บทที่ 1106: ตอนนี้ฉันอยากเป็นคนดี

คำอธิบายของเฉินเทียนตี้ ทำให้มีคนซาบซึ้งใจได้เพียงคนเดียวเท่านั้น

คนคนนั้นก็คือหวังจวินเจี๋ยที่ได้รับการปกป้องอยู่ข้างหลังเขา!

เดิมทีคิดว่าเฉินเทียนตี้จะมาฆ่าตัวเอง

ทำให้หวังจวินเจี๋ยคิดไม่ถึงเลยจริงๆ "สถานการณ์อะไรเนี่ย ทำไมไอ้หมอนี่ถึงเปลี่ยนไปกะทันหันเลยวะ?"

"ทำไมจู่ๆ ถึงมาอยู่ฝั่งพี่โม่ของฉันได้ล่ะ?"

"บ้าเอ๊ย! โคตรซาบซึ้งเลยว่ะ!"

ทว่านอกจากหวังจวินเจี๋ยแล้ว

ฝูงชนคนอื่นๆ ในที่เกิดเหตุกลับตกอยู่ในความตื่นเต้น

สายตาของผู้เล่นนับไม่ถ้วนต่างพากันจับจ้องไปที่ตัวเฉินเทียนตี้

พวกเขาไม่ได้เชื่อคำอธิบายของเฉินเทียนตี้ หนำซ้ำยังเกิดความหวาดระแวง

"เฉินเทียนตี้ นายถูกข่มขู่หรือเปล่า? โม่โส่วเฉิงกุยจับจุดอ่อนอะไรของนายได้ ถึงได้บังคับให้นายมาพูดกับพวกเราแบบนี้ใช่ไหม?"

"คุณพ่อติงหัวของนายมีบุญคุณต่อผู้เป็นน้องชายฉัน เป็นผู้มีพระคุณของครอบครัวฉัน บุญคุณนี้ไม่อาจตอบแทนได้หมด แต่ถ้านายถูกข่มขู่จริงๆ ขอแค่นายพูดออกมา ฉันจะพยายามสุดความสามารถเพื่อช่วยนายเอง!"

"ใช่! ฉันก็เหมือนกัน! เฉินเทียนตี้ ฉันจะยืนอยู่ข้างนายตลอดไป!"

"ฉันก็เหมือนกัน!"

และในตอนนั้นเอง เฉินเทียนตี้ก็พูดตามน้ำว่า "ฉันถูกข่มขู่จริงๆ"

"แต่คนที่ข่มขู่ฉัน ไม่ใช่โม่โส่วเฉิงกุย ในทางกลับกัน โม่โส่วเฉิงกุยคือคนที่ช่วยเหลือฉัน เป็นคนที่ขจัดภัยคุกคามให้ฉัน"

"และคนที่ข่มขู่ฉัน ก็คือคนที่โพสต์กระทู้ในเว็บบอร์ด ปลุกปั่นให้พวกเราทุกคนเริ่มปฏิบัติการล่าเทพต่างหาก!"

"เป้าหมายของมัน ก็คืออยากจะยืมมือพวกเรา กำจัดโม่โส่วเฉิงกุย!"

พอคำพูดนี้หลุดออกไป ทุกคนก็มองหน้ากันไปมา เลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูก

"นี่... เรื่องจริงเหรอ?"

"หรือว่าพวกเราถูกหลอกใช้กันหมดจริงๆ?"

"แต่ฉันศึกษาดูดีๆ แล้ว รู้สึกว่ากระทู้บนเน็ตนั่นก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนี่นา!"

ท่ามกลางฝูงชน ผู้เล่นหญิงอาชีพมหาปุโรหิตที่ดูเฉลียวฉลาดคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างใช้ความคิด "ตามการตั้งค่าเกมของเทพพยากรณ์ ทวีปเทพพยากรณ์เกิดภัยพิบัติสวรรค์ขึ้นเมื่อหลายร้อยปีก่อน ท้ายที่สุดราชาแห่งสัตว์อสูรเยสก็ใช้ตราประทับสัตว์อสูร เปิดคลื่นบอส อาศัยบอสของทวีปเทพพยากรณ์ต้านทานภัยพิบัติสวรรค์ครั้งนั้นเอาไว้ได้"

"แต่ในขณะเดียวกันตัวราชาแห่งสัตว์อสูรเยสเอง ก็ถูกตราประทับสัตว์อสูรเผาผลาญพลังชีวิตอย่างต่อเนื่องจนสิ้นใจตายไป"

"ดังนั้นตามการตั้งค่าของเทพพยากรณ์ เดิมทีคนที่สามารถอัญเชิญคลื่นบอสได้ควรจะมีแค่ราชาแห่งสัตว์อสูรเยส แต่ตอนนี้โม่โส่วเฉิงกุยมาเปิดคลื่นบอสแทนราชาแห่งสัตว์อสูร ถ้างั้นในช่วงที่คลื่นบอสยังคงอยู่ มันก็ต้องเผาผลาญพลังชีวิตของโม่โส่วเฉิงกุยด้วยสิ!"

เมื่อได้ยินคำพูดที่เป็นเหตุเป็นผลของมหาปุโรหิตหญิง ผู้เล่นรอบข้างต่างก็คล้อยตาม ทุกคนพากันตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ

และมหาปุโรหิตหญิงก็พูดต่อว่า "ราชาแห่งสัตว์อสูรเยสเป็น NPC ดังนั้นย่อมมีเวลาที่พลังชีวิตจะถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น"

"แต่โม่โส่วเฉิงกุยไม่เหมือนกัน เขาเป็นผู้เล่น ตายแล้วก็ยังฟื้นคืนชีพได้ ดังนั้นกระทู้ในเว็บบอร์ดที่บอกว่าต้องฆ่าโม่โส่วเฉิงกุยจนเลเวลลดเหลือศูนย์ ถึงจะปิดคลื่นบอสนี้ได้ ฉันคิดว่าคำพูดนี้ถูกต้องแล้ว!"

"เพราะสำหรับเกมแล้ว เลเวลศูนย์ก็เท่ากับเริ่มเล่นใหม่แต่ต้น และก็แทบจะเทียบเท่ากับความตายแล้ว! ในสถานะแบบนี้ ตราประทับสัตว์อสูรย่อมไม่สามารถดูดซับพลังชีวิตของโม่โส่วเฉิงกุยต่อไปได้ และไม่สามารถรองรับการเผาผลาญของคลื่นบอสได้อีก"

"นั่นก็หมายความว่าขอแค่เลเวลของโม่โส่วเฉิงกุยลดลงไปเหลือเลเวลศูนย์ คลื่นบอสก็จะต้องถูกปิดลงอย่างแน่นอน!"

"และขอเพียงแค่คลื่นบอสถูกปิด บรรดาบอสที่กำลังโจมตีเขตเมืองหลักระดับหนึ่งทั้งหลาย ก็จะล่าถอยกลับไปยังอาณาเขตของตัวเองทั้งหมด ภัยพิบัติระดับ SSS ที่เขตเมืองหลักต่างๆ ของพวกเรากำลังเผชิญอยู่ ก็จะถูกทำลายไปเองโดยไม่ต้องออกแรง!"

จากคำอธิบายที่ชัดเจนและทะลุปรุโปร่งของมหาปุโรหิตหญิง

ความคิดของฝูงชนในที่เกิดเหตุก็ถูกกระตุ้นขึ้นมา

ชายโสดอาชีพนักรบคลั่งคนหนึ่งพยักหน้า "มีเหตุผล! มีเหตุผลมากทีเดียว! น้องสาว ฉันสาบานเลยว่าที่เชื่อไม่ได้เป็นเพราะเธอสวยนะ แต่เป็นเพราะสิ่งที่เธอพูดมามันมีเหตุมีผลจริงๆ จนทำให้ฉันต้องเชื่อ!"

ผู้เล่นหญิงผมสั้นอาชีพหมอเทวดาแขวนน้ำเต้าอีกคนมองไปที่เฉินเทียนตี้แล้วพูดว่า "แต่ว่า แล้วสิ่งที่เฉินเทียนตี้เพิ่งพูดไปล่ะ จะอธิบายยังไง? ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าเฉินเทียนตี้จะหลอกพวกเรา!"

ชายหนุ่มท่าทางเหมือนนักเรียนอาชีพเทพนักแม่นธนูลูบคาง พูดขึ้นอย่างใช้ความคิด "เมื่อรวมกับสิ่งที่เฉินเทียนตี้พูดมา ฉันขอเดาอย่างกล้าหาญเลยว่า มีคนกำลังหลอกใช้พวกเรา เพื่อช่วยเขากำจัดโม่โส่วเฉิงกุยจริงๆ"

"ยังไงซะต้นไม้ใหญ่ก็ย่อมต้านลม โม่โส่วเฉิงกุยที่เป็นผู้เล่นระดับเทพที่เก่งกาจขนาดนี้ ย่อมเป็นที่อิจฉาตาร้อนในเทพพยากรณ์ การสร้างศัตรูจึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และศัตรูของเขาเองก็จัดการโม่โส่วเฉิงกุยไม่ได้ ก็เลยอยากจะยืมมือพวกเรา ทำให้โม่โส่วเฉิงกุยกลายเป็นศัตรูทั่วทั้งเซิร์ฟ!"

"ว่า ขอแค่ฆ่าโม่โส่วเฉิงกุยจนถึงเลเวล 0 ก็จะสามารถปิดคลื่นบอส ขจัดภัยพิบัติในเขตเมืองหลักระดับหนึ่งทั้งหมดได้ ข้อนี้ก็ควรจะเป็นเรื่องจริงเหมือนกัน!"

พอคำพูดนี้หลุดออกไป

ผู้คนในสนามต่างก็พากันเห็นด้วย

"พูดแบบนี้ ก็มีเหตุผลจริงๆ ด้วย!"

"ถ้างั้น ตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไงดีล่ะ? จะไปต่อ หรือว่าล้มเลิกปฏิบัติการล่าเทพ?"

"ถ้าล้มเลิก คลื่นบอสก็จะไม่ถูกปิด บรรดาบอสที่กำลังล้อมโจมตีเขตเมืองหลักของพวกเราก็จะไม่ถอยไป ถ้าเมืองหลักแตก พวกเราก็จะต้องโดนบทลงโทษเลเวลลด 10 เลเวลแน่ๆ!"

"ถึงตอนนั้นในสนามรบสงครามประเทศ จะต้องส่งผลให้โชคชะตาของชาติของต้าเซี่ยพวกเราเสียหายหนักแน่! ดังนั้น เพื่อเห็นแก่ภาพรวม ฉันคิดว่าปฏิบัติการล่าเทพ สมควรดำเนินต่อไป! เสียสละโม่โส่วเฉิงกุยแค่คนเดียว ก็ยังดีกว่าเสียสละต้าเซี่ยของพวกเราทั้งประเทศ!"

"จริงด้วย! ฉันก็เห็นด้วย! เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว พวกเราเสียทั้งเวลาและแรงกายไปตั้งมากมาย กว่าจะจัดการพวกห้ากิลด์ใหญ่นั่นได้ ตอนนี้ก็เหลือแค่ก้าวสุดท้าย พวกเราก็สามารถบุกโจมตีหุบเหวมรณะอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อไปรุมล่าโม่โส่วเฉิงกุยได้แล้ว! มาถึงขั้นนี้แล้ว จะให้ยอมแพ้ได้ยังไง?"

"ทุกคนก็ตัดสินใจกันเองเลย ใครอยากจะเริ่มปฏิบัติการล่าเทพต่อก็ก้าวไปข้างหน้า ส่วนใครไม่อยากทำต่อ อยากยอมแพ้ ก็ถอยไปข้างหลัง!"

พร้อมกับเสียงตะโกน

ท่ามกลางฝูงชน ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยเริ่มถอยร่นไปข้างหลัง

เพราะยังไงซะคนส่วนใหญ่ในหมู่พวกเขา ล้วนเป็นเพราะเชื่อใจเฉินเทียนตี้ จึงก้าวเดินตามรอยของเฉินเทียนตี้

นี่ก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมหลินเย่าถึงต้องให้เฉินเทียนตี้เป็นคนลั่นไกปืนนัดแรก

ตอนนี้เฉินเทียนตี้ได้แสดงท่าทีชัดเจนแล้วว่า แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังถูกคนอื่นหลอกใช้ ถึงได้มาเพ่งเล็งหลินโม่

ขนาดเฉินเทียนตี้ยังรู้ว่าตัวเองทำผิด

ถ้างั้นผู้เล่นที่ศรัทธาในตัวเฉินเทียนตี้เหล่านี้ จะเดินสวนทางกับเฉินเทียนตี้ได้อย่างไร?

แน่นอนว่า ก็ยังมีผู้เล่นอีกมากที่ก้าวไปข้างหน้า

ไม่ใช่ว่าทุกคนจะศรัทธาในตัวเฉินเทียนตี้

ก็มีคนที่พิจารณาจากภาพรวมด้วยเช่นกัน

"มีแค่วิธีนี้วิธีเดียวเท่านั้นที่จะแก้ปัญหาภัยพิบัติได้ งั้นฉันก็ทำได้แค่เลือกทางนี้แหละ!"

"ฉันก็ไม่ได้อยากจะเป็นศัตรูกับโม่โส่วเฉิงกุยหรอกนะ แต่เพื่ออนาคตของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยของพวกเรา!"

"นับฉันด้วยคน! ศึกนี้ ฉันก็จะสู้จนถึงที่สุดเหมือนกัน!"

ท่ามกลางฝูงชน ผู้เล่นนับไม่ถ้วนต่างคว้าอาวุธขึ้นมา

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้ตัดสินใจเลือกแล้ว นั่นก็คือการนำปฏิบัติการล่าเทพดำเนินต่อไป!

และในตอนนั้นเอง เฉินเทียนตี้ก็กำหน้าไม้ในมือไว้แน่น

ภายในแววตา เผยให้เห็นถึงความเด็ดเดี่ยว

"ก่อนหน้านี้ ฉันไม่มีทางเลือก"

"แต่ตอนนี้ ฉันอยากเป็นคนดี"