บทที่ 21 จุดพลิกผันที่คาดไม่ถึง

บทที่ 21 จุดพลิกผันที่คาดไม่ถึง

หลังจากพูดจบ เขาก็เป็นผู้นำและบินทะยานไป

เมื่อเห็นแบบนั้น คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้พูดอะไรมากและตามหลี่หลินไป พุ่งทะยานตามไปพร้อมกัน

ด้วยการมีนักรบที่ทรงพลังอยู่ที่นี่ จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับภัยคุกคามของมนุษย์ดัดแปลงเลยแม้แต่น้อย

กลุ่มคนบินทะยานต่อไปและในไม่ช้า ก็เห็นเบจิต้าอยู่บนท้องฟ้า กำลังก้มมองลงไปเบื้องล่างอย่างต่อเนื่อง

“เป็นอะไรไป เบจิต้า? ทำไมไม่ตามไปต่อล่ะ?” หลี่หลินเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ ขณะที่หยุดอยู่ข้างกายอีกฝ่าย

“ชิ” เบจิต้าเบะปากและชี้ไปที่ภูเขาเบื้องล่าง พร้อมกับพูดว่า “ตาแก่นั่นเจ้าเล่ห์เกินไป จังหวะที่ชั้นกำลังจะตามทัน เจ้านั่นก็ซ่อนตัวอยู่ข้างล่างนี้และไม่ยอมออกมาเลย”

เนื่องจากมนุษย์ดัดแปลงไม่มีคิ เขาจึงไม่สามารถระบุตำแหน่งของ ดร.เกโร่ ได้เลยโดยสิ้นเชิง

ดร.เกโร่ กำลังซ่อนตัวอยู่ในรอยแยก เฝ้ามองกลุ่มคนเบื้องบนอย่างเงียบเชียบ ไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หัวออกมาเลยแม้แต่น้อย

เบจิต้ารู้สึกกระวนกระวายใจอยู่บ้าง เดิมทีเขาต้องการจะแสดงพลังของตัวเองหลังจากแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าได้สำเร็จ

เขาไม่คาดคิดเลยว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้ เขาไม่มีที่ระบายพลังของตัวเองเลยจริง ๆ!

“ย้าก!”

ยิ่งเบจิต้าคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ยิ่งหมดความอดทนมากขึ้น หลังจากเสียงคำราม พลังงานสีทองก็ปรากฏขึ้น และเขาก็แปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าโดยตรง

หลังจากการแปลงร่างเสร็จสิ้น ลูกบอลพลังงานสีทองก็ควบแน่นขึ้นในฝ่ามือของเขาอย่างฉับพลัน

“วื้ด!”

เบจิต้ายิงกระสุนคิสีทองออกไป

เขาพึมพำ “ในเมื่อชั้นหาตำแหน่งของตาแก่นั่นไม่เจอ ชั้นก็จะทำลายพื้นที่นี้ให้ราบเป็นหน้ากลองไปเลย!”

เมื่อมองดูเบจิต้าปลดปล่อยพลังงานสีทอง หลี่หลินก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอยู่ในใจ นี่มันสไตล์ของเบจิต้าอย่างแท้จริง

น่าเสียดาย ที่วิธีนี้ไม่ได้ผล

ดร.เกโร่ นั้นเจ้าเล่ห์มาก เมื่อเห็นกระสุนคิพุ่งมาจากท้องฟ้า เขาก็ปรากฏตัวขึ้นล่วงหน้าและไปยืนอยู่ในตำแหน่งที่การโจมตีจะปะทะลงมา

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ยกมือขวาขึ้นและดูดซับพลังงานทั้งหมดจากกระสุนคินั้น

หลังจากเห็นแบบนั้น เบจิต้าก็แทบจะระเบิดด้วยความโกรธเกรี้ยว

“วื้ด! วื้ด! วื้ด!”

เขายิงกระสุนคิออกไปอีกหลายลูกอย่างไม่ใส่ใจ

ทว่า ดร.เกโร่ นั้นเจ้าเล่ห์เกินไป

การโจมตีทั้งหมดนี้ถูกเขาดูดซับไปจนหมด

ในเวลานี้ พลังงานในร่างกายของเขาได้กลายเป็นอุดมสมบูรณ์อย่างมาก และความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยเลย!

“ต้องการความช่วยเหลือไหม?” หลี่หลินเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินแบบนั้น สีหน้าของเบจิต้าก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์

คำพูดนี้เป็นการตั้งคำถามถึงความสามารถของเขาอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่จำเป็น เจ้าชายคนนี้มีวิธีของตัวเอง!”

เบจิต้าตอบกลับอย่างเย็นชา โดยไม่ซาบซึ้งเลยแม้แต่น้อย

เขาไม่เชื่อหรอกว่าซูเปอร์ไซย่าผู้สง่างามอย่างเขา จะจัดการกับเศษขยะชิ้นหนึ่งไม่ได้

หลังจากพูดจบ เขาก็มองลงไปที่ภูเขาเบื้องล่าง

ทันใดนั้น พลังงานของเขาก็พลุ่งพล่าน และมือทั้งสองข้างของเขาก็ควบแน่นแสงสีทองอันเจิดจ้า

“ย้าก-ดะ-ดะ-ดะ ...”

พร้อมกับเสียงตะโกนของเขา กระสุนคิสีทองนับไม่ถ้วนก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าราวกับห่าฝน เหมือนกับปืนกล

เมื่อเห็นกระบวนท่านี้ หลี่หลินก็อุทานออกมา “ให้ตายเถอะ นี่มัน ยุทธวิธีของเจ้าชาย ในตำนานไม่ใช่หรือไง?”

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นวิธีนี้ มันค่อนข้างจะเหนือความคาดหมายเลยทีเดียว

เมื่อเห็นกระบวนท่านี้ ดวงตาของ ดร.เกโร่ ก็เบิกกว้าง

การโจมตีมันรวดเร็วและหนาแน่นเกินไป เขาไม่สามารถดูดซับมันได้เหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว

“ตูม! ตูม! ตูม!”

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทั้งเทือกเขาและสันเขา

เปลวเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แผดเผาภูเขาจนกลายเป็นสีแดงฉาน

ดร.เกโร่ ถูกบีบให้ออกมาโดยไม่มีที่ซ่อน และต้องบินทะยานกลับขึ้นไปบนท้องฟ้า

เมื่อเห็นว่ากระบวนท่าของเขาได้ผล มุมปากของเบจิต้าก็ยกขึ้นเล็กน้อย และเขาก็เอ่ยอย่างดูแคลน “ไอ้แก่ แกชอบทำตัวเป็นไอ้ขี้ขลาดไม่ใช่หรือไง? ทำไมถึงไม่ซ่อนตัวต่อล่ะ?”

เมื่อเห็น ดร.เกโร่ ปรากฏตัวออกมาในที่สุด กลุ่มคนก็กรูเข้าล้อมเขาเอาไว้

ดร.เกโร่ รู้สึกสังเวชใจอยู่ลึก ๆ เมื่อเห็นกลุ่มคนกำลังจ้องมองเขาตาเป็นมัน

เหงื่อเย็นไหลอาบลงมาตามร่างกายของเขา

“นี่คือความแข็งแกร่งของมนุษย์ดัดแปลงงั้นเหรอ? ชั้นล่ะไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวพวกชั้นในอนาคตจะถูกกวาดล้างโดยขยะอย่างแกได้ยังไง!”

เบจิต้ายังคงเยาะเย้ยเขาอย่างต่อเนื่องด้วยความรุนแรงที่เพิ่มมากขึ้น

ดร.เกโร่ สับสนโดยสิ้นเชิง เมื่อได้ยินเกี่ยวกับอนาคตและไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร

ทว่า เขาไม่มีอารมณ์จะมากังวลเรื่องนั้นในตอนนี้ เขาแค่ต้องการจะรู้ว่าจะหนีออกจากการปิดล้อมได้ยังไง

เมื่อเห็นอีกฝ่ายหยุดพูด เบจิต้าก็ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง “ดูเหมือนมันจะจบลงแค่นี้ล่ะนะ!”

เขายกมือขึ้น ตั้งใจจะจบชีวิตของเจ้านี่

จังหวะเดียวกันนั้น ร่างหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามาในสายตาของทุกคนอย่างกะทันหัน

หลังจากเห็นรูปลักษณ์ของคนคนนี้อย่างชัดเจน หลี่หลินก็ยิ้มและพูดว่า “ทรังคส์ นายมาแล้ว!”

เมื่อได้ยินชื่อนี้ มือของเบจิต้าก็แข็งทื่อ

เขาเงยหน้ามองชายหนุ่มลึกลับที่มีชื่อเดียวกับลูกชายของเขา

ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็มึนงง ราวกับว่าเขาเข้าใจอะไรบางอย่าง

ทรังคส์ขมวดคิ้ว มองดู ดร.เกโร่ ที่อยู่ตรงหน้าเขา และเอ่ยอย่างเชื่องช้า “เจ้านี่คือใคร?”

เบจิต้าตกตะลึงเมื่อได้ยินแบบนั้นและดึงสติกลับมาสู่ความเป็นจริงในพริบตา!

เขารีบตั้งคำถามกลับ “แกหมายความว่ายังไง? เจ้านี่ไม่ใช่มนุษย์ดัดแปลงหรอกเหรอ?”

ก่อนที่ทรังคส์จะได้อธิบาย พิคโกโร่ก็ชิงพูดขึ้นก่อน “หลี่หลินเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า เจ้านี่คือมนุษย์ดัดแปลงก็จริง แต่ไม่ใช่สองตัวจากอนาคต!”

ทรังคส์เพ่งสายตาไปที่หลี่หลิน ความสงสัยในใจของเขายิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก

เขากลายเป็นอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวตนของหลี่หลินมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำไมคนคนนี้ถึงได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์ดัดแปลงอย่างทะลุปรุโปร่งนัก?

เมื่อเห็นสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา หลี่หลินก็ผายมือออกและอธิบาย “ชั้นบอกแล้วไงว่า มนุษย์ดัดแปลงสองตัวนี้มันอ่อนแอเกินไป พวกนี้ไม่มีทางเป็นภัยคุกคามต่ออนาคตได้หรอก ดังนั้น พวกที่กำลังสร้างความหายนะในอนาคตจะต้องเป็นคนอื่นอย่างแน่นอน!”

หลังจากได้ยินคำอธิบายของหลี่หลิน ทรังคส์ก็พยักหน้าช้า ๆ คำอธิบายนี้ฟังดูสมเหตุสมผล

“คุณหลี่หลินพูดถูก เจ้านี่ไม่ใช่มนุษย์ดัดแปลงจากอนาคตจริง ๆ!”

ทรังคส์อธิบายให้ผู้คนรอบข้างฟัง

ในเวลาเดียวกัน เขาก็อธิบายรูปลักษณ์ของมนุษย์ดัดแปลงคร่าว ๆ ให้ทุกคนฟัง

ดร.เกโร่ ไม่มีอารมณ์จะมาฟังสิ่งที่พวกเขากำลังถกเถียงกัน

เมื่อเห็นว่าความสนใจของทุกคนถูกดึงดูดไปที่ชายหนุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เขาก็รู้สึกว่านี่คือโอกาส

ทันใดนั้น เขาก็สะบัดมือ และลำแสงพลังงานสองสายก็กวาดออกไปรอบทิศทาง

หลังจากสังเกตเห็นแบบนั้น ทุกคนก็รีบหลบหลีกอย่างรวดเร็ว

“ตูม! ตูม! ตูม!”

ไม่ว่าลำแสงจะกวาดไปถึงที่ใด การระเบิดอย่างรุนแรงก็เกิดขึ้นที่นั่น

โขดหินรอบด้านถูกกระแทกจนแตกกระจาย ก่อให้เกิดกลุ่มฝุ่นควันลอยคลุ้ง

บดบังวิสัยทัศน์ของคนส่วนใหญ่ในที่เกิดเหตุ

ขณะที่กำลังหลบหลีก หลี่หลินก็จับจ้องสายตาไปที่ ดร.เกโร่ ไม่กะพริบ

ในเวลานี้ ร่างของเขาถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นควันไปแล้ว

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากของหลี่หลิน

ถ้าเขาต้องการจะปิดบัญชี ดร.เกโร่ เขาก็คงจะลงมือไปตั้งแต่เมื่อครู่นี้แล้ว

เหตุผลที่เขาไม่ลงมือก็เพื่อปล่อยให้เจ้านั่นหนีไปและปลุกหมายเลข 18 ขึ้นมา

ต่อให้ตาแก่นี่ไม่ลงมือ หลี่หลินก็จะช่วยสร้างอุบัติเหตุบางอย่างให้เจ้านั่นอยู่ดี ...

เมื่อควันไฟค่อย ๆ จางหายไป และทุกคนหันไปมองตำแหน่งของ ดร.เกโร่ เจ้านั่นก็หายตัวไปแล้ว!

“บ้าเอ๊ย! เจ้านั่นหนีไปได้จริง ๆ ด้วย!”

เบจิต้ากำหมัดแน่นและพูดลอดไรฟัน

ทว่า เมื่อเขานึกขึ้นได้ว่ายังมีมนุษย์ดัดแปลงที่ทรงพลังอีกสองตัว หัวใจของเขาก็กลับมาตื่นเต้นอีกครั้งอย่างฉับพลัน

การปล่อยให้ตาแก่นี่หนีไปได้ก็อาจจะไม่ใช่เรื่องแย่ซะทีเดียว!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═