บทที่ 1010: ตรวจการบ้าน (ฟรี)

บทที่ 1010: ตรวจการบ้าน

พอเซี่ยโหว มู่หลานได้ยินว่าเรื่องนี้ไปถึงหูกรมการแพทย์แผนจีนแล้ว ก็ครุ่นคิดเพียงครู่เดียวก็เดาได้ทันทีว่าสวี่ฉุนเหลียงต้องใช้เส้นสายของแม่บุญธรรมแน่ๆ ในใจพลันรู้สึกหวานชื่นขึ้นมา

“ไม่ต้องหรอก เรื่องนี้ฉันจัดการเองได้”

สวี่ฉุนเหลียงยื่นมือไปเชยคางของเธอขึ้นแล้วกล่าวว่า “ใครมารังแกเธอก็เท่ากับหาเรื่องฉัน เรื่องนี้ฉันต้องออกหน้าทวงความยุติธรรมให้เธอ”

บางครั้งความซาบซึ้งใจของผู้หญิงก็เกิดขึ้นง่ายดายและกะทันหันเช่นนี้ ร่างอรชรของเซี่ยโหว มู่หลานอ่อนระทวยลง เธอยอมทอดกายเข้าสู่อ้อมกอดของเขาโดยสมัครใจ

สวี่ฉุนเหลียงเอื้อมมือไปล็อกประตูห้อง นี่เป็นการป้องกันไม่ให้ใครก็ตามที่ไม่รู้จักกาละเทศะวิ่งเข้ามาทำลายบรรยากาศในตอนนี้

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าวว่า “คุณจะเลิกงานแล้วไม่ใช่เหรอ?”

สวี่ฉุนเหลียงตอบ “ไม่รีบ” เขาโน้มตัวไปกระซิบข้างหูเธอสองสามคำ ทันใดนั้นใบหน้างามของเซี่ยโหว มู่หลานก็แดงระเรื่อ สบถออกมาเบาๆ “พูดจาเหลวไหลอะไร ฉัน...” ริมฝีปากอิ่มถูกสวี่ฉุนเหลียงประกบปิดไว้ ร่างบางของเธอถูกวงแขนอันแข็งแกร่งของเขาอุ้มจนลอยจากพื้น

เซี่ยโหว มู่หลานทุบไหล่เขาเบาๆ ทีหนึ่ง แล้วกระซิบ “วางฉันลง”

สวี่ฉุนเหลียงส่ายหน้า

เมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ผล เซี่ยโหว มู่หลานจึงต้องใช้ไม้อ่อน เธอกระซิบข้างหูเขา “ไม่งั้น... คืนนี้คุณไปที่โรงแรมแล้วค่อยว่ากัน”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “คืนนี้ก็ส่วนคืนนี้ วิชาจะก้าวหน้าต้องหมั่นฝึกฝน จะปล่อยให้เสื่อมถอยเพราะความเกียจคร้านไม่ได้ ผมต้องขอตรวจการบ้านก่อน ดูสิว่าผลการฝึกปรือช่วงนี้ของเธอเป็นยังไงบ้าง”

“ที่นี่ไม่มีแม้แต่เตียงสักตัว”

สวี่ฉุนเหลียงยิ้ม “ก็ลองเปลี่ยนท่าพิจารณาปัญหาดูไง เรื่องแบบนี้ผมชี้นำเธอได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ”

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าว “ไม่เอา อย่าลืมสิว่าคุณยังอยู่ในที่ทำงานนะ”

สวี่ฉุนเหลียงตอบ “งานจะสำคัญเท่าเธอได้ยังไง”

เซี่ยโหว มู่หลานสบถเบาๆ “ปากคุณนี่หวานเหมือนทาน้ำผึ้งไว้เลยนะ ไม่รู้ว่าคำไหนจริงคำไหนลวงกันแน่”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “การปฏิบัติคือมาตรฐานเดียวในการพิสูจน์ความจริง เธอลองดูก็รู้เอง” พูดจบเจ้าหมอนี่ก็ถือโอกาสดึงม่านหน้าต่างปิดลง

เซี่ยโหว มู่หลานเอ่ย “คุณวางฉันลงก่อนสิ”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “แป๊บเดียวเท่านั้น”

“คุณอย่าหลอกฉันนะ...”

“ถ้าหลอกให้ผมเป็นหมาเลย!”

...

ราตรีมาเยือนโดยไม่รู้ตัว ผมเผ้าของเซี่ยโหว มู่หลานยุ่งเหยิง เธอนั่งอยู่บนตัวของสวี่ฉุนเหลียงและกอดเขาไว้แน่น ร่างกายสั่นสะท้านเป็นระลอก ผ่านไปครู่ใหญ่จึงซบลงข้างหูเขา พลางหอบหายใจพลางด่าว่า “คุณมันหมาจริงๆ”

สวี่ฉุนเหลียงยิ้ม “แล้วเธอเป็นอะไรล่ะ?”

เซี่ยโหว มู่หลานก้มหน้าลง จูบไปที่ลำคอของเขาอย่างแรงหนึ่งที ทิ้งรอยจูบสีแดงสดไว้ให้เขา

สวี่ฉุนเหลียงตบเบาๆ ที่บั้นท้ายกลมกลึงของเธอ แล้วกระซิบ “ให้ผมช่วยปรับลมปราณภายในให้อีกสักหน่อยไหม?”

เซี่ยโหว มู่หลานทุบหน้าอกเขาหนึ่งหมัด “คุณไม่เหนื่อยหรือไง?” เธอถูกสวี่ฉุนเหลียงเล่นงานจนปวดเอวปวดหลังไปหมด แต่ในใจกลับเปี่ยมไปด้วยความสุข เธอกอดร่างของสวี่ฉุนเหลียงไว้แล้วพูดว่า “ฉุนเหลียง เมื่อกี้คุณไม่ได้ใส่... ฉันจะ...”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “วางใจเถอะ เธออยู่ในระยะปลอดภัย”

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าว “บางทีระยะปลอดภัยก็ไม่แน่นอน”

โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะดังขึ้น สวี่ฉุนเหลียงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าคืนนี้ทีมงานจะมา เมื่อครู่มัวแต่ทุ่มเทให้กับการช่วยเซี่ยโหว มู่หลานฝึกปรือจนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

สวี่ฉุนเหลียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เซี่ยโหว มู่หลานค่อยๆ ถอยออกจากตัวเขาอย่างเงียบๆ พอแยกกันแล้วก็ไปแต่งตัวที่มุมห้อง

สวี่ฉุนเหลียงบอกหลี่ไคเฉียงว่าตนเองจะรีบไปสมทบกับทีมงานเดี๋ยวนี้

เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จ สวี่ฉุนเหลียงก็เปิดไฟ เซี่ยโหว มู่หลานส่องดูตัวเองในโทรศัพท์แล้วจัดแต่งทรงผม พลางบ่นอย่างแง่งอน “ผมเผ้ายุ่งหมดแล้วเพราะคุณคนเดียว”

สวี่ฉุนเหลียงชี้ไปที่กระโปรงของเธอ เซี่ยโหว มู่หลานมองตามก็เห็นรอยสีขาวเปื้อนอยู่จุดหนึ่ง ใบหน้างามพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที เธออดไม่ได้ที่จะกระทืบเท้า สวี่ฉุนเหลียงเอาผ้าขนหนูชุบน้ำมาช่วยเช็ดให้ แต่เดิมรอยนั้นยังไม่ชัดเจนเท่าไหร่ พอเขาเช็ดเท่านั้นแหละ มันก็เปียกเป็นวงกว้าง ดูแล้วยิ่งไม่น่ามองเข้าไปใหญ่

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าว “น่าเกลียดชะมัด เป็นเพราะคุณนั่นแหละ”

สวี่ฉุนเหลียงพูด “ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็แห้งแล้ว”

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าว “ฉันกลับโรงแรมก่อนดีกว่า ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า”

สวี่ฉุนเหลียงตอบ “ได้ งั้นเธอแวะส่งผมที่บ้านพักรับรองแห่งที่สองหน่อย ทีมงานมาแล้ว ผมต้องไปเจอสมาชิกคนอื่นๆ”

เซี่ยโหว มู่หลานถึงได้รู้ว่าที่แท้เขาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกทีมงานด้วย

ระหว่างทางที่เซี่ยโหว มู่หลานขับรถไปส่งสวี่ฉุนเหลียงที่บ้านพักรับรองแห่งที่สอง มือของเจ้าหมอนี่ก็ไม่ยอมอยู่สุข เซี่ยโหว มู่หลานต้องเตือนเขาว่าตอนนี้บนถนนมีกล้องวงจรปิดความละเอียดสูงอยู่ทุกที่ หากถูกถ่ายภาพไปได้คงไม่ดีแน่ อย่างไรเสียสวี่ฉุนเหลียงก็เป็นคนในระบบราชการ ส่วนเซี่ยโหว มู่หลานก็มีความเกี่ยวข้องทางธุรกิจกับโรงพยาบาลโรคติดต่อ หากโดนป้ายสีว่าเป็นข่าวฉาวเรื่องผู้บริหารโรงพยาบาลใช้อำนาจในทางมิชอบกับผู้บริหารกลุ่มบริษัทยาจีนคงน่าอายแย่

สวี่ฉุนเหลียงลงจากรถที่หน้าบ้านพักรับรองแห่งที่สอง ก่อนจะไป เซี่ยโหว มู่หลานก็จูบเขาหนึ่งฟอดด้วยความรักจากใจจริง

สวี่ฉุนเหลียงยิ้มกริ่มแล้วพูดกับเซี่ยโหว มู่หลานว่า “รอผมจัดการธุระเสร็จแล้วจะไปหานะ”

เซี่ยโหว มู่หลานหน้าแดงก่ำ “ทนคุณไม่ไหวจริงๆ”

หลังจากมองส่งเซี่ยโหว มู่หลานจนลับตาไป สวี่ฉุนเหลียงจึงหันหลังเดินเข้าไปในบ้านพักรับรองแห่งที่สอง เขาไปที่ห้องพักของหลี่ไคเฉียงก่อน

หลี่ไคเฉียงเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขาเปิดประตูให้สวี่ฉุนเหลียงเข้ามา “น้องชาย บ้านพักรับรองแห่งที่สองของพวกคุณนี่สิ่งอำนวยความสะดวกเก่าเกินไปแล้วนะ น้ำฝักบัวเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “ตอนนี้พวกผู้นำไม่ค่อยมาพักที่นี่กันแล้ว ศูนย์บริหารราชการเทศบาลย้ายไปเขตเมืองใหม่แล้ว ที่นั่นมีหลงหูหมายเลขหนึ่งซึ่งสภาพดีกว่ามาก ทำไมพวกคุณถึงเลือกพักที่นี่ล่ะครับ?”

หลี่ไคเฉียงตอบ “หัวหน้าหลินบอกให้เราอย่าเพิ่งติดต่อกับทางตงโจว ขอให้ทีมงานดำเนินการสืบสวนอย่างอิสระ ตอนนี้ทางตงโจวมีแค่นายคนเดียวที่รู้ความจริง”

สวี่ฉุนเหลียงถาม “ทานข้าวกันหรือยังครับ?”

หลี่ไคเฉียงตอบ “เดี๋ยวว่าจะไปทานบุฟเฟ่ต์”

สวี่ฉุนเหลียงพูด “บุฟเฟ่ต์จะมีอะไรน่ากินกัน ผมจะพาพวกพี่ไปลิ้มลองของดีเมืองตงโจว”

หลี่ไคเฉียงกล่าว “ได้สิ เรียกเหล่าหวงไปด้วย เขาไม่ได้สนิทกับนายเหรอ?”

สวี่ฉุนเหลียงพยักหน้า หลี่ไคเฉียงจึงไปเรียกหวงกงเสียนมาด้วย สวี่ฉุนเหลียงถือโอกาสปรึกษาหารือกับเขา แล้วให้เซี่ยโหว มู่หลานนำเอกสารมาให้

เขาพาทั้งสองคนไปที่ร้านเนื้อแกะตระกูลเหมาซึ่งอยู่ข้างๆ

เนื้อแกะของตงโจวก็มีชื่อเสียงมากเช่นกัน สวี่ฉุนเหลียงจองห้องส่วนตัวเล็กๆ ทั้งสามคนนั่งลง สวี่ฉุนเหลียงสั่งอาหารจานเด็ดมาสองสามอย่าง แล้วก็สั่งเนื้อแกะย่างเสียบไม้อีกหนึ่งชั่ง

ในตอนนี้เซี่ยโหว มู่หลานก็มาถึงพอดี เธอนำเหล้าเหมาไถมาด้วยสองชั่ง

หลี่ไคเฉียงรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสวี่ฉุนเหลียงกับกลุ่มบริษัทมู่หลานอยู่แล้ว ครั้งนี้พอได้พบกับเซี่ยโหว มู่หลาน ก็เข้าใจได้ทันทีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับสวี่ฉุนเหลียงต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เซี่ยโหว มู่หลานกับหวงกงเสียนรู้จักกันอยู่แล้ว หุ้ยเหรินถังของหวงกงเสียนก็เป็นลูกค้ารายใหญ่ของกลุ่มบริษัทมู่หลานเช่นกัน หวงวั่งหลิน บิดาของเขาเป็นหนึ่งในสี่ผู้อาวุโสของสำนักผี ส่วนตัวหวงกงเสียนเองก็เป็นศิษย์สำนักผี เมื่อเห็นเซี่ยโหว มู่หลานปรากฏตัว ท่าทีของหวงกงเสียนก็สุภาพนอบน้อมอย่างยิ่ง อันที่จริงคือความเคารพยำเกรง เพราะอย่างไรเสียตอนนี้เซี่ยโหว มู่หลานก็เป็นรักษาการเจ้าสำนักผี

คำพูดของหวงกงเสียนแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเข้าข้างเซี่ยโหว มู่หลาน “สมุนไพรของกลุ่มบริษัทมู่หลานมีชื่อเสียงด้านคุณภาพมาโดยตลอด ครั้งนี้ทำไมถึงเกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นได้?”

เซี่ยโหว มู่หลานนำตัวอย่างมาด้วย เธอยื่นตัวอย่างให้หวงกงเสียน “เถ้าแก่หวงเชิญดูค่ะ นี่คือแมงป่องที่บริษัทเราผลิต ส่วนนี่คือแมงป่องที่ศูนย์ค้าส่งยาจีนฉางเซิ่งขาย ผิวเผินดูไม่ต่างกัน แต่มีน้ำหนักต่างกันมาก จากการสืบสวนเบื้องต้นของเราพบว่า หลังจากที่ฉางเซิ่งรับสินค้าจากเราไปแล้ว พวกเขาก็นำไปบรรจุทรายเพิ่มแล้วแบ่งขาย เพื่อหวังผลกำไรที่มิชอบด้วยกฎหมายจากการเพิ่มน้ำหนัก”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “น่ารังเกียจจริงๆ ไม่เพียงแต่หาเงินสกปรก ยังแอบอ้างชื่อเสียงของพวกคุณเพื่อทำลายชื่อเสียงอีก”

หลี่ไคเฉียงถาม “หน่วยงานที่ถูกสุ่มตรวจแล้วพบสมุนไพรที่ไม่ได้มาตรฐาน พวกเขาไม่ได้สั่งซื้อจากพวกคุณโดยตรงหรือ?”

เซี่ยโหว มู่หลานตอบ “จากรายชื่อที่เรามีอยู่ตอนนี้ ในบรรดาหน่วยงานที่ใช้ยาสมุนไพรผิดกฎระเบียบ มีเพียงโรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนหนานเจียงเท่านั้นที่เคยสั่งซื้อจากเรา แต่ว่า พวกเขาน่าจะสั่งส่วนหนึ่งจากกลุ่มบริษัทมู่หลาน แล้วก็สั่งซื้อจากช่องทางอื่นอีกส่วนหนึ่ง”

หลี่ไคเฉียงขมวดคิ้ว การกระทำเช่นนี้มีโรงพยาบาลหลายแห่งทำกัน ไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องคุณภาพเท่านั้น หากสืบสวนต่อไปจะต้องพบปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันอย่างแน่นอน

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “ดูท่าคงต้องให้หน่วยงานอัยการเข้ามาเกี่ยวข้องแล้วล่ะครับ”

หลี่ไคเฉียงถาม “ทางฉางเซิ่งได้ดำเนินการอะไรไปแล้วหรือยัง?”

สวี่ฉุนเหลียงตอบ “สำนักงานคณะกรรมการยาตงโจวได้เข้าจัดการกับฉางเซิ่งแล้วครับ สั่งปิดโกดังของพวกเขาแล้ว”

หลี่ไคเฉียงกล่าว “ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่ซับซ้อนเท่าไหร่นะ ใบสั่งซื้อสินค้าสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของกลุ่มบริษัทมู่หลานได้”

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าว “แต่เรื่องนี้ได้สร้างผลกระทบที่เลวร้ายอย่างยิ่งต่อกลุ่มบริษัทของเราแล้ว ตอนนี้บนอินเทอร์เน็ตก็มีข่าวสารต่างๆ ที่ไม่เป็นผลดีต่อเราแพร่กระจายออกไป”

ไม่นานมานี้หวงกงเสียนเองก็เพิ่งประสบกับความทุกข์จากกระแสสังคม เขาถูกโจมตีอย่างหนักเรื่องการใช้ฟู่จื่อ จนถึงตอนนี้ก็ยังคงใจหายไม่หาย หวงกงเสียนกล่าวว่า “โลกอินเทอร์เน็ตไม่ใช่สถานที่ที่ไร้กฎหมาย คำพูดที่ไม่รับผิดชอบเหล่านี้สามารถทำลายแบรนด์และทำลายความพยายามหลายปีของบริษัทได้”

เซี่ยโหว มู่หลานกล่าว “ผู้ที่รายงานข่าวนี้เป็นรายแรกคือสถานีโทรทัศน์ตงโจว ฉันให้ทนายไปเจรจากับพวกเขาแล้ว เพื่อเรียกร้องให้พวกเขาออกมาขอโทษต่อสาธารณชนสำหรับการรายงานข่าวที่ไม่เป็นความจริง และชดใช้ค่าเสียหายให้กับเรา”

หลี่ไคเฉียงกล่าว “ตอนนี้ทีมงานยังอยู่ในขั้นตอนการรวบรวมหลักฐาน รอให้ได้ผลสรุปออกมาก่อนพวกคุณค่อยเรียกร้องค่าเสียหายก็ยังไม่สาย คุณวางใจได้ ในฐานะที่เป็นฐานการผลิตยาจีนที่รัฐบาลให้การสนับสนุนเป็นพิเศษ เราจะไม่นิ่งดูดายแน่นอน จะไม่ปล่อยให้คนบางกลุ่มที่มีเจตนาร้ายมาทำลายชื่อเสียงบริษัทของชาติเราได้”

โทรศัพท์มือถือของสวี่ฉุนเหลียงดังขึ้น เป็นเซวียเหม่ยเจิน หัวหน้าฝ่ายข่าวของสถานีโทรทัศน์ที่โทรมา สัญชาตญาณของคนข่าวจะเฉียบแหลมกว่าคนทั่วไป เซวียเหม่ยเจินเริ่มรู้สึกว่าทิศทางลมเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว เธอโทรหาสวี่ฉุนเหลียงก็เพื่อต้องการหยั่งท่าทีของกลุ่มบริษัทมู่หลาน

การคุยต่อหน้าคนเหล่านี้ไม่สะดวก สวี่ฉุนเหลียงจึงออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก

“เสี่ยวสวี่ วันนี้กลุ่มบริษัทมู่หลานส่งหนังสือจากทนายมาให้พวกเรา”

สวี่ฉุนเหลียงกล่าว “พี่เซวีย นี่มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอครับ? ข่าวที่พวกพี่ออกอากาศไปสร้างผลกระทบที่เลวร้ายให้พวกเขาขนาดนั้น ผมก็บอกพี่แล้ว ให้รีบตัดไฟแต่ต้นลม แต่ตั้งแต่ที่ผมเจอพี่จนถึงตอนนี้ พวกพี่ก็ไม่แถลงการณ์ ไม่จัดการกับคนทำผิด หรือแม้แต่ข่าวชิ้นนั้นก็ยังไม่ลบ พวกพี่ใจกล้ากันจริงๆ นะครับ”

เซวียเหม่ยเจินกล่าว “เสี่ยวสวี่ บางเรื่องฉันก็ตัดสินใจเองไม่ได้ หวังลี่ชวนคนนั้นเป็นลูกเขยของท่านรองผู้อำนวยการสถานีของเรา ฉันจะข้ามหน้าข้ามตาท่านผู้นำไปจัดการเขาโดยตรงได้ยังไงล่ะ? ส่วนเรื่องแถลงการณ์ขอโทษ ฉันก็ได้ถามความเห็นของท่านผู้นำแล้ว ท่านผู้นำเห็นว่าเรารายงานตามความเป็นจริง ไม่ได้ทำอะไรผิด พวกเขาไม่เห็นด้วยที่จะให้ออกแถลงการณ์ แล้วฉันจะทำยังไงได้ล่ะ?”

(จบตอน)