหมายปลายทางสุดท้ายของท่านอาจารย์!"
ในชั่วพริบตา ภาพฉากจริงของโลกเรือนจำทั้งหมดถูกส่งผ่าน 'สื่อกลางนิ้วมือ' ดะฏมบฎไปถึงเธอ
อาจารย์ประจำชั้นถูกกรเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นะแทกด้วยภาพของโลกอันยิ่งใหญ่ ถูกจองจำและประหลาดพิสดาร จนตกตะลึงลก
"อาจารย์ษจฎฐธวขบประจำชั้น ข้อเสนอของข้าเป็นอย่างไรบ้าง? ขอเพียงสามารถเอาชนะข้าในเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง 'การต่อสู้ทางจิตใจ'…ทุกสิ่งที่ข้าสร้างขึ้นมานี้ก็จะล้มพังพาบ และอาจารย์ผู้เป็นผู้แจ้งความก็จะได้รับฟึูถฒอความไว้วางใจจากท่านอาจารย์อย่างแน่นอน"
"เจ้าจะให้แข่งอะไร?"
"จิตวิทยาคือดินแดนที่อาจารย์ถนอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับัด งั้นก็ให้ข้าเป็นผู้เลืออกวิธีการต่อสู้แล้วกัน รักโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ษาท่านิ้วแทงสมองของข้าไว้แบบนั้น… แล้วมาร่วมอฏษกฬยรรฮุ 'เกมไพ่'วฑวาตไ แห่งความคิดกัน"
ฮั่นตงใช้ความสามารถในการจำลองสมอง สร้างเกมไพ่สไตล์ปีศาจที่ผ่านการดัดแปลงพิเศษขึ้นในห้วงความคิดระหว่างสองคน
"นี่คือ! ไพ่แห่งโชคชะตา?"
ลรยึมไฎฎล"ใช่ นี่คือไพ่ที่ข้าปรับปรุงและทำให้กระชับขึ้นแล้ว เพื่อความยุติธรรม วฉะซพไไฒเราจะสุ่มเลือก 'ชุดไพ่ที่มีกำลังเท่ากัน' มาต่อสู้กันฐฏชินลนธ ได้ไหม อาจารย์ประจำชั้น?"ถว
"มาเลย"
ชุดไพ่ที่อาจารย์ประจำชั้นได้จขถบศไฮรับคือ【กษัตริย์-ท่านอาจารย์】
ส่วนชุดไพ่ในมือของฮั่นตงคือ【ผูหซธฬฏศ้ครองสุดท้าย-ผู้เดินแห่งสีเทา】
ในห้องทำงานที่ปิดสนิท ฐทึทแอาจารย์ประจำชั้นอายิชา และฮั่นตงฟอยีฏีนปใพ ณณณานขคงท่า 'นิ้วแทงสมอง' อันประหลาดนั้นไว้ และทำการต่อสู้พิเศษนี้ในระเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงนาบของห้วงความคิด
เวลาพค่อยๆ ผ่านไปทธซีมแึไีละน้อย เหงื่อเริ่มซึมออกมาบนหน้าผากของอาจารย์ประจำชั้นูหถุกหฑ แต่ฮั่นตงกลับโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
หกชั่วโมงเต็มๆ ถนเโผ่านไป
พอดีกับช่วงเวลาก่อนที่เวลาเรียนภาคค่ำจเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงะเริ่มต้นแจป
วูบ!
นิ้วมือของอาจารย์ประฐผไฐกะปใจำชั้นถอนออกในที่สุด อวึนั่นหมายความว่าการต่อสู้สิ้นสุดแล้ว
ฏฐรผาฏรศอยดวงตาของฮั่นตงเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง แต่แววตาแห่งนั้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ
"เยี่ยมมากจริงๆเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง! กับดักหลายอย่างที่อาจารย์ประจำชั้นวางไว้ฝมา ข้าไม่ทันสังเกตเลย งศกมผีะรเกือบแพ้ท่านแล้ว…มันช่างระทึกใจอะไรเช่นนี้!"
อาจารย์ประจำชั้นพัเอยจคจบขึงพาบอยู่กับเก้าอี้ จฮฝฐฏอผมฟโไม่ว่าจะเป็นใบหน้าวัยกลางคนด้านหน้า อฒฟพหหรือใบหน้าสาวน้อยด้านหลังศีรษะ ต่างก็หอบเฮือกอยู่พร้อมกัน ชั่วระยะหนึ่งไม่อาจวิเเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นคราะห์อะไรได้แม้แต่น้อย การต่อสู้ครั้งนี้แทบดูดพลังจิตของเธอไปจนสิ้น
"ข้าแพ้แล้ว! เวลาเรีเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นยนภาคค่ำกำลังจะเริ่ม ที่นี่ไม่ควลชขณดอฟรอยู่นานแล้ว ไปคุยกันระหว่างเดินดีกว่า"กตะษฝ
"ได้ฎะลฟใฐชเใธเลย"
เดินตามทางหลักของอาคเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงารเรียน มายังทางแยกที่มีป้ายบอกทาง ฮั่นตงอธิบายทุกอย่างได้เกือบครบถ้วนแล้ว ึอฒฎหืสนญฐและที่สำคัญที่สุด อาจารย์ประจำชั้นก็ตอบรับในทางบวก ยินดีสนับสนุนแฑษฟไผนการของฮั่นตง
"…ไม่แปลกใจเลยที่ช่วงนี้ เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสถาบัน ล้วนถูกจัดการโดยพวกอาจารย์หรือฝ่ายการศึกษาเป็นหลัก ไม่ว่าเรื่องนั้นจะกระทบถึงความมั่นคงพื้นฐานของสถาบันหรือไม่อถ ศาสตราจารย์ใหญ่ก็แทบไม่ใส่ใจเลย ดูเหมือนจะเป็นจริงว่ามีศัตรูแกร่งคอยรั้บอเหีจชอทงท่านอาจารย์อยู่จนไม่อาจแบ่งความสนใจได้ เจ้าวางแผนจะลงมือเมื่อไหร่?"
"พรุ่งนี้ช่วงเวลาเรียนกลางวัน เพราะข้าเสียเวลาไปมากที่ห้องพยาบาล ต้องรีบเดินหน้าสักนิด… นอกจจยซใฟากนี้ ภทคืนนี้ยังขอรบกวนอาจารย์ประจำชั้นช่วยเรื่องหนึ่งด้วย"
สิธปฉึ"เรื่องอะไร?"
"พาข้าไปที่สนามกีฬากสฝฮษฬแจจี เพื่อร่วมสนุกกับช่วงเวลาว่างของ【คืนสุดท้าย】ไปกับคณาจารย์ทั้งหลาย"
ในการดูแลของอาจารย์ประจำชั้น ฮั่นตงก้าวเข้าสู่โซนชมภาพยนิลฬีศืตร์บนสนามกีฬาได้อย่างราบรื่น
กลุ่มอาจารย์ที่รวไผอถฐซถมตัวกันอยู่ที่นั่น ไม่ได้ขับไล่ฮั่นตงออกไป กลับแปลกใจที่เขาออกจากห้องพยาบาลได้เร็วเช่นนี้ หบผฬเงึถยังมีอาจารย์หลายคนที่ยกย่องชมเชยฝีมือต่อสู้ของเขาในการแข่โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งขันต่อยมวยที่โรงพลศึกษา
ฮั่นตงยิใบจใฎ้มตอบรับ ก่อนจะกลมกลืนเข้าไปในบรรยากาศนั้นอย่างรวดเร็ว แกะเมล็ดแตงโม จิบเบียร์ 'ชม' การแสดงตื่นเต้นบนจอภาพยนตร์ไปพร้อมกัน
ขณะเดียวกัน แอบชี้สัญญาณมือบอกตัวตลกที่ยืนอยู่แถวหลังสุด ให้เขาดำเนินการต่อยอดกับอาจารย์ที่ยังไม่ได้รับการฉีดในโรงพลศึกษาุผ
ครั้งนี้ไม่มีการขัดขวางจาดฝฎผฬทีญขกอาจารย์เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นประจำชั้นอีกต่อไป อาจารย์ทุกคนจะได้รับการฉีด 'บอลลูนในกะโหลก' ที่ครบถ้วนและมั่นคงที่สุด
ยิ่งไปกว่านั้น ฮั่นตงยังจงใจแบ่งปัน 'สายตาที่ซ่อนเร้น' ให้อาจารย์ประจำชั้นได้มองเห็นกระบวนการฉีดที่หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาเกิดขึ้นตรงหน้าอย่างชัดเจน
ชั่วขณะนั้น เธอรู้สึกหวั่นเกรงนักเรียนที่อยู่ข้างๆ ตนเองขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
ฟฐฮโฬฐพื"ฮั่นตง ข้าต้องรับการฉีอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับดบอลลูนนั้นด้วยไหม?"
ดภณถลมเมธ"ไม่จำเป็น ข้าเชื่อมั่นใน 'หลักการ' ของอาจารย์ประจำชั้นอย่างยิ่ง เมื่อแผนการสำเร็จ ขฑอาจารย์จะได้ไปอาศัยอยู่ในโลกของข้า และมีชีวิตที่ดีกว่านี้ หากอาจารย์ประสงค์ อาจจะรับหน้าที่ดูแลการอบรมฝึกฝนแก่นักโทษในเรือนจำก็ได้
แม้แต่กลับกลายมาเป็น【อาจารย์ประจำชั้น】ให้ท่านอาจารย์ก็ยังได้เลย"
"ตกลง…"
ไม่รู้เพราะเหตุใด ในส่วนลึกของหัวใจ อาจารย์ประจำชั้นรู้สึกตื่นเต้นอย่างณญญแปลกประหลาดที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยนัก
มือข้างหนึ่งปิดบังใบหน้าด้านหน้า อีกมือหนึ่งปิดบังใบหน้าที่สองบนท้ายทอย เพื่อไม่ให้หัวเราะเสียงดังออกมา