บทที่ 38 จอมยุทธหญิงดวงดาว

บทที่ 38 จอมยุทธหญิงดวงดาว

วันที่ 7 พฤศจิกายน ปีซินหยวนที่ 4396 เวลา 13.00 น.

"สวัสดีครับคุณผู้ชมทุกท่าน ยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการไลฟ์สดตะลุยพื้นที่รกร้างจำลองครั้งแรกที่ทุกคนรอคอย เริ่มขึ้นแล้วครับ!"

"ใครกันนะที่จะเป็นผู้โชคดีหาหีบสมบัติกล่องสุดท้ายเจอ? มารอลุ้นไปพร้อมกันเลยครับ!"

หลังจากโหมโปรโมตมาหลายวัน พอเปิดไลฟ์ปุ๊บก็มียอดคนดูทะลักเข้ามาเหยียบแสนทันที แถมยังพุ่งขึ้นเรื่อยๆ ไม่หยุด แต่ด้วยความที่จัดงานในเมืองเจียงเฉิง แถมยังไม่มีผู้ฝึกปราณตัวท็อปๆ ระดับประเทศมาร่วมรายการ คนดูส่วนใหญ่ก็เลยเป็นคนในมณฑลเทียนเป่ยซะมากกว่า

ในช่องไลฟ์สดหลักของวั่งโยว มีเดีย มีนักพากย์ชายหญิงคู่หนึ่งคอยบรรยายสถานการณ์บนหน้าจอ นักพากย์ชายเสียงดุดันเร้าใจ ส่วนนักพากย์หญิงเสียงใสแจ๋วฟังสบาย

นักพากย์ชายบรรยายว่า "ตอนนี้กล้องกำลังแพนไปที่ผู้ฝึกปราณแต่ละคนที่ถูกปล่อยตัวลงในพื้นที่รกร้างจำลองแบบสุ่มนะครับ คนแรกก็คือ เหอไฉ่ฮวา หรือเจ๊ฮวาของเรานั่นเอง! เจ๊ฮวามาพร้อมกับกระบี่ดอกบัวแดงคู่ใจที่ผ่านการปราบปีศาจมานับไม่ถ้วน ท่วงท่าของเธอยังคงดูงดงามแต่ก็แฝงไปด้วยความอันตรายเหมือนเดิมเลยครับ"

ภาพบนหน้าจอตัดไปที่เหอไฉ่ฮวาที่ดูเหมือนจะเข้าสู่โหมดเอาจริงแล้ว ในมือของเธอกำกระบี่สีแดงสด ด้ามจับสลักเป็นรูปลำต้นดอกบัว ตัวกระบี่เปล่งประกายวาววับ ปราณกระบี่แผ่ซ่านพร้อมจู่โจม เธอย่อตัวลงเล็กน้อย แผ่สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกไปรอบๆ แล้วค่อยๆ ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

เหตุผลที่เธอโด่งดังเป็นพลุแตกได้ขนาดนี้ จุดขายหลักก็คือหน้าตาสะสวย หุ่นสุดแซ่บ บวกกับฝีมือการฝึกปราณที่เก่งกาจ ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้เลย พอมาอยู่ในป่าดงดิบแบบนี้ เธอก็คือผู้ฝึกปราณระดับสามที่ดูน่าเกรงขาม รังสีอำมหิตแผ่ซ่าน ไม่มีวี่แววของความอ่อนแอให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่ามีแฟนคลับกี่คนที่โดนลุคเย็นชาของเหอไฉ่ฮวาตกจนโงหัวไม่ขึ้น

ภาพตัดไปอีกครั้ง นักพากย์หญิงก็พูดขึ้นว่า "ต่อมาก็คือ หลิวหยวนจวิน จากสำนักเสวียนเฟิงค่ะ เชื่อว่าคนดูชาวเมืองเจียงเฉิงหลายคนคงคุ้นหูกับชื่อนี้ดี นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะที่เขามาร่วมกิจกรรมแบบเปิดเผยต่อสาธารณชนแบบนี้ ดูท่าทางการเดินที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของเขาสิคะ ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้านเลย สมแล้วที่เป็นศิษย์เอกของสำนักเสวียนเฟิง แต่ก็ต้องขอเตือนเขาหน่อยนะคะ ว่าพื้นที่จำลองของเราน่ะอันตรายไม่แพ้พื้นที่รกร้างของจริงเลย ห้ามประมาทเด็ดขาดเลยนะคะ!"

"เอ๊ะ? คนนี้คือ..." นักพากย์ชายร้องอุทานด้วยความแปลกใจ "ใส่หน้ากากมาร่วมรายการด้วยเหรอครับเนี่ย?"

"ฮิฮิ ใช่แล้วค่ะ" นักพากย์หญิงหัวเราะ "นี่คือจอมยุทธหญิงดวงดาวของเราค่ะ เธอเป็นผู้ฝึกปราณอัจฉริยะที่ที่มาที่ไปลึกลับมากเลยนะคะ"

ภาพบนหน้าจอเป็นหญิงสาวหุ่นสูงเพรียว เอวคอด ขาเรียวยาว รูปร่างดีสุดๆ แต่บนหน้าดันใส่หน้ากากอุลตร้าแมนอยู่ ดูแล้วแอบตลกนิดๆ

ในห้องควบคุม ผู้กำกับเห็นภาพนี้แล้วก็ขมวดคิ้ว "เกิดอะไรขึ้น? เจ๊ฮวาบอกว่าจะเลือกหน้ากากสวยๆ ให้นางไม่ใช่เหรอ?"

อาเม่ยยิ้มเจื่อนๆ "ช่วยไม่ได้ครับ เด็กนั่นยืนกรานจะเอาหน้ากากอันนี้น่ะสิ"

"อ๊ะ! จอมยุทธหญิงดวงดาวเจอสัตว์ปีศาจเข้าแล้วค่ะ! เป็นหมีชนเขา!" นักพากย์หญิงร้องเสียงหลง "ดูเหมือนเธอจะเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกที่ปะทะกับสัตว์ปีศาจเลยนะคะ เธอเตรียมจะใช้อาวุธแล้วค่ะ เธอหยิบ... เอ๊ะ นี่มันอะไรกันคะเนี่ย?"

"ถ้าตาไม่ฝาดล่ะก็ อาวุธชิ้นนี้น่าจะชื่อว่า... ขวานดอกเหมยแปดทิศ นะครับ" นักพากย์ชายพูดด้วยน้ำเสียงอึ้งๆ ไม่แพ้กัน

ในจอภาพ ร่างบางระหงที่ดูบอบบางราวกับดอกไม้สีขาว กำลังถือขวานยักษ์ที่ใหญ่กว่าตัวเธอหลายเท่า แกว่งขวานไปมาราวกับพายุหมุน เป็นภาพที่ดูขัดแย้งกันสุดๆ

ฝั่งตรงข้ามคือหมีดำยักษ์ตัวเบ้อเริ่ม ถ้ายืนสองขาคงสูงระดับตึกสองชั้น มันคำรามลั่นทำเอาแผ่นดินสะเทือน เลื่อนลั่น บังเกิดพายุสีดำพัดหมุนวน มันตะปบอุ้งตีนหมีขนาดมหึมาหมายจะขยี้ร่างบางให้แหลกคามือ!

แต่จอมยุทธหญิงดวงดาวกลับหมุนตัวหลบ เหวี่ยงขวานฟาดฟันใส่ไม่ยั้ง พลังปราณหมุนวนราวกับน้ำวน พุ่งเข้าปะทะกับหมีดำยักษ์ตรงๆ จนมันล้มตึง เลือดสาดกระเซ็น

ภาพการต่อสู้สุดดุเดือดเลือดสาดปรากฏสู่สายตาผู้ชมแบบไม่มีเซนเซอร์

นักพากย์ทั้งสองคนถึงกับประสานเสียงร้อง "โคตรโหดเลยครับ/ค่ะ!"

หลังจากเงียบอึ้งกันไปสิบกว่าวินาที ภาพก็ตัดไปที่อื่น นักพากย์ชายถึงได้สติกลับมาพูดต่อ "เอาล่ะครับ หลังจากได้ชมการต่อสู้ของจอมยุทธหญิงดวงดาวกันไปแล้ว ทุกคนคงจะตระหนักได้แล้วนะครับว่า ที่นี่น่ะอันตรายเหมือนพื้นที่รกร้างของจริงเลย ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะ ผู้เข้าแข่งขันของเราอาจจะเจออันตรายได้ทุกวินาทีเลยทีเดียว และตอนนี้ภาพก็ตัดมาที่หนุ่มหล่อคนนี้ครับ เขาคือผู้ฝึกปราณไร้สังกัดแห่งเมืองเจียงเฉิง ชื่อว่า เยว่เหวิน ครับ ทุกคนอาจจะไม่คุ้นชื่อเขา แต่การที่เขาสามารถฝ่าด่านคัดเลือกเข้ามาได้ในฐานะผู้ฝึกปราณไร้สังกัด ก็เดาได้เลยว่าฝีมือคงไม่ธรรมดาแน่ๆ"

"อุ๊ย!" นักพากย์หญิงรีบพูดแทรก "เยว่เหวินก็เจอสัตว์ปีศาจเหมือนกันค่ะ!"

...

ทีมงานสลับภาพได้โปรมาก ตอนแรกคิวแนะนำตัวของเยว่เหวินอยู่หลังศิษย์สำนักอิ่นหลงตานทั้งสองคน แต่ระหว่างที่เดินสำรวจ เขาดันไปเจอสัตว์ปีศาจเข้าพอดี

มันคือสัตว์ปีศาจกลายพันธุ์รูปร่างหน้าตาประหลาดคล้ายหมาป่าผสมค้างคาว ลำตัวครึ่งบนโก่งโค้งเหมือนหมาป่า แต่ช่วงแขนกลับมีพังผืดเนื้อกางออกไปจนถึงชายโครง ดูเหมือนร่มที่กางออก มันหมอบซุ่มอยู่บนกิ่งไม้ จ้องเขม็งมาที่เยว่เหวิน พร้อมกับแยกเขี้ยวแหลมคมขู่ฟ่อ

สัตว์ปีศาจในพื้นที่รกร้างส่วนใหญ่จะมีสัญชาตญาณหวงถิ่น ถ้ามีใครบุกรุกอาณาเขตของมัน มันก็จะโจมตีอย่างบ้าคลั่ง สัตว์ปีศาจพวกนี้ถึงจะเพิ่งถูกนำมาปล่อยไว้ได้ไม่นาน แต่สัญชาตญาณก็สั่งให้มันมองสิ่งมีชีวิตแปลกหน้าที่เข้ามาใกล้เป็นศัตรูทันที

แค่แยกเขี้ยวขู่ก็สัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตแล้ว

"เรามาดูกันครับว่าผู้ฝึกปราณไร้สังกัดคนนี้จะรับมือยังไง เขาเริ่มขยับแล้วครับ เขาหยิบ... " นักพากย์ชายกำลังจะทำเสียงตื่นเต้น แต่ก็ต้องลดเสียงลงอย่างรวดเร็ว "แว่นกันแดดเหรอครับ?"

ใช่แล้ว ในจอภาพ พอเยว่เหวินเจอสัตว์ปีศาจ หลังจากยืนจ้องสังเกตการณ์อยู่แป๊บเดียว เขาก็ล้วงแว่นกันแดดออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วสวมปั๊บ

"ฮ่าๆ" นักพากย์หญิงหัวเราะแก้เก้อ "เยว่เหวินอาจจะอยากพรางสายตา ไม่ให้สัตว์ปีศาจเดาทางถูกก็ได้มั้งคะ สเต็ปต่อไปต้องเป็นการโจมตีแน่ๆ! ดูสิคะ! เขาขยับอีกแล้ว เขากางแขนออกทั้งสองข้าง เคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ... เอ๊ะ ถอดเสื้อเหรอคะ?"

ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะมีกล้องโดรนบินตามถ่ายหนึ่งตัว มันจะคอยบินวนหามุมภาพที่ดีที่สุด กล้องโดรนพวกนี้คือแมลงวิเศษที่ถูกฝึกมาโดยเฉพาะ ตัวเท่าหัวแม่มือ เชื่องมาก กองถ่ายหลายแห่งก็มักจะจ้างผู้ควบคุมแมลงวิเศษ ให้เอาแมลงพวกนี้มาติดกล้องบินถ่ายทำ ตอนนี้เหนือหัวเยว่เหวินก็มีแมลงสีเหลืองตัวเล็กๆ มีหกขา มัดกล้องติดไว้กำลังบินวนอยู่

เขาฉีกเสื้อยืดสีดำตัวนอกออกดังแควก เผยให้เห็นเสื้อยืดสีดำอีกตัวที่อยู่ข้างใน แล้วหันหน้าอกเสื้อไปทางกล้องโดรน บนนั้นสกรีนตัวหนังสือไว้ว่า

"สำนักงานผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลเยว่ สำนักงานเพื่อชาวเมืองเจียงเฉิง!"

"..." นักพากย์ทั้งสองคนถึงกับเกาหัวแกรกๆ

ผู้กำกับในห้องควบคุมหน้าดำคร่ำเครียด "ทำไมไม่มีใครบอกฉันว่ามีไทอินโฆษณาแฝงด้วยเนี่ย?"

"นั่นมันสำนักงานของเขาเองน่ะครับ" อาเม่ยเอามือปิดหน้า "สงสัยอยากจะโปรโมตธุรกิจตัวเองล่ะมั้ง"

ผู้กำกับบ่นอุบ "รู้จักหาจังหวะซะด้วยนะ ต่อไปนี้ถ้าไม่ใช่ฉากต่อสู้ ห้ามตัดภาพไปหาหมอนี่เด็ดขาด!"

...

ผ่านไปพักใหญ่ นักพากย์ชายถึงหัวเราะแห้งๆ แล้วพูดขึ้นมาว่า "ผู้ฝึกปราณไร้สังกัดคนนี้ มีพิธีรีตองก่อนสู้เยอะจังเลยนะครับ"

"ฮิฮิ แต่แบบนี้ก็ยิ่งทำให้อยากดูตอนเขาสู้มากขึ้นไปอีกนะคะเนี่ย" นักพากย์หญิงพยายามช่วยพูดแก้ต่าง "เขาต้องเป็นคนตลกมากแน่ๆ เลยค่ะ"

ในจอภาพ เยว่เหวินค่อยๆ เรียกกระบี่บินออกมาอย่างไม่รีบร้อน

พอใส่กระจกส่องวิญญาณปุ๊บ ข้อมูลของศัตรูก็เด้งขึ้นมาทันที

[หมาป่าค้างคาวว่องไว: คืนนั้น ปีศาจค้างคาวกับปีศาจหมาป่าเมาปลิ้นทั้งคู่... เป็นสัตว์ปีศาจลูกผสมที่พิลึกพิลั่นมาก ไม่อยากจะจินตนาการถึงตอนที่มันเกิดมาเลย ได้หูดีเหมือนค้างคาว จมูกไวเหมือนหมาป่า ประสาทสัมผัสเฉียบคมสุดๆ ถ้าคิดจะลอบโจมตีมันล่ะก็ ฝันไปเถอะ แต่พลังโจมตีตรงๆ ค่อนข้างอ่อนแอ พลังรบเทียบเท่ากับคุณยายที่แข็งแรงห้าร้อยคนรวมกัน]

พลังรบแค่ 500 ยาย ตอนนี้เอามาเทียบกับเยว่เหวินไม่ได้หรอก ก็แหม เขาเคยซัดกับปีศาจเสือระดับหมื่นยายมาแล้วนี่นา

เขาถึงได้มีเวลามาโพสท่าโชว์เสื้อโฆษณาไงล่ะ

ท่าทางยียวนกวนประสาทแบบนี้ นอกจากจะทำให้นักพากย์กับคนดูหมดความอดทนแล้ว หมาป่าค้างคาวว่องไวก็หมดความอดทนเหมือนกัน

"โฮก—"

สัตว์ปีศาจคำรามลั่น กางปีกเนื้อพุ่งพรวดเข้ามาหากางกรงเล็บแหลมคมพร้อมกับพายุสีดำ!

เผชิญหน้ากับสัตว์ปีศาจที่พุ่งเข้ามาจู่โจม เยว่เหวินไม่แม้แต่จะกะพริบตา กระบี่บินก็พุ่งสวนออกไปทันที

ฉัวะ—

แสงกระบี่ทะลวงร่าง เลือดสาดกระจายเป็นสายฝนสีแดง

พอไอพลังสีทองพุ่งเข้าสู่ร่างกาย เยว่เหวินถึงค่อยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาหน่อย

พวกสัตว์ปีศาจในพื้นที่รกร้างมักจะรวมฝูงกันบุกโจมตีบาเรียป้องกันเมืองเป็นระลอกๆ อยู่เป็นประจำ บางครั้งก็มากันมืดฟ้ามัวดิน พุ่งชนจนบาเรียเกิดรอยร้าวได้เลยก็มี พวกสัตว์ปีศาจที่ดวงดีหน่อยก็อาจจะมุดลอดรอยร้าวเข้ามาในเขตเมืองได้ก่อนที่บาเรียจะซ่อมแซมตัวเองเสร็จ

พวกสัตว์ปีศาจครึ่งคนครึ่งสัตว์ในเมืองส่วนใหญ่ก็หลุดเข้ามาด้วยวิธีนี้แหละ

ฝูงสัตว์ปีศาจส่วนใหญ่ก็มักจะถอยทัพกลับไปมือเปล่า แต่ก็มีบางส่วนที่โดนพลังสะท้อนกลับจากบาเรียจนสลบเหมือดไป พอฝูงใหญ่ถอยทัพไป พวกนี้ก็ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เหมือนปูที่ถูกคลื่นซัดมาเกยตื้นบนชายหาดนั่นแหละ

ทหารยามรักษาเมืองก็จะจับสัตว์ปีศาจพวกนี้ไปขายเลหลังตามที่ต่างๆ สัตว์ปีศาจลอตนี้ของวั่งโยว มีเดียก็คงซื้อมาจากแหล่งนี้เหมือนกัน

สรุปง่ายๆ ก็คือ สัตว์ปีศาจพวกนี้โง่เง่าเต่าตุ่น ตบะก็ต่ำต้อย แต่ดุร้ายสุดๆ เรียกได้ว่าเป็นตู้เอทีเอ็มเคลื่อนที่สำหรับกดเงินสยบมารชัดๆ

ว่าแล้วเขาก็ไม่รอช้า เดินหน้าลุยต่อทันที

หลังจากที่เขาใช้กระบี่เดียวฆ่าสัตว์ปีศาจตาย ภาพในช่องไลฟ์สดหลักก็ตัดไปที่ผู้เข้าแข่งขันคนต่อไปทันที

คนดูดูไม่ออกหรอกว่ากระบี่เมื่อกี้มันร้ายกาจขนาดไหน พวกเขาแค่รู้สึกว่ามันจบเร็วไปหน่อย ไม่เห็นจะมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย

"ว้าว ซูเหรินเสวี่ยจากสำนักอิ่นหลงตานโผล่มาแล้วค่ะ ดูเหมือนคอมเมนต์ในช่องแชทจะคึกคักกันใหญ่เลยนะคะ เธอเป็นสาวสวยที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ ค่ะ!" นักพากย์หญิงยังคงทำหน้าที่อย่างแข็งขัน

"และคิวสุดท้ายก็คือน้องเฟยเซี่ยขวัญใจของพวกเรา ดูจากภาพแล้ว ทางฝั่งเธอก็น่าจะเพิ่งผ่านการต่อสู้มาเหมือนกันนะครับ นางฟ้าเฟยเซี่ยผู้น่ารักกำลังนั่งสมาธิเดินพลังอยู่ ดูท่าสัตว์ปีศาจเมื่อกี้คงรับมือไม่ง่ายเลย เอาล่ะครับ แนะนำผู้เข้าแข่งขันครบทุกคนแล้ว ใครเชียร์ใครให้ได้หีบสมบัติ ก็พิมพ์ชื่อส่งเข้ามาในช่องแชทได้เลย! ใครที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เราอาจจะเพิ่มแอร์ไทม์ให้เยอะขึ้นด้วยนะครับ"

"..."

[นางฟ้าเฟยเซี่ย! นางฟ้าเฟยเซี่ย!]

[เหอไฉ่ฮวา!]

[เหอไฉ่ฮวา!]

[จอมยุทธหญิงดวงดาวก็ฮาดีนะ]

[หนุ่มจากสำนักอิ่นหลงตานถึงจะไม่หล่อมาก แต่วิชาโคตรเท่เลยอ่ะ]

[อยากดูหลิวหยวนจวิน! อยากถวายมดลูกให้เขา!]

[ซูเหรินเสวี่ย! กรี๊ดดดด ดาเมจพี่สาวรุนแรงมาก!]

[...]

ในช่องแชทมีแต่ชื่อผู้เข้าแข่งขันที่คนดูชื่นชอบเลื่อนผ่านไปมา ส่วนชื่อของเยว่เหวินแทบไม่มีใครพูดถึงเลย ถึงจะมีบางคอมเมนต์โผล่มาชมว่าผู้ฝึกปราณไร้สังกัดคนนี้หล่อดี แต่ก็ถูกคอมเมนต์อื่นๆ กลบไปอย่างรวดเร็ว

ถ้าเทียบกับคนอื่นๆ แล้ว เขายังขาดจุดขายที่จะดึงดูดคนดูอยู่จริงๆ นั่นแหละ

ในช่องไลฟ์สดส่วนตัวของเขาก็มีคนดูอยู่แค่ไม่กี่คน

แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องพวกนี้หรอก

เพราะที่นี่มีเงินสยบมารตกเกลื่อนกลาด รอให้เขาไปเก็บกวาดอยู่น่ะสิ!