บทที่ 19 พฤติกรรมที่ผิดปกติของซุนโกคู

บทที่ 19 พฤติกรรมที่ผิดปกติของซุนโกคู

“งั้นก็มาเริ่มกันเลย!”

ซุนโกคูเอ่ยด้วยน้ำเสียงขึงขัง ราวกับว่าเขากำลังโกรธจัดจริง ๆ

จากนั้น แววตาของเขาก็เปลี่ยนไป ออร่าสีทองปะทุขึ้น และเส้นผมของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นสีทองในพริบตา

ออร่าอันทรงพลังแผ่ซ่านออกมา สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเกาะ

หลังจากเห็นโกคูแปลงร่าง ประกายแห่งความประหลาดใจก็พาดผ่านดวงตาของ ดร.เกโร่ แต่มันก็มลายหายไปอย่างรวดเร็วพอ ๆ กับตอนที่ปรากฏขึ้น

เขาเอ่ยอย่างสงบนิ่ง “ชั้นไม่คาดคิดเลยว่าความแข็งแกร่งของแกจะทรงพลังขึ้นขนาดนี้ แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก ต่อให้มันจะเหนือกว่าที่ประเมินเอาไว้ มันก็ไม่ใช่ปัญหาอย่างแน่นอน”

“มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 แกออกไปทดสอบฝีมือเจ้านั่นก่อน!” ดร.เกโร่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ร่างอ้วนท้วนสีขาวที่อยู่ข้างกายเขาได้ยินคำสั่งและก้าวออกมาข้างหน้า

ซุนโกคูมองคู่ต่อสู้อย่างไร้ความรู้สึกและเอ่ยกับคนอื่น ๆ “ทุกคน อย่าเข้ามายุ่งนะ แค่ชั้นคนเดียวก็พอที่จะจัดการพวกนั้นแล้ว!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น คนอื่น ๆ ก็พยักหน้าช้า ๆ

พวกเขามีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในตัวซุนโกคูหลังจากที่เขาแปลงร่าง

หลี่หลินเห็นแบบนั้น และความกังวลสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา ถ้าไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝัน การต่อสู้ครั้งนี้น่าจะยากลำบากมากสำหรับโกคู

หลังจากซุนโกคูพูดจบ เปลวเพลิงสีทองบนร่างของเขาก็พลุ่งพล่านขึ้นในพริบตา

เขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยก้าวพริบตา และจังหวะที่กำลังจะเข้าประชิด เขาก็เบี่ยงตัวไปอยู่ด้านหลังมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19

มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ตอบสนองในทันที และทั้งสองก็เริ่มเข้าพัวพันต่อสู้กันอย่างฉับพลัน

“ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!” ทั้งสองเข้าปะทะกันอย่างต่อเนื่อง แต่ละการปะทะก่อให้เกิดเสียงดังระงม

หลังจากผ่านไป 2-3 กระบวนท่า มนุษย์ดัดแปลงก็ตกเป็นรอง ถูกโกคูกดดันอย่างสมบูรณ์

โกคูเบี่ยงตัวหลบอีกครั้งอย่างกะทันหัน ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังหมอนั่นอีกครั้ง

คราวนี้ มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ตอบสนองไม่ทัน โกคูกระแทกศอกเข้าใส่ ส่งให้มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ปลิวลิ่วไปด้านหลัง

เขากระแทกเข้ากับภูเขาลูกเล็กด้านหลังอย่างจัง

“ครืน!”

ภูเขาลูกเล็กพังทลายลงมาตามแรงกระแทก และเศษหินก็ฝังกลบร่างของเขา

“เยี่ยมมาก โกคู! จัดการเจ้านั่นรวดเดียวเลย!”

เทนชินฮังตะโกนลั่นจากด้านข้าง

ตอนนี้โกคูเป็นฝ่ายได้เปรียบแล้ว ด้วยอีกไม่กี่กระบวนท่า เขาก็สามารถปิดบัญชีมนุษย์ดัดแปลงตัวนี้ได้

พิคโกโร่ยังคงเงียบอยู่ด้านข้าง เขาเดินเข้าไปหาหลี่หลินและเอ่ยถาม “โกคูมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า? ถึงแม้ตอนนี้เขาจะเป็นฝ่ายกดดันคู่ต่อสู้ แต่การเคลื่อนไหวของเขากลับดูบิดเบี้ยวไปหลายจุดอย่างเห็นได้ชัด ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ของเขา มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ”

หลี่หลินปรายตามองพิคโกโร่และพยักหน้าช้า ๆ “นายพูดถูก วันนี้โกคูดูผิดปกติไปจริง ๆ”

“ถ้าชั้นเดาไม่ผิด น่าจะเป็นเรื่องไวรัสโรคหัวใจนั่นแหละ”

“อะไรนะ?” พิคโกโร่ขมวดคิ้ว จากนั้นก็เอ่ยด้วยความไม่พอใจ “เจ้าโง่นั่น อย่าบอกนะว่าเขาไม่ได้กินยาน่ะ?”

“ชั้นก็สงสัยว่าเป็นแบบนั้นเหมือนกัน!”

หลี่หลินตอบกลับอย่างสงบนิ่ง

เขาเคยเตือนเรื่องนี้ไปแล้ว และเขาไม่คาดคิดเลยว่าเจ้านี่ ซุนโกคู จะไม่ได้กินยาจริง ๆ

ดูเหมือนว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่มีอะไรแตกต่างไปจากพล็อตเรื่องดั้งเดิมเลย

ณ สนามรบ

มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ลุกขึ้นยืนจากซากปรักหักพัง

ร่างของเขาค่อย ๆ ลอยทะยานขึ้นไปในอากาศ และเขาก็พุ่งพรวดออกไปอย่างกะทันหัน พุ่งเข้าชนโกคู

ซุนโกคูป้องกันไว้ด้วยมือข้างเดียวและเตะเสยเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่าย

มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ถูกเตะลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ และก่อนที่เขาจะได้ทันตั้งตัว ซุนโกคูก็บินทะยานขึ้นไปและอ้อมไปอยู่ด้านหลัง

มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 สังเกตเห็น จึงตั้งหลักและเริ่มโจมตีสวนกลับ

ซุนโกคูโยกตัวไปซ้ายทีขวาทีกลางอากาศ หลบหลีกการโจมตีเหล่านั้น

ขณะที่กำลังหลบหลีก โกคูก็ฉวยโอกาสและปล่อยหมัดเสยเข้าที่ปลายคางของมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19

จากนั้น เข่าก็กระแทกเข้าที่หน้าท้องของอีกฝ่ายอย่างจัง

ตามมาด้วยชุดหมัดคอมโบที่กระหน่ำซัดออกไป ชั่วขณะหนึ่ง มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ไม่มีพลังที่จะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

“โกคูก็ยังเป็นโกคูคนเดิม มนุษย์ดัดแปลงไม่ใช่คู่ต่อกรของเขาเลยสักนิด!”

เมื่อเห็นการต่อสู้ที่เหนือกว่าฝ่ายเดียว เทนชินฮังก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ทว่า ในเวลานี้ สีหน้าของพิคโกโร่กลับตึงเครียดมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเขาค้นพบว่าออร่าของซุนโกคูเริ่มปั่นป่วน และหยาดเหงื่อก็หยดลงมาจากหัวของเขาอย่างต่อเนื่อง

“ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!”

การต่อสู้บนท้องฟ้ายังคงดำเนินต่อไป แทนที่จะเรียกว่าการต่อสู้ มันเหมือนกับการถูกอัดอยู่ฝ่ายเดียวเสียมากกว่า

หลังจากเห็นฉากนี้ ดร.เกโร่ ก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมากในใจ

เขาไม่คาดคิดเลยว่าความแข็งแกร่งของซุนโกคูจะน่าเกรงขามขนาดนี้ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 คงถูกอัดจนกลายเป็นเศษเหล็กแน่

ในเวลานี้ เขาเริ่มรู้สึกประหม่า โดยคิดว่าลำพังพวกเขาสองคนไม่สามารถเอาชนะซุนโกคูได้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะบุ่มบ่ามเกินไป

จังหวะเดียวกันนั้น หยำฉา คุริริน และโกฮังก็มาถึงเช่นกัน

ตอนนั้นโกฮังไม่ได้เดินทางมาพร้อมกับกลุ่มหลัก แต่เขาออกไปที่ทะเลเพื่อตามหายาจิโรเบ้

“เข้าไปลุยพร้อมกันและจัดการพวกนั้นเถอะ!”

โกฮังเห็นพ่อของเขากำลังต่อสู้และแทบจะรอไม่ไหวที่จะก้าวออกไปช่วยเหลือ

เทนชินฮังหันหน้ามาและยิ้มอย่างมั่นใจ “ไม่เป็นไรหรอก โกคูน่าจะรับมือไหว ดูสิ เจ้านั่นกำลังโดนโกคูอัดน่วมอยู่ไม่ใช่หรือไง?”

โกฮังมองดูสถานการณ์การต่อสู้บนท้องฟ้าและไม่ได้คิดแบบนั้น

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกว่าพ่อของเขาดูผิดปกติไปเล็กน้อยในวันนี้

“ไม่ สภาพของคุณพ่อไม่ค่อยดีเลยในวันนี้ หลังจากแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าแล้ว พลังต่อสู้ของคุณพ่อไม่น่าจะต่ำขนาดนี้”

โกฮังแสดงความคิดเห็นของเขา

พลังต่อสู้ในปัจจุบันของซุนโกคูยังไม่ถึงหนึ่งในสามของปกติเลยด้วยซ้ำ

หลังจากที่เขาพูดแบบนั้น ทุกคนก็ตระหนักได้ว่ามันดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ตอนที่พวกเขาดูโกคูและหลี่หลินต่อสู้กันก่อนหน้านี้ มันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งโลก

หลังจากช่วงเวลาแห่งการฝึกฝนอย่างหนักที่ยาวนานขนาดนั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็ควรจะพัฒนาขึ้นไปอีกสิ

แต่ตอนนี้ ความแข็งแกร่งที่โกคูแสดงให้เห็นกลับน้อยกว่าตอนที่เขาสู้กับหลี่หลินมากนัก

จังหวะที่ทุกคนกำลังสับสน บนท้องฟ้า โกคูก็ปล่อยหมัดหนัก กระแทกมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ร่วงลงสู่พื้นโดยตรง

“ตูม!”

ฝุ่นควันตลบอบอวลพวยพุ่งขึ้นจากพื้นดินเป็นระลอก

หลังจากเห็นแบบนั้น ทุกคนก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาก โดยคิดว่าโกคูแค่อยากจะเล่นสนุกและยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ตั้งแต่เริ่ม

ฝุ่นควันค่อย ๆ จางหายไป และมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 ก็ลุกขึ้นยืน แหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า

ในเวลานี้ โกคูกำลังหอบหายใจกระหืดกระหอบ และความรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็แสดงออกมาบนร่างของเขา

“แบบนี้ไม่ดีแน่ ชั้นต้องรีบเผด็จศึกคู่ต่อสู้ให้ไวที่สุด!”

โกคูตระหนักถึงสภาพร่างกายของตัวเองเป็นอย่างดี ความเจ็บปวดบิดเกร็งแล่นริ้วมาจากบริเวณหัวใจของเขาอย่างต่อเนื่อง

ถ้าเขาไม่รีบจบการต่อสู้ เขาก็คงทนต่อไปไม่ไหวอย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนี้ เขากลั้นหายใจ รวบรวมคิไว้ในมือ และแสงสีขาวจ้าก็สว่างวาบขึ้น

“ย้าก!”

พลังคลื่นเต่าถูกยิงออกไปโดยตรง พุ่งทะยานทะลวงไปยังตำแหน่งของมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19

เมื่อ ดร.เกโร่ และมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 เห็นแบบนั้น พวกเขาก็ดีใจอย่างล้นหลาม

มนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 19 สะบัดมือขวาและรับกระสุนคินั้นไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว

พลังคลื่นเต่าอันทรงอานุภาพถูกดูดซับเข้าไปในมือขวาของเขาอย่างต่อเนื่อง

“มันถูกดูดซับไปจริง ๆ งั้นเหรอ?”

ทุกคนมองดูฉากตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็สังเกตเห็นว่าใบหน้าของซุนโกคูเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ราวกับว่าเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═