บทที่ 29 เข้าสู่ขอบเขตอาจารย์ยุทธ์! กายาเหล็กไหลลุล่วง!

บทที่ 29 เข้าสู่ขอบเขตอาจารย์ยุทธ์! กายาเหล็กไหลลุล่วง!

"ปราณโลหิตหนึ่งหมื่นคา หรือก็คือขอบเขตอาจารย์ยุทธ์ หึๆๆ ไม่ได้ยากเย็นอันใดเลย" ฟางหยวนหัวเราะเบาๆ

หากคำพูดนี้หลุดไปถึงหูหลิงฮวาอวี่ที่เพิ่งจากไป เกรงว่านางคงต้องกระอักเลือดออกมาด้วยความโกรธแค้นทันที

การเพิ่มพูนของปราณโลหิต ย่อมต้องอาศัยการฝึกฝนสะสมไปทีละนิด

ทุกหยาดหยดของปราณโลหิตที่เพิ่มขึ้น ล้วนแลกมาด้วยหยาดเหงื่อนับไม่ถ้วน

มันจะมีใครเป็นดั่งผู้ใช้สูตรโกงอย่างฟางหยวน ที่สามารถดรอปปราณโลหิตหมื่นแต้มออกมาจากร่างคนอื่นได้โดยตรงเช่นนี้!

"ระบบ หลอมรวมลูกกลมคุณภาพระดับสีน้ำเงิน!" ฟางหยวนท่องในใจ

วินาทีต่อมา ลูกกลมสีน้ำเงินในมือเลือนหายไป ภายในร่างกายพลันมีปราณโลหิตจำนวนมหาศาลทะลักออกมา

ปราณโลหิตที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหล่านี้ แทบจะไม่มีความแปลกแยกกับปราณโลหิตเดิมของเขาเลย มันหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว

ในวินาทีนี้ ฟางหยวนสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดจากการขยายตัวของเส้นลมปราณ

ฟางหยวนเข้าใจถึงสาเหตุของปัญหาได้ในทันที

การเพิ่มปราณโลหิตหนึ่งหมื่นแต้มขึ้นมาอย่างกะทันหันโดยปราศจากกระบวนการฝึกฝน เกรงว่าน่าจะสร้างแรงกดดันมหาศาลต่อเส้นลมปราณของเขา!

สภาพร่างกายของเขายังนับว่าดีเยี่ยม หากเป็นผู้อื่นที่ไม่มีกระบวนการฝึกฝน ปริมาณปราณโลหิตเพียงสองสามพันคา มันย่อมเพียงพอที่จะทำให้เส้นลมปราณระเบิดได้เลย

ฟางหยวนรีบตั้งสมาธิสำรวจภายใน พบว่าในเส้นลมปราณของตน ปราณโลหิตราวกับแม่น้ำสายใหญ่ที่ไหลเชี่ยวกรากพุ่งพล่านอยู่ในเส้นลมปราณ

เส้นลมปราณ ถูกขยายจนเริ่มมีรอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้น!

ทว่า เรื่องเพียงเท่านี้ มันจะมาทำอะไรฟางหยวนได้

พริบตานี้ ฟางหยวนปรับจังหวะการหายใจ เคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิตเริ่มทำงาน

ภายใต้การนำทางของเคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิต พลังวิญญาณระหว่างฟ้าดินพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว และแปรเปลี่ยนเป็นพลังชีวิตภายในร่างกายของเขา!

ทันทีที่พลังชีวิตเหล่านี้ปรากฏขึ้น มันก็พุ่งเข้าหาเส้นลมปราณที่เสียหาย เพื่อซ่อมแซมรอยแผลทุกจุดในร่างกาย

แต่ปราณโลหิตหนึ่งหมื่นคานี้ มันช่างรุนแรงเกินไปจริงๆ

เส้นลมปราณของฟางหยวน หลังจากถูกซ่อมแซม ก็ถูกปราณโลหิตขยายจนปริแตกอีกครั้ง แล้วก็ถูกซ่อมแซมใหม่อีกหน เป็นเช่นนี้วนเวียนไปมา

ความเจ็บปวดรวดร้าวราวกับถูกเข็มทิ่มแทง ทำให้ใบหน้าของฟางหยวนซีดขาวลงไปบ้าง

ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหลังอย่างสงบนิ่ง สีหน้ายังคงราบเรียบ

สิบปีที่เติบโตมาในแนวหน้า ความเจ็บปวดที่เขาเคยเผชิญมา ไม่ใช่ระดับที่เรื่องแค่นี้จะมาเปรียบเทียบได้เลย

เวลาผ่านไปทีละวินาที ไม่รู้ว่ามีพลังชีวิตถือกำเนิดขึ้นภายในร่างกายฟางหยวนมากเพียงใด และทั้งหมดล้วนถูกเลือดเนื้อของเขาดูดซับไปจนหมดสิ้น

ในช่วงแรก มีเพียงเส้นลมปราณที่ดูดซับพลังชีวิตเหล่านี้ พอมาถึงในช่วงหลัง เลือดเนื้อและกระดูกทุกส่วน ต่างพากันดูดซับพลังชีวิตเหล่านี้อย่างบ้าคลั่ง!

ยามที่สำรวจภายใน ฟางหยวนพบว่ากระดูกของตน ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงในด้านเนื้อสัมผัสไปบ้าง

คล้ายกับจะเปล่งประกายแสงที่มีลักษณะคล้ายโลหะออกมา

ฟางหยวนเริ่มครุ่นคิด แล้วเปิดหน้าต่างคุณสมบัติของตนเองขึ้นมาทันที

[บุคคล: ฟางหยวน]

[ขอบเขต: ขอบเขตอาจารย์ยุทธ์ขั้นต้น]

[ปราณโลหิต: 24,000 คา]

[สภาพร่างกาย: กายาเหล็กไหล]

[พรสวรรค์: พรสวรรค์ธาตุไม้ระดับต้น, พรสวรรค์ธาตุสายฟ้าระดับกลาง]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิต]

[ทักษะการต่อสู้: หมัดหล่อหลอมกายา, พละกำลังทวีคูณ, เนตรซ้อน, พลังกระแทกฉับพลัน, ดั่งขุนเขา]

เมื่อมองดูหน้าต่างคุณสมบัติของตน ฟางหยวนก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ปราณโลหิตสองหมื่นสี่พันคา!?

ก่อนหน้านี้ปราณโลหิตของเขามีเพียง 9000 คา!

เมื่อรวมกับปราณโลหิตหนึ่งหมื่นคาที่ดรอปมาจากร่างของหลิงฮวาอวี่ ก็ควรจะมีปราณโลหิตรวมเพียงหนึ่งหมื่นเก้าพันคาเท่านั้นสิ ใช่ไหม?

ทว่าหลังจากการโคจรเคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิต ปริมาณปราณโลหิตของเขากลับเพิ่มขึ้นมาอีกห้าพันคาอย่างไร้สาเหตุ!

"เคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิต ช่างน่าอัศจรรย์นัก"

มุมปากของฟางหยวนเผยรอยยิ้มสายหนึ่ง เดิมทีคิดว่าเคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิตนี้ในอนาคตอาจจะมีประโยชน์น้อยลงเรื่อยๆ

ใครจะไปคิดว่า หลังจากที่เขาเข้าสู่ขอบเขตอาจารย์ยุทธ์แล้ว มันยังคงสามารถเสริมสร้างปราณโลหิตของเขาได้ทางอ้อม

ใช่แล้ว ในยามนี้ฟางหยวนเข้าใจถึงหลักการเพิ่มปราณโลหิตของเคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิตแล้ว เคล็ดวิชาลมหายใจแห่งชีวิตไม่ได้ยกระดับปราณโลหิตของเขาโดยตรง แต่มันช่วยยกระดับสภาพร่างกายของเขาผ่านพลังชีวิต

เมื่อสภาพร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ปราณโลหิตย่อมเพิ่มขึ้นตามไปด้วยโดยธรรมชาติ

จุดนี้ สามารถพิสูจน์ได้จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพร่างกาย

สภาพร่างกายของเขา ในยามนี้คือ กายาเหล็กไหล!

"เป็นเช่นนี้ ภายในวันเดียว จากขอบเขตหล่อหลอมกายา ข้าก็พุ่งทะยานมาถึงขอบเขตอาจารย์ยุทธ์โดยตรง"

เมื่อสัมผัสได้ถึงพละกำลังอันมหาศาลภายในร่างกาย แววตาของฟางหยวนพลันสว่างไสวขึ้น

"ขีดจำกัดของขอบเขตอาจารย์ยุทธ์ คือปราณโลหิตหนึ่งแสนคา สำหรับข้าแล้ว เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใด"

"หากต้องการยกระดับพละกำลังขึ้นอย่างมหาศาลอีกครั้ง เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก จำเป็นต้องหาของใหม่ๆ มาเคาะดูสักหน่อยแล้ว"

ฟางหยวนนึกถึงแถบชานเมือง

ในแถบชานเมือง มีสัตว์ร้ายและสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนเพ่นพ่านอยู่ อีกทั้งยังมีพืชวิญญาณกลายพันธุ์อีกมากมาย

พืชวิญญาณบางชนิด กระทั่งยังน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสัตว์อสูร สังหารคนได้อย่างไร้ร่องรอย!

ถึงอย่างนั้น ก่อนเขาจะมุ่งหน้าไปยังแถบชานเมือง ฟางหยวนยังจำเป็นต้องทดสอบพละกำลังของตนเองดูสักหน่อย ว่าแข็งแกร่งเพียงใดกันแน่!?

ปราณโลหิต… มันนับเป็นเพียงส่วนหนึ่งของพละกำลังเท่านั้น

พละกำลังที่แท้จริงที่สามารถปลดปล่อยออกมาได้ต่างหาก คือเรื่องที่สำคัญที่สุดในการต่อสู้

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ฟางหยวนก็เดินออกจากลานเล็กของตนเองทันที

เครื่องทดสอบพลังหมัดในลานเล็กของเขา ถูกเขาต่อยจนพังไปตั้งแต่ตอนทดสอบทักษะการต่อสู้ก่อนหน้านี้แล้ว

ไม่มีสิ่งใดมาก ในฐานะสำนักศึกษาโอสถวิญญาณที่มีศิษย์เพียงคนเดียว ย่อมไม่มีการติดตั้งเครื่องทดสอบพลังหมัดระดับสูงไว้แน่นอน

เครื่องทดสอบในสนามกีฬาหลักนั่นต่างหาก จึงจะเป็นเครื่องทดสอบพลังหมัดระดับท็อปของจริง ที่สามารถวัดพลังหมัดได้ถึงหลักล้าน!