บทที่ 10 ยกเลิกสถานะนักผจญภัย

บทที่ 10 ยกเลิกสถานะนักผจญภัย

"ความสะดวกสบายเล็กๆ น้อยๆ งั้นหรือ"

เฟลส์ไม่ได้โง่เขลาถึงขนาดที่จะยอมรับข้อเสนอของรอย หลังจากพูดคุยกันเพียงสั้นๆ เขาก็ตระหนักได้แล้วว่าชายหนุ่มคนนี้รับมือด้วยไม่ง่ายเลย เขาไม่กลัวนักผจญภัยที่มีความแข็งแกร่ง แต่กลัวนักผจญภัยที่มีความรู้ต่างหาก

"ท่านยูเรนัส..."

เฟลส์หยิบลูกแก้วคริสตัลใสแจ๋วขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกออกมา แล้วเอ่ยเรียกอย่างเงียบๆ เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งได้ยินบทสนทนาของพวกเขาทั้งหมดแล้ว

ดวงตาของรอยเป็นประกายด้วยความปรารถนา ช่างเป็นไอเทมที่ดีจริงๆ

นักปราชญ์ เฟลส์ ผู้ครอบครองความสามารถในการพัฒนา ปริศนา น่าจะเป็นผู้สร้างไอเทมเวทมนตร์ที่เก่งกาจที่สุดในยุคของเขา เขาเคยย่างกรายเข้าสู่ อาณาเขตแห่งทวยเทพ และสร้างศิลานักปราชญ์ที่มอบความเป็นอมตะขึ้นมาได้

ลูกแก้วคริสตัลนั่นก็เป็นไอเทมเวทมนตร์ของเขาเช่นกัน

ไอเทมเวทมนตร์ ผลึกเนตร ภาพและเสียงที่ถูกบันทึกโดยลูกแก้วคริสตัลลูกหนึ่งจะสะท้อนไปยังอีกลูกหนึ่ง ไอเทมชิ้นนี้สามารถส่งข้อความได้แม้จะอยู่ห่างไกลกันมาก ทำให้มันเป็นเครื่องมือสื่อสารเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้

"ตกลง!"

ครู่ต่อมา น้ำเสียงที่สงบและหนักแน่นก็ดังออกมาจากลูกแก้วคริสตัล หัวใจของรอยและลีออนถึงกับสั่นสะท้าน เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ยูเรนัส เทพผู้ก่อตั้งโอราลิโอ!

แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยพบกับยูเรนัสมาก่อน แต่น้ำเสียงนั้นกลับให้ความรู้สึกเช่นนี้ เป็นความประทับใจที่รุนแรงและลึกซึ้งยิ่งกว่าเทพเจ้าทั่วไป

"การแลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์ ตราบใดที่พวกเธอไม่เปิดเผยข้อมูลของจักเกอร์นอท พวกเธอจะทำอะไรก็ตามใจชอบเลย" ร่างของเฟลส์ค่อยๆ กลืนหายไปในความมืด

"วิญญาณแห่งกิลด์..."

ลีออนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ มีข่าวลือว่าพนักงานของกิลด์มักจะพบเห็นร่างในชุดคลุมสีดำอันลึกลับปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ กับสำนักงานใหญ่เป็นครั้งคราว เมื่อข่าวลือแพร่สะพัดออกไป พวกเขาก็กลายเป็น วิญญาณ ที่ยากจะจับตัวได้ นอกจากนี้ยังมีเสียงกระซิบว่าคนเหล่านี้คือทหารส่วนตัวของกิลด์

ดูเหมือนว่าตอนนี้ ข้อมูลนั้นจะไม่ใช่เรื่องโกหกเสียแล้ว

"ไพ่ตายใบสำคัญที่สุดอยู่ในมือแล้ว!" รอยแอบยิ้ม การที่เฟลส์เป็นฝ่ายเข้ามาหาเขาก่อนนั้นช่างยอดเยี่ยมจริงๆ

สิ่งที่กิลด์ต้องการคือการสำรวจดันเจี้ยนและทำภารกิจนักผจญภัยสามประการที่โลกฝากฝังไว้กับโอราลิโอให้สำเร็จ เพื่อการนี้ พวกเขาจะต้องคำนึงถึงภาพรวม

ต่อให้เฟรย่าจะใช้เสน่ห์ควบคุมคนทั้งโอราลิโอ เจ้าหน้าที่ระดับสูงของกิลด์ก็ยังจะก้าวออกมาปกป้องเธออยู่ดี

ตราบใดที่มันเป็นไปเพื่อภาพรวม อีกฝ่ายก็จะไม่ยอมลดละความพยายามใดๆ รอยรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

เขาควรจะขูดรีดไอเทมเวทมนตร์จากพวกเขาให้มากกว่านี้สักสองสามชิ้น

แม้แต่ไอเทมเพียงหนึ่งหรือสองชิ้นที่เล็ดลอดหลุดออกมาจากมือของเฟลส์ ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเจริญรุ่งเรืองได้แล้ว

การที่ นักปราชญ์ มาขวางทางพวกเขาเป็นเพียงแค่ฉากคั่นเล็กๆ รอยและลีออนมุ่งหน้าต่อไปยังสำนักงานใหญ่ของกิลด์

เมื่อจัดการเรื่องของกิลด์ได้แล้ว จู่ๆ ลีออนก็มีความมั่นใจในแผนการทำลายล้างรุทรแฟมิเลียของรอยเพิ่มขึ้นมาอีกเล็กน้อย

หลังจากที่ทั้งสองคนสรุปรายละเอียดทั้งหมดเสร็จสิ้น อาคารขนาดมหึมาที่สร้างจากหินสีขาวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า มันดูยิ่งใหญ่และโอ่อ่าราวกับวิหารศักดิ์สิทธิ์ นี่คือศูนย์กลางอย่างแท้จริงของโอราลิโอ สำนักงานใหญ่ของกิลด์

มีนักผจญภัยมากมายเดินเข้าออกขวักไขว่

บางคนเพิ่งกลับออกมาจากดันเจี้ยน เพื่อนำหินเวทมนตร์ที่หามาได้มาแลกเป็นฟาลน่า บางคนเพิ่งเข้าร่วมแฟมิเลียและมากิลด์เพื่อลงทะเบียนยืนยันตัวตนและขอคำแนะนำ สรุปสั้นๆ ก็คือ สถานที่แห่งนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับคำว่า รกร้างว่างเปล่า เลยแม้แต่น้อย

"นั่นวายุสลาตันนี่"

"ยัยนั่นยังไม่ตายอีกเหรอ"

"อย่าพูดเป็นเล่นไป มีคนเห็นเธออยู่บนชั้นที่สิบแปดเมื่อวันก่อนนู้นเองนะ"

...

เมื่อลีออนก้าวเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของกิลด์ เธอก็ดึงดูดความสนใจอย่างมากในทันที และทุกคนต่างก็พากันซุบซิบ

หญิงสาวเอลฟ์ผู้มีรูปร่างบอบบางและงดงามนั้นโดดเด่นสะดุดตาอยู่แล้ว และลีออนในฐานะนักผจญภัยระดับสอง เลเวล 4 ก็มีชื่อเสียงของ วายุสลาตัน โด่งดังไปทั่วโลก

ในโอราลิโอ แทบจะไม่มีใครที่ไม่รู้จักเธอ

ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าอุบัติเหตุของแอสเทรียแฟมิเลียจะยังไม่ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการ แต่ข่าวลือก็แพร่สะพัดไปทั่วทุกหนแห่งแล้ว

สายตานับไม่ถ้วนในโถงของกิลด์จับจ้องมาที่ลีออน หญิงสาวเอลฟ์ไม่มีทีท่าว่าขัดเขินเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าเล็กๆ ของเธอตึงเครียด เยียบเย็นราวกับก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่

ลีออนเดินไปที่เคาน์เตอร์ ผู้รับผิดชอบในการต้อนรับเธอคือเรเมล หัวหน้าแผนกผู้มากประสบการณ์

"คุณลีออน มีอะไรให้เราช่วยเหลือไหมครับ" เรเมลถามอย่างสุภาพ

"ฉันมาที่นี่เพื่อยกเลิกสถานะนักผจญภัยของไอส์ วาเลนสไตน์ โกโจโนะ คางุยะฮิเมะ ไลร่า... และคนอื่นๆ อีกสิบคน" ลีออนกล่าว แต่ละชื่อที่เธอเอ่ยออกมาให้ความรู้สึกราวกับใบมีดอันแหลมคมที่กรีดลึกลงไปในหัวใจของเธอ

และความเจ็บปวดนี้จะแปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟแห่งความแค้นที่ลุกโชน แผดเผาไปยังเหล่าผู้คนของฝ่ายมืดในท้ายที่สุด

โถงอันกว้างขวางของสำนักงานใหญ่กิลด์ตกอยู่ในความเงียบงัน

การยกเลิกสถานะนักผจญภัย แทบจะไม่มีใครในที่นี้ที่ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร การล่มสลายของแอสเทรียแฟมิเลียได้กลายเป็นข้อสรุปที่แน่นอนไปแล้ว!

"เฮือก!"

เสียงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ดังสะท้อนไปทั่วทั้งโถง

อพอลโลแฟมิเลียซึ่งมีสมาชิกประมาณหนึ่งร้อยคนและมีนักผจญภัยเลเวล 3 เพียงคนเดียว ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็นแฟมิเลียระดับกลางแล้ว ทว่าแอสเทรียแฟมิเลียที่มีเลเวล 4 ถึงเก้าคนและเลเวล 3 อีกสองคนนั้น อยู่ในระดับที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เมื่อมองไปทั่วทั้งโอราลิโอ แฟมิเลียที่เปิดเผยอย่างชัดเจนว่าแข็งแกร่งกว่าแอสเทรียแฟมิเลียนั้น มีเพียงเฟรย่าแฟมิเลีย โลกิแฟมิเลีย กาเนชาแฟมิเลีย... เพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น

การถูกทำลายล้างของแอสเทรียแฟมิเลียก็ไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าฟาดสำหรับโอราลิโอ

ตกตะลึง สงสัย วิตกกังวล สะใจบนความทุกข์ของผู้อื่น...

รอยมองเห็นอารมณ์อันซับซ้อนบนใบหน้าของทุกคน ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเข้าใจ

บางคนหวาดกลัวการกลับมาของฝ่ายมืด บางคนรู้สึกโล่งใจเนื่องจากความบาดหมางในอดีตกับแอสเทรียแฟมิเลีย และบางคนก็มีสีหน้ามึนงง

รอยเองก็รู้สึกซับซ้อนเช่นกัน เขายังไม่ได้ลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยเลยด้วยซ้ำ แต่กลับต้องมาเป็นเพื่อนคนอื่นเพื่อยกเลิกสถานะนักผจญภัยเสียแล้ว ดูเหมือนจะโชคร้ายไปสักหน่อย...

จากนั้น รอยก็ส่ายหน้า สลัดความคิดอันยุ่งเหยิงเหล่านั้นออกไปจากหัว

แม้แต่เรเมลเองก็ยังมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขาเอ่ยถามอีกครั้ง "คุณต้องการยกเลิกสถานะนักผจญภัยของไอส์ วาเลนสไตน์และคนอื่นๆ อีกสิบคนจริงๆ หรือครับ"

สีหน้าของลีออนดูเคร่งเครียดขณะที่เธอตอบ "ใช่!"

เรเมลไม่กล้าลังเลอีกต่อไป เขาร้องเรียกเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ให้ไปดึงข้อมูลการลงทะเบียนของแอสเทรียแฟมิเลียออกมา นักผจญภัยที่สูญเสียเพื่อนพ้องไปเปรียบเสมือนระเบิดเวลาที่กำลังเดินอยู่ เขาจึงอยากจะรีบจัดการกับเผือกร้อนชิ้นนี้ให้พ้นตัวโดยเร็วที่สุด

ไม่นาน ขั้นตอนการยกเลิกสถานะนักผจญภัยก็เสร็จสมบูรณ์ ตราประทับสีแดงที่เขียนว่า เสียชีวิต ถูกประทับลงบนแฟ้มประวัติของไอส์ วาเลนสไตน์และคนอื่นๆ

"คุณลีออน มีอะไรให้ช่วยเหลืออีกไหมครับ" เรเมลถามอย่างระมัดระวัง

ลีออนกล่าวว่า "ฉันต้องการตั้งคำร้องภารกิจนักผจญภัย!"

เหล่านักผจญภัยที่กำลังจะเดินออกจากสำนักงานใหญ่ของกิลด์เพื่อไปกระจายข่าวต่างก็หยุดชะงักฝีเท้า เรื่องนี้ยังไม่จบแค่นี้หรอกหรือ!

ลีออนตบตั๋วแลกเงินที่รอยให้เธอลงบนเคาน์เตอร์ "นี่คือตั๋วแลกเงินมูลค่าแปดสิบล้านฟาลน่า ฉันต้องการเปิดศึกวอร์เกมกับรุทรแฟมิเลีย หากพวกนั้นไม่ตอบตกลง เงินจำนวนนี้จะกลายเป็นเงินรางวัลสำหรับคำร้องภารกิจนักผจญภัยในอีกสามวันข้างหน้า เพื่อตั้งค่าหัวรุทรแฟมิเลียทั้งแฟมิเลีย!"

"อะไรนะ?!"

เหล่านักผจญภัยในโถงกิลด์เบิกตากว้างในทันที พวกเขาจ้องมองหญิงสาวเอลฟ์ด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา

นี่มันคือการข่มขู่กันชัดๆ!

มีเพียงสองทางเลือกเท่านั้นที่วางอยู่ตรงหน้ารุทรแฟมิเลีย ยอมรับวอร์เกม หรือถูกตั้งค่าหัวอย่างหนักและถูกตามล่าจนตายโดยเหล่านักผจญภัยแห่งโอราลิโอ

แต่หญิงสาวเอลฟ์คนนี้ถูกความโกรธแค้นบดบังสายตาไปแล้วงั้นหรือ เพราะว่าเพื่อนร่วมทีมของเธอถูกกวาดล้างไปจนหมด เธอจึงคิดจะต่อกรกับรุทรแฟมิเลียทั้งแฟมิเลียด้วยตัวคนเดียวเนี่ยนะ?