บทที่ 611: เปลี่ยนเป็นค่าสถานะเทพ กระตุ้นภารกิจเทวฐานะของผู้บุกเบิกอีกครั้ง

หยุนเช่อเดินทะยานไปมาระหว่างฝูงชนราวกับกำลังเดินเล่นในสวน ทุกครั้งที่เดินสวนกัน ล้วนตามมาด้วย "การคว้า" อย่างเงียบเชียบหนึ่งครั้ง

ไม่นานนัก เขาก็มาถึงเขตใจกลางของอาณาจักรเทพ วิหารเทพที่นี่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม การคุ้มกันก็เข้มงวดขึ้นมาก

หน้าวิหารเทพขนาดยักษ์ที่มีอักขระซับซ้อนนับไม่ถ้วนสลักอยู่ มีขุนพลเทพที่ถือขวานยักษ์ สูงเกือบสิบเมตรยืนตระหง่านอยู่สองนาย บนร่างแผ่พลังกดดันของเทพประธานขั้นต้นที่ทำให้ผู้คนใจสั่นสะท้านออกมา

แววตาหยุนเช่อหดเกร็ง นี่น่าจะเป็นวิหารเทพของมหาเทพประธานโม่เย่ถัวแล้วล่ะ

เขาไม่รีบร้อนเข้าไปใกล้ ทว่าอ้อมไปทางสวนดอกไม้ที่ค่อนข้างห่างไกลด้านหลังวิหารเทพ ที่นี่ปลูกพืชเทพหายากเอาไว้มากมาย เทพธิดาที่ดูเหมือนสตรีสูงศักดิ์หลายนางกำลังนั่งคุยกันอยู่ในศาลา

"ติ๊ง! คว้ารางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับค่ากายภาพ 50 ล้านแต้ม"

"ติ๊ง! คว้ารางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับค่าความอดทน 80 ล้านแต้ม"

"ติ๊ง! คว้ารางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับพละกำลัง 100 ล้านแต้ม"

เทพธิดานางนั้นกำลังพูดคุยอย่างออกรส ทันใดนั้นก็รู้สึกตัวเบาหวิว ราวกับสูญเสียของสำคัญบางอย่างไป ทว่าเมื่อตรวจสอบดูอย่างละเอียด กลับไม่พบความผิดปกติใดๆ ทำได้เพียงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

ส่วนหยุนเช่อก็เร้นกายหายไปตั้งนานแล้ว พุ่งทะยานเข้าไปในส่วนลึกของสวนดอกไม้

ที่นั่น เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แข็งแกร่งกว่า ทว่าดูเหมือนจะไม่ค่อยมั่นคงเท่าใดนักสายหนึ่ง

ทะลุผ่านดงเถาวัลย์เทพอันเขียวชอุ่มไป ก็ปรากฏเรือนหออันวิจิตรตระการตาขึ้นตรงหน้า หน้าต่างของเรือนหอแง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง ด้านในแว่วเสียงหอบหายใจอย่างสะกดกลั้นดังออกมา

หยุนเช่อมองลอดหน้าต่างเข้าไป เห็นเพียงเทพวัยกลางคนในชุดคลุมหรูหราผู้หนึ่ง กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ใบหน้าแดงก่ำ พลังเทพรอบกายปั่นป่วน เห็นได้ชัดว่าการบำเพ็ญเพียรเกิดความผิดพลาดขึ้นแล้ว

หยุนเช่อไม่รู้จักอีกฝ่าย และมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ใช่มหาเทพประธานโม่เย่ถัว แต่ก็ไม่เป็นไร ที่ควรคว้าก็ยังต้องคว้าอยู่ดี

"ติ๊ง! คว้ารางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับค่าความอดทน 100 ล้านแต้ม!"

"ติ๊ง! คว้ารางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับกฎเกณฑ์ธาตุสายฟ้า·อัสนีเทพม่วงสวรรค์!"

"ติ๊ง! คว้ารางวัลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับเศษต้นกำเนิดมรรคา x1"

หยุนเช่อดีใจในใจ คิดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถคว้าเศษต้นกำเนิดมรรคาชิ้นหนึ่งมาจากหมอนี่ได้ เป็นความประหลาดใจครั้งใหญ่อย่างแน่นอน

ในตอนนั้นเอง เทพวัยกลางคนในเรือนหอก็เบิกตากว้างฉับพลัน ในดวงตาฉายแววตกใจและโกรธเกรี้ยว "ใครน่ะ?!"

หยุนเช่อตกใจ รีบใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาจากไป ดูท่าทางหัตถ์เทวะจะไม่อาจทำได้อย่างไร้สุ้มเสียงกับมหาเทพประธานบางคนที่มีวิญญาณเทพแข็งแกร่งเสียแล้ว วันหน้าเขาคงต้องหลบเลี่ยงบ้างแล้วล่ะ

เทพวัยกลางคนแผดเสียงคำราม ไม่สนใจพลังเทพที่ปั่นป่วนในร่างกาย ฝืนไล่ตามออกมา ทว่ากลับมองเห็นเพียงแผ่นหลังเลือนลางหายไปที่สุดปลายสวนดอกไม้เท่านั้น

"ไปสืบมา! ต้องลากตัวคนๆ นี้ออกมาให้ได้!" เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวดังก้องไปทั่วสวนดอกไม้

หยุนเช่อกลับมาที่ถนนอีกครั้ง เปิดดูภารกิจที่เกี่ยวกับโม่เย่ถัว

[คำอธิบายภารกิจ: เมื่อเจ้าทะลวงสู่ระดับเทพสวรรค์และมีพลังเพลิงศรัทธาเป็นของตนเอง จะถูกบังคับให้เคลื่อนย้ายเข้าสู่ลานพนันประลองเพลิงศรัทธาแห่งดินแดนทวยเทพ เพื่อต่อสู้กับหมีเค่อบุตรบุญธรรมของเขา ผู้แพ้จะสูญเสียพลังเพลิงศรัทธาทั้งหมด]

[รางวัลภารกิจ: พลังเพลิงศรัทธาทั้งหมดของหมีเค่อ การ์ดพนันประลองเพลิงศรัทธา x10 การ์ดเคลื่อนย้ายแกนกลางสุสานหมื่นเทพ x1 เศษต้นกำเนิดมรรคา x1 การ์ดอัปเกรดพรสวรรค์ระดับเทพ x1 ชื่อเสียง 100 ล้าน ค่าประสบการณ์ 100 ล้านล้าน]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: ริบพลังเพลิงศรัทธาทั้งหมด เทวฐานะแตกสลาย พลังบำเพ็ญลดลงเหลือเพียงเทพตำแหน่งระดับล่าง และห้ามเหยียบย่างเข้าสู่ดินแดนทวยเทพไปชั่วกัลปาวสาน]

หยุนเช่อจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดเล็กน้อย หากเขาจัดการฆ่าหมีเค่อบุตรบุญธรรมนั่นทิ้งล่วงหน้า ก็น่าจะนับว่าชนะเหมือนกันใช่ไหม!

เพียงแต่ เขาไม่รู้ว่าหมีเค่อหน้าตาเป็นอย่างไร และไม่รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายอยู่ที่ไหนด้วย

แม้จะบอกว่าการรวบรวมค่าประสบการณ์โดยตรงเพื่อทะลวงสู่ขอบเขตเทพสวรรค์แล้วถูกเคลื่อนย้ายเข้าสู่ลานพนันประลองเพลิงศรัทธาจะเป็นวิธีที่เร็วที่สุด ทว่าการเปิดเผยตัวเองอยู่ในสายตาของผู้อื่นเช่นนี้ มันไม่ใช่การกระทำที่ชาญฉลาดเอาเสียเลย

แม้ด้วยพลังของเขาในตอนนี้จะไม่หวาดกลัวมหาเทพประธานกระจอกๆ เลยแม้แต่น้อย ทว่าหากเบื้องหลังมหาเทพประธานยังมีผู้สร้างเทพคนไหนโผล่มาก่อเรื่องล่ะก็ เช่นนั้นคงจัดการได้ยากแล้วล่ะ

หยุนเช่อครุ่นคิดไปพลาง เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วทั้งอาณาจักรเทพโม่เย่ถัวไปพลาง คอยคว้าผู้คนที่พบเห็นอย่างไม่หยุดหย่อน ค่าสถานะหลักทั้งห้าก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน

เจ็ดวันให้หลัง หยุนเช่อแทบจะคว้าคนทั่วทั้งอาณาจักรเทพโม่เย่ถัวไปจนหมดแล้วรอบหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นเพราะเรื่องของขอบเขต ค่าสถานะหลักทั้งห้าของเขาถึงกับเกิดข้อจำกัดคอขวดขึ้นมาแล้ว

พละกำลัง ความคล่องตัว ความอดทน กายภาพ จิตวิญญาณ ค่าสถานะหลักทั้งห้า ล้วนติดแหง็กอยู่ที่ด่าน 1 หมื่นล้านแต้ม ไม่ว่าเขาจะคว้าอย่างไร ก็ไม่อาจทับซ้อนค่าสถานะได้อีกแล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ค่าสถานะทั้งหมดบรรลุถึงขีดจำกัดของทั้งสามมิติแล้ว จำเป็นต้องทะลวงสู่ขอบเขตเทพสวรรค์เสียก่อน หลอมรวมพลังกฎเกณฑ์เปลี่ยนเป็นค่าสถานะเทพถึงจะสามารถทับซ้อนต่อไปได้

หยุนเช่อจนใจเล็กน้อย ทำได้เพียงล้มเลิกการรวบรวมค่าสถานะไปก่อนชั่วคราว ทว่าด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ต่อให้ต้องเจอกับตัวตนระดับมหาเทพประธานขั้นสูงสุดก็ไม่มีปัญหา

ส่วนผู้สร้างเทพที่อยู่เหนือมหาเทพประธานนั้น เขาเพิ่งจะยังไม่เคยพบเจอ จึงประเมินความห่างชั้นระหว่างตนเองกับขอบเขตนี้ได้ไม่ค่อยถนัดนัก

สิ่งเดียวที่ทำให้หยุนเช่อรู้สึกลำบากใจเล็กน้อยก็คือ มหาเทพประธานโม่เย่ถัวกับบุตรบุญธรรมตอนนี้ไม่อยู่ในอาณาจักรเทพ ได้ยินมาว่าตอนนี้กำลังนำกองทัพไปทำศึกกับอาณาจักรอื่น กำหนดการกลับยังไม่แน่ชัด

"ไม่ได้การ ข้ายังมีภารกิจอีกอย่างที่มีเวลาจำกัดแค่หนึ่งเดือน จะรอต่อไปเรื่อยๆ ไม่ได้ ข้าต้องเป็นฝ่ายออกโจมตีก่อนถึงจะถูก"

จากข่าวคราวที่ได้มา อาณาจักรเทพที่โม่เย่ถัวและหมีเค่อไปโจมตีนั้นเรียกว่าอาณาจักรเทพเอลฟ์สีเทา ความแข็งแกร่งของมันพอๆ กับอาณาจักรเทพโม่เย่ถัว เพียงแต่หมู่นี้อาณาจักรเทพเอลฟ์สีเทาเผชิญกับความวุ่นวายภายในบางอย่าง ทำให้พลังรบลดลงอย่างมาก นี่ถึงได้ปล่อยให้อาณาจักรเทพโม่เย่ถัวที่เป็นศัตรูฉวยโอกาสได้

"ติ๊ง! ผู้บุกเบิกมอบหมายภารกิจระดับเทพให้เจ้า เก็บกู้ชิ้นส่วนเทวฐานะ ยอมรับหรือไม่?"

[ความต้องการของภารกิจ: เดินทางไปยังคลังสมบัติเอลฟ์สีเทาเพื่อเก็บกู้ชิ้นส่วนเทวฐานะ]

[เวลาจำกัดของภารกิจ: เจ็ดวัน]

[รางวัลภารกิจ: ผู้บุกเบิกปลดล็อกสิทธิพิเศษบางส่วน ค่าประสบการณ์ 500,000 ล้าน]

นัยน์ตาของหยุนเช่อเป็นประกายวาบ ในที่สุดก็กระตุ้นภารกิจนี้ได้อีกครั้งแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดก็คือสิทธิพิเศษของระบบ เขาไม่อยากถูกสิทธิพิเศษอีกอย่างหนึ่งมุ่งเป้าโจมตีอย่างแข็งกร้าวอีกแล้ว

"กองทัพโม่เย่ถัวงั้นหรือ? พอดีเลย จะได้ลองอานุภาพการระเบิดของหม้ออัดแรงดันคริสตัลในตอนนี้ดูเสียหน่อย"

หยุนเช่อหัวเราะหึๆ เล็งทิศทาง แล้วพุ่งทะยานข้ามมิติไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ค่ายกลป้องกันใหญ่ของอาณาจักรเทพเอลฟ์สีเทาก็ถูกทำลายแล้ว ราชินีเอลฟ์สีเทากระทำตามพันธสัญญาเทพ ทำศึกเป็นตายครั้งสุดท้ายกับมหาเทพประธานโม่เย่ถัว

โม่เย่ถัวมีวงล้อเทพอยู่ด้านหลัง ลอยตัวนิ่งอยู่กลางอากาศ สายตาเย็นชาจ้องมองลงมายังราชินีเอลฟ์สีเทาไดอาน่าที่มีเลือดติดอยู่ที่มุมปากเบื้องล่าง

"ไดอาน่า เจ้าไม่มีโอกาสชนะหรอก ยอมแพ้เสียเถอะ!"

ไดอาน่าเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ผมยาวสีเทาเงินปลิวไสวอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางกระแสพลังงานที่ปั่นป่วนจากการต่อสู้อันดุเดือด คันธนูราชันย์เอลฟ์ในมือของนางยังคงง้างจนสุด ปลายลูกธนูควบแน่นพลังงานชีวิตที่แทบจะโปร่งใสเอาไว้ นั่นคือความหวังสุดท้ายของเผ่าพันธุ์เอลฟ์สีเทา

"ยอมแพ้? โม่เย่ถัว เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าหมื่นปีก่อนเผ่าโม่เย่ถัวของพวกเจ้ารอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิดภายใต้การคุ้มครองของอาณาจักรเทพเอลฟ์สีเทาของข้าได้อย่างไร? ตอนนี้กลับทรยศหักหลัง รุกรานดินแดนของข้า สังหารเผ่าพันธุ์ของข้า แล้วยังจะเพ้อฝันให้ข้ายอมแพ้อีกงั้นหรือ?"

น้ำเสียงของนางแฝงความแหบพร่าเล็กน้อย ทว่ากลับเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวที่ไม่ยอมจำนน "เอลฟ์สีเทาอย่างข้า ต่อให้ต้องสู้จนเหลือทหารคนสุดท้าย ก็จะไม่มีวันก้มหัวให้กับคนไร้ยางอายต่ำช้าอย่างเจ้าเด็ดขาด!"

บนใบหน้าของโม่เย่ถัวฉายแววรำคาญ วงล้อเทพหมุนอย่างช้าๆ แผ่พลังกดดันที่ทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออกออกมา "พูดดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง! ยุคสมัยของเอลฟ์สีเทามันผ่านไปตั้งนานแล้ว เจ้าคิดว่าอาศัยพลังบำเพ็ญอันน้อยนิดของเจ้า จะยังสามารถพลิกสถานการณ์ได้อีกงั้นหรือ? วันนี้ ข้าจะให้เจ้ากับอาณาจักรเทพเอลฟ์สีเทาของเจ้า ดับสูญไปพร้อมๆ กันเสียเลย!"

สิ้นเสียง แสงสว่างในวงล้อเทพของเขาก็ร้อนแรงขึ้นมาฉับพลัน ลำแสงสีดำที่แฝงไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งการทำลายล้างนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ไดอาน่าราวกับห่าฝน

......

......