บทที่ 6: มดพลังช้างลงแข่งงั้นหรือ?

บทที่ 6: มดพลังช้างลงแข่งงั้นหรือ?

เธอไม่ได้หูฝาดไปหรอก เธอแค่รู้สึกว่ามันยากที่จะเชื่อเท่านั้นเอง

ก่อนหน้านี้เธอเพิ่งจะดูการต่อสู้ของหมาป่าวายุคำรามผ่านทีวีในห้องพักไปหมาดๆ และไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะมีใครโผล่มาท้าดวลกับมันเอาป่านนี้

"ผมบอกว่า ผมต้องการท้าดวลกับฟางเจียง และหมาป่าวายุคำรามของเขา!"

ใบหน้าของหวังหยางเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและเด็ดเดี่ยว ขณะที่เขามองซุนซานซานด้วยแววตาที่ลุกโชน พลางเน้นย้ำทีละคำอย่างชัดเจน

ซุนซานซานพินิจพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด แม้ว่าเขาจะหน้าตาดี ทว่าเสื้อผ้าที่เรียบง่ายของเขากลับทำให้เขาดูไม่เหมือนคุณชายผู้มั่งคั่งที่มีปัญญาเลี้ยงอสูรสงครามได้เลยสักนิด

จู่ๆ เธอก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเขาขึ้นมา จึงเอ่ยถาม "เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าคะ?"

"เคยครับ เมื่อก่อนผมเคยขายน้ำอยู่ที่นี่น่ะ"

หวังหยางไม่ปฏิเสธตัวตนในอดีตของเขา เพราะมันไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไรเลยสักนิด

"ฉัน... ฉันนึกออกแล้ว!" ซุนซานซานตระหนักได้ในทันที ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วถามต่อ "แล้วเธอ... มีอสูรสงครามในพันธสัญญาด้วยหรือ?"

"มีครับ"

หวังหยางหยิบม้วนคัมภีร์ออกจากกระเป๋ามาวางไว้บนโต๊ะ และหลังจากที่ทำการอัญเชิญ มดศึกผู้เกรียงไกรก็ปรากฏตัวขึ้นบนพื้น

"นี่... นี่มันมดพลังช้างนี่นา?"

ซุนซานซานผู้รอบรู้จำอสูรสงครามตรงหน้าได้ในทันที ทว่าเธอแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีมดพลังช้างที่ตัวใหญ่โตขนาดนี้อยู่ด้วย

"เธอแน่ใจนะว่าจะใช้อสูรสงครามตัวนี้ลงแข่งน่ะ? เธอก็น่าจะรู้ดีนี่ว่าค่าสมัครมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ"

เธอพยายามพูดอย่างอ้อมค้อมที่สุดแล้ว ซึ่งความหมายแฝงก็คือ "ถ้าเธอเอามดพลังช้างลงแข่ง มันจะไม่ใช่การเอาเงินมาทิ้งเล่นหรอกหรือ?"

แม้ว่ามดพลังช้างตัวนี้จะมีขนาดใหญ่มาก แต่หมาป่าวายุคำรามขั้นที่ 1 ระดับ 3 ก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นหรอกนะ!

สิ่งมีชีวิตที่อยู่ต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร แค่รอดชีวิตอยู่บนเวทีได้ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว มันจะไปเอาชนะหมาป่าวายุคำรามของฟางเจียงได้อย่างไร?

"ใช่ครับ แต่มันไม่ใช่มดพลังช้างธรรมดาๆ หรอกนะ"

หวังหยางยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ "ตอนนี้เขาลงแข่งได้แล้วใช่ไหมครับ?"

"ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่ามันลงแข่งได้หรือเปล่าหรอกนะ แต่ประเด็นหลักคืออสูรสงครามของเธอมันอ่อนแอเกินไป และถ้าแพ้ก็จะไม่มีการคืนเงินให้ด้วย ฉันว่าเธอไม่ควรลงแข่งจริงๆ นะ"

หวังหยางเคยมาขายน้ำที่นี่เมื่อ 2 ปีก่อน และซุนซานซานก็ประทับใจในตัวเขามาก

เป็นเพราะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่คอยอาสาเก็บขยะอยู่เสมอ แม้ว่าครอบครัวของเขาจะยากจน แต่เขาก็เป็นเด็กที่สุภาพเรียบร้อยมาก และเธอเองก็ไม่อยากเห็นเด็กดีๆ แบบนี้ต้องมาเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์

"ผมบอกแล้วไงครับว่าเขาไม่ใช่มดพลังช้างธรรมดา"

หวังหยางเพียงแค่ยิ้มและไม่อธิบายอะไรให้มากความ

ซุนซานซานเบ้ปาก ต่อให้ไม่ใช่มดพลังช้างธรรมดาแล้วมันจะต่างกันตรงไหนล่ะ?

แม้เธอจะไม่รู้ว่าทำไมมดพลังช้างตัวนี้ถึงได้เชื่องนัก ทว่าต่อให้มันเป็นมดพลังช้างระดับเทพ มันก็ยังเป็นขยะในหมู่ขยะอยู่ดีนั่นแหละ!

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อหวังหยางยืนกรานเช่นนั้น เธอก็ไม่พูดอะไรอีก เธอเพียงแค่ตรวจสอบระดับของมดพลังช้าง เมื่อยืนยันได้ว่ามันอยู่ในขั้นที่ 1 ระดับ 3 แล้ว เธอก็จัดการลงทะเบียนให้กับหวังหยาง

"ฉันขอพูดให้ชัดเจนก่อนนะว่าตอนนี้เธอยังไม่สามารถท้าดวลกับหมาป่าวายุคำรามได้ มันชนะรวดมา 5 ครั้งแล้ว นั่นหมายความว่าเธอต้องชนะรวดให้ได้ 4 ครั้งก่อน ถึงจะมีสิทธิ์สู้กับมัน ต่อให้มีผู้เข้าแข่งขันไม่พอก็ตาม อย่างน้อยที่สุดเธอต้องชนะให้ได้อย่างน้อย 1 ครั้ง ถึงจะมีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์"

หวังหยางขมวดคิ้ว เมื่อก่อนเขาเป็นแค่คนขายน้ำ เลยไม่ค่อยรู้เรื่องกฎกติกาพวกนี้สักเท่าไหร่ เดิมทีเขาอยากจะทำให้ทุกคนประหลาดใจและได้ลงเดิมพันด้วยเงินก้อนโต

แต่ไม่เป็นไร อัตราต่อรองระหว่างหมาป่าวายุคำรามกับคู่ต่อสู้คนอื่นๆ อยู่ที่ 5:1 ไม่ว่ายังไงเขาก็ได้กำไรอยู่ดี

ซุนซานซานมองดูสีหน้าผิดหวังของหวังหยางด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เด็กคนนี้มั่นใจขนาดนั้นเชียวหรือ?

เมื่อหมดเวลาลงทะเบียน หวังหยางและผู้คนอีกหลายคนที่อยู่รอบๆ ก็ถูกพาตัวไปยังห้องพักนักกีฬาที่อยู่ติดกับลานประลอง

"น้องชาย อายุแค่นี้เองรึ? แล้วนี่มีอสูรสงครามในพันธสัญญาแล้วเหรอ? น้อง... น้องมาแข่งด้วยงั้นรึ?"

ทันใดนั้นก็มีชายร่างอ้วนคนหนึ่งเดินเข้ามามองหวังหยางด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หวังหยางเหลือบมองเขาแต่ไม่พูดอะไร เพียงแต่ชี้ไปที่มดศึกผู้เกรียงไกรซึ่งอยู่ในห้องพักอีกห้องหนึ่งแทน

ชายร่างอ้วนสะดุ้งตกใจ ก่อนจะหัวเราะเยาะ "น้องชาย พี่ตาฝาดไปหรือเปล่า? นั่นมันมดพลังช้างใช่ไหม?"

ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ รอบตัวต่างก็ส่งสายตาแปลกๆ มามอง บางคนก็หัวเราะคิกคัก บางคนก็มองด้วยความดูถูกเหยียดหยาม หรือแม้แต่พนักงานเองก็ยังอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ฮ่าๆๆๆๆ นายนี่มันสุดยอดจริงๆ ถึงขนาดเอามดพลังช้างมาลงแข่งด้วย ฉันล่ะอยากให้เราได้อยู่กลุ่มเดียวกันจริงๆ เลย"

ชายร่างอ้วนหัวเราะจนน้ำตาแทบเล็ด ในสายตาของเขา หวังหยางก็เป็นแค่คนที่มาแจกแต้มให้ฟรีๆ เท่านั้นเอง

หวังหยางปรายตามองอสูรสงครามของเขา

【ชื่อ: สุนัขหยกพยัคฆ์คำราม】【พลังต่อสู้: 1107】

【ระดับ: ขั้นที่ 1 ระดับ 3】

【ค่าพลังหยวน: 501】

【คุณสมบัติ: ความทรหด (เสริมพลัง), การป้องกัน (อ่อนแอ)】

【ทักษะ: ไม่มี】

พลังต่อสู้ 1107 งั้นหรือ?

แล้วนี่คิดจะเอามาเทียบกับพลังต่อสู้ระดับ 1898 ของเขาเนี่ยนะ?

หวังหยางยิ้มบางๆ "ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีเลยครับ"

ขณะนั้นเอง พนักงานคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อมกับถือกล่องใบหนึ่งไว้ในมือ "ทุกคนเข้ามาจับฉลากกันได้แล้ว ใครที่ได้สีเดียวกันก็จะได้อยู่กลุ่มเดียวกัน"

ไม่นานผลการจับฉลากก็ออกมา และหวังหยางก็ได้อยู่กลุ่มเดียวกับชายร่างอ้วนจริงๆ

"ฮ่าๆๆๆ ฉันจับได้กลุ่มเดียวกับนายจริงๆ ด้วย!" ชายร่างอ้วนดีใจจนเนื้อเต้น แทบจะตบมือและลุกขึ้นเต้นเลยทีเดียว

ทุกคนต่างมองไปที่ชายร่างอ้วนด้วยความอิจฉา การได้อยู่กลุ่มเดียวกับมดพลังช้าง ก็ไม่ต่างอะไรกับการการันตีชัยชนะไม่ใช่หรือไง?

หวังหยางยังคงยิ้มบางๆ ไม่พูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ

ทุกคนนำอสูรสงครามของตนไปวางไว้ในลานประลอง โดยมีแผงกั้นเล็กๆ กั้นเอาไว้ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำหรับการวางเดิมพัน และเป็นช่วงเวลาเตรียมตัวสำหรับอสูรสงครามและผู้เป็นนายด้วย

"หมาน้อยแสนรู้ รีบๆ เหยียบมดตัวนี้ให้ตายซะนะ เราจะได้รีบกลับบ้านกัน"

ในขณะที่ชายร่างอ้วนกำลังส่งเสียงเชียร์อสูรสงครามของตน หวังหยางก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไร เขาเพียงแค่สังเกตการณ์ผู้ชมที่อยู่บนอัฒจันทร์เท่านั้น

ในตอนแรก ผู้ชมมองเห็นมดพลังช้างในลานประลองไม่ชัดนัก จนกระทั่งเมื่อพวกเขาดูสลิปเดิมพันของตัวเอง จึงเพิ่งรู้ว่ามีอสูรสงครามแบบนี้ลงแข่งด้วย

"นี่มันตัวอะไรกัน? มีมดพลังช้างลงแข่งด้วยรึ?"

"ฮ่าๆๆๆ ตลกชะมัด นี่มันแจกแต้มฟรีๆ ชัดๆ! เฮ้! เจ้าหมาตัวนั้น ฉันพนันข้างแกนะ ถึงพวกแกจะตัวพอๆ กัน แต่ถ้าแกเอาชนะมดไม่ได้ ก็รีบๆ ฆ่าตัวตายไปซะเถอะ"

"ขำจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ไอ้หนูนี่มันมีพรสวรรค์จริงๆ! ฉันไม่สนหรอก ฉันจะพนันข้างมดพลังช้าง ใครจะไปรู้ บางทีมันอาจจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาก็ได้..."

"..."

เมื่อทุกคนวางเดิมพันเสร็จสิ้น หวังหยางก็ถอนหายใจยาว

การปรากฏตัวของมดพลังช้างในลานประลองแห่งนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของผู้ชมได้มากมายอย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่าจะมีบางคนที่วางเดิมพันข้างมดพลังช้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่พวกเขาก็ยังคงเป็นชนกลุ่มน้อยอยู่ดี

ตอนนี้ อัตราต่อรองระหว่างมดพลังช้างกับสุนัขหยกพยัคฆ์คำรามพุ่งสูงถึง 3:1 แล้ว หวังหยางได้วางเงินเดิมพันล่วงหน้าไปแล้ว 5,000 เหรียญทองหัวเซี่ย ซึ่งหมายความว่าครั้งนี้เขาจะทำเงินได้อย่างน้อย 15,000 เหรียญทองหัวเซี่ยเลยทีเดียว

"เอาล่ะ การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการได้!"

สิ้นเสียงคำสั่งของกรรมการ แผงกั้นระหว่างอสูรสงครามก็ถูกยกออก มดพลังช้างและสุนัขหยกพยัคฆ์คำรามจึงได้เผชิญหน้ากันอย่างเป็นทางการ

"เร็วเข้า รีบไปฆ่ามดตัวนั้นซะ แล้วเดี๋ยวฉันจะให้รางวัลเป็นเนื้อก้อนโต!" ชายร่างอ้วนเร่งเร้าซ้ำๆ ด้วยดวงตาที่เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

เมื่อต้องมาเจอกับอสูรสงครามหน้าโง่แบบนี้ บางทีเขาอาจจะทำสถิติ "ฆ่าได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์" ของลานประลองอสูรสงครามเมฆาครามได้สำเร็จ หรืออาจจะทำลายสถิติเดิมเลยด้วยซ้ำ

สุนัขหยกพยัคฆ์คำรามที่ได้รับพลังใจจากเจ้านายของมัน กระดิกหางด้วยความตื่นเต้นและพุ่งตัวไปข้างหน้า

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสุนัขหยกพยัคฆ์คำรามที่กำลังตื่นตัว มดศึกผู้เกรียงไกรกลับเอาแต่ยืนนิ่งเฉย ไม่แสดงความกระตือรือร้นใดๆ ออกมาเลยสักนิด ช่างเหมือนกับหวังหยางผู้เป็นนายของมันไม่มีผิด

"ฉันก็นึกว่ามดตัวนี้จะมีความพิเศษอะไรเสียอีก..." ซุนซานซานถอนหายใจแล้วหันหลังเดินจากไป