บทที่ 47 ไม่ต้องดูแล้ว เอาเครื่องรูดบัตรมา!

อู๋กังโทรศัพท์หา ‘หู่เกอ’

จากนั้นพนักงานบริการก็นำทางทั้งกลุ่มให้เดินทะลุผ่านฝูงชนในโถงใหญ่ เพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องวีไอพีบนชั้นสอง

เจียงเจ๋อจูงมือลู่เข่อเหยียนเอาไว้

นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่เข่อเหยียนมาสถานที่แบบนี้

เสียงดนตรีที่ดังกึกก้องทำให้เธอรู้สึกอึดอัด

หนุ่มสาวในลานเต้นรำต่างแต่งกายด้วยเสื้อผ้าตามแฟชั่นที่ทันสมัย

ผู้หญิงแต่ละคนสวมชุดเปิดเผยและเต้นด้วยท่าทางที่กล้าได้กล้าเสีย

ลู่เข่อเหยียนยังมองเห็นคู่รักหลายคู่ไม่รู้ว่าเป็นแฟนกันจริงหรือไม่ กำลังกอดจูบกันอย่างดูดดื่มโดยไม่สนใจผู้คนรอบข้าง

สถานที่แบบนี้สำหรับเธอแล้วถือว่ายังเร็วเกินไป

เธอจึงก้มหน้าลงด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

ทว่า การได้เจียงเจ๋อกุมมือไว้ในขณะที่เดินฝ่าฝูงชน กลับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างน่าประหลาดใจโดยไม่รู้สาเหตุ

ติ๊ง! ค่าความชอบของลู่เข่อเหยียน +1! ค่าความชอบปัจจุบัน: 93

เจียงเจ๋อหันไปมองลู่เข่อเหยียน แล้วสังเกตเห็นว่าดูเหมือนเธอจะเริ่มกลัว

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจโอบไหล่ของเธอไว้ แล้วดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด ก่อนจะเดินเคียงข้างกันไป

ลู่เข่อเหยียนหน้าแดงขึ้นมาทันที

แสงไฟสลัวโดยรอบและประสาทการรับฟังที่ ‘ดับวูบ’ ไปชั่วคราวจากเสียงดนตรี

ทำให้ระดับอะดรีนาลีนในร่างกายของเธอหลั่งออกมาอย่างรวดเร็ว!

สัมผัสได้ถึงรูปร่างอันแข็งแรงของผู้ชายคนนี้ เพียงแค่ยื่นมือออกไปก็สามารถสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่เป็นสันเหลี่ยม

จู่ๆ หัวใจก็เต้นรัวอย่างตื่นเต้นผิดปกติ

เธอกลับรู้สึกคาดหวังขึ้นมาเล็กน้อยว่า จะมีกิจกรรมที่แนบชิดยิ่งกว่านี้เกิดขึ้นในเวลานี้

จูบฉันสิ

อะไรนะ?

ระดับเสียงของลู่เข่อเหยียนเบามาก ประกอบกับเสียงดนตรีรอบข้างที่ค่อนข้างดัง ทำให้เจียงเจ๋อได้ยินไม่ถนัด จึงถามกลับไปประโยคหนึ่ง

เปล่า ไม่มีอะไร!

ลู่เข่อเหยียนมองไปทางอื่นด้วยความเขินอาย

เธอไม่มีความกล้าพอที่จะพูดคำขอที่กล้าหาญเช่นนั้นซ้ำอีกรอบ

...

ไม่กี่นาทีต่อมา พนักงานบริการก็นำทางทั้งกลุ่มมายังห้องวีไอพีบนชั้นสอง

สิ่งอำนวยความสะดวกในห้องวีไอพีจัดเตรียมไว้อย่างครบครัน

โซฟาหนังหรูหราที่รองรับคนได้กว่ายี่สิบคน ผสมผสานกับการตกแต่งภายในที่โอ่อ่า

ทำให้ลูกค้าทุกคนที่เข้ามา รู้สึกถึงสถานะที่สูงส่งของตนเองขึ้นมาทันที

ภายในห้องวีไอพี สามารถมองทะลุผ่านกระจกทางเดียวเพื่อดูโถงใหญ่ทั้งชั้นได้

หรือจะปิดประตูเพื่อเพลิดเพลินกับความเป็นส่วนตัวภายในห้องก็ได้เช่นกัน

นี่มันหรูหราเกินไปแล้ว!

กลุ่มของสวี๋หว่านถิงไม่เคยมาสถานที่แบบนี้มาก่อน

โซฟาหนังแท้ที่แสนนุ่มนวล โคมไฟระย้าที่ทำจากคริสตัล พื้นหินอ่อนที่สะท้อนแสง...

ทุกองค์ประกอบภายในห้องวีไอพี ทำให้น้องสาวตัวน้อยที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างรู้สึกแปลกตาอย่างยิ่ง

เจียงเจ๋อจูงมือลู่เข่อเหยียนแล้วนั่งลงที่กึ่งกลางของโซฟาหนังแท้ทันที

คุณผู้ชายครับ ไม่ทราบว่าต้องการสั่งอะไรดีครับ?

พนักงานบริการชายถามอย่างสุภาพ

อู๋กังเคยเตือนเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

พนักงานทำตามคำสั่งของ ‘หู่เกอ’ โดยรู้ดีว่าเจียงเจ๋อคือเป้าหมายที่พวกเขาจะ ‘เชือด’ ในครั้งนี้

โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้เจียงเจ๋อต้องขายหน้าจนไปไม่เป็น

คุณชายครับ น้องชายท่านนี้กับน้องสาวทุกคนเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก งั้นเอาแบบนี้ดีไหมครับ คุณช่วยเอาเมนูมาให้ แล้วให้น้องชายลองดูว่าจะสั่งเหล้าหรือเครื่องดื่มอะไรดี

อู๋กังเอ่ยเตือนด้วยความ ‘หวังดี’ อยู่ข้างๆ

‘เมนู’ ที่พนักงานนำมานั้น ได้ผ่านการเตรียมการมาเป็นพิเศษ

เครื่องดื่มในนั้นไม่ได้ระบุราคาไว้ แต่ทุกรายการล้วนเป็นเหล้าชั้นเลิศราคาแพงระยับ

เมื่อเจียงเจ๋อสั่งเครื่องดื่มและเปิดเหล้าแล้ว

พนักงานก็จะบีบให้เขาชำระเงินตรงนั้นทันที โดยไม่ให้โอกาสลู่เข่อเหยียนช่วยชำระเงินแทน!

ด้วยฐานะทางบ้านของเจียงเจ๋อที่พ่อแม่เป็นเพียงคนงานธรรมดา จะมีเงินที่ไหนมาจ่ายกัน?

ถึงเวลานั้น

ตัวตนที่แท้จริงของเจียงเจ๋อจะต้องถูกเปิดโปง! และต้องอับอายต่อหน้าสาธารณชน!

อู๋กังยกยิ้มที่มุมปาก

คิดในใจว่า เจ้าเด็กนี่ริอาจทำเก๊ก!

เดี๋ยวจะคอยดูว่าแกจะขายหน้าจนไปไม่เป็นหรือเปล่า!

แต่ในขณะที่พนักงานกำลังจะยื่นเมนูให้เจียงเจ๋อ

ก็เห็นเจียงเจ๋อนั่งลงบนโซฟา แล้วตวัดมือทำท่าทางอย่างเหนือชั้น พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนอื่นต้องตะลึง:

ไม่ต้องดูแล้ว เอาเครื่องรูดบัตรของร้านพวกนายมา ฉันจะทำสมาชิกวีไอพีระดับสูงสุดก่อนเลย!

หา?

พนักงานอุทานด้วยความตกใจ

อู๋กังและกลุ่มเพื่อนสาวหันไปมองเจียงเจ๋อพร้อมกัน

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

ไม่สั่งเครื่องดื่ม แต่ทำวีไอพีทันที?

แถมยังเป็นระดับสูงสุดอีก!

แม้แต่ลู่เข่อเหยียนยังมองเจียงเจ๋อด้วยความสงสัย

เงินค่าขนมที่น้าสาวให้เธอแต่ละเดือนมีถึง 20,000 หยวน

บัตรใบนั้นรวมกับเงินที่เธอเก็บออมมาก่อนหน้านี้ มีอยู่ทั้งหมดกว่า 200,000 หยวน

ต่อให้มาใช้จ่ายที่นครราตรีก็เพียงพอแล้ว

แต่ถ้าจะทำวีไอพี...

แถมยังเป็นวีไอพีระดับสูงสุดอีก แน่นอนว่าเงินแค่นี้ไม่พอแน่!

ลู่เข่อเหยียนกลัวเจียงเจ๋อจะขายหน้า จึงดึงชายเสื้อของเขาเบาๆ แล้วส่ายหน้าเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณให้เขาล้มเลิกความคิด

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋กังก็อดขำออกมาไม่ได้

ฮ่าฮ่าฮ่า!

น้องชายเอ๋ย... แกนี่มันทำเก๊กได้แนบเนียนจริงๆ!

ถึงเวลานี้แล้ว ยังจะทำเก๊กอยู่อีกเหรอ?

แกไม่รู้สินะ งั้นฉันจะบอกให้!

วีไอพีของนครราตรี ขั้นต่ำต้องใช้เงิน 300,000 หยวนถึงจะทำได้! ส่วนวีไอพีระดับสูงสุด (Supreme VIP) ต้องมียอดเติมเงินครั้งเดียวมากกว่า 3,000,000 หยวน!

ยังจะทำวีไอพีระดับสูงสุดอีก ฉันถามหน่อยเถอะ แกเคยเห็นเงินเยอะขนาดนั้นไหม?

รู้ไหมว่า 3,000,000 หยวนมันเท่าไหร่?

ไอ้เด็กเมื่อวานซืน ดีแต่ปาก!

อู๋กังสะบัดข้อมือที่มีนาฬิกาเรือนทองเรือนใหญ่ แล้วสั่งสอนด้วยน้ำเสียงของนักเลงเจ้าถิ่น

แค่สามล้าน?

เจียงเจ๋อขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

นครราตรีทั้งที วีไอพีระดับสูงสุดใช้เงินแค่สามล้านก็ทำได้แล้วเหรอ?

ถูกเกินไปหรือเปล่า?

แค่?

อู๋กังพ่นลมหายใจอย่างดูแคลน

เขาอยากจะเห็นนักว่า ไอ้เจียงเจ๋อนี่จะทำเก๊กไปได้นานแค่ไหน!

คุณผู้ชาย มั่นใจนะครับ?

แม้แต่พนักงานบริการยังขมวดคิ้ว รู้สึกว่าไอ้หนุ่มรูปหล่อคนนี้พูดจาโอ้อวดเกินไปหน่อย

จะทำเก๊กต่อหน้าสาวๆ ก็พอเข้าใจได้

แต่ถึงกับปากดีจะทำวีไอพีระดับสูงสุดเนี่ย มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ?

แกก็เป็นแค่นักเรียนมัธยมปลาย

ถ้าไม่นับว่าอาศัยเงินจากแฟนสาว ต่อให้ยอดขั้นต่ำ 5,000 หยวน แกก็คงจ่ายไม่ไหวหรอก

ไม่ เอาแบบนี้ดีกว่า เราไม่ทำวีไอพีแล้ว สั่งเครื่องดื่มตามปกติเถอะ

ลู่เข่อเหยียนรีบพูดแทรกขึ้นมาทันที

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋กังก็ยิ่งมั่นใจว่า ไอ้เด็กนี่เป็นแค่ไอ้แมงดาเกาะผู้หญิงกินจริงๆ ด้วย!

งั้นเอาแบบนี้ดีไหมล่ะ

จู่ๆ อู๋กังก็ลุกขึ้นยืน สะบัดนาฬิกาเรือนทองที่ข้อมือแล้วตั้งคอเสื้อขึ้น

น้องชาย ถ้าแกยอมเรียกฉันว่าพี่กัง ยอดวันนี้ฉันจะจ่ายให้แกเอง!

แต่ฉันมีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง ต่อไปแกต้องมาเป็นลูกน้องฉัน คอยติดตามฉัน มีอะไรให้ทำแกต้องรีบมาตามคำสั่ง เข้าใจไหม?

อู๋กังพูดด้วยท่าทางแบบ ‘พี่ใหญ่’

เหตุผลที่เขาพูดแบบนี้ แน่นอนว่าเขามีแผนการอยู่ในใจ

ถ้าเขาเป็นคนจ่ายบิล อย่างมากก็แค่ไม่กี่พันหยวน

แต่ถ้าดึงเจียงเจ๋อมาเป็น ‘ลูกน้อง’ ได้ บางทีอาจจะสร้างโอกาสให้เขาได้ใกล้ชิดกับลู่เข่อเหยียนมากขึ้น

เพราะไอ้เด็กนี่สามารถพิชิตใจลู่เข่อเหยียนได้ แสดงว่ามันต้องมีเทคนิคจีบหญิงไม่เบา

แถมวันนี้เขายังสามารถกดหัวแฟนหนุ่มตัวน้อยของลู่เข่อเหยียนให้จมดินต่อหน้าเธอได้ ลู่เข่อเหยียนจะต้องมองเขาด้วยความเลื่อมใสอย่างแน่นอน

อาจจะตกหลุมรักเขาเลยก็ได้!

ในขณะที่อู๋กังกำลังจินตนาการไปไกล

เจียงเจ๋อก็ควักบัตรสีดำลึกลับออกมาจากกระเป๋ากางเกงเงียบๆ

บัตรใบนี้มาจากระบบ

ปัจจุบันมียอดเงินคงเหลืออยู่กว่า 5,000 ล้านหยวน

เขาไม่ได้สนใจอู๋กัง

แต่หันไปมองลู่เข่อเหยียนด้วยสายตาที่แสดงความเอ็นดู: เข่อเหยียน ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า ค่าใช้จ่ายวันนี้ฉันจะเป็นคนจัดการเอง

วางใจเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน

เจียงเจ๋อโอบไหล่ลู่เข่อเหยียนไว้ จากนั้นส่งสัญญาณให้พนักงาน: ไปเอาเครื่องรูดบัตรมาเถอะ

[จบบท]