บทที่ 190 ห้องสมุด

บทที่ 190 ห้องสมุด

……

ชายหนุ่มร่างผอมหยิบสมุดบันทึกที่พกติดตัวออกมาแล้วเริ่มขีดเขียน

เขาต้องการจะจัดการกับมาโนลิน การจะจัดการกับคนระดับนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้กลยุทธ์บุกโจมตีซึ่งๆ หน้า

ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาจะสามารถอ้อมผ่านเมืองรีเมอร์ดาไปได้หรือไม่ แค่การไปยืนอยู่ต่อหน้ามาโนลินและเผชิญหน้ากับพลังที่สามารถสังหารระดับตำนานได้ เขาก็ไม่มีปัญญารับมือแล้ว

ดังนั้น วิธีจัดการกับมาโนลินจึงมีเพียงสามวิธีเท่านั้น

วิธีแรกและเป็นวิธีที่โง่เขลาที่สุดคือการส่งทีมชั้นยอดไปลอบโจมตีและลอบสังหาร

วิธีนี้เรียบง่ายและชัดเจน นอกจากอัตราความสำเร็จอาจจะต่ำไปสักหน่อยแล้ว ด้านอื่นๆ ก็ถือว่าไม่เลว

วิธีที่สองคือการยุยงให้แตกแยก แม้ว่ามาโนลินจะเป็นข้าราชการของสหพันธ์เอลเลียต แต่เขาก็มาจากรากหญ้า ไม่ค่อยมีความสัมพันธ์กับชนชั้นสูงมากนัก ประกอบกับปัจจัยที่ว่าภายในสหพันธ์เองก็มีคนต้องการจะจัดการเขาอยู่แล้ว เมื่อนำปัจจัยเหล่านี้มารวมกัน การสร้างความบาดหมางระหว่างมาโนลินกับชนชั้นสูงของสหพันธ์ก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ปัจจุบันที่เวอร์จิล ผู้บัญชาการของสหพันธ์เอลเลียตเองก็กำลังประสบปัญหามากมาย หากแผนการนี้ดำเนินไปได้ด้วยดี อาจให้ผลลัพธ์ที่น่าประหลาดใจก็เป็นได้

ส่วนวิธีสุดท้ายคือการชักจูง

ชายหนุ่มร่างผอมเชื่อว่าเงื่อนไขที่เขาสามารถเสนอให้ได้นั้น ย่อมดีกว่าสิ่งที่มาโนลินได้รับจากสหพันธ์ในตอนนี้อย่างมหาศาล

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอาชีพที่ต้องการทรัพยากรอย่างมากเช่น [ช่างกล] ตราบใดที่เงื่อนไขดีพอ เขาไม่เชื่อว่ามาโนลินจะปฏิเสธ

ยิ่งไปกว่านั้น แผนการชักจูงยังสามารถใช้ควบคู่ไปกับแผนการยุยงให้แตกแยกได้อีกด้วย ด้วยวิธีนี้ อัตราความสำเร็จของทั้งสองแผนการก็จะยิ่งสูงขึ้น

……

ในขณะที่ชายหนุ่มร่างผอมกำลังวางแผนอยู่นั้น มาโนลินผู้ไม่รู้ตัวเลยสักนิดก็ได้เดินทางกลับมาถึงยานวิงดราก้อนแล้ว

มาโนลินเตรียมจะใช้ช่วงเวลาว่างนี้ไปดูผลการทดลองใช้งานเรือดำน้ำสำรวจเหมืองในทะเลทั้งสองลำ

เขามาถึงชายหาดและได้เห็นเรือดำน้ำทั้งสองลำกำลังเดินทางกลับเข้าฝั่งพอดี

“วิลเฟรด เป็นอย่างไรบ้าง?”

“การทำงานของเรือดำน้ำสำรวจเหมืองในทะเลเป็นปกติหรือไม่?”

มาโนลินเอ่ยถามผู้รับผิดชอบการทดลองเรือดำน้ำ

“ท่านมาโนลิน ไม่ว่าจะเป็นการสั่งการขุดเจาะแบบไร้คนขับหรือการขุดเจาะโดยมีคนขับ ก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ”

ผู้ที่ตอบคำถามคือวิลเฟรด ผู้รับผิดชอบการทดลองเรือดำน้ำสำรวจเหมืองในทะเล และยังเป็น [ช่างกล] ที่แข็งแกร่งที่สุดบนยานวิงดราก้อนรองจากมาโนลิน

มาโนลินมองเห็นศักยภาพในตัววิลเฟรดเป็นอย่างมาก เพราะวิลเฟรดก็มาจากสายเถื่อนเช่นเดียวกับเขา

ทว่าแตกต่างจากมาโนลินที่มีระบบอยู่ในมือ วิลเฟรดอาศัยพรสวรรค์ของตนเองอย่างแท้จริงในการก้าวขึ้นมาถึงระดับหกทีละขั้น

วิลเฟรดสามารถไปถึงระดับหกได้โดยอาศัยเพียงมรดกความรู้ของ [ช่างกล] ที่ไม่สมบูรณ์ซึ่งเขาได้รับมาโดยบังเอิญ พรสวรรค์และความพยายามของเขานับว่าไม่ธรรมดาเลย

มาโนลินรู้สึกว่าเพียงแค่เติมเต็มจุดอ่อนในปัจจุบันของวิลเฟรด เขาก็คงจะเลื่อนขั้นไปสู่ระดับสูงได้ในไม่ช้า

น่าเสียดายที่เขาไม่มีมรดกความรู้ของ [ช่างกล] ระดับสูงที่ถูกต้องตามแบบแผนอยู่ในมือ หากต้องการให้วิลเฟรดเลื่อนระดับ คงต้องอาศัยการป้อนพิมพ์เขียวให้เขาเท่านั้น

มาโนลินก็เคยคิดที่จะตามหามรดกความรู้ของ [ช่างกล] ระดับสูง แต่ปัญหาก็คือทั้งทวีปเก่ามี [ช่างกล] ระดับสูงอยู่ไม่กี่คน การตามหามรดกความรู้ระดับสูงจึงเป็นเรื่องที่ยากแสนสาหัส

นี่คือข้อเสียของอาชีพใหม่ ที่ไม่มีประวัติศาสตร์สั่งสม ไม่มีคนรุ่นก่อนบุกเบิกสำรวจ ความยากลำบากในการเลื่อนระดับจึงมากกว่าอาชีพเก่าๆ หลายเท่านัก

แต่ในขณะเดียวกัน อาชีพใหม่ก็เป็นโอกาสใหม่เช่นกัน อาชีพใหม่เหล่านี้ไม่ว่าจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ ล้วนเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ของระบบพลังเหนือธรรมชาติทั้งหมด มีเพียงการปรากฏขึ้นของอาชีพใหม่อย่างต่อเนื่องเท่านั้น จึงจะผลักดันให้ระบบพลังเหนือธรรมชาติทั้งหมดก้าวไปสู่ระดับใหม่ได้

แม้จะพูดเช่นนั้น สำหรับปัจเจกบุคคลที่เลือกอาชีพใหม่แล้ว มันก็ค่อนข้างจะลำบากอยู่บ้าง

ความไม่แน่นอนของปัจจัยต่างๆ ทั้งความแข็งแกร่ง อนาคต และเส้นทางของอาชีพใหม่ ทำให้อาชีพใหม่ไม่เป็นที่นิยมนัก

หากไม่ใช่เพราะรักในอาชีพนี้อย่างแท้จริง ก็คงไม่มีใครเอาอนาคตมาเดิมพันกับอาชีพเหล่านี้

อาจกล่าวได้ว่านี่คือ "การคัดกรอง" ในความหมายหนึ่ง

ยกตัวอย่างอาชีพ [ช่างกล] ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติสาย [ช่างกล] เกือบทุกคนที่มาโนลินเคยเห็นล้วนมีความหลงใหลในเครื่องจักรอย่างบ้าคลั่ง คนพวกนี้ทุกครั้งที่ได้เห็นเครื่องจักรที่ใหญ่ขึ้นหรือมีโครงสร้างที่ซับซ้อนขึ้น ดวงตาของพวกเขาก็จะลุกวาว

แน่นอนว่านี่เป็นประโยชน์ต่อมาโนลินอย่างมาก

เพราะในโลกนี้ จะมีเครื่องจักรใดที่ใหญ่กว่าและมีโครงสร้างซับซ้อนกว่ายานวิงดราก้อนอีกหรือ?

แรงดึงดูดของยานวิงดราก้อนที่มีต่อ [ช่างกล] ก็เปรียบเสมือนกองไฟที่ล่อแมงเม่า ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติสาย [ช่างกล] จะถูกดึงดูดมายังยานวิงดราก้อนอย่างไม่ขาดสาย

ขนาดว่ายานวิงดราก้อนเพิ่งจะออกเดินทางได้ไม่นาน ก็มี [ช่างกล] หลายคนมาขอเข้าร่วมแล้ว นี่เป็นเพราะยานวิงดราก้อนเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา หากยานวิงดราก้อนจอดเทียบท่าเป็นเวลานาน มาโนลินเชื่อว่าจะมีผู้มีพลังเหนือธรรมชาติสาย [ช่างกล] ถูกดึงดูดมาอีกมากมาย

……

หลังจากยืนยันว่าการทดลองเรือดำน้ำสำรวจเหมืองในทะเลเป็นปกติทุกอย่างแล้ว มาโนลินก็กำชับวิลเฟรดอีกสองสามประโยคให้พยายามมากขึ้นเพื่อจะได้เลื่อนขั้นสู่ระดับสูง จากนั้นเขาก็เดินตัวปลิวกลับไปยังห้องสมุดของยานวิงดราก้อน

หลังจากได้พบกับวิลเฟรด เขาก็นึกขึ้นได้ว่าหนังสือหมวดเครื่องจักรในห้องสมุดไม่ได้มีการอัปเดตมานานแล้ว เขาจึงเตรียมจะไปที่ห้องสมุดเพื่อวาดพิมพ์เขียวเพิ่มเติม

ปัจจุบันหนังสือในห้องสมุดส่วนใหญ่เป็นหนังสือการแพทย์ ส่วนหนึ่งเป็นของสะสมของเจ้าของร่างเดิม แต่ส่วนใหญ่เป็นหนังสือที่มาโนลินซื้อมาจำนวนมากหลังจากมีเงินแล้ว

ส่วนหนังสือประเภทที่สองที่มีมากที่สุดคือหนังสือเกี่ยวกับเครื่องจักรกลต่างๆ

หนังสือเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากการบริจาคของผู้มีอาชีพ [ช่างกล] และสมาชิกสมาคมผู้รักเครื่องจักรกลที่มาขอเข้าร่วม แน่นอนว่ายังมีส่วนหนึ่งที่เป็นพิมพ์เขียวต่างๆ ที่มาโนลินวาดขึ้นเอง

ตอนนี้มาโนลินได้รับระบบมาปีกว่าแล้ว เขาได้รับพิมพ์เขียวจิปาถะต่างๆ มามากมาย พิมพ์เขียวเหล่านี้สามารถนำมาเติมเต็มห้องสมุดได้พอดี

ข้อจำกัดเพียงอย่างเดียวในตอนนี้คือพิมพ์เขียวเหล่านี้ต้องให้มาโนลินเป็นผู้วาดด้วยมือ ซึ่งเขากลับไม่มีเวลามากพอ

พิมพ์เขียวธรรมดาๆ ที่มาจากระบบหนึ่งฉบับ แม้จะเป็นเพียงพิมพ์เขียวระดับรองที่ยังไม่ได้รับการอัปเกรด ก็ใช่ว่าจะวาดเสร็จได้ง่ายๆ ในกระดาษไม่กี่แผ่น

หากมาโนลินต้องการให้ [ช่างกล] คนอื่นๆ สามารถสร้างขึ้นมาได้จริงโดยอาศัยพิมพ์เขียว เขาจะต้องวาดพิมพ์เขียวออกมาเป็นหนังสือทั้งเล่ม

ถึงอย่างนั้น [ช่างกล] ทั่วไปก็ยังต้องเผชิญกับปัญหามากมายจนต้องให้มาโนลินคอยช่วยตอบคำถาม

ทุกครั้งที่ถึงเวลานี้ มาโนลินก็อดไม่ได้ที่จะทึ่งในความทรงพลังและความสะดวกสบายของระบบ พิมพ์เขียวจากระบบจะอัดข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเข้าไปในสมองของเขาโดยตรง เทียบเท่ากับว่าเขาเข้าใจการผลิตและหลักการของพิมพ์เขียวฉบับนั้นอย่างทะลุปรุโปร่ง การสร้างมันขึ้นมาจึงกลายเป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง

เมื่อมาโนลินมาถึงห้องสมุด เขาก็เห็นว่ามีคนจำนวนไม่น้อยนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะแล้ว

เพราะตอนนี้ก็ไม่มีความบันเทิงอะไรมากนัก การอ่านหนังสือจึงถือเป็นการพักผ่อนหย่อนใจของใครหลายคนบนยานวิงดราก้อน

[จบตอน]