ตอนที่ 34: ครอบครัวใหญ่ วัตถุดิบทั้งหมดก็ต้องหามเอา!
ตอนที่ 34: ครอบครัวใหญ่ วัตถุดิบทั้งหมดก็ต้องหามเอา!
ตอนที่ 34: ครอบครัวใหญ่ วัตถุดิบทั้งหมดก็ต้องหามเอา!
ในสายตาของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์นั้นไม่มีคนเลวอยู่เลย
และในสายตาของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็ไม่มีหมาดีอยู่เช่นกัน
ในฐานะสายพันธุ์สุนัขที่อ่อนโยนและเป็นมิตรกับคนมากที่สุด โกลเด้น รีทรีฟเวอร์จึงได้รับความนิยมอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม เจ้านี่แยกแยะคนดีคนเลวไม่ออกหรอกครับ
บางคนถึงกับบอกว่า ถ้ามีขโมยเข้าบ้าน โกลเด้น รีทรีฟเวอร์สามารถพาขโมยไปกวาดของในบ้านได้จนหมดเกลี้ยงเลยทีเดียว
เจียงเฟิงลูบหัวโกลเด้น รีทรีฟเวอร์หวังหวัง และเจ้าตัวโตก็แสดงสีหน้าฟินสุด ๆ
บางครั้งมันก็จะเหลือบมองไหลฟู่และไหลไฉด้วยสายตาที่ทั้งระแวดระวังและเย้ยหยัน
โดรนจับภาพฉากนี้เอาไว้
“ที่บ้านของเจ้าของไร่มีโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวเบ้อเริ่มด้วย!”
“รูปร่างอ้วนท้วนแบบนี้ มันต้องกินจุมากแน่ ๆ!”
“ฮ่าฮ่า โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็น่ารักเหมือนกันนะ!”
“ขนของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวนี้หนามากเลย!”
“ทำไมไหลฟู่กับไหลไฉถึงไม่ชอบมันล่ะ? เป็นเพราะมันเอาแต่กินแล้วไม่ยอมทำงานหรือเปล่า?”
เจียงเฟิงลูบหัวโกลเด้น รีทรีฟเวอร์แล้วอธิบายว่า
“บ้านผมไม่ได้มีหมาแค่นี้หรอกครับ เรามีหมาที่เลี้ยงไว้ในบ้านอีกหกเจ็ดตัว แล้วก็มีหมาบ้าน ๆ ที่ปล่อยวิ่งเล่นอิสระซึ่งเราก็คอยให้อาหารพวกมันอยู่บ่อย ๆ ด้วย”
“แล้วก็มีแมวด้วยครับ ในไร่ปศุสัตว์มีหนูเยอะมาก และพวกมันก็มักจะแอบเข้ามาในไร่ การเลี้ยงแมวบ้าน ๆ ไว้บ้างก็เพื่อให้พวกมันเชี่ยวชาญในการจับหนูโดยเฉพาะครับ”
“ไร่ปศุสัตว์เปรียบเสมือนครอบครัวใหญ่ และหมาแมวในนี้ก็ต้องทำงานกันทั้งนั้นครับ”
“อย่างไรก็ตาม โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวนี้เป็นข้อยกเว้นครับ มันไม่ช่วยต้อนแกะและเอาแต่ทำตัวน่ารักไปวัน ๆ แต่ทุกคนก็ชอบมันมาก”
“ส่วนบอร์เดอร์ คอลลี่ จัดอยู่ในประเภททั้งฉลาดและมีความสามารถ พวกมันเลยทนหมอนี่ไม่ค่อยจะได้ครับ”
“แต่ปกติพวกมันก็อยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขนะ”
เจียงเฟิงค่อย ๆ เล่าเรื่องราว
โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ยิ้มอย่างมีความสุขมาก
“หวังหวัง นั่ง!” เจียงเฟิงออกคำสั่งกับโกลเด้น รีทรีฟเวอร์
โกลเด้น รีทรีฟเวอร์นั่งลงทันที
“หมุนตัว” เขาตะโกนสั่งอีกครั้ง
โกลเด้น รีทรีฟเวอร์หมุนตัวสองรอบอย่างตื่นเต้น
ความฉลาดของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์นั้นไม่ได้ต่ำต้อยอยู่แล้ว แถมยังเป็นระดับหัวกะทิในหมู่สุนัขด้วย
เจียงเฟิงเล่นกับมันอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงเดินไปคุยกับพ่อแม่ของเขา
เมื่อเห็นเจียงเฟิงเดินจากไป โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็วิ่งไปหาไหลฟู่และไหลไฉ จงใจกระโดดเหยง ๆ สองสามทีเพื่ออวดเบ่ง
บอร์เดอร์ คอลลี่ ทั้งสองตัวต่างก็รู้สึกอยากจะซัดมันสักที แต่พวกมันก็ขี้เกียจเกินกว่าจะไปสนใจมัน
“พ่อกับแม่กำลังจะไปเที่ยว คงต้องทิ้งหวังหวังไว้กับลูกด้วย ส่วนหมาตัวอื่น ๆ ฝากไว้ที่บ้านลุงของลูกแล้ว”
“ส่วนแมว แม่ก็พามาด้วยสองตัวนะ”
เจียงซานบอกกับเจียงเฟิง
“ได้ครับ ผมจะคอยดูแลไร่ปศุสัตว์อยู่ที่นี่เอง” เจียงเฟิงพยักหน้ารับ
เจียงเฟิงรู้ดีว่าพ่อแม่ของเขากำลังจะไปเที่ยว สองสามีภรรยาเฝ้าทุ่งหญ้ามาเกือบทั้งชีวิต ถึงเวลาที่พวกเขาจะได้พักผ่อนเสียที ยังไงซะพ่อของเขาก็มีเงิน เพราะฉะนั้นพวกเขาต้องไปเที่ยวกันอย่างมีความสุขแน่นอน
“ลูกของลุงบอกพ่อว่าลูกกำลังทำไลฟ์สดอยู่ บอกว่าตอนนี้ลูกเก่งมากเลยนะ กลายเป็นเน็ตไอดอลแห่งทุ่งหญ้าไปแล้ว”
“ก็ดีเหมือนกันนะ”
เจียงซานพูดต่อ
เจียงเฟิงยิ้มและพยักหน้า
ในขณะนั้น โดรนกำลังบันทึกภาพครอบครัวของเจียงเฟิงจากมุมสูง
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดเลื่อนผ่านอย่างบ้าคลั่ง
“พ่อครับ ผมคือพี่ชายแท้ ๆ ของเจ้าของไร่ที่พลัดพรากจากกันไปนานเองครับ!”
“พ่อยังต้องการลูกชายเพิ่มไหมครับ? คนที่สามารถสืบทอดไร่ปศุสัตว์ขนาดใหญ่พร้อมแกะนับพันตัวได้น่ะ!”
“ถ้าพ่อไม่รังเกียจ ผมยินดีรับพ่อเป็นพ่อทูนหัวเลยครับ!”
“พ่อของเราดูแข็งแรงและกระฉับกระเฉงมากเลย!”
คอมเมนต์นั้นคึกคักมาก
พ่อแม่ของเจียงเฟิงไม่ได้มองดูคอมเมนต์ ทั้งสองคนไม่มีอะไรทำ จึงเดินเล่นไปรอบ ๆ ไร่ปศุสัตว์
หญ้าที่นี่ดีมาก เมื่อมองออกไปจากไร่ปศุสัตว์ ทุกอย่างก็เขียวชอุ่มไปหมด
อย่างไรก็ตาม ที่ดินที่บ้านส่วนใหญ่นั้นแห้งแล้ง มีหญ้าป่าและผักป่าขึ้นอยู่ตามทางมากมาย เวลาต้อนแกะ พวกแกะก็จะคอยหาหญ้าป่าและผักป่าพวกนี้กิน จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเลี้ยงวัวและแกะมากเกินไป
“หญ้าที่นี่ดีจริง ๆ ด้วย” แม่ของเจียงเฟิงถอนหายใจ
“แหงล่ะ พ่ออุตส่าห์เลือกทำเลดี ๆ ให้โดยเฉพาะเลยนะ” สีหน้าของเจียงซานแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย
เมื่อเข้าสู่วัยกลางคน คนเรามักจะภูมิใจเมื่อได้ทำสิ่งดี ๆ เสมอ
สิ่งที่ผู้ชายต้องการก็คือความรู้สึกว่าตัวเองเป็นที่ต้องการนั่นแหละ
อีกด้านหนึ่ง เจียงเฟิงก็เตรียมการย่างวัวทั้งตัวเรียบร้อยแล้ว
กล้องของโดรนซูมเข้าไปใกล้
เห็นเพียงหยางเม่าหลินและหนิวเอ้อหู่กำลังช่วยกันหามเตาบาร์บีคิวออกมา
บนเตาย่างมีวัวทั้งตัวอยู่ ขาดแค่ส่วนหัวเท่านั้น
เมื่อเห็นวัวทั้งตัวถูกหามออกมา ชาวเน็ตหลายคนก็ตกตะลึง
“สมกับเป็นครอบครัวคนรวย วัตถุดิบยังต้องใช้คนหามเลย!”
“สตรีมเมอร์ใจป้ำสุด ๆ!”
“วัวตัวนี้สามารถใช้ทำบะหมี่เนื้อตุ๋นคังชิฝูได้ตั้งห้าปีเลยนะเนี่ย”
“วัวตัวเบ้อเริ่มขนาดนี้ จะย่างให้สุกทั่วถึงได้ยังไง?”
“มันต้องหนักสองถึงสามร้อยจินแน่ ๆ กินเนื้อสองสามร้อยจินในมื้อเดียว สุดยอดไปเลย!”
บรรยากาศในห้องไลฟ์สดเริ่มคึกคัก
เจียงเฟิงอธิบายว่า
“วัวทั้งตัวมันแพงจริง ๆ ครับ และไร่ปศุสัตว์ก็ไม่ได้มีเงินพอที่จะทำแบบนี้บ่อย ๆ หรอก”
“พอดีว่าไร่เราเพิ่งจะขายขนแกะได้ และพ่อแม่ผมก็กำลังจะไปเที่ยว กว่าจะกลับก็อีกสามเดือนเลย”
“ผมเลยย่างวัวทั้งตัวสักครั้ง แล้วก็เรียกพ่อแม่มาร่วมวงด้วยซะเลย”
“ก็แค่มื้อค่ำของครอบครัวธรรมดา ๆ ครับ”
เมื่อชาวเน็ตได้ยินเจียงเฟิงพูดแบบนี้ พวกเขาก็เข้าใจว่าเจียงเฟิงต้องการจะบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะอวดรวย
แต่พอได้ยินคำว่า “มื้อค่ำของครอบครัว” ทุกคนก็ยังรู้สึกรับไม่ได้อยู่ดี
“คุณเรียกสิ่งนี้ว่ามื้อค่ำของครอบครัวเนี่ยนะ?”
“มื้อค่ำครอบครัวบ้านไหนเขาย่างวัวกินกันทั้งตัววะ?!”
“ครอบครัวคนรวยนี่มันต่างออกไปจริง ๆ!”
“ตั้งชามกับตะเกียบให้พร้อม เตรียมตัวกินข้าวกับเจ้าของไร่”
เจียงเฟิงมองดูวัวทั้งตัวที่ถูกจัดเตรียมไว้ แล้วจึงพูดขึ้นว่า
“สำหรับนักเลี้ยงสัตว์แล้ว วัวย่างทั้งตัวไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรครับ”
“ในบ้านของนักเลี้ยงสัตว์ในมองโกเลียในและซินเจียง พวกเขาก็กินวัวย่างทั้งตัวกันทั้งนั้น”
“วัวทั้งตัวใช้เวลาย่างนานมากครับ พอใกล้จะสุก พวกเขาก็จะย่างไปกินไป”
“เนื้อวัวที่เพิ่งย่างเสร็จใหม่ ๆ จะมีความหนึบหนับสู้ฟันและรสชาติดีที่สุดครับ”
“ตอนนี้เก้าโมงแล้ว เราจะเริ่มย่างช้า ๆ ด้วยไฟอ่อน ๆ”
“มื้อเที่ยงทุกคนก็กินอะไรง่าย ๆ ไปก่อน และดูจากสถานการณ์แล้ว วัวย่างทั้งตัวน่าจะพร้อมกินช่วงประมาณบ่ายสามหรือบ่ายสี่โมงครับ”
“ถึงตอนนั้นค่อยมากินกันนะครับ!”
หลังจากดูวัวทั้งตัวแล้ว เจียงเฟิงก็เดินออกจากลานบ้านไปอีกครั้ง
ไม่ว่าเขาจะเดินไปไหน โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็จะเดินตามไปเสมอ พลางกระดิกหางและพยายามทำตัวน่ารักสุดฤทธิ์
บอร์เดอร์ คอลลี่ ทั้งสองตัวทนดูท่าทางไม่เอาไหนของมันไม่ได้จริง ๆ พวกมันเลยพุ่งเข้าไปและหยอกล้อกับมัน
หมาสามตัวนัวเนียกันไปมา แต่พวกมันก็รู้ว่าตอนไหนควรหยุด แม้ว่าพวกมันจะอ้าปากกว้าง แต่พวกมันก็ไม่ได้งับลงไปจริง ๆ
ฉากนี้น่าสนใจเป็นพิเศษ
ชาวเน็ตสังหรณ์ใจว่าสัตว์ในไร่ปศุสัตว์กำลังเพิ่มขึ้น และชีวิตก็เริ่มจะคึกคักมากขึ้นด้วยเช่นกัน
เจียงเฟิงชินกับการเล่นของพวกมันแล้ว
ทั้งสามตัวต่างก็เป็นหมาที่ค่อนข้างฉลาด เพราะงั้นมันไม่มีปัญหาอะไรหรอก
“โกลเด้น รีทรีฟเวอร์กับบอร์เดอร์ คอลลี่ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ครับ เพราะโกลเด้น รีทรีฟเวอร์มักจะทำตัวน่ารำคาญใส่หมาตัวอื่นเสมอ”
“ส่วนบอร์เดอร์ คอลลี่ ฉลาดมากและสามารถเข้าใจสิ่งที่โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ต้องการจะสื่อได้ทันที”
“ถ้าเป็นฮัสกี้นะ ฮัสกี้คงไม่สนใจโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ด้วยซ้ำ เพราะมันคงไม่เข้าใจว่าโกลเด้น รีทรีฟเวอร์หมายความว่าอะไร”
เจียงเฟิงอธิบายให้ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดฟัง
ในตอนนั้น โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็วิ่งมาจากด้านข้าง มาหยุดอยู่ตรงหน้าเจียงเฟิง และทำหน้าตาหน้าสงสารราวกับว่าถูกรังแกมา
“โฮ่ง โฮ่ง!”
มันซ่อนตัวอยู่ระหว่างขาของเจียงเฟิง ชะโงกหัวมองไหลฟู่และไหลไฉ แล้วก็เห่าออกมาอีกสองครั้ง
ไหลฟู่และไหลไฉยิ่งรู้สึกรำคาญมากขึ้นไปอีก
เจ้านี่เก่งแต่ตอนสู้ แต่พออยู่ใกล้เจ้าของปุ๊บก็ทำตัวอ่อนแอซะงั้น
เจียงเฟิงเมินโกลเด้น รีทรีฟเวอร์แล้วเดินไปข้างหน้าต่อ ทิ้งโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ให้ยืนงงอยู่ตรงนั้น เมื่อเห็นว่าการทำตัวน่ารักไม่ได้ผล โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็เดินตามเจียงเฟิงไปเอง
“โกลเด้น รีทรีฟเวอร์สาย ‘ชาเขียว’ ชัด ๆ เต็มไปด้วยแผนการ!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวนี้ฉลาดจริง ๆ ด้วย!”
“ในที่ทำงาน บอร์เดอร์ คอลลี่ คือพนักงานที่ขยันขันแข็ง ส่วนโกลเด้น รีทรีฟเวอร์คือลูกน้องจอมประจบประแจง!”
“ความจริงมักจะแสดงให้เห็นว่าโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ทำได้ดีกว่า!”
“ก็ไม่แน่เสมอไปหรอก มันขึ้นอยู่กับความสามารถด้วย คนที่มีความสามารถย่อมทำได้ดีกว่าอยู่แล้ว”
ชาวเน็ตมองดูหมาทั้งสามตัว รู้สึกทั้งมีความสุขและตระหนักถึงบทเรียนชีวิตหลาย ๆ อย่าง
เจียงเฟิงเดินไปที่รถแล้วพูดว่า
“คราวนี้ พ่อแม่ผมไม่ได้พาแค่หวังหวังมาเท่านั้นนะครับ แต่ยังพาแมวของเรามาด้วยสองตัว”
“แมวส้มคลาสสิกตัวนึง แล้วก็แมวลายสลิดอีกตัวนึง”
“ความจริงแล้วแมวส้มก็คือแมวลายสลิดเหมือนกันครับ เรียกว่าลายสลิดเหลือง ส่วนอีกตัวคือลายสลิดดำ”
“วิดีโอแมวกัดกันส่วนใหญ่ที่คุณเห็นก็มักจะเป็นแมวสองสายพันธุ์นี้แหละครับ อย่างไรก็ตาม สองตัวนี้ของเราเข้ากันได้ดีครับ”
“แมวลายสลิดมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งและชอบต่อสู้ครับ ‘ราชาแมว’ ตามหมู่บ้านจัดสรรแทบทั้งหมดจะเป็นแมวลายสลิด”
“สองตัวของเราก็เป็นแบบนั้นครับ โดยเฉพาะแมวลายสลิดดำ มันจับหนูเก่งมาก เราแทบจะไม่ต้องให้อาหารมันเลย”
ขณะที่เจียงเฟิงพูด เขากก็เปิดประตูหลังของรถ บนเบาะมีแมวสองตัวกำลังนอนกอดกันกลม
“สองตัวนี้ปรับตัวเก่งจริง ๆ แมวที่ไหนจะมานอนหลับปุ๋ยในรถได้ขนาดนี้เนี่ย?!”
เมื่อเห็นสภาพของพวกมัน เจียงเฟิงก็บ่นออกมาอย่างอ่อนใจ