บทที่ 11 ข้อมูลรายละเอียดของซ่งอวี่เวย

เจียงเจ๋อ: มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?

กระต่ายน้อย: แต่ว่า... แม่ของฉันยังอายุไม่ถึงสี่สิบเลยค่ะ...

เจียงเจ๋อ: งั้นเหรอครับ แล้วเธออายุเท่าไหร่?

กระต่ายน้อย: ฉันอายุ 18 ปีค่ะ กำลังเรียนอยู่มัธยมปลายปีที่สาม

เจียงเจ๋อ: บังเอิญจัง ผมก็อายุเท่ากับเธอเลย

กระต่ายน้อย: (กระต่ายตกใจ)

กระต่ายน้อย: คุณเจียง... ฉันไม่นึกเลยว่าคุณจะอายุน้อยขนาดนี้!

ซ่งอวี่เวยที่อยู่หน้าจอมือถือรู้สึกตกตะลึงอย่างหนัก

มหาเศรษฐีที่บริจาคเงิน 4,000 ล้าน กลับมีอายุเพียง 18 ปี?

อายุน้อยขนาดนี้ กลับครอบครองความมั่งคั่งที่น่าสะพรึงกลัวได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

ซ่งอวี่เวยไม่ใช่ผู้หญิงที่บูชาเงินทอง แต่เธอก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความรู้สึกตกใจนี้ได้!

4,000 ล้านเลยนะ!

ไม่ใช่ 4 หมื่น ไม่ใช่ 4 ล้าน ไม่ใช่ 40 ล้าน

แต่คือ 4,000 ล้านเต็มๆ!

เงินก้อนโตมหาศาลขนาดนี้

มากพอที่จะช่วยเหลือผู้ที่รอรับบริจาคในแพลตฟอร์มทั้งห้าแห่งได้ทั้งหมด!

มากพอจะทำให้หลายคนมีชีวิตที่สุขสบายไปตลอด!

มากพอที่จะกว้านซื้อโรงงานตุ๊กตากระต่ายขนนุ่มได้หลายแห่ง!

เดิมทีซ่งอวี่เวยคิดว่าเจียงเจ๋อจะเป็นมหาเศรษฐีวัยกลางคนเสียอีก

ความมั่งคั่งที่คนนับไม่ถ้วนไม่สามารถจินตนาการถึงได้ตลอดชีวิต เขากลับบริจาคออกไปได้ง่ายๆ

คนแบบนี้ กลับมีอายุแค่ 18 ปีเนี่ยนะ?

ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะเรียกแม่ของเธอว่าคุณป้า

จู่ๆ ซ่งอวี่เวยก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นในตัวเจียงเจ๋อขึ้นมาอย่างรุนแรง!

กระต่ายน้อย: คุณเจียงคะ ขอถามได้ไหมว่าคุณก็เป็นนักเรียนมัธยมปลายเหมือนกันเหรอคะ?

เจียงเจ๋อ: ใช่ครับ เหมือนกับเธอเลย อยู่ ม.6

กระต่ายน้อย: พระเจ้า! คนที่บริจาคเงิน 4,000 ล้านบนอินเทอร์เน็ตคือคุณเหรอคะ?

เจียงเจ๋อ: อ๋อ? บนอินเทอร์เน็ตเหรอ? ทุกคนรู้กันหมดแล้วเหรอครับ?

กระต่ายน้อย: อื้อๆ วีรกรรมการบริจาคของคุณถูกโพสต์ลงในเว่ยป๋อค่ะ [แชร์ต่อ: น่าตกใจ! มหาเศรษฐีปริศนาบริจาคเงิน 4,000 ล้าน...]

เจียงเจ๋อ: อ๋อ ครับ ใช่ผมเอง

กระต่ายน้อย: ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดีเลยค่ะ คุณเจียง เมื่อเทียบกับคุณแล้ว ฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนไร้ค่าเลย

"ติ๊ง! ซ่งอวี่เวยสยบยอมในความเยาว์วัยและความมั่งคั่งของโฮสต์ ค่าความชอบ +2, ค่าความชอบปัจจุบัน: 51!"

"ติ๊ง! เป้าหมายการใช้จ่าย 【ซ่งอวี่เวย】 บรรลุเงื่อนไขแล้ว ปลดล็อกข้อมูลรายละเอียด โฮสต์สามารถตรวจสอบได้ด้วยตนเอง"

"คำแนะนำ: เมื่อใช้จ่ายให้กับเป้าหมายที่มีค่าความชอบถึง 51 อัตราการคืนแต้มความมั่งคั่งจะเพิ่มขึ้นเป็น 50%"

【เป้าหมายการใช้จ่าย】：ซ่งอวี่เวย

【ความสัมพันธ์】：ผู้ได้รับความช่วยเหลือ (หมายเหตุ: โฮสต์บริจาคเงินให้แม่ของซ่งอวี่เวยที่ป่วยหนัก)

【ยอดใช้จ่าย】：993,000

【ความสวย】：98

【ค่าความชอบ】：51 (ชอบ)

【อายุ】：18 ปี

【ส่วนสูง】：168 ซม.

【สัดส่วน】：85/54/87 ซม.

【ประสบการณ์】：0 ครั้ง

【สถานะ】：มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว ฐานะทางบ้านไม่ดีนัก ปัจจุบันเรียนอยู่ชั้น ม.6 ห้อง 1 โรงเรียนมัธยมทดลองหลานเฉิง

【นิสัย】：ซื่อใสจิตใจดี พลังโจมตีต่ำ พลังป้องกันต่ำ เนื่องจากเหตุผลทางครอบครัว มักจะรู้สึกด้อยค่าอยู่บ่อยครั้ง

【ความชอบ】：กระต่าย, ร้องเพลง

【ประวัติความรัก】：ใสซื่อราวกับกระดาษสีขาว

【ทักษะ】：ความรู้มัธยมปลาย (ระดับต้น), การร้องเพลง (ระดับกลาง)

...

เมื่อมองดูข้อมูลรายละเอียดที่ปลดล็อกออกมาหลังจากค่าความชอบถึง 51 เจียงเจ๋อถึงกับอ้าปากค้าง

"ละเอียดขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย..."

"มีแม้กระทั่งจำนวนครั้งประสบการณ์และประวัติความรักเลยเหรอ?"

เจียงเจ๋อรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ข้อมูลรายละเอียดของระบบนั้นละเอียดเกินไป ราวกับเกมจีบสาวแปลกๆ เกมหนึ่งเลย

ทั้งสถานะ นิสัย ไปจนถึงประวัติความรักของซ่งอวี่เวยไม่มีอะไรปิดบังได้เลย

เด็กสาวที่ซื่อใสจิตใจดีขนาดนี้ เขาจะต้องกลายเป็นคนเลวใส่เธอจริงๆ น่ะเหรอ?

เจียงเจ๋อลังเลอยู่หนึ่งวินาที

"ช่างเถอะ ถ้าฉันไม่ลงนรกแล้วใครจะลงล่ะ!"

"การใช้จ่ายให้กับเป้าหมายที่มีค่าความชอบเกิน 51 จะได้แต้มคืนถึง 50% เพื่อแต้มความมั่งคั่งแล้ว จะพลาดโอกาสนี้ไปไม่ได้"

"อีกอย่าง ฉันแค่แค่อยากรู้ว่าถ้าปลดล็อกค่าความชอบถึง 100 จะได้รับรางวัลพิเศษอะไรเท่านั้นแหละ..."

"ไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงเด็ดขาด"

"ไม่เลยสักนิด"

ในขณะที่เจียงเจ๋อกำลังเตรียมตัวจะแชทกับซ่งอวี่เวยต่อ เสียงของจางหว่านเสียก็ดังมาจากนอกประตู

"ตื่นหรือยังลูก? อาหารเช้าเตรียมเสร็จแล้ว มาทานข้าวเถอะ"

"มาแล้วครับ!"

เจียงเจ๋อโยนมือถือทิ้งไปข้างๆ แล้วรีบลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันอย่างคล่องแคล่ว

ขณะที่ยืนแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำ เจียงเจ๋อก็เปิดหน้าต่างระบบดูไปด้วย

ตอนนี้เขามีแต้มความมั่งคั่งสูงถึง 480 ล้านแต้ม

น่าจะเอาไปใช้เสริมค่าสถานะหรืออัปเกรดทักษะได้แล้วหรือเปล่า?

เจียงเจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงตัดสินใจว่าจะเพิ่มค่าเสน่ห์ก่อน

"ระบบ จะต้องใช้กี่แต้มความมั่งคั่งเพื่อเพิ่มค่าเสน่ห์ให้เต็ม?"

"คำแนะนำ: ปัจจุบันค่าเสน่ห์เพิ่มได้สูงสุด 99 เข้าใกล้ 100 อย่างไร้ขีดจำกัด ต้องใช้แต้มความมั่งคั่งรวม 150,000 แต้ม ต้องการใช้หรือไม่?"

"แค่ 150,000 เองเหรอ?"

"ใช้เลย!"

"ติ๊ง! ใช้แต้มสำเร็จ ค่าเสน่ห์ปัจจุบัน: 99 รูปลักษณ์ของคุณเหนือกว่าผู้ชายทั่วโลก 99.9999% ไปแล้ว!"

เพียงชั่วพริบตา——

เจียงเจ๋อรู้สึกถึงพลังประหลาดบางอย่างที่กำลังซ่อมแซมผิวพรรณและกระดูกของเขา...

สัดส่วนใบหน้าของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างแนบเนียน!

แม้แต่ส่วนสูงก็ยังเพิ่มขึ้นมาอีกประมาณสองเซนติเมตร

เจียงเจ๋อมองดูตัวเองในกระจกแล้วรู้สึกมึนงงไปครู่หนึ่ง

"เจ้าหมอนี่หล่อจริงๆ!"

เดิมทีเขาก็หน้าตาดีอยู่แล้ว

พอเพิ่มค่าเสน่ห์จนใกล้แตะ 100 คะแนน ดูภายนอกอาจจะเปลี่ยนไปไม่มาก แค่ปรับแก้ส่วนประกอบของใบหน้าให้สมบูรณ์ขึ้นเท่านั้น

แต่ที่จริงแล้ว บุคลิกของเขาเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล!

จากภายในสู่ภายนอก จากหัวจรดเท้า...

ต่างจากพวกไอดอลหน้าใสที่ดูอ่อนแอ เขามีความหล่อแบบแมนๆ ที่ดูองอาจ

คิ้วคมตาคม หล่อเหลาโดดเด่น!

แค่ยืนเฉยๆ ก็เพียงพอที่จะทำให้เด็กสาวจำนวนนับไม่ถ้วนใจสั่นและตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น

เจียงเจ๋อมองดูตัวเองในกระจก มุมปากยกยิ้มขึ้นโดยไม่ตั้งใจ

ดูเหมือนว่าประโยชน์ของแต้มความมั่งคั่ง ไม่ได้มีไว้แค่แลกเป็นเงินสดเท่านั้นจริงๆ

"เร็วเข้า! เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ!"

"มาแล้วๆ!"

"หือ? ลูกชาย แม่รู้สึกว่าลูกสูงขึ้นหรือเปล่า?"

"เหรอครับ ผมเพิ่งจะ 18 เอง สูงขึ้นก็เรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?"

"แต่แม่รู้สึกว่าลูกเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ"

จางหว่านเสียสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของลูกชาย

ไม่เพียงแค่สูงขึ้น แต่บุคลิกก็ไม่เหมือนเดิม

จางหว่านเสียไม่ได้คิดอะไรมาก คิดเสียว่าคงเป็นเพราะลูกชายยังอยู่ในวัยเจริญเติบโตล่ะมั้ง

เจียงเจ๋อนั่งทานอาหารเช้าที่แม่เตรียมไว้ให้

เจียงหย่วนซานเพิ่งเลิกงานกะดึกตอนตีสามครึ่งและกำลังหลับสนิทอยู่ในห้อง

เจียงเจ๋อคิดในใจ

ต้องรีบเปิดเผยความจริงกับพ่อแม่ให้เร็วที่สุดแล้ว

เขามีเงินใช้ไม่รู้จักหมดสิ้น แต่กลับต้องมาเห็นพ่อแม่ทำงานตรากตรำ ความรู้สึกนี้มันแย่เสียยิ่งกว่าอะไร

"เหลือเวลาอีกยี่สิบกว่าวันจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย สอบเสร็จเมื่อไหร่ค่อยบอกแล้วกัน"

ถ้าไม่ใช่เพราะไม่อยากให้พ่อแม่เป็นห่วง ตอนนี้เขาคงเอาเงินก้อนโตไปให้พ่อแม่ใช้ชีวิตสุขสบายไปแล้ว

แต่พ่อกับแม่ของเขาให้ความสำคัญกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมากเกินไป

ถ้าเจียงหย่วนซานรู้ว่าลูกชายเอาเวลาสอบไป 'ไม่ทำตามหน้าที่' แต่ดันไปมัวแต่คิดหาเงิน พ่อคงได้เรียกเขาไปรับบทเรียนจากเข็มขัดหนังเส้นเดิมแน่ๆ

"แม่ ผมอิ่มแล้ว ไปโรงเรียนนะครับ"

"ไปสิ เดินทางดีๆ นะ!"

จางหว่านเสียมองดูเจียงเจ๋อเดินจากไปด้วยสีหน้าซับซ้อน

ในฐานะแม่ เธอรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของลูกชาย

ไม่เพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่แม้แต่นิสัยก็ดูสดใสขึ้นมาก

เมื่อวานตอนบอกเรื่องคะแนนสอบจำลอง ทั้งที่ทำคะแนนได้ไม่ดี แต่เขากลับมั่นใจเต็มร้อยและเป็นฝ่ายมาปลอบใจเธอแทน

หรือว่าเขาแค่ไม่อยากให้เธอเป็นห่วงกันนะ?

จางหว่านเสียรู้สึกว่าลูกชายดูโตขึ้นในชั่วข้ามคืน

อย่างไรก็ตาม พอคิดถึงคะแนนสอบที่ตกลงของเจียงเจ๋อ จางหว่านเสียก็รู้สึกหงุดหงิด

เธอหันไปมองเจียงหย่วนซานที่กำลังกรนสนั่น

ถ้าไม่ใช่เพราะเจียงหย่วนซานสนับสนุนให้ลูกชายตามจีบกู้รั่วซี ลูกชายคงไม่ได้รับผลกระทบขนาดนี้!

เสียงกรนของเจียงหย่วนซานดังสนั่น

จางหว่านเสียยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห จึงอดไม่ได้ที่จะต่อยเจียงหย่วนซานไปหนึ่งหมัด

[จบบท]