บทที่ 240 เล่นหมากรุก!

【ครึ่งวันต่อมา ท่านมาถึงสุดขอบทะเลอีกครั้ง】

【ท่านให้จักรพรรดินีแสดงพลังแปลงเทพ】

【ไม่นานนักก็ทำให้เต่าหยวนสนใจ】

【เต่าหยวนจ้องมองจักรพรรดินีด้วยความระมัดระวัง ยืนอยู่ไกลๆ แสดงความสับสน!】

【ท่านยกมือคำนับแสดงพลังเช่นกัน กล่าวคำว่าเพื่อนเต๋า】

【เต่าหยวนเพิ่งจะสังเกตเห็นการมีอยู่ของท่าน ใจยิ่งตกใจมากขึ้น สองแปลงเทพปรากฏพร้อมกัน หรือว่ามาจากราชวงศ์เซียนต้าอวี่?】

【ท่านส่ายหัว บอกเต่าหยวนว่าตนเองเพียงหลงเข้ามาในโลกนี้ แต่พบว่าที่นี่ไม่มีพลังวิญญาณ เหลือเพียงที่นี่ที่ยังมีพลังวิญญาณอยู่บ้าง】

【ท่านต้องการทราบเรื่องบางอย่าง จึงมารบกวน】

【เต่าหยวนคิดครู่หนึ่ง เชิญพวกท่านเข้าไป】

【เต่าหยวนรู้ดีว่าหากพวกท่านต้องการทำร้ายมัน ตนเองไม่มีความสามารถในการต่อต้าน ควรดูว่าเป็นเรื่องอะไร】

【ทุกคนก้าวเดียวก็มาถึงหลังเต่าหยวนที่เป็นร่างจริง】

【ท่านบอกเต่าหยวนว่าตนเองไปมาหลายที่ ภูเขาไฟทางตะวันตกมีไข่หนึ่งฟอง หุบเขากลายเป็นทะเลเพลิง ท่านไม่บุกเข้าไปเพื่อไม่ให้ทำร้ายฝ่ายตรงข้าม

ทางใต้มีมังกรพิษที่เย็นเฉียบ เหลือเพียงร่างกาย

ส่วนทางเหนือมีเพียงทะเลทรายกว้างใหญ่ แต่ทิ้งมรดกและพลังแปลงเทพไว้.....】

【สุดท้ายท่านพบที่นี่ ไม่คาดคิดว่ายังมีแปลงเทพท้องถิ่นที่นี่อยู่ สามารถบอกเล่าสถานการณ์ของโลกนี้ได้】

【เต่าหยวนได้ยินดังนั้นตกใจมาก: "อะไรนะ?!! ราชาปีศาจแปลงเทพตัวอื่นหายไปแล้ว?!!"】

【ข่าวนี้ทำให้เต่าหยวนตกใจจริงๆ】

【ท่านพยักหน้าอย่างมั่นใจ แม้กระทั่งดึงพลังจากความว่างเปล่ามาเพิ่มความน่าเชื่อถือ สิ่งเหล่านี้เป็นของที่จำลองไว้ก่อนหน้านี้ แสดงให้เห็นว่าคำพูดไม่ใช่เรื่องเท็จ】

【เต่าหยวนอึ้งไปครู่หนึ่ง รีบขอโทษ ขอให้รอสักระยะ ร่างจริงจะรีบตื่นขึ้นทันที】

【เต่าหยวนหายไปอย่างรวดเร็ว】

【ท่านยืนอยู่ที่เดิม ยิ้มไม่พูดอะไร】

【ก่อนมาคิดเรื่องนี้แล้ว หากต้องการให้เต่าหยวนทดสอบอะไร ก็ต้องให้มันเต็มใจทำ】

【คิดไปคิดมา มีเพียงวิธีนี้ที่ดีที่สุด】

【ครึ่งเดือนต่อมา ภูเขาเล็กๆ ใต้ร่างเริ่มสั่นไหว ไม่นานเต่าหยวนตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์】

【เต่าหยวนดูท่านด้วยความกังวลเล็กน้อย พูดว่า: "เพื่อนเต๋าสองท่าน คำพูดเหล่านี้เป็นเรื่องจริงหรือ?!"】

【ท่านพยักหน้าอย่างหนักแน่น แน่นอนจริงๆ!】

【เต่าหยวนคิดครู่หนึ่ง พูดพึมพำด้วยความไม่เข้าใจ: "ทำไมถึงเป็นเช่นนี้...ทำไมถึงเป็นเช่นนี้...จะทำอย่างไรดี......"】

【ท่านไม่พูดอะไร แต่รอให้มันย่อยข้อมูลทั้งหมด】

【รออีกครึ่งธูป เต่าหยวนมองท่านด้วยความสิ้นหวัง: "นี่...นี่...ขอให้เพื่อนเต๋าสองท่าน อาไม่ ผู้เฒ่าสองท่านช่วยด้วย ข้าจะทำงานหนักไม่บ่น! ต่อไปหากมีคำสั่งใดๆ จะไม่ปฏิเสธแม้แต่ภูเขามีดทะเลเพลิง......"】

【ท่านรีบไปช่วยเต่าหยวน "เพื่อนเต๋า! ทำไมต้องเป็นเช่นนี้ พวกเราเพียงหลงเข้ามาในโลกนี้ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?!! กลายเป็นสถานการณ์เช่นนี้!"】

【เต่าหยวนบอกท่านทีละเรื่อง】

【แน่นอนเรื่องเหล่านี้ท่านรู้ดีอยู่แล้ว แต่การแสดงให้ครบถ้วนเป็นสิ่งจำเป็น ท่านยังคงแสดงความประหลาดใจอย่างมาก】

【ฟังจนจบ ท่านโกรธจนตบโต๊ะหยกตรงหน้าจนแตก】

【"ราชวงศ์เซียนต้าอวี่นี้ช่างรังแกเกินไป การกระทำเช่นนี้ช่างน่ารังเกียจยิ่งกว่าปีศาจ! เพื่อนเต๋าก็เป็นแปลงเทพที่ยิ่งใหญ่ กลับกล้ารังแกเช่นนี้........"】

【ท่านยืนอยู่ข้างเต่าหยวนอย่างเต็มที่】

【ขณะนั้นจักรพรรดินีกลับพูดขึ้น "คุณชายอย่าทำแบบนี้เลย พวกเรามาที่ดินแดนของคนอื่น ควรจะถ่อมตัวหน่อย ราชวงศ์เซียนต้าอวี่นี้ฟังดูไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะยุ่งเกี่ยว......"】

【ท่านได้ยินดังนั้นโกรธขึ้นมา: "ราชวงศ์เซียนต้าอวี่อะไร? ยังจะมีพลังมากกว่าตระกูลโบราณของข้า? แม้จะเก่งแค่ไหน จะสามารถฝึกฝนข้าให้เป็นแปลงเทพก่อนอายุสามสิบได้หรือ?!!"】

【พูดจบ ท่านปล่อยพลังของตนเองออกมาเต็มที่ ทะเลทั้งผืนเกิดคลื่นสูงพันจั้งทันที!】

【เต่าหยวนรับรู้ถึงรากฐานของท่านแล้ว ตกใจพร้อมกับดีใจในใจ ไม่แปลกใจที่รู้สึกว่าท่านไม่มีเล่ห์เหลี่ยม อย่างน้อยก็เป็นแปลงเทพที่ยิ่งใหญ่ ที่แท้ยังไม่ถึงสามสิบปี นี่ช่างดีจริงๆ!】

【เต่าหยวนคุกเข่า หวังว่าท่านจะช่วยชีวิตมันได้】

【ท่านพยักหน้าตกลง แน่นอนว่าจะสามารถทำลายค่ายกล ช่วยชีวิตมันได้】

【ฉินอู๋ฟางหลังจากศึกษามาหลายปี ค่ายกลได้ทะลุถึงขั้นเจ็ดแล้ว สำหรับค่ายกลขนาดใหญ่ที่เห็นครั้งแรกนี้ ได้คิดวิธีไว้แล้ว】

【ค่ายกลสี่ซาโทวเทียนตรงหน้า แม้จะสามารถกักขังผู้ฝึกตนแปลงเทพได้ แต่พลังการกักขังภายในแข็งแกร่ง แต่ฟังก์ชันง่ายไม่ซับซ้อน】

【ฉินอู๋ฟางอยากจะทำลายด้วยตนเองมานานแล้ว】

【ท่านบอกเต่าหยวนด้วยสีหน้าจริงจังว่าท่านมีสมบัติล้ำค่า เป็นวิญญาณของค่ายกล แน่นอนว่าจะสามารถทำลายคุกนี้ได้】

【ท่านนำธงหมื่นวิญญาณสีทองที่ถูกปลอมแปลงออกมา】

【ฉินอู๋ฟางปรากฏตัวออกมา ผู้เฒ่าหนวดขาวมีใบหน้าใจดี ดูแล้วเป็นผู้มีความรู้ลึกซึ้ง นั่นเรียกว่ามืออาชีพ】

【ฉินอู๋ฟางยกมือคำนับ "คุณชายเรียกผู้เฒ่ามีเรื่องอะไร?"】

【ท่านยกคิ้วมองไปที่โซ่บนตัวเต่าหยวน】

【ฉินอู๋ฟางเข้าใจทันที เดินไปข้างหน้า】

【ท่านยกมือคำนับเต่าหยวนอีกครั้ง แล้วกล่าวว่า: "สมบัติพวกนี้จะวางไว้ที่นี่ก่อน พวกเราจะไปสำรวจสี่ทิศอีกครั้ง"】

【ในสายตาอาลัยของเต่าหยวน ท่านพาจักรพรรดินีจากไป】

【ตามแผนของท่าน ให้เต่าหยวนทดสอบราชวงศ์เซียนต้าอวี่ ต้องทำหลังจากเข้าสู่ราชวงศ์เซียนต้าอวี่แล้ว】

【ไม่เช่นนั้นหากผลการทดสอบคือราชวงศ์เซียนต้าอวี่ควบคุมที่นี่ทั้งหมด ตอนนั้นจะเกิดผลกระทบที่ไม่คาดคิด จะเสียโอกาสจำลองไปเปล่าๆ】

【ให้ฉินอู๋ฟางถ่วงเวลาไปก่อน】

【หลายวันต่อมาท่านมาถึงหุบเขาไฟอีกครั้ง】

【ท่านโบกมือกดไฟรอบนอก เดินต่อไปข้างใน】

【ไม่นานท่านก็เดินไปถึงใจกลางหุบเขา】

【ท่านอ้าปากพ่น เปลวไฟน้ำแข็งพุ่งเข้าไป】

【ท่านได้ยินเสียงนกดังขึ้น เปลวไฟสีแดงสดและเปลวไฟน้ำแข็งต่อสู้กัน ไม่นานภายในก็เงียบลง】

【ไฟที่ไม่มีนกหยุนฮั่วอยู่ที่นี่ เป็นเพียงเปลวไฟที่ไม่มีรากฐาน หายไปอย่างรวดเร็ว】

【อุณหภูมิในหุบเขาลดลงอย่างรวดเร็ว】

【ท่านเห็นไข่สีแดงเพลิง ตั้งอยู่กลางหุบเขา】

【ดูเหมือนว่านี่คือนกหยุนฮั่วแล้ว!】

【ท่านเดินไปจับ ไข่ในมือสั่นไหวอย่างรุนแรง แต่ไม่สามารถต้านทานพลังการปิดกั้นได้ นานหลังจากนั้นจึงสงบลง】

【ท่านคาดหวังว่าในไข่นี้จะฟักออกมาเป็นนกหยุนฮั่วหรือสิ่งอื่น?】

【หนึ่งเดือนต่อมาท่านได้ซากมังกรพิษแล้ว ไปยังภูเขาจื่อเว่ยอีกครั้ง】

【ท่านเปิดค่ายกลเข้าไปในถ้ำสวรรค์】

【ท่านเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปยังสำนักเต๋าอี้ ซ่อนตัวไว้】

【ท่านกำลังรอ รอเวลาที่ชิงเสวียนจุดธูปหอมเพื่อค้นหาผู้แปลงเทพเบื้องหลัง】

【เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันนี้ชิงเสวียนนำธูปหอมออกมาอีกครั้ง!】

【สายตาของท่านแน่วแน่ รอเวลานี้อยู่แล้ว】

(จบตอน)