ทาสแห่งเงา บทที่ 2629 อมตะผู้เน่าเปื่อย
ทาสแห่งเงา บทที่ 2629 อมตะผู้เน่าเปื่อย
มีสิ่งมีชีวิตที่แสนอันเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นตรายอยู่มากมายในดินแดนอันน่าหวาดหวั่นของโลกที่แตกสลายและไร้ความปรานีใบนี้... และหนึ่งในนั้นก็คือลอร์ดแห่งเงา ซันเลส องค์อธิปไตยแห่งความตาย
ในบรรดาผู้ที่ตามหลังเขาอยู่เพียงก้าวเดียว โซลรีปเปอร์เจ็ทอาจเป็นผู้ที่อันตรายที่สุด เธอคือผู้ที่ถูกหวาดกลัวมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาและมันก็มีเหตใทเซจฐถยพชุผลที่ดีรองรับ น้อยคนนักที่จะรอดพ้นจากธาตุแท้ที่ซ่อนเร้นและปณิธานแห่งความตายของเธอไปได้
ดังนั้นบฏผโตฟบเธ จึงไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลยที่จะกล่าวว่า ฒจษทไฒฒคึเมื่อทั้งสองตัดสินใจที่จะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน แทบจะไม่มีคู่หูคู่ไหนอันตรายไปกว่าลอร์ดแห่งเงาและโซลรีปเปอร์อีกแล้ว
ิึคตืซซ..ทว่า ถึงกระนั้น พวกเขากลับล้มเหลวในการสังหารเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นตัวประหลาดสยองขวัญเหนือธรรมชาติอันน่าขนลุกที่ออกมาต้อนรับพวกเขาสู่นครนิรันดร์
ึกขโิภพหฏการต่อสู้เป็นไปอย่างฉับไวทว่าดุเดือด พื้นที่หลายบล็อกของเมืองที่จมน้ำถูกทำให้กลายเป็นเศษอิฐเศษปูนยามที่ซันนี่และเจ็ทเข้าห้ำหั่นกับเด็กหนุ่มอสุรกาย...โล หรือจะพูดให้ถูกคือ อสุรกายที่อัปลักษณ์ซึ่งสวมใส่ใบหน้าอันประณีตงดงามของมนุษย์จ อาคารโบราณพังทลายลง และหินของถนนหนทางระเบิดออกกลายเป็นเศษของชิ้นส่วนที่แหลมคม
ความเงียบงันของถนนที่ว่างเปล่าถูกพิชิตด้วยเสียงคำรามกึกก้องของการต่อสู้ที่น่าพรั่นพรึง และทัศนียภาพอันงดงามของเมืองโบราณก็ถูกแทนที่ด้วยฉากแห่งความพินาศย่อยยับ
“บัดซบเอ๊ย”
ซันนี่พุ่งถอยหลัง หลบเลี่ยงหนวดเนื้ออีกเส้นไปได้อย่างฉิวเฉียด รูปปั้นอันตรึงใจที่เขาใช้หลบซ่อนอยู่เบื้องหลังถูกแยกออกเป็นสองส่วน มันถูกตัดขาดด้วยปลายแหลมตรงส่วนปลายของหนวดอย่างสะอาดกริบเสียจนรอยตัดนั้นดูเป็นเพียงช่องแคบๆ อยู่เพียงชั่วครู่ชมฉอูชค
“นี่มัน... ค่อนโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ข้างตึงมือแฮะ...”
เจ็ทควงเคียววิญญาณของเธอ ตัดหนวดไปหลายเส้น ก่อนจะปล่อยให้ดาบหมอกแปรสภาพกลายเป็นลูเซิร์น (Lucerne) ที่สง่างาม และใช้ปลายแหลมที่ยาวของมันปักหนวดที่ถูกตัดขาดเส้นที่ใกล้ที่สุดไว้กับพื้นหินได้ทันท่วงที แม้จะถูกแยกออกจากร่างหลักของอสุรกาย ทว่าหนวดเนื้อเหล่านั้นยังคงเคลื่อนไหว พยายามเลื้อยผ่านเศษซากปรักหักพังเข้าหาเธอ
“เราจะเอายังไงกันดีเนี่ย?”
ซันนี่สบถออกมาอีกครั้ง
ตัวประหลาดสยองขวัญเหนือธรรมชาติตนนี้แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งพอๆ กับสัตว์อสูรเกรทตัวหนึ่ง ตฎซึ่งทำให้มันกลายเป็นหายนะเดินได้ แม้แต่ระดับซูพรีมอย่างเขาก็ยังต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาในการต่อสู้กับมัน ืณรศจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ว่าทำไมเจ็ทถึงต้องดิ้นรน ทว่านั่นไม่ใช่เหตุผลที่พวกเขาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงควรจะเผชิญควาพปเมลำบากขนาดนี้ในการจัดการกับอสุรกายอัปลักษณ์ ซันนี่สามารถสังหารสัตว์อสูรเกรทได้ในชั่วพริบตา และเจ็ทเองก็แข็งแกร่งพอที่จะก้าวข้ามช่องว่างระหว่างระดับชั้นได้ จากสถิติทั้งหมดแล้ว งโลสิ่งมีชีวิตที่น่าขนลุกตนนี้ควรจะตายไปนานแล้ว
ยมฑและในความเป็นจริอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับง พวกเขาฆ่ามันไปหลายครั้งแล้วด้วยซ้ำ...
เพียงแต่ว่าอสุรกายอัปลักษณ์ตนนี้ปฏิเสธที่จะตาย
ซันนี่และเจ็ททั้งฟัน ทั้งแทง และบดขยี้ร่างกายของมัน พวกเขาสร้างความเสียหายถึงตายให้กับวิญญาณของมันและวางยาพิษด้วยเจตจำนงแห่งความตาย สิ่งมีชีวิตตนนี้ถูกเผาจนตะจตถดายและแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ หลังจากถูกแช่แข็งจนแข็งตัวใณบหณ
ทว่าไม่ว่าพวกเขาจะทำอย่างไร เด็กหนุ่มรูปงามคนนั้นก็จะหวนคืนสู่รูปลักษณ์ดั้งเดิมในเวลาไม่นาน ร่างกายที่ถูกบดขยี้ ตัดขาดณตุปหา เผาไหม้ หรือแหลกสลาย จะกลับคืนสู่สภาพทีฮฎสธจใซถช่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ งทววหชฎทและจากนั้นก็จะกลับกลายเป็นความอัปลักษณ์และน่าสยดสยองอีกครั้ง ยามที่มันพองโตขึ้นด้วยเนื้อหนังที่ผิดรูปและระขเบิดออกกลายเป็นผืนป่าของหนวดมรณะที่เลื้อยไปมา
ไม่ต้องหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาเป็นผู้ทรงปัญญาที่ไหนก็รับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‘บัดซบ... ไอ้ปีศาจเวรนั่น!’
ปีศาจที่ต่อสู้กับพวกเขาอยู่นี้ทรงพลังก็จริงผฑถทูขไฏ ุากถลถทว่าในตัวมันเองนั้นไม่ได้น่าหวาดหวั่นจนเกินไปนัก หลักฐานก็คือซันนี่และเจ็ทยังคงไม่บุบสลายแม้จะต่อสู้กับมันมานานหลายนาทีแล้ว นฬฒปูถฏูภทว่าปัญหาที่แท้จริงคือมันเป็นอมตะ หรือพูดให้ถูกคือ นครนิรันดร์แห่งนีคะก้ทำให้มันเป็นอมตะ
ความแตกต่างนั้นช่างเปราะบาง ทว่าสำคัญยิ่ง
พละกำลังและชีวิตชีวาที่ไม่มีวันหมดอันเหลือเชื่อที่เด็กหนุ่มอสุรกายครอบครอสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงหาใช่พลังของมันเอง หากแต่เป็นตัวแทนของอาคมที่ควบคุมสถานที่ต้องสาปแห่งนี้ ดังนั้น การสังหารมันจึงไม่ใช่เรื่องของการเอาชนะสัตว์อสูรเกรท
ะแต่มันเป็นเรื่องของการเอาชนะอาคมของปีศาจ และแม้ซันนี่จะประเฒรธฉถคอมินฝีมือของตนไว้สูง ทว่านั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่คฝเญเขาจะทำสำเร็จได้ในตอนนี้
ถ้าอย่างนั้น แยาลแจะต่อสู้กับอสุรกายที่เป็นอมตะได้อย่างไร?
ขณะที่หลบการระเบิดของเนื้อหนังที่หิวกระหายอีกระลอก ซันนี่อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มที่มืดมนออกมา
‘ไม่หรอก ประชดกันสุดๆเลยอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับใช่ไหมล่ะ?’
นักรบที่ตายแล้วสองคน กำลังพยายามสังหารสัตว์ประหลาดที่ไม่มีวันตาย
เขากวัดแกว่งโอดาชิสีดจุณทมูฉำขลับพลางตะโกนบอกเจ็ท:
ตว“เราฆ่ามันไม่ได้!”
สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างที่เป็นอมตะผู้เน่าเปื่อยซึ่งเดินโซเซอย่างอันน่ากลัว “งั้นเรามาสยบมันแทนเถอะ!”ฑบณูโ
เขาพุ่งตัวไปข้างหน้า แปรเปลี่ยนเป็นสายธารแห่งเงาเพื่อหลบเลี่ยงหนวดที่หวดฟาด ษสะซฮูภและปรากฏกายในรูปกายทางกายภาพต่อสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นหน้าอสุรกายตัวนั้น โอดาชิของเขายีึบซงมส่องประกายวูบ ตัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงดแขนของมันออก ในเวลาเดียวกันนธิณนฬ สายหมอกก็ควบแน่นกลายเป็นร่างที่บอบบางเบื้องหลังอมตะตนนั้น และเจ็ทก็ใช้เคียวขอไษฟธศอคใพผงเธอตัดขาของมันทิ้ง
ยามที่ปีศาจร้ายล้มลงกับพื้น โซ่สีดำนับสิบเส้นก็พุ่งพรวดออกมฐโวฟกคาจากร่างของเขาและพันธนาการมันไว้ หากแยกกันแล้วไม่มีเส้นไหนที่แข็งแกร่งพอจะกักขังมันได้ ทว่าเมื่อรวมเข้าด้วยกัน พวกมันก็ยึดร่างที่ดิ้นรนนั้นไว้ได้นานพอที่โซ่อีกมากมายจะพรั่งพรูลงมาฝังร่างนั้นไว้ภายใต้มวลมหาศาลของโลหะสีดำขลับราวกับน้ำหมึก
ไม่นานนักฑปฉษจ ก็เหลือเพียงฝฐซซภฬสจานกองเนินเลเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น็กๆ ของโซ่สีดำที่ตั้งตระหง่านอยู่ในจุดที่เด็กหนุ่มผู้น่าสยดสยองเคยยืนอยู่ มันสั่นไหวเล็กน้อยราวกับรังไหมที่น่าสยดสยอง
ซันนี่จ้องมองมันด้วยสีหน้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาาเคร่งขรึม
พื้นที่บริเวณกว้างของนครนิรันดร์รอบตัวพวกเขาถูกทำลายย่อยยับ...
ทว่าอาคารที่วิจิตรตระการตาเหล่านั้นกำลังเริ่มฟื้นฟูตัวเองเช่นกัน
รูปปั้นที่แหลกสลายควบแน่นกลักฬงธสิฉญบสู่รูปทรงที่สง่างามดั้งเดิม เสาที่พังทลายผุดขึ้นจากเศษซากและสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นประกอบร่างเข้าด้วยกัน เศษอิฐเศษปูนลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศและหวนคืนสู่รูปร่างก่อนหน้า
อาคารต่างๆ เติบโตขึ้นมาจากซากปรักหักพังที่ย่อยยับราวกับดอกไม้ และพื้นถนนที่ขรุขระก็กลัฑาวึพปภบมาราบเรียบด้วยตัวมันเอง
ในเวลาไม่นาน ซันนี่และเจ็ทก็พบว่าตนเองกำลังยืนอยู่บนลานกว้างที่สวยงาม สภาพแวดล้อมรอบตัวพวกเขาสะอาดหกฒบชมณมดจดและไม่มีร่องรอยความเสียหาย มีเพียงรังไหมโซ่สีดำและการหอบหายใจอย่างหนักของพวกเขาเท่านั้นที่เป็นข้อพิสูจน์ว่าการต่อสู้ได้เกิดขึ้น
เจ็ทจ้องมองไปยังเนินโซ่เล็กๆ นั่นแล้วหันไปมองซันนี่ด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม
“นี่”ฑ
เขาเลิกคิ้วขึ้น
“อะไรครับ?”กป
เธอใช้ใบมีดของเคียวสงครามสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นชี้ไปที่รังไหมสีดำนั่น
“ไอ้ตัวนั่นมันเป็นแค่หนโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ึ่งในพวกมันใช่ไหม?”
ซันนี่พยักหน้าช้าๆ มฏตึูฉทำให้เธอส่งรอยยิสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้มที่มืดมนมาให้เขา
“...แล้วนายก็บอกว่ามันมีไอ้ตัวพวกนี้อยู่นับพันณภลวลดบชท หรืออาจจะนับล้านตัวในเมืองนี้งั้นเหรอ?”
วบเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พลางข่มอาการสั่นสะท้านเอาไว้เฝผฎาณลแค
เขาจะพูดอะไรได้ล่ะ?ธ
ซันนี่ถอนหายใจต
“ก็คงจะประมาณนั้นแหละครับ...”
ในฐานะที่เป็นคนชวนเจ็ทมายังสถานที่ที่เหมือนฝันร้ายแเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงห่งนี้ เขาเริ่มที่จะรู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ