บทที่ 45 สตรีที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า! วีรบุรุษแห่งกรมดารา?

บทที่ 45 สตรีที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า! วีรบุรุษแห่งกรมดารา?

"วิชากระบี่อักษรหญ้า!?"

แววตาของฟางหยวนสว่างไสว นี่คือความมหัศจรรย์ของพืชวิญญาณกลายพันธุ์สินะ?

หญ้าต้นเล็กๆ ต้นหนึ่ง ถึงกับสามารถให้กำเนิดเคล็ดวิชากระบี่ขึ้นมาได้!

ฟางหยวนไม่ลังเล ท่องในใจทันทีว่า:

"ระบบ หลอมรวมวิชากระบี่อักษรหญ้า!"

วินาทีต่อมา ลูกกลมสีส้มเลือนหายไป ภายในใจของฟางหยวนพลันเกิดความตระหนักรู้แจ้งมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา

ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวสายแล้วสายเล่า แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา

เหมือนกับปราณกระบี่รูปแบบต่างๆ ที่หญ้าต้นนั้นเคยปลดปล่อยออกมาไม่มีผิดเพี้ยน!

ภาพเหตุการณ์นี้ ทำเอาสัตว์ร้ายระดับแนวหน้าบนยอดเขารอบด้านตกใจจนแทบสิ้นสติ

นี่มันสัตว์ประหลาดตัวไหนกันเนี่ย!?

ถึงกับเรียนรู้ปราณกระบี่ของหญ้าต้นนั้นได้ง่ายๆ เช่นนี้เลยรึ!?

สัตว์ร้ายระดับแนวหน้าไม่กี่ตัวนั้นไม่สนสิ่งใดอีกต่อไป พวกมันรีบเก็บลูกตาที่ถลนออกมาเพราะความตกใจกลับเข้าที่ แล้วหันหลังโกยอ้าวหนีไปทันที

ยอดเขาก็ไม่เอาแล้ว

รักษาชีวิตไว้ก่อนสำคัญที่สุด!

ตราบใดที่มนุษย์ผู้นี้ยังไม่ไปจากหุบเขารกร้าง พวกมันไม่ขอกลับมาที่นี่อีกเป็นอันขาด

ไม่กี่นาทีต่อมา ยามที่ฟางหยวนลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็ได้กุมเคล็ดลับของ 《วิชากระบี่อักษรหญ้า》 นี้ไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว!

เป็นไปตามที่ฟางหยวนคาดการณ์ไว้ วิชากระบี่อักษรหญ้านี้ มีทั้งหมดเก้ากระบวนท่า

สิ่งที่ดรอปออกมาจากหญ้าต้นนี้ มีเพียงสามกระบวนท่าเท่านั้น!

กระบวนท่าที่หนึ่ง: ปราณกระบี่ตัดศิลา คมกริบไร้ขอบเขต

กระบวนท่าที่สอง: กระบี่ผ่าขุนเขา หนักแน่นดั่งขุนเขาหมื่นลูก

กระบวนท่าที่สาม: กระบี่ตัดวิญญาณ สามารถโจมตีจิตวิญญาณได้โดยตรง

วิชากระบี่ทั้งสามกระบวนท่า ฟางหยวนได้ทำความเข้าใจจนทะลุปรุโปร่งแล้ว!

"วิชากระบี่ระดับสีส้ม ไม่รู้ว่าในยุคโบราณจะมีสถานะเช่นไร ทว่าในยุคสมัยนี้ เกรงว่าคงหาพบได้ยากยิ่งนัก"

ฟางหยวนพึมพำกับตนเอง ยามนี้เขามีความเข้าใจในมูลค่าของหญ้าต้นนี้อย่างลึกซึ้งแล้ว

เพียงแค่สามกระบวนท่า ก็ทำให้ระบบประเมินให้เป็นคุณภาพระดับสีส้ม หากวิชากระบี่อักษรหญ้านี้สมบูรณ์ครบถ้วน เกรงว่ามันคงจะเป็นวิชากระบี่อันดับหนึ่งของโลกเป็นแน่!

ฟางหยวนมองดูหญ้าต้นเล็กในมือ นับตั้งแต่หญ้าต้นนี้ถูกเขาถอนขึ้นมาจากพื้นดิน มันก็สิ้นฤทธิ์ลงโดยสมบูรณ์

ราวกับลูกแกะที่รอการเชือด

ฟางหยวนยิ้มบางๆ แล้วเก็บหญ้าต้นนี้ไว้ในช่องเก็บของระบบ

เขาตั้งใจจะนำหญ้าต้นนี้ไปปลูกไว้ในลานเล็กของเขา

รอจนกว่าหญ้าต้นนี้จะงอกใบที่เก้า หรือกระทั่งใบที่สิบออกมา!

"ฟู่!"

พ่นลมหายใจยาวเหยียด ฟางหยวนยืดเส้นยืดสาย อารมณ์ของเขายามนี้ผ่อนคลายขึ้นมาก

ภารกิจที่มาแถบชานเมืองในครั้งนี้ ถือว่าเสร็จสิ้นไปเป็นส่วนใหญ่!

ผลเก็บเกี่ยวมหาศาลนัก!

เมื่อรวมหญ้าปราณกระบี่ต้นนี้เข้าไปด้วย จำนวนพืชวิญญาณที่สมบูรณ์ที่ได้รับมาก็บรรลุถึงสามต้นแล้ว

ซากสัตว์ร้าย ยิ่งมีเกินกว่าสิบซาก ครอบคลุมสัตว์ร้ายที่เป็นเอกลักษณ์หลายชนิดในแถบชานเมือง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...

ฟางหยวนหันกลับไปมอง หมูป่าสัตว์ร้ายตัวนี้ที่ถูกหญ้าปราณกระบี่สังหารไปก่อนที่เขาจะมาถึง ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าสัตว์ร้ายตัวใดที่เขาเคยสังหารมาก่อนเสียอีก!

"คิดไม่ถึงเลยว่าจะยังได้ลาภลอยเช่นนี้ด้วย"

ฟางหยวนยิ้มพลางส่ายหน้า เดินไปข้างซากหมูป่า แล้วเก็บมันเข้าสู่ช่องเก็บของระบบ

"หรือจะลองเดินวนรอบหุบเขารกร้างนี่สักรอบดี?"

ฟางหยวนครุ่นคิดในใจ ผลเก็บเกี่ยวในครั้งนี้ เหนือล้ำกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มากจริงๆ

แต่เห็นได้ชัดว่า สัตว์ร้ายในหุบเขารกร้าง พละกำลังแข็งแกร่งกว่าสัตว์ร้ายที่เขาเคยพบมาก่อนหน้านี้มาก

และยังมีมูลค่าสูงกว่ามากด้วยเช่นกัน

การอัปเกรดระบบ ย่อมต้องใช้หินวิญญาณไม่น้อยเลยทีเดียว

ด้วยทรัพย์สินที่เขามีในตอนนี้ ยังห่างไกลจากการจะอัปเกรดระบบให้ครบได้ทุกด้าน

"อย่าว่าแต่พละกำลังดั้งเดิมของข้าเลย เพียงแค่อาศัยวิชากระบี่อักษรหญ้านี้ มันย่อมเพียงพอให้ข้ากวาดล้างหุบเขารกร้างแห่งนี้ได้แล้ว"

แต่ทว่า ในเวลานี้เอง เสียงคำรามลั่นพลันดังมาจากดินแดนรกร้าง!

เสียงคำรามนี้ ราวกับเสียงอัสนีบาตที่ดังต่อเนื่องกันแผ่ซ่านจากดินแดนรกร้างมาถึงหุบเขารกร้างแห่งนี้

แทบจะในพริบตา สัตว์ร้ายในหุบเขารกร้างต่างพากันหมอบลงกับพื้น สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอย่างมิอาจควบคุมได้

สัตว์อสูร!

นี่คือเสียงคำรามของสัตว์อสูรที่แท้จริง!

ฟางหยวนเงยหน้ามองไปทางทิศของดินแดนรกร้าง ภายในแววตาพาดผ่านความสนใจออกมาสายหนึ่ง

พูดตามตรง สัตว์ร้ายเหล่านี้ เขาเริ่มจะรู้สึกเบื่อหน่ายบ้างแล้ว

หากไม่ใช่เพื่อหญ้าปราณกระบี่ต้นนี้ เขาคงมีความคิดอยากจะเข้าไปดูในดินแดนรกร้างจริงๆ สักครา

แม้ในดินแดนรกร้างจะมีสัตว์อสูรอยู่ทุกหนแห่ง แต่ด้วยพละกำลังของเขาในยามนี้ เกรงว่าคงไม่มีปัญหาอันใด

ในเวลานี้เอง บนเส้นขอบฟ้าพลันปรากฏจุดดำจุดหนึ่งขึ้นมา

ฟางหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง จ้องมองอย่างตั้งใจ

ยังไม่ทันที่เขาจะมองเห็นชัดเจนว่าจุดดำนั้นคือสิ่งใด จุดดำนั้นก็พุ่งตกลงมาจากฟากฟ้าด้วยความเร็วสูง แล้วกระแทกเข้าที่ข้างกายเขาอย่างจัง

ตูม!

ยอดเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน ฝุ่นละอองฟุ้งกระจายไปทั่ว หลุมขนาดมหึมาที่ราวกับหลุมอุกกาบาตปรากฏขึ้นบนพื้นดิน

ฟางหยวน: ......

คราวนี้เขามองเห็นชัดเจนแล้ว

นี่มันคนนี่นา!

ฟางหยวนรีบเดินไปที่ขอบหลุมยักษ์ ภายในมีร่างที่ซูบผอมร่างหนึ่งนอนอยู่ และยังคงกระอักเลือดออกมาไม่หยุด

นี่คือสตรีผู้หนึ่ง

อายุน้อยมาก ประมาณยี่สิบปีเห็นจะได้

เส้นผมสีแดงเ ประกอบกับชุดเกราะสีแดงเพลิง ทำให้ฟางหยวนมองปราดเดียวก็รู้สึกได้ถึงความร้อนแรง

ถึงอย่างนั้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฟางหยวนตาฝาดไปเองหรือไม่ เขาเห็นว่าบนร่างของสตรีผู้นี้ ยังคงมีเปลวไฟลุกโชนอยู่เป็นระยะ

แต่สิ่งที่ทำให้ฟางหยวนประหลาดใจที่สุด กลับเป็นการแต่งกายของสตรีผู้นี้

ทาปากสีดำ ทาอายแชโดว์สีดำ ทาเล็บสีดำ...

บวกกับผมสีแดงเพลิงนั่นอีก

ช่างเหมือนกับการแต่งกายที่เคยได้รับความนิยมในชาติก่อนตอนที่ฟางหยวนยังเป็นเด็กไม่มีผิดเพี้ยน!

เฟยจู๋หลิว!

(非主流 - fēizhǔliú ในภาษาจีนมีความหมายว่า "นอกกระแส" หรือ "ต่อต้านกระแสหลัก" หากเป็นแฟชั่น คงประมาณ "Emo" "Scene Kids" ในฝั่งตะวันตก หรือที่คนไทยยุคนั้นเรียกว่า "เด็กบอร์ด" หรือ "เด็กพังค์")

หากเป็นในโลกนี้ คำนวณดูแล้ว เกรงว่าน่าจะเป็นการแต่งกายที่เคยนิยมเมื่อร้อยกว่าปีก่อน

"นี่นางกำลังทำการฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมอยู่หรือไง?"

ฟางหยวนแอบนึกบ่นในใจ พลางย่อตัวลงที่ขอบหลุมยักษ์ด้วยแววตาครุ่นคิด

"สตรีผู้นี้... ดูคุ้นหน้าคุ้นตาจังแฮะ!"