บทที่ 19 ประตูแดง ประตูเหลือง เคาะเรียกหลุมศพของใคร?

บทที่ 19 ประตูแดง ประตูเหลือง เคาะเรียกหลุมศพของใคร?

ในภาพโปรเจกเตอร์ เงาร่างเลือนรางนั้นกำลังค่อยๆ เข้าไปใกล้จางเหวินที่นอนอยู่บนเตียง

“คุณ... อยากหนีไหม?”

ห้องไลฟ์สดเงียบกริบไปหนึ่งวินาทีเต็ม

จากนั้น คอมเมนต์ก็ถาโถมเข้ามาเต็มหน้าจอ!

【เขา!!! เชี่ย!!! นี่มันคนเมื่อกี้เลย!!!】

【นี่มันผีเด็กที่ลอยออกมาจากห้องเลขที่ 7 เมื่อกี้นี่นา?! เหมือนเป๊ะ! แม้แต่ชุดผู้ป่วยก็เหมือนกัน!】

【ฉันขนหัวลุกเลย! พวกเราใครเข้าใจบ้าง... สิ่งที่เราเห็นเมื่อกี้ไม่ใช่ภาพโฮโลแกรม ไม่ใช่เทคโนโลยี 5D บ้าบออะไร... สิ่งที่เราเห็นคือ... วิญญาณ... ของเด็กคนนี้เหรอ?!】

【คุณหลินไอ้บ้าเอ๊ย! นี่แกทำบ้าอะไรบนโลกมนุษย์วะ? แกกักขังวิญญาณเด็กที่ถูกทรมานจนตายมาเป็น NPC ในร้านเนี่ยนะ?! มันสมเหตุสมผลไหม?! แกยังเป็นคนอยู่รึเปล่า?!】

【เรื่องมันเปลี่ยนไปแล้ว! ตอนแรกยังเป็นรายการ《เปิดแฟ้มคดีเด็ด》อยู่เลย ตอนนี้ข้ามขั้นไปเป็น《บันทึกลี้ลับ》แล้ว! แจ้งตำรวจ! ต้องแจ้งตำรวจ! นี่มันไม่ใช่ความบันเทิงแล้ว นี่มันพิธีเรียกวิญญาณ!】

【ยิ่งคิดยิ่งสยอง... จางเหวินตายที่สถาบันอวี้จาง ตอนนี้วิญญาณของเขามาปรากฏตัวในฉากที่จำลองมาแบบ 1:1... เขาถูกจับมา หรือว่า... เขาไม่เคยจากไปไหนเลย?】

...

ภายในห้องสงบจิต

“เขา... เขา... คือเขา...”

บิตด็อกตกใจเหมือนเห็นผี!

อ้อ ไม่ใช่สิ เขาเห็นผีจริงๆ

เขายื่นนิ้วออกไป ชี้ไปยัง “บุคคลปริศนา” บนผนังด้วยมือที่สั่นเทา

แต่เงาร่างนั้นกับเงาผีที่เขาเห็นในห้องเลขที่ 7 เมื่อครู่ คือคนเดียวกันอย่างไม่ต้องสงสัย!

“เมื่อกี้... เมื่อกี้ในห้องเลขที่ 7... ก็คือไอ้ตัวนี้แหละ!!”

น้ำเสียงของเขาสั่นเครือปนสะอื้น ถ้าไม่ใช่เพราะขมิบหูรูดไว้แน่น ป่านนี้กางเกงคงเปียกไปแล้ว

“มันหายตัวได้! แล้วก็โผล่มาได้! แถมยังจับตัวผมได้ด้วย!! มือนั่นเย็นเจี๊ยบเหมือนหนังหมูแช่แข็งที่บ้านผมตอนตรุษจีนเลย!”

คำพูดนี้ทำเอาใบหน้าของเฮียฟาร์ราลี่ซีดเผือดลงในบัดดล

เขาหันขวับไปมองเซลล์เม็ดเลือดขาว

แต่หญิงสาวคนนี้ยังคงมีใบหน้าเรียบเฉย แววตาไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

ในตอนนั้นเอง

“พรึ่บ!”

ภาพโปรเจกเตอร์และแสงไฟในห้องดับลงพร้อมกัน

ความมืดเข้าปกคลุมทุกคนอีกครั้ง

“จี่—”

หลังจากเสียงคลื่นรบกวนจากลำโพงที่บาดหู เสียงประกาศจากลำโพงบนเพดานก็ดังขึ้นอีกครั้ง

บนผนังด้านหน้าของทุกคน ตัวอักษรสีเลือดแดงค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละตัว

【ตามหาความจริง】

【ยินดีต้อนรับสู่... ประตูแห่งความเป็นความตาย】

เสียงประกาศเริ่มอ่านกติกา:

【เกมในรอบนี้ ต้องการ “นักเดินทาง” หนึ่งคน และ “ผู้ชี้นำ” หนึ่งคน】

【กติกามีดังนี้:】

【1. ขั้นเตรียมการ: “นักเดินทาง” นอนราบกับพื้น ยกมือขึ้น “ผู้ชี้นำ” นั่งอยู่ข้างกาย ผู้เล่นที่เหลือล้อมวงนั่ง】

【2. พิธีเข้าสู่ฝัน: “ผู้ชี้นำ” ใช้สองมือปิดตาสองข้างของ “นักเดินทาง” เบาๆ ผู้เล่นที่เหลือต้องท่องบทสวดชี้นำด้วยน้ำเสียงราบเรียบเป็นโทนเดียวซ้ำไปซ้ำมา: Red door, yellow door, any other colour door… จนกว่าสองมือของ “นักเดินทาง” จะตกลงมาเอง ซึ่งหมายความว่าเขาได้เข้าสู่สภาวะภวังค์แล้ว】

【3. การเดินทางเริ่มต้น: ในโลกแห่งภวังค์ “นักเดินทาง” จะปรากฏตัวขึ้นในโถงทางเดิน ตลอดการเดินทาง มีเพียง “ผู้ชี้นำ” เท่านั้นที่สามารถถามคำถามเพื่อนำทางการสำรวจได้ เช่น “คุณเห็นอะไร?” “ประตูบานนั้นสีอะไร?” “เดินไปข้างหน้าแล้วรู้สึกอย่างไร?”】

【4. เป้าหมายของเกม: “นักเดินทาง” ต้องค้นหาและเปิด【ประตูสีแดง】และ【ประตูสีเหลือง】ในโลกแห่งจิตใจให้ได้ เบื้องหลังประตูมีทั้งความจริง และยังมี...】

【5. ข้อห้ามเด็ดขาด: ระหว่างการเดินทาง หากพบเห็นภาพสามอย่างต่อไปนี้ ต้องหยุดการสำรวจทันที และกลับมายังจุดเริ่มต้นของโถงทางเดินตามเส้นทางเดิมภายใต้การเรียกของ “ผู้ชี้นำ” มิฉะนั้น สติของคุณจะหลงทางไปตลอดกาล】

【ข้อห้ามที่หนึ่ง: ชายในชุดสูทเก่าที่หันหลังให้คุณเสมอ】

【ข้อห้ามที่สอง: หญิงชราไร้ดวงตาที่กำลังยิ้มให้คุณ】

【ข้อห้ามที่สาม: ห้องที่เต็มไปด้วยนาฬิกาหลากหลายรูปแบบ และเข็มนาฬิกาทุกเรือนหยุดนิ่ง】

【6. สิ้นสุดเกม: หลังจาก “นักเดินทาง” กลับมาถึงจุดเริ่มต้นแล้ว “ผู้ชี้นำ” จึงจะปลุกให้ตื่นได้ หาก “นักเดินทาง” หลงทางในข้อห้าม หรือไม่สามารถกลับมายังจุดเริ่มต้นได้... รับผลที่ตามมาด้วยตนเอง】

【ตอนนี้ โปรดเลือก “นักเดินทาง” และ “ผู้ชี้นำ” อย่างละหนึ่งคน จากผู้ป่วยที่รอดชีวิตทั้งสี่】

【นับถอยหลัง: 3 นาที】

บนผนัง นาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์สีเลือดแดงเริ่มนับถอยหลัง

【??????????】

【Red door, yellow door? นี่มันเกมเรียกผีของฝรั่งนี่หว่า?! ตอนเด็กๆ ฉันเคยดู เขาว่ากันว่ามันพาคนเข้าไปในมิติอื่นได้จริงๆ นะ!】

【บ้าไปแล้ว! คุณหลินบ้าไปแล้วจริงๆ! เบื่อการบำบัดด้วยไฟฟ้าแล้ว เลยหันมาเล่นถอดวิญญาณแทนใช่ไหม?! ถ้ากลับมาไม่ได้นี่ คือสมองตายเลยรึเปล่า?!】

【พี่ๆ ข้างบนไม่ต้องกลัวหรอกน่า ไอ้นี่มันก็แค่การสะกดจิตหมู่ เป็นแค่การชี้นำทางจิตวิทยา... เชี่ย ฉันพูดต่อไม่ไหวแล้วว่ะ การชี้นำทางจิตวิทยาบ้านไหนจะทำให้เห็นผีในชุดสูทกับยายแก่ไม่มีตาได้วะ! กติกานี่มันละเอียดเกินไปแล้ว!】

【ฉันเข้าใจแล้ว! นี่แหละคือการเล่นระดับสูงสุด! คุณหลินใช้ฉากของสถาบันอวี้จางกับวิญญาณของจางเหวินเป็น 'เซิร์ฟเวอร์' แล้วให้ผู้เล่น 'ล็อกอิน' เข้าไป! 'นักเดินทาง' ก็คือบัญชีผู้เล่น 'ผู้ชี้นำ' ก็คือตัวช่วย! นี่มัน VR ทรงเจ้าของจริงนี่หว่า!】

【คนข้างบนเป็นปีศาจรึไง? คำอธิบายนี้ทำฉันกลัวกว่าเดิมอีก! แล้วไอ้ผู้ชายในชุดสูทกับยายแก่ในข้อห้ามนั่นมันคือตัวอะไร? เป็นโปรแกรมไวรัสใน 'เซิร์ฟเวอร์' นี้รึเปล่า?!】

ภายในห้องสงบจิต บรรยากาศกดดันจนถึงจุดเยือกแข็ง

บิตด็อกทรุดตัวลงนั่งกับพื้น สีหน้าขาวซีด

“ไม่... ฉันไม่เล่น... ตีให้ตายฉันก็ไม่เล่นอันนี้... ฉันไม่อยากถอดวิญญาณ...”

เห็นได้ชัดว่ากำแพงในใจของเขาตอนนี้แหลกสลายเป็นผุยผงไปแล้ว

เฮียฟาร์ราลี่หน้าเขียวคล้ำ

สะกดจิต?

การชี้นำทางจิตวิทยา?

ตอนนี้เขาไม่เชื่อแม้แต่คำเดียว

ทุกสิ่งทุกอย่างในมิชชันลับแห่งนี้ ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเหตุผลปกติ

เกม “ประตูแห่งความเป็นความตาย” นี้ ยิ่งเขียนกติกาละเอียดเท่าไหร่ หลุมพรางก็ยิ่งลึกเท่านั้น

ใครก็ตามที่ไปเป็น “นักเดินทาง” ก็เท่ากับเอาชีวิตครึ่งหนึ่งไปฝากไว้กับเพื่อนร่วมทีม และอีกครึ่งหนึ่งโยนทิ้งไปกับโชคชะตา

ถ้าเกิดผู้ชี้นำทำพลาดขึ้นมาล่ะ?

ถ้าเกิดการสวดถูกขัดจังหวะล่ะ?

ถ้าเกิดเข้าไปข้างในแล้วเจอหญิงชราไร้ดวงตานั่น...

เขาไม่กล้าคิดต่อไป

เวลาผ่านไปทีละวินาที

【1:21】

【1:20】

เฮียฟาร์ราลี่สูดหายใจเข้าลึกๆ สายตากวาดมองคนอีกสองคนที่เหลือ

เฉินอวี่, เซลล์เม็ดเลือดขาว

คนหนึ่งสงบนิ่งราวกับเป็นคนนอกตั้งแต่ต้นจนจบ

อีกคนพิสูจน์ตัวเองแล้วว่าเป็นคนบ้าด้วยการทนช็อตไฟฟ้า 60 วินาที

ใครจะไป?

เซลล์เม็ดเลือดขาวยังคงเงียบ แต่เธอก็ละสายตาจากเฉินอวี่เป็นครั้งแรก แล้วหันไปจับจ้องที่กติกาสีเลือดบนผนัง ราวกับกำลังศึกษาวิจัยอะไรบางอย่าง

เฉินอวี่ก็กำลังครุ่นคิดเช่นกัน

เกมนี้...

บางทีความลับและความจริงที่เขากำลังตามหาอาจจะอยู่หลังประตูเหล่านี้

นี่คือกับดัก

แต่ก็เป็นโอกาสเช่นกัน

【0:15】

【0:14】

หากไม่ตัดสินใจในตอนนี้ ระบบจะทำการสุ่มเลือก

ถึงตอนนั้น ชะตากรรมก็จะไม่อยู่ในมือของพวกเขาอีกต่อไป

เฮียฟาร์ราลี่กัดฟัน หยิบเครื่องขอความช่วยเหลือสีแดงออกมา

“หรือว่าเราจะยอม...”

“ผมมาเองครับ”

ยังไม่ทันที่เฮียฟาร์ราลี่จะพูดจบ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

[จบตอน]