- หน้าแรก
- วันนี้มันบรรลุเซียนแล้วหรือยังเนี่ย
- บทที่ 21 ปรมาจารย์อาวุธ
บทที่ 21 ปรมาจารย์อาวุธ
บทที่ 21 ปรมาจารย์อาวุธ
บทที่ 21 ปรมาจารย์อาวุธ
ปีศาจเสือทั้งสามตัวที่กำลังเดือดดาลสุดขีดไม่ได้สนใจลูกไม้ใส่ร้ายป้ายสีของเยว่เหวินเลยสักนิด วินาทีนี้พวกมันคิดแค่จะฉีกร่างไอ้เด็กนี่เป็นชิ้นๆ เพื่อแก้แค้นให้พี่น้อง ใครจะไปสนเรื่องหยุมหยิมพวกนั้นกัน
แต่เดี๋ยวพวกมันก็จะได้รู้ซึ้งว่าคำว่า เสียใจ สะกดอย่างไร
"ย้าก—"
จ้าวซิงเอ๋อร์ถูกห้อมล้อมไปด้วยแสงสีแดงแห่งจิตวิญญาณแห่งวรยุทธ์ที่สว่างวาบไปทั่วฟ้า มือซ้ายของนางชูง้าวเล่มโตยาวกว่าสองเมตรขึ้นมา ตัวด้ามมีมังกรเขียวพันเกี่ยว คมมีดสลักลวดลายจันทร์สีเลือด ส่วนมือขวาตั้งทวนยาวกว่าสามเมตร ประกายเย็นเยียบสว่างไสวดั่งสายน้ำ คมทวนหมุนวนราวกับมังกรและงู
ซ้ายถือง้าว ขวาถือทวน ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับพายุหมุน ระเบิดพลังอำนาจน่าเกรงขาม นางทะยานร่างพุ่งเข้ามา ทำเอาปีศาจเสือทั้งสามตัวเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที!
"ง้าวมังกรเขียวจันทร์เสี้ยว! ทวนเงินประกายเกล็ดมังกร?!"
เยว่เหวินหันหน้าเข้าหานางพอดีเลยเห็นชัดเจนกว่าใคร จ้าวซิงเอ๋อร์แค่พลิกฝ่ามือ อาวุธเทพพวกนี้ก็โผล่มาอยู่ในมือแล้ว ทำเอาเขาร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ
ชักจะเวอร์เกินไปแล้วเฮ้ย!
"ข้าจัดการนางเอง!" ปีศาจเสือในชุดสูทคำรามลั่น พลิกตัวพุ่งเข้าปะทะ
ส่วนปีศาจเสือใส่หูฟังกับปีศาจเสือดำยังคงไล่ฆ่าเยว่เหวินต่อไป ความกดดันฝั่งเขาลดฮวบลงทันตา หนึ่งคนหนึ่งกระบี่แยกย้ายกันหลอกล่อ ไม่เพียงไม่เพลี่ยงพล้ำ แต่ยังหาจังหวะแทงปีศาจเสือใส่หูฟังไปได้อีกดาบด้วย
ตั้งแต่ปะทะกันมา ปีศาจเสือใส่หูฟังโดนเยว่เหวินฟันจนบาดเจ็บไปหลายแผลแล้ว บนหนังเสืออาบไปด้วยเลือดแดงฉาน แม้จะไม่มีแผลฉกรรจ์ถึงตาย แต่พอเลือดไหลไม่หยุด มันก็เริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ
ส่วนปีศาจเสือดำอีกตัวที่ยังไม่กลายร่างนั้นมีแต่ความดุร้าย แต่ไร้กระบวนท่า ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ป่าคลุ้มคลั่ง ยิ่งไม่มีทางแตะได้แม้แต่ชายเสื้อของเยว่เหวิน
พอไม่มีแรงกดดันมหาศาลจากปีศาจเสือในชุดสูท ลำพังแค่ปีศาจเสือสองตัวนี้ก็สร้างภัยคุกคามอะไรให้เขาไม่ได้เลย
ตัดมาฝั่งปีศาจเสือในชุดสูทที่หันไปจัดการกับจ้าวซิงเอ๋อร์ สถานการณ์ก็ไม่ได้ราบรื่นนัก
อาวุธสองชิ้นที่จ้าวซิงเอ๋อร์งัดออกมาไม่ได้มีดีแค่ความคม แต่มันมาพร้อมกับวิชาวรยุทธ์ที่เข้าคู่กันด้วย
มือซ้ายของนางใช้วิชาง้าวอันดุดัน กวัดแกว่งง้าวมังกรเขียวจันทร์เสี้ยววาดเป็นรัศมีจันทร์ครึ่งเสี้ยว ท่าร่างกว้างขวางทรงพลัง ใครโดนเข้าไปมีหวังตายลูกเดียว! ส่วนมือขวาก็ใช้วิชาทวนแทงทะลวง รวดเร็วและพลิกแพลง ประกายเงินร่วงหล่นราวกับม่านน้ำตก แทงโดนตรงไหนก็ม่องเท่งตรงนั้น!
ด้วยความที่ปีศาจเสือในชุดสูทพอจะมีความรู้วรยุทธ์อยู่บ้าง มันถึงรู้ว่าการใช้วิชาวรยุทธ์สองชุดพร้อมกันแบบนี้มันน่ากลัวขนาดไหน
หญิงสาวตรงหน้าที่ดูอายุยังน้อยคนนี้ มีความแตกฉานในวิชาวรยุทธ์ไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์ชื่อดังเลยสักนิด!
น่ากลัวโคตร
แถมแสงสีแดงที่แผ่ซ่านอยู่รอบตัวนางยังแฝงไปด้วยพลังมหาศาล ขนาดพละกำลังอันมหาศาลของปีศาจเสือยังไม่กล้าปะทะด้วยตรงๆ มันรู้สึกได้เลยว่านี่เหมือนกับแสงสีแดงแห่งจิตวิญญาณแห่งวรยุทธ์ในตำนาน ซึ่งอัดแน่นไปด้วยแก่นแท้ของวรยุทธ์อันยิ่งใหญ่
จุดที่แข็งแกร่งที่สุดของแสงสีแดงแห่งจิตวิญญาณแห่งวรยุทธ์ ไม่ใช่การเพิ่มพละกำลังให้มหาศาล แต่เป็นการดูดซับประสบการณ์จากการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ทำให้ผู้ที่ได้รับพลังยิ่งสู้ยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ ต่างหาก
จ้าวซิงเอ๋อร์ยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม ทว่าปีศาจเสือกลับยิ่งสู้ยิ่งขวัญผวา
เทียบกับเมื่อกี้แล้ว แม้จะเพิ่มอาวุธมาแค่ชิ้นเดียว แต่พลังรบของจ้าวซิงเอ๋อร์เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามเท่า!
บ้าไปแล้ว นี่นางยังมีร่างสองอีกเรอะ
พวกข้าเป็นปีศาจหน้าตาน่าเกลียดที่รออยู่ในรัง ส่วนพวกมันเป็นมนุษย์หน้าตาดีที่บุกมาหาถึงที่ ดูยังไงข้าก็ควรจะเป็นบอสสิวะ
คนที่ต้องแปลงร่างมันต้องเป็นข้าสิโว้ย?!
แต่จ้าวซิงเอ๋อร์ไม่สนหรอกว่ามันจะคิดยังไง ทวนเงินประกายเกล็ดมังกรพุ่งเข้าปิดกั้นพื้นที่ครึ่งซีกอย่างดุดัน ง้าวมังกรเขียวจันทร์เสี้ยวก็พลิกแพลงกะทันหัน ตวัดเฉียงเป็นรูปจันทร์เต็มดวง ไม่เหลือช่องโหว่ให้หนีแม้แต่นิดเดียว ปีศาจเสือในชุดสูททำได้แค่มุดตัวหลบไปอยู่ด้านหลังนาง กลายเป็นรูปขบวนแบบหันหลังชนกัน
จู่ๆ จ้าวซิงเอ๋อร์ก็เก็บง้าวในมือซ้าย ใช้สองมือดึงทวนกลับมา แล้วหันขวับกลับไปแทงโดยไม่แม้แต่จะมอง!
ทวนหวนกลับ!
การแทงที่ทั้งรวดเร็ว ดุดัน และเฉียบขาดนี้ มาพร้อมกับเสียงลมกรรโชกราวกับมังกรคำราม เป็นการดักแทงล่วงหน้าที่กะตำแหน่งตกของปีศาจเสือไว้อย่างแม่นยำ การเปลี่ยนกระบวนท่าก่อนหน้านี้เห็นได้ชัดว่าอยู่ในแผนการของจ้าวซิงเอ๋อร์ทั้งหมด
การสร้างกับดักมรณะขึ้นมาอย่างง่ายดายในระหว่างการต่อสู้ ช่างเก๋าเกมราวกับคนที่มีประสบการณ์วรยุทธ์มาเป็นร้อยปี พอเอามาเทียบกับอายุของแม่หนูนี่แล้ว ปีศาจเสือถึงกับสงสัยว่านางเกิดมาก็มีมือด้านๆ จากการฝึกหมัดมวยตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เลยหรือเปล่าเนี่ย!
"ตายซะ!"
ปีศาจเสือในชุดสูทโดนกระบวนท่านี้ต้อนจนมุม ไม่มีทางให้หนีอีกแล้ว ในสถานการณ์สิ้นหวัง มันทำได้แค่ชูหางยาวๆ ขึ้นมาพันรอบด้ามทวนอย่างรวดเร็ว
จ้าวซิงเอ๋อร์เปลี่ยนจากการแทงเป็นการงัด แล้วตวัดขึ้นด้านบนอีกรอบ เสียงฉัวะดังขึ้น หางเสือที่เหนียวทนทานสุดๆ ก็ถูกตัดขาดสะบั้น!
การตวัดคราวนี้นางกะมาอย่างดี หางเสือยาวเกือบสองเมตร ถ้านางตัดไปแค่เมตรกว่าๆ มันก็ยังพอใช้การได้ แต่พอนางตวัดแบบนี้ หางก็แทบจะขาดกระจุยถึงโคน เหลือให้ปีศาจเสือในชุดสูทดูต่างหน้าไม่ถึงยี่สิบเซนติเมตรด้วยซ้ำ
วันข้างหน้าจะเอาไปทำประโยชน์อะไรก็ไม่ได้แล้ว
เลือดสาดกระเซ็น ปีศาจเสือในชุดสูทกระโจนไปข้างหน้า โกยอ้าวแบบไม่คิดชีวิต หนีไปได้สี่ห้าเมตรถึงค่อยกล้าหันกลับมาตั้งหลักสู้ต่อ
ถึงตรงโคนหางจะปวดแสบปวดร้อนแทบขาดใจ แต่ก็นับว่ายังรักษาชีวิตรอดมาได้
นี่ก็เป็นวิชาที่มันแอบจำมาจากจิ้งจกซึ่งเป็นญาติห่างๆ ของมัน นั่นคือวิชาสลัดหางหนีตาย ถึงสำหรับเสือแล้วทั้งชีวิตจะใช้ได้แค่ครั้งเดียว แต่ในนาทีวิกฤตมันก็ช่วยชีวิตไว้ได้จริงๆ
ฝั่งจ้าวซิงเอ๋อร์ขมวดคิ้วแน่น ดูท่าทางไม่สบอารมณ์เอามากๆ ที่ปล่อยมันรอดไปได้ นางตั้งท่าถือทวนอยู่ห่างๆ รัศมีอำนาจยิ่งแผ่ซ่านกลมกลืน แสงสีแดงแห่งจิตวิญญาณแห่งวรยุทธ์ด้านหลังปรากฏร่างลางๆ ของขุนศึกผมยาวสวมชุดเกราะเต็มยศ แผ่บารมีน่าเกรงขามสะท้านฟ้า
บัดซบเอ๊ย
แบบนี้จะไปสู้หาหอกอะไรวะ
ฝั่งตัวเองยิ่งสู้พวกพ้องยิ่งร่อยหรอ ฝั่งตรงข้ามกลับยิ่งสู้ยิ่งดุเดือด นี่เล่นจะเสกกายแท้วรยุทธ์ออกมาอยู่รอมร่อแล้วนะเนี่ย!
นี่กะจะเอาพวกตูเป็นบอสไว้ปั่นเลเวลเลยใช่ไหม
พอมันเริ่มมีความคิดอยากจะถอย ทางฝั่งนั้นก็มีเสียงร้องโหยหวนของปีศาจเสือดำดังขึ้นมาอีก!
"โฮก—"
...
ตัดภาพมาอีกด้าน ปีศาจเสือดำกับปีศาจเสือใส่หูฟังเดิมทีก็ไล่กวดเยว่เหวินมาติดๆ เยว่เหวินทำได้แค่ใช้กระบี่บินป้องกันตัว ปัดป้องซ้ายทีขวาที หาจังหวะสวนกลับบ้างประปราย ยังสร้างผลงานเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้
แต่ปีศาจเสือใส่หูฟังรู้สึกได้ว่าเลือดตัวเองไหลไม่หยุด ร่างกายอ่อนแรงลงทุกที มันเลยคิดจะรีบเผด็จศึกให้จบๆ ไป
ดังนั้นมันจึงอาศัยจังหวะที่เยว่เหวินใช้กระบี่บินไล่ต้อน จู่ๆ ก็กระโจนพรวดไปข้างหน้า ใช้กรงเล็บเสือทั้งสองข้างหนีบกระบี่บินของเยว่เหวินเอาไว้ โชว์วิชามือเปล่ารับคมดาบให้ดูเป็นขวัญตา!
"เสี่ยวเฮย ลุยเลย!"
ปีศาจเสือใส่หูฟังกดกระบี่บินที่กำลังดิ้นรนเอาไว้แน่นพลางตะโกนลั่น หวังจะถ่วงเวลาเปิดโอกาสให้เพื่อนร่วมทีมเอาชนะได้
ปีศาจเสือดำฮึดสู้ กระโจนเข้าใส่เยว่เหวินทันที
ใครจะไปรู้ว่าเยว่เหวินไม่กลัวเลยสักนิด พอเห็นเงาดำทะมึนพุ่งเข้ามา เขาก็พุ่งสวนกลับไปชนตรงๆ ตามด้วยการสไลด์เตะเสียบเข้าให้!
การสไลด์ครั้งนี้ช่วยหลบการกระโจนตะปบของปีศาจเสือดำ สลับตำแหน่งกัน แถมยังย่นระยะห่างกับปีศาจเสือใส่หูฟังให้แคบลง ทำให้เขาควบคุมกระบี่บินได้ทรงพลังยิ่งขึ้น เยว่เหวินรวบรวมสมาธิสั่งการ กระบี่บินก็หมุนคว้างกลางอากาศ กรีดทะลุผิวหนังและเนื้อกรงเล็บเสือจนดังฉัวะๆ
ปีศาจเสือใส่หูฟังเจ็บจนต้องปล่อยมือ ชั่วพริบตานั้นกระบี่บินก็พุ่งทะลวงคอหอยของมันไปเรียบร้อย!
ฉัวะ—
ไอพลังสีทองพุ่งเข้าสู่ร่างกายอีกสาย เยว่เหวินเก็บเงินสยบมารเพิ่มได้อีกหนึ่งเหรียญ
ปีศาจเสือดำกระโจนพลาด พอหันกลับมาก็เห็นพี่ชายอีกคนตายอนาถไปต่อหน้าต่อตา มันร้อยโหยหวนออกมาทันที เตรียมจะพุ่งเข้าไปแลกชีวิตกับเยว่เหวินอีกรอบ
แต่ปีศาจเสือในชุดสูทกลับโผล่มาด้านหลังมันกะทันหัน คว้าหลังคอมันไว้แน่นแล้วตะโกนลั่น "เสี่ยวเฮย พวกเราไป!"
"โฮก!" ปีศาจเสือดำดูเหมือนจะไม่ยอมไป แววตาของมันเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้น
"พวกเราสู้ไม่ได้หรอก วันหน้าค่อยมาแก้แค้นให้พวกมัน!" ปีศาจเสือในชุดสูทเยือกเย็นที่สุด ถึงจะเจ็บปวดและโกรธแค้นไม่แพ้กัน แต่มันก็ยังเลือกตัดสินใจอย่างมีสติที่สุด
พวกมันอยากจะหนี แต่จ้าวซิงเอ๋อร์ยังไม่อยากปล่อยไป
"ไอ้พวกขี้ขลาด ทิ้งหัวไว้ซะ!"
นางทำตัวราวกับขุนพลผู้ห้าวหาญ สะบัดประกายทวนเย็นเยียบ วาดอสรพิษเงินพุ่งทะยานเต็มท้องฟ้า พุ่งทะลวงเข้ามาอย่างเหี้ยมโหด
ปีศาจเสือในชุดสูทเห็นแล้วยังเสียวสันหลัง มันรีบหิ้วหลังคอปีศาจเสือดำทันที "ไป!"
ปีศาจเสือดำคำรามด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะหมุนตัวกระโจน สี่เท้าจ้ำอ้าววิ่งหน้าตั้งลึกเข้าไปในห้องใต้ดิน พุ่งชนกำแพงบานนั้นราวกับพายุหมุนสีดำ
ตูม!
หลังจากพุ่งชนกำแพงด้านในจนแหลกละเอียด ก็เผยให้เห็นทางเดินสายหนึ่ง ดูท่าจะเป็นเส้นทางหนีตายที่ปีศาจเสือเตรียมไว้ให้ตัวเอง
จ้าวซิงเอ๋อร์ตามไปไม่ทัน นางจ้องมองปีศาจเสือที่กำลังจะหลุดสายตาไปด้วยความโมโห พลิกฝ่ามือเก็บทวนเงินประกายเกล็ดมังกร แล้วยกมือขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้บนบ่าของนางก็แบกเครื่องยิงจรวดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว พร้อมเล็งเป้า
ยิง!
เยว่เหวินใช้วิชาควบคุมกระบี่ไล่ตาม แต่ถูกปีศาจเสือในชุดสูทขวางเอาไว้ ไม่มีเวลาให้ลงดาบที่สองแล้ว เขากำลังจะรั้งมือกลับด้วยความเสียดาย ก็ดันมาเห็นฉากนี้ของจ้าวซิงเอ๋อร์เข้าพอดี ตาเขาเบิกกว้างแทบถลน
เอ๋?
เอ๋!
เอ๋—
นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย?
"RPG-107 สินะ!"
ถึงในยุคนี้ ของพรรค์นี้จะไม่ได้มีค่าเทียบเท่าง้าวสามแฉกสองคม ง้าวมังกรเขียวจันทร์เสี้ยว หรือทวนเงินประกายเกล็ดมังกรที่ตีขึ้นจากวัตถุดิบระดับเซียนก็เถอะ เพราะของพวกนั้นมันเป็นอาวุธเทพที่ผู้บำเพ็ญเพียรเขาใช้กัน
แต่เล่นงัดออกมาแบบนี้มันไม่ปุบปับไปหน่อยเรอะ?
ปกติเจ้าพกคลังแสงออกจากบ้านหรือไง?
คลังแสงเคลื่อนที่จ้าวซิงเอ๋อร์เหนี่ยวไก เสียงฟิ้วดังขึ้น จรวดหนึ่งลูกก็ลากหางไฟยาวเฟื้อยพุ่งตามไปติดๆ
พลังทำลายล้างของการโจมตีด้วยอาวุธสงครามอาจจะไม่ได้รุนแรงไปกว่าวิชาอาคมของพวกเขา แต่ก็ไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่ากันเลยสักนิด โดยเฉพาะในระดับสามขั้นแรก ระยะร่ายวิชาอาคมหรืออิทธิฤทธิ์ต่างๆ เทียบกับเครื่องยิงจรวดไม่ได้เลย ยิ่งสำหรับสายนักรบที่เน้นวรยุทธ์เป็นหลักอย่างจ้าวซิงเอ๋อร์ พอถูกทิ้งระยะห่างปุ๊บก็โจมตีศัตรูไม่โดนแล้ว
อาวุธเย็นระยะประชิด RPGระยะไกล พอมาลองคิดดูดีๆ นี่มันเป็นยุทธวิธีที่สมเหตุสมผลสุดๆ ไปเลยนี่หว่า
ฟิ้ว—
ตูม!
ปลายทางเดินมีเสียงระเบิดดังสนั่น ทางเดินก็เป็นเส้นตรง ปีศาจเสือไม่มีที่ให้หลบซ่อน ยังไงก็โดนเข้าไปเต็มๆ แน่ เพียงแต่แรงระเบิดมหาศาลทำให้ปากทางเข้าถล่มลงมาปิดทับจนมิดชิด ชั่วขณะนี้เลยตรวจสอบไม่ได้ว่าจัดการฆ่าเป้าหมายได้หรือยัง
เยว่เหวินชำเลืองมองจ้าวซิงเอ๋อร์ด้วยความประหม่า มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้นางจู่ๆ ก็งัดรถถังออกมาขับทับศัตรู เขาก็คงไม่ตกใจไปมากกว่านี้แล้วล่ะ
ใครมันจะไปกล้าคิดวะ?
ตอนแรกเขาคิดว่าก็แค่สุ่มๆ หาผู้ช่วยมาสักคน ที่ไหนได้ คนที่มาดันเป็นปรมาจารย์อาวุธซะงั้น!