บทที่ 579 อัสนีม่วงผลาญศัตรู
บทที่ 579 อัสนีม่วงผลาญศัตรู
เกือบจะในเสี้ยววินาทีที่แสงสว่างเลือนรางของหยกเทียนจีกวาดผ่านพระแม่วิญญาณโลหิต มังกรอัสนีสีม่วงสายหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากหว่างคิ้วของลั่วหงทันที
มังกรอัสนีสีม่วงพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่เหนือชั้น พระแม่วิญญาณโลหิตเพิ่งจะมองเห็นแสงสีม่วงสะท้อนในดวงตา สายฟ้าที่ระเบิดออกก็มาถึงเบื้องหน้าของนางแล้ว
นางทำได้เพียงกรีดร้องออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะดึงเอาพลังของรูปลักษณ์วิญญาณวานรโลหิตมาปกป้องร่างอย่างไม่คิดชีวิต แสงสีเลือดที่หนาทึบห่อลรฬหุ้มร่างกายของนางเอาไว้ ราวกับสวมชุดเกราะทับซ้อนกันเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงหลายชั้นในชั่วพริบตา!
ทว่า ดฮไผฎขสษตณเมื่อมังกรอัสนีสีม่วงสัมผัสโดน พลังแห่งกฎเกณฑ์สายหนึ่งก็แผ่ซ่านออกมา กฎเกณฑ์ภายในแสงสีเลือดถูกขับไล่ออกไปทันที
ส่งผลให้แสงสีเลือดคุ้มกายของพระแม่วิญญาณโลหิตแตกสลายลงทีละชั้น โดยแทบไม่ได้ทำหน้าที่ถลฝบบบฒหกขวางกั้นเลยแม้แต่น้อย มังกรอัสนีสีม่วงจึงฟาดลงบนร่างกายของนางอย่างจัง
คฟษโึฬปฬิ"ไม่!"
เสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาดังออกมาจากลูอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับกบอลสายฟ้าที่เกิดจากอัสนีเทพเมฆาม่วง
พระแม่วิญญาณโลหิตคู่ควรกับที่เป็นสัตว์อสูรระดับขอบเขตแปลงเทพจริงๆแดว ในตอนที่ลั่วหงอยู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะต้น อัสนีเทพเมฆาม่วงที่เขาปล่อยออกมาก็สามารถสังหารผู้ฝึกตนวิถีมารขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายได้อย่างง่ายดายแล้ว ในยามนี้พลังบำเพ็ญของเขาเพิ่มขึ้นถึงขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลาย อานุภาพของอัสนีเทพเมฆาม่วงก็เพิ่มขึ้นตามไปหลายเท่าตัว แต่มันก็ยังไม่อาจสังหารนางได้ในครั้งเดียว
พระแม่วิญญาณโลหิตที่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นกำลังดิ้นรนสุดชีวิตพลันคืนสู่ร่างเดิมใณจฮิจ ซณกนมร่างกายหนอนอสูรขนาดมหึมาของนางในตอนนี้เต็มไปด้วยรอยไหเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงม้เกรียม ทุกครั้งที่ขยับเขยื้อนจะมีเถ้าถ่านจำนวนมากร่วงหล่นลงมา
ด้วยเหตุนี้ ร่างจริงขนาดร้อยจั้งของพระแม่วิญญาณโสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นลหิตที่ถูกห่อหุ้มด้วยสายฟ้าเทพ จึงเริ่มหดเล็กลงอย่างรวดเร็วรึฒงส
ด้วยสภาพเช่นนี้ นางย่อมไม่อาจควบคุมรูปลักษณ์วิญญาณแท้จริงได้อีกต่อไป
มือวานรขนาดยักษ์ที่กำลังจะตะปบใส่ลั่วหงไรถ เมื่ออยู่ห่างจากเขาไปหลายสิบจั้ง มันก็แตกสลายกลายเป็นพลังอสูรที่หนาแน่น และถูกเจือจางหายไปในโลกแห่งนี้
ณทว่า ภษถถึงจะไม่มีการโจมตีจากภายนอก แต่ในตอนนี้ลั่วหงเองก็รู้สึกไม่สู้ดีนัก
เมื่อพลังบำเพ็ญของเขาเพิ่มสูงขึ้น แม้อานุภาพของอัสนีเทพเมฆาม่วงจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงย แต่การตีกลับที่ตามมาก็หนักหน่วงขึ้นเช่นกัน
ในครั้งโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นี้ ดวงตาเทพหมื่นรูปลักษณ์ของเขาไม่เพียงแต่ระเบิดออกกลายเป็นน้ำเลือดเท่านั้น แต่ที่หว่างคิ้วยังมีรอยร้าวสีม่วงสี่สายลามออกไปโดยรอบ
แม้แต่ละสายจะยาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นวไม่ถึงหนึ่งชุ่นี แต่ก็นับว่าเาฑีูฒจนป็นส่วนศีรษะ และเป็นจุดสำคัญอย่างหว่างคิ้ว ภาพที่เห็นจึงดูน่าสยดสยองเป็นอย่างยิ่ง
ฑธึณ"บัดซบ ออกแรงมากไฟมาสปหน่อยแฮะ!"
ลั่วหงต้องทนรับความเจ็บปวดราวกับศีรษะจะแตกออกจากกันไศิฟือิญึน เขาแอบด่าทอตัวเองด้วยความเสียใจ
แต่ในขณะเดียวกันผดโปตเขาก็รู้สึกโชคดี เพราะเขาได้ปกปิดกลไกสวรรคสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น์ของที่นี่ไว้แล้ว ในครั้งนี้จึงไม่ชักนำไอสวรรค์พิฆาตมา
มิฉะนั้นหากต้องใช้ร่างกายสเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงะกดไอสวรรค์พิฆาต ฐใเขาก็จะไม่สามารถใช้มหาเคล็ดหนีห้าธาตุได้อย่างอิสระ ซึ่งนั่นจะทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย
หลังจากใช้พลังเวทบรรเทาะวธรพพอาการบาดเจ็บอยู่พักหนึ่ง ลั่วหงก็เงยหน้าขึ้นมองพระแม่วิญญาณโลหิตดหษซณฟตุ เห็นเพียงร่างจริงขนาดร้อยจั้งของนางไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว ในตอนนี้เหลือเพียงหนอนเนื้อที่มีความยาวไม่ถึงสิบจั้งตัวหนึ่งงซขูุ สภาพดูร่อแร่เหมือนลมหายใจจะขาดช่วงได้ทุกเมื่อ
ฝฎฏภศดฏบคทว่าขอเพียงมีประกายสายฟ้าสีม่วงแลบออกมาจากร่างกายของนาง นางก็จะแสดงความมีชีวิตชีวาออกมาบ้าง
"หึๆ สัตว์ประหลาดเฒ่าตัวนี้ทำตัวเองแท้ๆ!"เใชะฎลฎผอ
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีสภาพอนาถกว่าตนเองมาก ในใจของลั่วหงก็รหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาู้สึกดีขึ้นทันที
อันทีฬบนฎาให่จริง ฝถหลังจากที่เขารู้ว่าพระแม่วิญญาณโลหิตกลายเป็นสิ่งมีชีวิตของโลกมนุษย์ไปแล้ว เขาก็เคยคิดจะใช้อัสนีเทพเมฆาม่วงจัดการกับนาง
แต่ในตอนนั้นแม้เขาจะไรกรฬาขฝมีหยกเทียนจีอยู่ในมือ ทว่าอานุภาพของหยกเทียนจีก็มีขีดจำกัดเช่นกัน
ในสถานการณ์ที่วิถีสวรรค์เพิ่งจะจับตามองสถานที่แห่งนี้ เขาย่อมไม่กล้าใช้อัสนีเทพเมฆาม่วงออกมา มิฉะนั้นหากเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นมาศธญฝ เขาจะกลายเป็นผู้กระทำความผิดที่ถูกจับได้คาหนังคาเขาไปทันที
ทว่าเขาคาดไม่ถึงเลยว่า พระแม่วิญญาณโลหิตเองก็รู้ดีว่าหลังจธงจมไษฎฒากนี้ภัยจากทัณฑ์สวรรค์จะเพิ่มสูงขึ้น นางจึงได้ใช้อิอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับทธิฤทธิ์เพื่อตัดขูไวฬฒึาดกลไกสวรรค์เอาไว้ด้วยความรอบคอบ
นี่ไม่เท่ากับเป็นการส่งตัวเองมาทฉหตยกิิี่ปากกระบอกปืนของลั่วหงหรอกหรือ!
ลั่วหงย่อมไม่มีทางปล่ธฬฮธตฬฟฏมอยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป เขาจึงซัดอัสนีเทพเมฆาชอิะม่วงออกไปอย่างสุดกำลัง
"ศิษย์น้องลั่วฝปฬญน บาดแผลของเจ้ารุนแรงหรือไม่?"
เซี่ยงจือหลี่เก็บกระบี่ยักษ์ทองสัมฤทธโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ิ์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ ภฝโดวฎเขาเอ่ยถามขณะยืนอยู่ห่างออกไปเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงร้อยจั้ง
เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ ลั่วหงก็รู้สึแริแพกสบายใจขึ้นมาก ใวูคทแูปวษเขาประสานมือคารวะแล้วกล่าวว่า
"ท่านอาวุโสปิดบังข้าน้อยเสียมิดชิดเลยนะ ในเมื่อท่านเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตแปลงเทพ เหตุใดถึงต้องซ่อนพลังบำเพ็ญถึงเพียงนี้ จนทำให้เกิดเรื่องยซใทูสตกขลึุ่งยากตามมามากมาย!"
"หึๆ ศิษย์น้องลั่วพูดเช่นนี้ดูจะห่างเหินกันเกินไปแล้ว อย่างไรเสียเจ้าและข้าก็นับเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน เหตุใดต้องเรียกผู้อาวุโสให้ดูห่างเหินกันเช่นนี้เล่า ส่วนเรื่องที่ว่าเหตุใดเซี่ยงผขขฒพฉธะทูู้นี้ถึงไม่ลงมือให้เร็วกว่านี้ อันที่จริงเซี่ยงผู้นี้เองก็มีเรื่องลำบากใจที่ยากจะเอ่ยออกมา แต่นี่ก็นับว่าเป็นความผิดของเซี่ยงผู้นี้จริงๆ"
กล่าวจบ เซี่ยงจือหลี่ก็ประสานมือคารวะลั่วหงอย่างจริงจังดละ ราวกับกำลังขออภัยเขา
"เฮ้อ ช่างทงตูณลเถอะ โชคดีที่ไม่ได้เกิดเรื่องร้ายแรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงอะไร บาดแผลของลั่วผู้นี้ก็ไม่ได้รุนแรงนัก ิซผไืฒไเพียงแค่พักฟื้นไม่กี่ปีก็หายดีแล้ว ศิษย์พี่เซี่ยงไม่จำเป็นต้องเก็บมาใส่ใจ"
การประสานมือขออภัยของเซี่ยงจือหลี่ คือการยอมรับในความแข็งแกร่งของลั่วหงอย่างสูงสุด และเขาก็ไม่มีเจตนาที่จะเป็นศัตรูกับอีกฝ่าย ขลในเวลานี้เขาจึงเลือกที่จโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ะให้อภัยอีกฝ่ายอย่างแน่นอน
"ศิษยสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น์น้องลั่วสามารถเข้าใจเซี่ยงผู้นี้ได้ล เช่นนั้นก็ดีที่สุดแล้วถ ทว่า มีเรื่องหนึ่งที่เซี่ยงผู้นี้อยากจะขอรบกวนศิษย์น้องสักหน่อย อิทธิฤทธิ์ที่ควบคุมสายผนิขฟ้าทัณฑ์วิถีสวรรค์นั้น ทางที่ดีศิษย์น้องควรจะใช้น้อยๆสใคฑู จะดีกว่า และที่สำคัญคือห้ามใช้ติดต่อกันในระยะเวลาสั้นๆ โดยเด็ดขาด แม้ว่าศิษย์น้องจะมีหยกเทียนจีอยู่ในมือ แต่ทุกครั้งที่เจ้าซัดสายฟ้าทัณฑ์วิถีสวรรค์ออกมา จะมีกลิ่นอายของกฎเกณฑ์หลงเหลืออยู่บนร่างของเจ้าเสมอ หากสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ช้าก็เร็วศิษย์น้องจะถูกวิถีสวรรค์จับได้อย่างแน่นอน"ฎ
เซี่ยงจือหลี่ที่เป็นสิ่งมีชีวิตของโลกมนุษย์เช่นกัน ตุธณเมื่อเห็นจุดจบของพระแม่วิญญาณโลหิต เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียวสันหลังวาบ คำตักเตือนในครั้งนี้จึงเป็นการทำให้ตนเองสบายใจขึ้นเสียมากกว่า
'กลับไปครั้งนี้ต้องรวบรวมวิธีการรับมือเอาไว้สักหนึ่งหรือสองอย่าง มิฉะนั้นหากวันใดถูกสฎฟเฟฬขายฟ้าฟาดเข้าสักครั้ง เกรงว่าพลังบำเพ็ญที่สั่งสมมานับพันปีคงต้องสูญสิ้นไป!'
ในขณะที่เซี่ยงจือเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นหลี่กำลังแอบด่าทออยู่ในใจ ลั่วหงเองก็พคตษเวญหยักหน้าเงียบๆ ิฝฮทเขาสัมผัสได้ถึงสถานการณ์นี้เช่นกัน คำพูดนี้จึงเข้าไปอยนฬภุซยฮู่ในใจของเขาในทันที
'ข้าคือผู้ร้ายที่ถูกหมายหัวเป็นอันดับต้นๆลึถฏจฝยงฏ เพราะกินผลใจสวรรค์เข้าไป ืลาชฐฉจะปล่อยให้วิถีสวรรค์จับตัวได้ไม่ได้เด็ดขาด!'
"อืม ขอบคุณศิษย์พี่เซพภะูฝี่ยงที่ช่วยเตือน ลั่วผู้นี้จดจำไว้แล้ว กลิ่นอายของอัสนีเทพเมฆาม่วงสลายไปแล้ว พวกเรามาจัดการสัตว์อสูรตัวนี้ให้เรียบร้อยก่อนเถอะ"
ลั่วหงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาผืนหนึ่งเพื่อปกปิดบาดแผลที่หน้าผาก ก่อนจะมองไปทางพระแม่วิญญาณโลหิตที่ถูกสมบัติวิเศษของเซี่ยงจือหลี่กักขังเอาไว้แล้วกล่าว
"ตกลง ตามข้อตกลงเดิมีหลมจข เซี่ยงผู้นี้ต้องการเพียงบางสิ่งที่สัตว์อสูรตัวนี้รู้เท่านั้น ส่วนที่เหลือล้วนเปุผ็นของศิษย์น้องลั่ว เพราะครั้งนี้ศิษย์น้องเป็นผู้ที่ลงแรงมากที่สุด"
เซี่ยงจือหลี่ยิ้มพลางพยักหน้ากล่าว
"ฮ่าๆสยม เช่นนั้นลั่วผู้นี้ก็ขอน้อมรับไว้ด้วยความยินดี!"ธบฒนฒอูคถ
หลังจากการปะทสแุรษจหะกันในครั้งนี้ ีไมลั่วหงก็รู้ดีว่าสัตว์ประหลาดเฒ่าบรรพกาลตนนี้ย่อมน่าจะไม่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นมีแก่นอสูร ทว่าโลหิตบริสุทธิ์แก่นแท้ของนางคือสมบัติที่หาได้ยากยิ่ง
ฝบหากสามารถหลอมรวมเข้าไปในเนตรเซวี่ยโฮ่วได้ ย่อมทำให้อานุภาพของมันเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล และอาจจะมีโอกาสที่จะได้กลืนกินเลือดของวิอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับญญาณแท้จริงที่อยู่ภายในนั้นด้วย!
วิธีการสอบสวนของเซี่ยงจือหลี่ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่นัก แต่บางทีอาจเป็นเพราะมีการหลอมรวมจิตวิญญาณดั้งเดิมขเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงองปรมาจารย์เซวี่ยชี่เข้าไปด้วย มันจึงได้ผลเป็นอย่างดี ฏนศเพียงไม่นานเขาก็ได้ชื่อสถานที่แห่งหนึ่งมา
เมื่อเห็นท่าทาคอณใาอุฎขงตื่นเต้นของเขา ลั่วหงแทบจะตัดใจบอกเขาไม่ลงเลยว่า อีกไม่กี่ปีข้างหน้าเขาสามารถได้ชื่อสถานที่แบบนี้เป็นกอบเป็นกำมาจากมือของฮั่นเหล่าม๋อข
หลังจากถูกอัสนีเทพเมฆาม่วงฟาด หษนและถูกผู้ฝึกตนขอบเขตแปลงเทพสอบสวน จิตวิญญาณดั้งเดิมใหม่ที่เพิ่งเกิดของพระอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับแม่วิญญาณโลหิตก็บอบช้ำจนแทบจะไร้ประโยชน์แล้ว
แต่ลั่วหงก็ยังคงเก็บรวบรวมมันเอาไว้ อย่างไรเสียเอาไปเป็นอาหารให้มารฟ้าต่างแดนสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นก็นับว่าเป็นเรื่องดีฏผข
----------ฉยแตไชโ