บทที่ 69 : ไปแหย่รังแตน ! กลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของประชาชนหรือ ?

“นี่ ๆ ! รู้ยัง ๆ อาจารย์ลามกจากสถาบันหลวงไปจิ๊กตัวหวางหยู่หนิงจากสถาบันเทียนชูแล้วนะ !”

“เออ ๆ ๆ ๆ ! ฉันก็ได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน ! เห็นบอกอาจารย์คนนั้นไปแย่งคนทำเอาอธิการบดีหลิ่วโกรธมากเลยเชียวล่ะ !”

“พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ! เหลือจะเชื่อ ! อธิการหลิ่วนั่นน่ะแทบจะเรียกว่าเทพเจ้าได้เลยนา  ไปเอาตัวมาได้ทั้ง ๆ แบบนั้นเลยเหรอ”

“ใครจะไปรู้ล่ะ  ยังไงก็เถอะ  สุดท้ายคือเอาไปแล้ว  ฉันได้ยินมาว่าอาจารย์ของหวางหยู่หนิงคุกเข่าอยู่หน้าห้องอธิการบดีเป็นชั่วโมงแล้วเอาแต่ร้องไห้งอแงเหมือนคนปัญญาอ่อนเลย”

“ก็น้า  เป็นฉันเองก็คงร้องไห้เหมือนกันแหละ ! นั่นมันศักยภาพระดับเอสที่มีอนาคตสดใส  แต่จู่ ๆ ดันมาถูกคนอื่นแย่งไปอย่างกระทันหัน  แล้วจะไม่ร้องไห้ได้ยังไง”

“ฉันได้ยินมาจากลูกพี่ลูกน้องด้วยว่าพวกนักศึกษาปีหนึ่งโกรธแค้นมาก  ถึงขั้นขู่ว่าจะไปสับไอ้หมอนั่นให้เป็นชิ้น ๆ ถึงสถาบันหลวงเลยนา !”

“คราวนี้มันก็ก่อเรื่องให้ทุกคนได้โกรธอีกแล้ว  เมื่อวานมันบิดเบือนความจริง  วันนี้มันแย่งเทพธิดาของทุกคนไป  ฉันพนันได้เลยว่าทุกคนต้องเกลียดไอ้อาจารย์ลามกคนนั้นเข้าใส้แน่  ฮ่า ๆ ๆ”

สถาบันหลงอู่

ปี 1 ห้อง 6

เมื่อได้ยินเพื่อนร่วมชั้นนินทา  เย่เมี่ยวเตี๋ยก็รู้สึกงุนงงไปหมด

แน่นอนว่าเธอคงไม่สงสัยในความจริงของเรื่องนี้  เพราะถึงแม้ว่านักศึกษาเหล่านี้จะโง่เขลาและไร้ความสามารถ  แต่ข่าวลือของพวกเขากลับแม่นยำอย่างน่าประหลาดใจ

“เจ๊เตี๋ยว่าจริงมั้ยอะ  อาจารย์เจ้าชู้นั่นก็ช่างกล้าเนอะ  แค่มีเย่จิ่นชิวกะกลุ่มสาวงามชั้นนำยังไม่พออีก  นี่ถึงขนาดไปแย่งหวางหยู่หนิงถึงสถาบันเทียนชูเลยนะ”

เมื่อได้ยินเแบบนั้น  เพื่อนสนิทของเย่เมี่ยวเตี๋ยที่อยู่รอบตัวเธอต่างแสดงสีหน้าแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

“ถ้าถามฉันนะ  หมอนั่นมันก็ช่างกล้าที่ไปกระโดดโลดเต้นล้ำเส้นห้ามแตะของพวกนักศึกษาชาย”

“แต่ฉันสงสัยตรงที่มันแย่งหวางหยู่หนิงไปจากอธิการบดีหลิ่วได้ยังไงมากกว่า  เธอเป็นนักศึกษาที่มีศักยภาพระดับเอสคนแรกที่ที่สถาบันเทียนชูได้มาในรอบแปดปี  เธอไม่เพียงแต่เป็นนักศึกษาที่มีพรสวรรค์โดดเด่นของสถาบันเท่านั้น  แต่ยังเป็นหลักประกันอนาคตของสถาบันด้วย  แล้วอธิการบดีหลิ่วจะปล่อยเธอไปจริง ๆ เหรอ”

“จริงด้วย  มันไปลักพาตัวเธอมาได้ไงเนี่ย  เจ๊เตี๋ยรู้ป่าว ?”

เย่เมี่ยวเตี๋ยส่ายหัว  ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในใจเธออย่างน่าประหลาดคือความรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

เหตุการณ์นี้ยังเป็นการยืนยันทางอ้อมถึงข้อสันนิษฐานของเธอว่าภูมิหลังของเฉินมู่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

สิ่งเดียวที่ทำให้เธอสับสนในตอนนี้คือ  แม้ว่าเฉินมู่จะมีภูมิหลังเป็นทางการทหาร  แต่นั่นก็ไม่น่าจะพอให้เขาไปดึงตัวนักศึกษาจากแปดมหาวิทยาลัยชั้นนำได้...

“เป็นไปได้มั้ยว่า...  เขามีเบื้องหลังบางอย่างอีก”

เย่เมี่ยวเตี๋ยขมวดคิ้วเล็กน้อยและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เมื่อเห็นเย่เมี่ยวเตี๋ยนิ่งเงียบ  เพื่อนสนิทก็เหลือบมองโทรศัพท์มือถือและพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยเล็กน้อย

“เจ๊เตี๋ย  เรื่องนี้ลุกลามไปถึงมหาลัยอื่นแล้วนะ  ฝ่ายของหลิ่วยวนกำลังป่วนเลย  มันเตรียมท้าเฉินมู่ดวลกันในการแข่งขันวรยุทธ์ด้วยล่ะ”

“จ้าวเทียนหลินจากสถาบันว่านหู่, หลี่ไท่จากสถาบันไท่เหอ, ซูซิงไห่  เฉียนหมิงฝาน  แล้วก็เฉียนหมิงหยู่จากสาถาบันเทียนชู, ลั่วจื่อโหยวจากสถาบันหลินหนาน  แล้วก็ฉินเฟิงกับเย่เฉินของสถาบันเราต่อก็ประกาศสงครามกับเฉินมู่”

“พวกนั้นยังขู่ว่าจะส่งคนคุ้มครองไปฆ่าหมอนั่นด้วย  ไม่งั้นอย่างน้อยก็ฆ่าในระหว่างการแข่งขันวิทยายุทธ์  แต่เอาแน่ ๆ คือการแข่งขันครั้งนี้จะต้องน่าตื่นเต้นมากแน่ ๆ เลย !”

“คราวนี้มันก่อเรื่องใหญ่มาก  แทบจะกลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของประชาชนไปแล้ว !”

บรรดาเพื่อนสาวต่างเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก  ต่างคิดว่าคงจะมีเรื่องน่าดูเกิดขึ้นแน่ ๆ

แต่เย่เมี่ยวเตี๋ยได้แต่ส่ายหัวอย่างพูดไม่ออก  คิดในใจว่าคนพวกนี้กำลังหาเรื่องตาย

ในขณะนั้นเอง  รองอธิการบดีเฉียนหยวนจงก็ปรากฏตัวที่ประตูห้องเรียนด้วยสีหน้าบึ้งตึงและซับซ้อนสลับกันไปมา

“เย่เมี่ยวเตี๋ยออกมานี่แป๊บนึง”

ทุกคนต่างตกใจและหันไปมองเย่เมี่ยวเตี๋ย  เย่เมี่ยวเตี๋ยเองก็งุนงงเช่นกัน  แต่ในเมื่อรองอธิการบดีมาเชิญตัว  เธอก็ทำได้เพียงลุกขึ้นและเดินออกไปอย่างเชื่อฟัง

“ท่านรองอธิการเฉียน  มีเรื่องอะไรเหรอคะ”

เฉียนหยวนจงถอนหายใจเบา ๆ หันหลังกลับแล้วพูดว่า

“มากับผม”

เย่เมี่ยวเตี๋ยมองด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม  ภาพตรงหน้าแสดงให้เห็นว่าเฉียนหยวนจงอารมณ์ไม่ดีและดูเหมือนจะระงับความโกรธไว้  เธอจึงไม่กล้ายั่วยุเขาและเดินตามหลังไปอย่างเงียบ ๆ

เฉียนหยวนจงหยุดเมื่อมาถึงประตูห้องทำงานของอธิการบดี

เย่เมี่ยวเตี๋ยตกตะลึงไปชั่วขณะ

“ท่านรองคะ  นี่มัน...”

หลังจากคิดทบทวนอยู่นาน  เฉียนหยวนจงก็หันหลังกลับโดยเอามือไขว้หลังแล้วมองเย่เมี่ยวเตี๋ย

“นักศึกษา  ผมเคารพในความปรารถนาของคุณ  หากคุณไม่ต้องการก็บอกได้เลยไม่ต้องกังวล  ต่อให้จ้าวแห่งมังกรมาเองผมก็จะยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องคุณให้ได้”

อ๋า ?

เย่เมี่ยวเตี๋ยคืองงเต้กไปเลย

ไม่สิ  ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เมื่อเห็นเย่เมี่ยวเตี๋ยวสงสัย  เฉียนหยวนจงจึงได้แต่ถอนหายใจ  หันหลังกลับด้วยความลังเลใจอย่างแรงแล้วผลักประตูเปิดออก

“ไปเถอะ”

เย่เมี่ยวเตี๋ยนี่งงไปหมดแล้ว  เธอแอบตามเขาเข้าไปในห้องเงียบ ๆ แต่พอเห็นคนข้างในก็ต้องตกตะลึงทันที

“หวางหยู่หนิง ?”

“อาจารย์เฉิน ?”

“เอ่อ...  ท่านอธิการซู ?”

เมื่อเห็นคนข้างใน  เปลือกตาของเย่เมี่ยวเตี๋ยก็กระตุก  และเธอก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

นอกจาก 3 คนนั่นแล้วยังมีผู้หญิงสวยอีก 2 คนที่เธอจำหน้าไม่ได้เลยอยู่ด้วย

แต่ว่าเมื่อเห็นสีหน้าของหวางหยู่หนิงที่ยังคงดูประหลาดใจอยู่บ้าง  ความคิดแปลก ๆ ก็ผุดขึ้นมาในใจของเย่เมี่ยวเตี๋ยอย่างกะทันหัน

ไม่ใช่ว่าเฉินมู่มาที่นี่เพื่อจะแย่งตัวฉันไปใช่ไหม

ถามจริง

เมื่อเฉินมู่เห็นเธอมาถึงเขาก็นั่งลงที่โต๊ะทำงานของอธิการบดีพร้อมกับรอยยิ้ม

“ผมได้คุยกับท่านอธิการซูของคุณแล้ว  ถ้าคุณยินดีผมจะดำเนินการเรื่องการย้ายมหาลัยให้คุณทันที  และคุณก็จะกลายเป็นนักศึกษาของผมทันทีเหมือนกัน”

[ ตกใจ +45 ]

เย่เมี่ยวเตี๋ยชี้ที่ตัวเองด้วยความประหลาดใจ

“อาจารย์คะ  คุณหมายถึง...  ฉันเหรอคะ ?”

เมื่อเห็นเฉินมู่พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มแต่ไม่พูดอะไรเธอก็เหลือบมองอธิการบดีซูที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โดยไม่รู้ตัว  อีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรส่วนแววตาดูผิดปกติเล็กน้อย

ส่วนเฉียนหยวนจงนั้นกลับมีใบหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อ

ในขณะนั้น  เย่เมี่ยวเตี๋ยจึงรู้แล้วว่าเฉินมู่มาเพื่อพาเธอไปจริง ๆ ด้วย

[ เซอร์ไพรส์ +55 ]

เขามาจริง ๆ ! ฉันพึ่งคิดเรื่องนี้เมื่อวาน  แล้ววันนี้เขาก็มาจริง ๆ เหรอเนี่ย !

เย่เมี่ยวเตี๋ยดีใจมากและไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

“ไปค่ะ”

[ ติ๊ง ! ]

[ ยินดีด้วย ! ]

[ ประสบความสำเร็จในการชักชวนเป้าหมาย ! ผลตอบแทนค่าอารมณ์เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ! ]

[ ตัวคูณปัจจุบัน : 5 ]

เธอเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ได้ดีกว่าหวางหยู่หนิงมาก

ปัจจัยภายนอกและสิ่งต่าง ๆ ทั้งหมดนั้นไม่สู้อนาคตที่สดใส

เย่จิ่นชิวและลั่วซือหานคือตัวอย่างที่เห็นได้ชัด  จะไม่ให้อิจฉาเหรอ ? บ้า !

ไม่มีใครต้านทานแรงดึงดูดของการเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดได้หรอก  เธอเชื่อว่าตราบใดที่ตนได้เข้าเรียนที่ห้อง 1 ล่ะก็จะต้องแข็งแกร่งกว่าเย่จิ่นชิวอย่างแน่นอน !

แน่นอนว่าเฉินมู่เองก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าทุกอย่างมันจะราบรื่นได้ขนาดนี้

หวางหยู่หนิงอย่างน้อยก็ชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย  แต่เย่เมี่ยวเตี๋ยคือไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

หลังจากที่เขาขึ้นรถออกไปแล้วและหันกลับมามองคน 3 คนที่นั่งอยู่เบาะหลัง  เขาจึงรู้ตัวว่าตัวเองได้ปล้นเอาศักยภาพระดับ S มา 2 คนและศักยภาพระดับ 1 คนสำเร็จแล้ว

“ตัวคูณค่าอารมณ์ในตอนนี้เพิ่มเป็นห้าเท่า  ทำให้เราเข้าใกล้คำว่าเติบโตอย่างก้าวกระโดดมากขึ้นอีกขั้น”

“น่าเสียดายที่ในสถาบันหลงอู่กับสถาบันเทียนชูที่แสนจะใหญ่โตกลับมีแค่สามคนนี้ที่ตรงสเปกของระบบ”

นักศึกษาปี 3 ส่วนใหญ่ออกไปฝึกประสบการณ์  ในขณะที่นักศึกษาปี 4 ได้เริ่มปฏิบัติหน้าที่ของตนแล้ว

ดังนั้นเขาจึงได้เจอแต่นักศึกษาปี 2 เป็นส่วนใหญ่

แต่นั่นไม่สำคัญ  เมื่อการแข่งขันวิทยายุทธ์เริ่มขึ้น  นักศึกษาทุกคนก็จะมา  และเราค่อยเลือกกันตอนนั้น

เขาไม่กังวลเลยสักนิดที่ทั้ง 3 คนนี้จะเรียนไม่ทันเพราะแค่เป็นนักศึกษาที่ย้ายเข้า

เขาเชี่ยวชาญในเรื่องแบบนี้มากและไม่มีความกังวลใด ๆ เลย

เขาหวังเพียงว่าทั้ง 3 คนจะไม่เกิดอาการทางจิตหลังจากเข้าไปเรียนที่ห้อง 1