บทที่ 735: การรุกรานของความหนาวสุดขั้ว (ฟรี)

“ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน กระเป๋าฉันเต็มแล้ว นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เจอแบบนี้”

ฉินเจี้ยนพยักหน้าตอบ จากนั้นก็นึกอะไรขึ้นมาได้แล้วถามอย่างสงสัย “อ้อ จริงสิ เมื่อกี้ฉันได้ธาตุพลังงานต่างดาวมาสองชิ้นจากผู้วิวัฒน์สองคนนั้น ทำไมคุณให้ข้อมูลความสามารถมาแค่อันเดียวล่ะ?”

“เพราะธาตุพลังงานต่างดาวที่ผู้วิวัฒน์คนที่สองถืออยู่นั้นเป็นขยะ…”

เครื่องตรวจจับตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงความจนใจ

“ขยะ? อย่าบอกนะว่าเป็นแบบพาสซีฟที่ไม่เติบโต?”

ฉินเจี้ยนถาม ตาเบิกกว้าง

“นายท่านเดาถูกต้อง บางทีหมอนั่นอาจอยากแข็งแกร่งในระยะสั้น จึงไม่เลือกหน้า ใช้อะไรก็ได้ที่หาเจอ แล้วสุดท้ายก็กลายเป็นขยะ…”

“ก็พอเข้าใจได้ อย่างไรเสียพวกเขาอยู่ฝ่ายพี่เฉียง องค์กรมีคนเป็นพัน แรงกดดันการแข่งขันคงสูงมาก เขาคงอยากโดดเด่น ได้รับความชื่นชมจากพี่เฉียง แม้ดูเหมือนจะทำสำเร็จ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ลูกน้องระดับล่าง แต่โชคร้ายที่เขามาเจอฉัน…”

ฉินเจี้ยนวิเคราะห์ด้วยสีหน้าจริงจัง

“จริง ๆ แล้ว ธาตุพลังงานต่างดาวแบบพาสซีฟที่ไม่เติบโตนั้น ช่วงต้นเกมถือว่าแข็งแกร่งมาก เพราะสามารถเพิ่มค่าสถานะทั้งหมดได้มากกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ หรือแม้แต่หลายสิบเปอร์เซ็นต์ในทันที สำหรับคนธรรมดา มันช่วยให้ผ่านช่วงต้นของวันสิ้นโลกที่อันตรายที่สุดได้แน่นอน แต่เพราะมันมีเพดาน พอเข้าสู่ช่วงกลางก็จะเริ่มตกลง…”

เครื่องตรวจจับอธิบายอย่างจริงจัง

“แม้ตอนนั้นคู่ต่อสู้ของหมอนั่นจะเป็นหลิวหลาง แต่ฉันดูออกว่าความแข็งแกร่งเขาใกล้เคียงกับคู่ต่อสู้ของฉัน งั้นธาตุพลังงานต่างดาวที่เขากินเข้าไป คงเป็นแบบเพิ่มค่าสถานะหลายสิบเปอร์เซ็นต์? ขยะที่ดีที่สุดในบรรดาขยะ?”

ฉินเจี้ยนพูดต่ออย่างตั้งใจ

เครื่องตรวจจับหัวเราะเบา ๆ “ถูกต้อง นายท่าน ฉันต้องบอกข้อมูลของมันให้ท่านทราบ มันชื่อว่า ร่างไททัน เมื่อใช้แล้วจะเพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 70% โดยไม่มีโบนัสเพิ่มเติมและไม่มีช่องว่างสำหรับการเติบโต!”

“อะไรนะ 70%?”

ฉินเจี้ยนตกตะลึง แม้จะเป็นแบบพาสซีฟที่ไม่เติบโต แต่ต้องยอมรับว่าการเพิ่มค่าสถานะขนาดนี้มันเกินจริงมาก ถ้าใครควบคุมตัวเองไม่อยู่ หลังรู้ข้อมูลนี้แล้ว คงยากจะต้านทานไม่กินมันเข้าไป!

แม้ช่วงกลางจะชนเพดาน แต่ช่วงต้นไม่มีปัญหาแน่นอน แถมอาจแข็งแกร่งกว่าผู้วิวัฒน์คนอื่นมาก อย่างน้อยก็พอเป็นราชาชั่วคราวได้…

ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อของมันก็เว่อร์ไม่เบา ร่างไททัน…

อืม ก็เป็นไททันจริง ๆ แต่เป็นเทพชั่วคราวเท่านั้น!

พูดตามตรง มันไม่ใช่ขยะจริง ๆ อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังขายได้ราคาดี

สามารถขายให้คนที่ไม่อยากออกแนวหน้า แต่ก็ไม่อยากอ่อนแอเกินไป!

คนประเภทกลาง ๆ ที่มีความสามารถป้องกันตัว หรือช่วยทีมในยามคับขัน!

ในโรงงานของหลิวหลางที่มีคนมากกว่าสี่ร้อยคน เป็นไปไม่ได้เลยว่าจะไม่มีคนคิดแบบนี้!

ดังนั้นไม่ต้องพูดมาก ทิศทางพรีเซลล์กำหนดแล้ว หลิวหลางเตรียมควักเงินอีกครั้ง!

“นายท่าน ท่านจะตั้งราคาเท่าไหร่ดี? จะให้ราคาส่งพิเศษกับหลิวหลางหน่อยไหม อย่างไรเสียพวกคุณก็สนิทกันมาก”

ตอนนี้เครื่องตรวจจับเสนอความคิดเห็น

เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้มันได้ยินความคิดของเขาอีกแล้ว!

ฉินเจี้ยนไม่บ่น ตอบอย่างจริงจัง “ได้ ไม่ต้องเสนออะไรเพิ่ม ทุกอย่างที่ฉันขายให้เขาคือราคาตลาดต่ำสุด…”

“ราคาตลาด… แล้วที่ไหนมีราคาตลาด?”

เครื่องตรวจจับพูดอย่างกระอักกระอ่วน

“ฉันนี่แหละคือตลาด เข้าใจไหม!”

ฉินเจี้ยนเท้าเอวแล้วพูด

“เข้าใจแล้ว นายท่าน อย่างไรเสียท่านก็เป็นผู้บุกเบิก ตลาดก็คือท่าน!”

เครื่องตรวจจับรีบยกยอ

ฉินเจี้ยนหัวเราะเบา ๆ

หลังจบบทสนทนา เขาก็หันเดินไปยังซากอาคารพังทลาย

เขาเขย่งเท้า มองเข้าไปทางหน้าต่างที่เหมยเจวียนเพิ่งเข้าไป

ไม่เห็นเงาของเหมยเจวียน

“คุณสแกนตำแหน่งเหมยเจวียนได้ไหม?”

ฉินเจี้ยนถามอย่างสงสัย

“เรื่องนี้… ไม่ได้ นายท่าน ท่านทำให้ฉันลำบากใจแล้ว”

เครื่องตรวจจับตอบอย่างอึดอัด

“งั้นฉันจำได้ว่าคุณบอกว่า พอพวกเราลงมาถึงพื้น คุณจะสแกนรายละเอียดเขตแดนนี้ได้”

ฉินเจี้ยนพูดเรียบ ๆ

เครื่องตรวจจับกลับมาจริงจัง “นายท่าน เข้าไปก่อน จากนั้นก้าวไปอีกหนึ่งก้าว ฉันก็จะสแกนได้”

“ก็ได้”

ฉินเจี้ยนพยักหน้า อย่างไรเสียเขาก็ยืนเฉย ๆ ไม่ได้ จะรอเหมยเจวียนตลอดไปก็คงไม่ใช่ แม้เธอจะยังไม่ออกมาครึ่งวันก็ตาม

เพราะเป็นอาคารที่ถล่ม ทุกอย่างภายในจึงเอียงระเกะระกะ บางส่วนถูกฝัง บางส่วนเปิดโล่งจากเศษซากที่แตกกระจาย อาคารที่เคยเป็นเพียงตึกหนึ่ง ตอนนี้กลับเหมือนเขาวงกต

“กำลังสแกน นายท่าน โปรดอย่าขยับ!”

หลังจากฉินเจี้ยนเดินผ่านบริเวณที่ดูเหมือนห้องสองแห่ง เครื่องตรวจจับก็พูดขึ้น

“ยังขยับไม่ได้อีกเหรอ?”

ฉินเจี้ยนอดบ่นไม่ได้ แต่ก็ยอมยอง ๆ อยู่มุมหนึ่ง

ตอนนี้เขาน่าจะอยู่มุมห้องนั่งเล่นแห่งหนึ่ง แค่เหลือบมองก็เห็นทีวีจอแอลซีดีวางอยู่บนพื้น

ทันทีที่เห็น เขาก็นึกถึงคำพูดของลุงหลินก่อนหน้านี้

ไม่ว่าไปที่ไหน ให้คอยสังเกตเครื่องใช้ไฟฟ้า ขอแค่ดูไม่พังเกินไป ก็นำกลับไปได้ ลุงหลินรับประกันว่าจะซ่อมได้!

ขณะคิด ฉินเจี้ยนก็ค่อย ๆ คลานเข้าไปหาแอลซีดีทีวีบนพื้น

ดูเหมือนการขยับช้า ๆ จะไม่กระทบการสแกนของเครื่องตรวจจับ

จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ยกทีวีขึ้น

มองใกล้ ๆ หน้าจอแอลซีดีบุบลึก เป็นไปไม่ได้ที่จะซ่อม

“งั้นอันนี้คงต้องปล่อยไป…”

ฉินเจี้ยนวางมันลงอย่างช้า ๆ ทีวีเครื่องนี้หมดสภาพแน่นอน ถ้าแค่หน้าจอแตก อาจยังพอมีหวัง

อย่างที่บอก มีหนึ่งย่อมมีสอง แม้เขาจะรู้ว่าเมื่ออาคารถล่ม ของภายในย่อมแตกยับแทบหมด

แต่เขายังเก็บความหวังเสี้ยวหนึ่งไว้ เชื่อมั่นว่าจะต้องมีเครื่องใช้ไฟฟ้าบางชิ้นรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ รอให้เขาไปช่วยเหลือ

“บอส?”

ทันใดนั้น เหมยเจวียนโผล่ศีรษะออกมาจากรูหนึ่ง มองฉินเจี้ยนที่กำลังยอง ๆ อยู่บนพื้นอย่างประหลาดใจ “คุณทำอะไรอยู่?”

“อ้อ ฉันกำลังจะเข้าไปหาเธอพอดี”

ฉินเจี้ยนไม่ตอบว่าทำอะไร อย่างน้อยก็ไม่ใช่กำลังเข้าห้องน้ำแน่

“เจออะไรไหม?”

เขาถามต่อ

เหมยเจวียนเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนทันที “เจอ…เจอแล้ว…”

“ทำไมพูดติดอ่าง เห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นหรือไง?”

ได้ยินเธอพูดตะกุกตะกัก ตัวสั่นเล็กน้อย ฉินเจี้ยนก็ขมวดคิ้วถาม

“เอ่อ คือแค่เห็นแล้วรู้สึกหนาว…”

เหมยเจวียนตอบ

“หมายความว่ายังไง?”

ฉินเจี้ยนย่อมไม่เข้าใจ

แต่ในเวลานั้นเอง เครื่องตรวจจับก็พูดขึ้น “นายท่าน สแกนเสร็จสิ้น พื้นที่ด้านหน้าถูกตรวจพบว่าถูกความหนาวสุดขั้วรุกราน!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………