บทที่ 51 กายาอัสนีวิญญาณ! ความตื่นตะลึงของปรมาจารย์ยุทธ์!!

บทที่ 51 กายาอัสนีวิญญาณ! ความตื่นตะลึงของปรมาจารย์ยุทธ์!!

"หากข้าต่อยสายฟ้าที่เต็มท้องฟ้านี่สักสองหมัดล่ะก็..."

ภายในห้วงคำนึงของฟางหยวน พลันมีความคิดที่บ้าบิ่นอย่างยิ่งผุดขึ้นมา

ไม่รู้ว่าสรรพคุณอัตราดรอปของระบบ มันจะสามารถส่งผลต่อสายฟ้าเหล่านี้ได้หรือไม่

คิดแล้วก็ลงมือทำทันที ฟางหยวนไม่ลังเลและไม่ออมมือแม้เพียงนิด เขาต่อยหมัดหนึ่งออกไปที่ข้างกายตนเอง

เขาทั้งร่างถูกห้อมล้อมด้วยสายฟ้าที่เต็มท้องฟ้า จะต่อยไปทิศทางใด ความจริงแล้วมันก็เหมือนกันหมด

แต่ทว่า พริบตาที่หมัดนี้ต่อยออก สายฟ้าพลันเดือดพล่านขึ้นมาทันที!

ข้างกายของฟางหยวน ปรากฏช่องโหว่รูปพัดขนาดใหญ่ขึ้นท่ามกลางหมู่สายฟ้า

ภายในช่องโหว่นี้ ไร้ซึ่งสายฟ้าแม้เพียงเส้นเดียว!

ถึงกับถูกเขาต่อยจนสลายไปในหมัดเดียว!!

ในวินาทีนี้ แม้แต่ตัวฟางหยวนเองก็ยังต้องตื่นตะลึง

เหตุผลที่หมัดนี้เขาไม่ออมมือ เป็นเพราะเขาไม่รู้ว่าอัตราดรอปของระบบจะถูกกระตุ้นหรือไม่

ท้ายที่สุด สิ่งที่เรียกว่าสายฟ้านั้น มันยังค่อนข้างเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้

เขาจึงได้เพิ่มเรี่ยวแรงลงไปอีกหลายส่วน

แต่คิดไม่ถึงเลยว่า เพียงหมัดเดียวนี้ ถึงกับต่อยจนสายฟ้าสลายไปได้จริงๆ!

กฎแห่งพละกำลัง ช่างยอดเยี่ยมสมคำร่ำลือ!

ในเวลานี้ ฟางหยวนมีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นต่อกฎแห่งพละกำลังสายที่เขาได้รับมา

ถึงขนาดต่อยสายฟ้าให้สลายได้ กฎเกณฑ์นี้ แท้จริงแล้วมันคือสิ่งใดกันแน่!?

ฟางหยวนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า มันจะมีผู้ใดสามารถโจมตีใส่สายฟ้าได้

ทว่าในยามนี้ เขากลับทำสำเร็จแล้ว!

หนึ่งหมัด สยบอัสนีทั่วหล้า

มองดูช่องโหว่ขนาดมหึมานี้ ฟางหยวนพลันเกาหัวแกรก

รู้สึกเหมือนเสร็จนาฆ่าโคถึกเสร็จศึกฆ่าขุนพลยังไงก็ไม่รู้แฮะ

เมื่อครู่เพิ่งจะอาศัยการกลืนกินพลังสายฟ้าจำนวนมหาศาลเพื่อซ่อมแซมเส้นลมปราณ พอหายดีปุ๊บก็หันไปต่อยเขาจนสลายปั๊บ

ทว่ายังไม่ทันจะได้ครุ่นคิดสิ่งใดต่อ เพราะจากท่ามกลางสายฟ้านั้น ได้มีลูกกลมเล็กหลากสีกระดอนออกมาสิบกว่าลูกแล้ว!

สีเทา, สีเขียว, สีน้ำเงิน, สีทอง...

มีครบทั้งสี่สีเลยทีเดียว!

แม้จะไม่ได้ดรอปลูกกลมคุณภาพระดับสีส้มออกมา แต่ผลลัพธ์เช่นนี้ยังนับว่าทำให้ฟางหยวนประหลาดใจระคนยินดีอย่างยิ่งแล้ว

นี่คือสายฟ้าเลยนะ!

สิ่งที่จับต้องไม่ได้!

ถึงกับสามารถดรอปสิ่งของออกมาได้ด้วย!

ระบบช่างทรงพลังจริงๆ!

ฟางหยวนทอดถอนใจประโยคหนึ่ง ก่อนจะสะบัดมือวูบหนึ่ง เก็บลูกกลมสิบกว่าลูกนี้เข้าสู่ร่างกายของตนเองทั้งหมด

พริบตานี้ แววตาของฟางหยวนสว่างวาบขึ้น

หากเป็นเช่นนี้ ในอนาคตเป้าหมายที่เขาจะเลือกเคาะได้ คงมีเพิ่มขึ้นอีกมากมายมหาศาล

แต่สิ่งที่ฟางหยวนไม่รู้ก็คือ เพราะหมัดที่เขาต่อยออกไปเมื่อครู่ มันทำให้ปรมาจารย์ยุทธ์สองท่านที่อยู่เบื้องล่าง ถึงกับแข็งค้างกลายเป็นหินไปโดยสมบูรณ์

"ดวงตาของข้า คงไม่ได้มีปัญหาอะไรอีกแล้วใช่ไหม!??"

จ้งเทียนอวี่พึมพำกับตนเอง

เมื่อครู่เขาเห็นสิ่งใดกันแน่!?

เงาร่างท่ามกลางสายฟ้านั่น ต่อยหมัดเดียวจนสายฟ้าครึ่งค่อนฟ้าสลายไปเนี่ยนะ!?

มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน!?

ดวงตาของชิวสุ่ยเองก็เบิกกว้างอย่างถึงที่สุด ภายในใจของนาง สถานะของเงาร่างที่เดิมทีก็ลึกลับอย่างยิ่งอยู่แล้ว ยามนี้กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

นางไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า จะมีผู้ใดที่สามารถต่อยหมัดเดียวจนสายฟ้าสลายไปได้เช่นนี้!!

นี่มันคือขอบเขตระดับใดกันแน่!?

ชิวสุ่ยและจ้งเทียนอวี่สบตากัน ต่างฝ่ายต่างมองเห็นความตื่นตะลึงในดวงตาของอีกฝ่าย

ช่างเป็นบุรุษที่น่าสะพรึงกลัวนัก

ทว่ายามที่พวกเขาเบนสายตากลับไปมองบนท้องฟ้าอีกครั้ง กลับพบว่ามิอาจมองเห็นเงาร่างนั้นได้อีกต่อไป

เมฆอัสนีเอง ก็กำลังค่อยๆ สลายตัวไปเช่นกัน

...

พวกเขาย่อมมองไม่เห็นร่างของฟางหยวน เพราะหลังจากต่อยหมัดนั้นออกไป และระบบเก็บกู้ลูกกลมเล็กสิบกว่าลูกนั้นโดยอัตโนมัติแล้ว ฟางหยวนก็ได้หวนคืนสู่ลานเล็กของตนเองเรียบร้อย

อาศัยพลังแห่งอัสนี เขาไม่เพียงแต่ซ่อมแซมเส้นลมปราณที่เกือบจะระเบิดจนหายดีเท่านั้น แต่ยังได้หล่อหลอมร่างกายทั่วทั้งร่างใหม่อีกรอบหนึ่งด้วย

ในยามนี้เลือดเนื้อของเขา หากมองปราดเดียว จะพบว่าคล้ายกับมีการบ่มเพาะสายฟ้าเส้นเล็กละเอียดดั่งเส้นผมสายแล้วสายเล่าอยู่ภายใน

อวัยวะภายในทั้งห้า ยิ่งกลายเป็นใสกระจ่างไร้มลทิน

ปราณโลหิต ยิ่งพุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในเส้นลมปราณสายใหม่ กระทั่งยังมีการปะทุของสายฟ้าออกมาเป็นระยะ

หลังจากสำรวจภายในอยู่ครู่หนึ่ง ฟางหยวนก็เปิดหน้าต่างคุณสมบัติของตนเองขึ้นด้วยสีหน้าแปลกพิกล

[บุคคล: ฟางหยวน]

[ขอบเขต: อาจารย์ยุทธ์ขั้นสูงสุด]

[ปราณโลหิต: 150,000 คา]

[สภาพร่างกาย: กายาอัสนีวิญญาณ]

[พรสวรรค์: พรสวรรค์ธาตุไม้ระดับต้น, พรสวรรค์ธาตุสายฟ้าระดับสูง]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิต, วิชาปราณโลหิตอมตะ]

[ทักษะการต่อสู้: หมัดหล่อหลอมกายา, พละกำลังทวีคูณ, เนตรซ้อน, พลังกระแทกฉับพลัน, ดั่งขุนเขา]

[อิทธิฤทธิ์: กลืนกินสายฟ้า]

เมื่อเห็นหน้าต่างคุณสมบัติของตนเอง ฟางหยวนก็พยักหน้าพลางครุ่นคิด

เป็นไปตามที่คาด สภาพร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้วจริงๆ

จากกายาเหล็กไหลก่อนหน้านี้ ยามนี้ได้กลายเป็นกายาอัสนีวิญญาณไปเสียแล้ว

นี่เกรงว่าคงเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ธาตุสายฟ้าระดับสูงของเขา รวมถึงความต้านทานสายฟ้าที่หลอมรวมเข้าไปด้วยสินะ?

แน่นอนว่า เหตุผลที่สำคัญที่สุด เกรงว่าคงเป็นเพราะเขาดูดซับสายฟ้าจำนวนมหาศาลจนเหนือจินตนาการเข้าไปนั่นเอง

ส่งผลให้สภาพร่างกายของเขา เกิดการเปลี่ยนแปลงอันลี้ลับขึ้นมา

"กายาอัสนีวิญญาณ? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีสภาพร่างกายชนิดนี้อยู่ด้วย หากมีโอกาส คงต้องทดสอบดูเสียหน่อยว่ากายาอัสนีวิญญาณนี้มีความพิเศษเช่นไร"

สีหน้าของฟางหยวนดูแปลกพิกลอยู่บ้าง สภาพร่างกายของเขานี่มันก็แปลกประหลาดจริงๆ

ระบบเพิ่งปลุกพลังมาได้ไม่กี่เดือน สภาพร่างกายกลับเปลี่ยนแปลงไปถึงสามครั้งแล้ว

เริ่มจากกายาไร้มลทิน ต่อมาเป็นกายาเหล็กไหล และยามนี้กลายเป็นกายาอัสนีวิญญาณ

สภาพร่างกายไร้มลทินนั่น อย่างน้อยก็ยังมีระบุไว้ในทฤษฎีบ้าง ทว่ากายาอัสนีวิญญาณนี้ เขากลับไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

กระทั่งสภาพร่างกายที่คล้ายคลึงกัน เขาก็ยังไม่เคยได้ยินผ่านหูเลยสักครั้ง

"ความรู้สึกในยามนี้ ความสามารถในการควบคุมสายฟ้า ดูเหมือนจะได้รับการเสริมพลังขึ้นอีกขั้น"

ฟางหยวนขยับความคิด รอบกายพลันปรากฏประกายสายฟ้าดังเปรี๊ยะๆ ออกมา

ฟางหยวนถึงกับอุทานในใจว่า "บัดซบ!"

นี่มันซูเปอร์ไซย่าร่างสองชัดๆ!

ก้มมองดูประกายสายฟ้าบนร่างที่ราวกับมังกรคะนองน้ำสายแล้วสายเล่า ภายในหัวของฟางหยวนพลันนึกถึงแต่ภาพซูเปอร์ไซย่าร่างสองขึ้นมาจริงๆ

รูปลักษณ์ของเขาในยามนี้ นอกเหนือจากเส้นผมที่ไม่ได้เปลี่ยนไปแล้ว มันก็คือซูเปอร์ไซย่าร่างสองตัวเป็นๆ เลยไม่ใช่หรือไง!

"รู้สึกเหมือนร่างกายมีแนวโน้มจะแปรสภาพกลายเป็นสายฟ้าแฮะ..."

ฟางหยวนพึมพำกับตนเอง พลางสัมผัสถึงสภาพร่างกายอย่างละเอียด

วินาทีต่อมา ตามที่เขาขยับความคิด เงาร่างพลันเลือนหายไปในพริบตา

ยามที่เงาร่างของเขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาอยู่ที่ยอดเขาอีกลูกหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปแล้ว!

"ความเร็วช่างรวดเร็วนัก!"

เมื่อมองดูจากระยะไกล ฟางหยวนจ้องมองลานเล็กท่ามกลางม่านหมอกของตนเอง ภายในใจรู้สึกตื่นตะลึงสุดขีด

ความเร็วระดับนี้ เหนือล้ำกว่าความเข้าใจเรื่องการเคลื่อนที่ของเขาไปไกลลิบ!

ในระหว่างการเคลื่อนที่ ดวงตาของเขา มิอาจมองเห็นทิวทัศน์รอบด้านได้เลย ไม่ว่าจะเป็นยอดเขาหรือต้นไม้ ในสายตาของเขาล้านกลายเป็นภาพที่ยืดตัวออกยาวเหยียด แล้วก็วูบหายไปในพริบตา

รวดเร็วเสียจนดวงตาของเขาตามไม่ทัน!!

"หากใช้ความเร็วระดับนี้ในการต่อสู้ เกรงว่าคงต้องเปิดใช้งานเนตรซ้อนเท่านั้น ตัวข้าถึงจะตอบสนองได้ทัน"

ฟางหยวนมองดูฝ่ามือของตนเอง ภายในใจมีความรู้สึกบางอย่างว่า นี่ดูเหมือนยังไม่ใช่ขีดจำกัดที่สภาพร่างกายอย่างกายาอัสนีวิญญาณจะบรรลุถึงได้

"กายาอัสนีวิญญาณงั้นหรือ... น่าสนใจทีเดียว"

ฟางหยวนยิ้มบางๆ แววตาพลันกลายเป็นเด็ดเดี่ยวขึ้นมาทันที

ในวินาทีนี้ บนร่างของเขาพลันระเบิดแสงสายฟ้าที่เจิดจ้าอย่างถึงที่สุดออกมา!

สายฟ้าสายแล้วสายเล่าแผ่ซ่านออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของเขา เพียงชั่วพริบตาก็ปกคลุมไปทั่วขอบเขตรัศมีหลายสิบเมตรรอบตัวเขา!

ราวกับสระน้ำที่ประกอบขึ้นจากสายฟ้า!

น้ำในสระ คือสายฟ้าอันบริสุทธิ์!

ส่วนฟางหยวน ก็คือเทพเจ้าที่ยืนอยู่ใจกลางสระอัสนีแห่งนี้!