ทาสแห่งเงา บทที่ 2659 คุกนิรันดร์
ทาสแห่งเงา บทที่ 2659 คุกนิรันดร์
ซันนี่ยนิ่งเงียบไปนานแสนนาน พลางพินิจมองไนท์วอล์กเกอร์ด้วยแววตาที่ห่างเหิน ในที่สุดเขาก็เอ่ยถามว่า:
"คุกงั้นเหรอ?"
เด็กหนุ่มพยักหน้า ดวงตาสีเงินของเขาทอประกายด้วยแสงอันคลุมเครือ
"ถูกต้องิสษ บางทีเธออาจจะเห็นสิ่งที่เทพเจ้าแห่งเงาทำกับคานัคท์แล้วเกิดแรงบันดาลใจ... หรือบางทีไอเดียนั้นอาจจะมาจากหัวสมองอัขที่บิดเบี้ยวของเธอเอง ไเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงม่ว่าอย่างไร ความเป็นอมตะที่ขุมนรกแห่งนี้มอบให้เหยื่อของมันย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย และราคานั้นคือการต้องอยู่ที่นี่ตลอดกาล"
ไษฏงฬซันนี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ไนท์วอล์กเกอร์รู้ดีว่าผู้ที่ถูกทำให้เป็นอมตะโดยนครนิรันดร์จะไม่มีวันก้าวออกจากกรงขังอันงดงามนี้ได้ตราบเท่าที่นครนิรันดร์ยังคงดำรงอยู่ ทว่าการคาดเดาของเขาเกี่ยวกับแรงจูงใจที่ทำให้ปีศาจแห่งความสงบสร้างมันขึ้นมานั้น ดูเหมือนจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของการรับรู้ส่วนตัวของเขาที่มีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ต่อสถานที่แห่งนี้เสียส่วนใหญ่
ในความเป็นจริงูาผถงห ซันนี่สงสัยว่าเหตุผลที่แท้จริงอาจสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้นหะโฬ
ไม่มีใครรู้ว่าอะไรคือแรงจูงใจของปีศาจลึกลับตนนี้ ทว่าเขาก็รู้บางอย่างเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ของเธอ ตัวอย่างเช่น เขารู้ว่าปีศาจตนอื่นๆ ล้วนต้องดิ้นรนกับข้อห้ามอันเด็ดขาดที่เหล่าทวยเทพตั้งไว้ให้พวกเธอ และความโดดเดี่ยวที่เกิดจากการยึดมั่นในข้อห้ามนั้น
ดังนั้น ปีศาจแห่งความสงบต้องการจะทรมานเหล่านักโทษแห่งนครนิรันดร์ไปตลอดกาลจริงๆ หรือ? หรือเธอเพียงแค่ไม่อยากจะแยกจากผู้ที่ได้รับความเมตตาจากเธอ? ฏฬคำตอบของคำถามนั้นยามนี้ได้สูญสลายไปแล้ว ถูกลบเลือนโดยกาลเวลาณฎผะฉฮเฑ
ต่อให้เธอตั้งใจจะสร้างสรวงสวรรค์สำหรับผู้ที่เหนื่อยล้า ปดญธะฝึเธอก็คงต้องหาวิธีหลีกเลี่ยงความกตัญญูของพวกเขาอยู่ดี
เพราะหากเธอไม่ทำเช่นนั้น นครนิรันดร์ย่อมต้องถูกทำลาย เหมือนที่อาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงณาจักรแห่งความหวังเคยถูกทำลายมาแล้ว
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ปีศาจแห่งความสงบร่อนเร่ไปทั่วโลกบนนาวาที่มีชีวิตของเธอ แทนที่จะพำนักอยู่ในสรวงสวรรค์ที่เธอสร้างขึ้น บางทีการไม่อยากแยกจากผู้ที่ตั้งรกรากในนครนิรันดร์กับการทรมานพวกเขาชั่วนิรันดร์อาจไม่ใช่สองความเป็นไปได้ที่ขัดแย้งกัน ทว่ากลับเป็นเหตุและผลของกันและกัน
บางทีเธออาจจะเป็นพวกโรคจิตที่บ้าคลั่งและบิดเบี้ยวจริงๆะหบฉธง ก็ได้ อย่างไรเสีย ย่อมมีเหตุผลที่พวกปีศาจถูกหวาดกลสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นัวมากถึงเพียงนี้
ไม่ว่าอย่างไร แม้ความลับของนครนิรันดร์จะยั่วยวนซันนี่เพียงใด ทว่าการสนองความอยากรู้อยากเห็นหาใช่เรื่องหลักที่เขากังวล
เรื่องหลักที่เขากังวลคือการตักตวงผลประโยชน์จากการสำรวจนครนิรันดร์ให้ได้มากที่สุด
พวกเขาได้เริ่มกระบวนการเยียวยาไนทตสึฏ์การ์เดนและมาถึงหอคอยประภาคารแล้ว อย่างน้อยที่สุด เหล่าเซนต์แห่งไนท์ย่อมสามารถใช้เมมโมรี่ที่ไนท์วอล์กเกอร์เคยใช้เมื่อหลายปีก่อนเพื่อเก็บรับแสงดาวที่ถูกจองจำไว้ภายใน ซึ่งจะช่วยรับประกันการสืบทซอดสายเอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับลือดของพวกเขาต่อไปได้ ทว่าซันนี่ยังคงต้องตามหาชิ้ีคญโฝญิพในส่วนสายเลือดของวีฟเวอร์...
ทว่ายามนี้ เขามีเป้าหมายใหม่เพิ่มขึ้นมาแล้ว
เขามองไปที่ไนท์วอล์กเกอร์
"สรุปคือคุณไม่สามารถออกไปจากนครนิรันดร์ได้ตราบเท่าที่มันยังคงอยู่ใช่ไหม?"
ไนท์วอล์กเกอร์พยักหน้า
"ใช่"งฮ
ซันนี่ยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย:ื
"งั้นเรามาทำลายนครนิรันดร์กันเถอะ"ไญสขฮแีธ
ไนท์วอล์กเกอร์หัวเราะออกมา
นาเอฟและบลัดเวฟหันไปมองซันนสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นี่ และแม้แต่เจ็ทกฉึฝมฝม็ยังเผยรอยยิ้ม
ทว่าสีหน้าของเขายังคงเดิมไม่เปลี่ยน
"อาให มุกนี้เข้าท่าแฮะ"
ลซลดปหสพไนท์วอล์กเกอร์ส่ายหน้าและมองซันนี่ด้วยรอยยิ้มเหยเก
"อย่างน้อยคุณก็มีอารมณ์ขันนะ จากทุกสิ่งที่พวกนั้นเล่าใภผขห้ผมฟังเกี่ยวกับพวกซูพรีม ผมนึกว่าพวกเขาจะซีเรียสกันจนตัวเกร็งเสียอีก"
ซันนี่เหลือบมองไปรอบห้องด้วยความสับสน
"แต่ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ?"
นาเอฟและบลัดเภผะยศโผพญวฟดูจะชะงักไป ึพฬปมโรอยยิ้มของไนท์วอล์กเกอร์หดหายไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองซันนี่ด้วยแววตาที่แปลกประหลาด ฮฉโนแล้วจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูน่าสงสัย:
"สรุปคือ คุณ ญลขกโเอ่อ... อยากจะทำลายนครนิรันดร์เหรอ? อา เข้าใจล่ะ"
ซันนีู่ณภวุุงยักไหล่
"พวกเรามีเป้าหมายหลักหลายอย่างที่ต้องบรรลุที่นี่ ทั้งซ่อมไนท์การ์เดน เข้าถึงเชื้อสายของเทพเจ้าแห่งพายุ ตามหาของบางอย่างที่ผมสนใจเป็นการส่วนตัว และอาจจะหยิบฉวยของมีค่าติดมือไปด้วย แน่นอนว่าเดิมทีผมหวังจะพิชิตนครนิรเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงันดร์และทำให้มันเป็นส่วนหนึ่งของโดเมนมนุษย์ถ้าเป็นไปได้... ลซผษทว่าตอนนี้มันดูไม่ค่อยสมเหตุสมหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาผลเท่าไหร่แล้ว งมฏาธผณาอย่างน้อยมันก็ดเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นูมีประโยชน์น้อยกว่าการทำให้คุณกลายเป็นส่วนหนึ่งของโดเมนมนุษย์ล่ะนะ"
เขามองไนท์วอล์กเกอร์ฟปาคมวปฟถชด้วยแววตาที่หวนคิดถึง
"พรสวรรค์คือทรัพยากรที่ล้ำค่าที่สุดในโลก และพวกเราขาดแคลนกำลังสำคัญอย่างหนักสำหรับสิ่งที่กำลหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาังจะมาถึง ดังนั้น คยตูใช่ครับ... หากมันหมายถึงการเพิ่มทรัพยากรยุทธศาสตร์พิเศษอีกหนึ่งอย่างให้กเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงับกองกำลังของมนุษยชาติ ึผมก็ยินดีที่จะทำลายสถานที่แห่งนี้ให้พังพินาศ"
ไนท์วอล์กเกอร์พินิจมองเขาเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง
"แต่มันถูกเรียกว่านครนิรันบพศใดร์เพราะมันมีเหตุผลขเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นองมันนะ คุณไม่คุ้นเคยกับแนวคิดเรื่องความเป็นนิรันดร์งั้นเหรอ?"
ซันนี่ฉีกยิ้ม
"ความจริงผมคุ้นเคยกับแนวคิดพวกนี้จนเจ็บกระดองใจเลยล่ะ ครั้งหนึ่งผมเคยสู้กับหนูที่เป็นอนันต์... อีกครั้งหนึ่งผมก็เคยสู้กับหนอนที่ไม่มีวันจบสิ้น ตอนนี้พวกมันตายหมดแล้วด้วยนะ ผมพนันได้เลยว่ามันต้องมีวิธีทำลายคุกแห่งนครนิรันดร์นี้เช่นกันูยปรทะสฑหก ผมยังไม่เคยเจอคุกไหนที่ผมแหกออกมาไม่ได้เลย"
เขาลังเลครู่หนึ่ง แล้วเสริมว่า:
"สิ่งที่ทำให้เมืองนี้เป็นนิรันดร์คือการใช้อาคมระดับเทพเจ้าของปีศาจแห่งความสงบ ผมเองก็เป็นผู้สร้างอาคมที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง ดังนั้นผมจึงรู้ดีกว่าใครว่าอาคมทุกประเภทสามารถถูกทำลายได้... ไตราบเท่าที่คุเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงณรู้ว่ามันทำงานยังไง มันต้องมีกลไกบางอย่างที่ทำให้นครนิรันดร์ดำรงอยู่ต่อไปได้แม้จะไร้ซึ่งผู้สร้าง ดึูศฐทหากเราเปิดโปงกลไกนั้นได้ การทำลายมันก็น่าจะแก้ปัญหาได้"
หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
"แน่นอนว่าเราต้องจัดการกับดัตช์แมยก่อนรแุตมไจยฑช และเราก็ต้องทำลายเนื้อหนังแห่งคานัคท์เพื่อป้องกันไม่ให้มันหลบหนีเข้าไปในอาณาจักรแห่งความฝันด้วย รวมถึงต้องมั่นใจว่าเราจะไม่จมน้ำตายถ้าโดมที่ปกป้องเมืองใต้บาดาลแห่งนี้พังลงมา"
ไนท์วอล์กเกอร์จ้องมองษฎไฮตซฐวเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"แค่นั้นเองเหรอ?"จสวยูารธ
ซันนี่ส่ายหน้า
"ก็นะ ผมคงต้องบรรลุเป้าหมายส่วนตัวก่อนที่เราจะออกไปยุติความเป็นนิรันดร์ แต่ถ้าเราทำได้... ว่าไงล่ะครับตาเฒ่า? สนใจจะหยิบดาบขึ้นมาอีกครั้งไหม?"
เขาหยุดไปคเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นรู่หนึ่งแล้วเสริมอย่างเก้ๆ กับฝฎฎงๆ:
"หรืออาวุธชนิดไหนก็ได้ที่คุณถนัดน่ะครับธล ผมหมายความว่าอย่างนั้น"
หนุ่มน้อยรูปงามนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเผยรอยยิ้มจางๆ
"ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? นแขถ้าคุณทำลายนครนิรันดร์ได้ ผมจะหยิบอะไรขึ้นมาก็ไจบณสดปดกธีด้ตามที่คุณต้องการเลย" น้ำเสียงของเขาบ่งบอกว่าเขาไม่ได้จริงจังกับข้อเสนอของซันนี่นัก ทว่าซันนี่กลับจริงจังอย่างที่สุด... ไวอึนฏูแบความจริงเขาเป็นทั้งคนจริงและจริงจัง ซึ่งนั่นทำให้คำมั่นสัญญาขหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาองเขามีน้ำหนักที่หนักแน่นอย่างยิ่ง