บทที่ 1101: ไม่ตายไม่เลิกรา

วูบวูบวูบวูบ!

ในน้ำพุคืนชีพ เมื่อผู้เล่นจำนวนมากที่มีสัญลักษณ์ห้ากิลด์ใหญ่อย่างยุคโกลาหล เลือดเหล็ก เซิ่งซื่อ วิญญาณมังกร และโม่หลีอยู่บนหัวพุ่งพรวดออกมา

ผู้เล่นทั่วไปรอบๆ ที่เพิ่งผ่านประสบการณ์ถูกห้ากิลด์ใหญ่สังหารโหดบนเกาะเถ้าถ่านมาหมาดๆ ต่างก็สะดุ้งโหยงกันไปตามๆ กัน!

สีหน้าของพวกเขาแทบจะเหมือนกับเห็นผีก็ไม่ปาน

และในความเป็นจริง หลังจากผ่านศึกเกาะเถ้าถ่านมา ความน่าเกรงขามของห้ากิลด์ใหญ่ในสายตาพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับผีเลย

เวลานี้

วูบ!

แสงสีขาวสาดส่องลงมา

นักรบดาบโล่ฉินเฟิงเกิดใหม่ในน้ำพุคืนชีพ

เขามองซ้ายมองขวา อดไม่ได้ที่จะด่ากราดออกมา: "แม่มเอ๊ย! กูมาโผล่ที่ไหนวะเนี่ย?"

"นี่ยังอยู่ในประเทศอยู่หรือเปล่า?"

เมื่อตรวจสอบบันทึกการต่อสู้

[ติ๊ง~ คุณถูกผู้เล่น·ใส่แล้วฟินไปครึ่งนึง โจมตีด้วยสกิลแทงข้างหลัง สูญเสียพลังชีวิต 142,586 หน่วย คุณเสียชีวิตแล้ว!]

ฉินเฟิงฉุนขาดทันที

เขากัดฟันกรอด: "แม่มเอ๊ย! ใส่แล้วฟินไปครึ่งนึงใช่ไหม? ฝากไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยวป๋าจะทำให้ฟินจนลอยได้เลยคอยดู!"

พูดจบ ฉินเฟิงก็คว้าดาบใหญ่ ตะโกนบอกผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่คนอื่นๆ ที่กำลังเกิดใหม่ในน้ำพุคืนชีพอยู่รอบๆ: "พี่น้อง ตามฉันมา บุกกลับไปฆ่าพวกมันต่อ!"

วินาทีต่อมา ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ก็พากันพุ่งออกจากน้ำพุคืนชีพ

มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกของนครเถ้าถ่าน ซึ่งเป็นทิศทางที่นำไปสู่เกาะเถ้าถ่านอย่างรวดเร็ว

แต่ทว่า พวกเขาหารู้ไม่ว่า: นอกเมืองมีกลุ่มผู้เล่นกลุ่มใหญ่ดักรอพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว!

ชวิ้งชวิ้งชวิ้งชวิ้ง!

เมื่อผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ที่ตายแล้วเกิดใหม่ พุ่งออกไปนอกเมืองภายใต้การนำของฉินเฟิง

เบื้องหน้าก็ปรากฏกลุ่มผู้เล่นกลุ่มใหญ่พุ่งออกมาขวางทางพวกเขาเอาไว้

ผู้เล่นเหล่านี้ไม่ได้โผล่มาอย่างกะทันหัน แต่เห็นได้ชัดว่าเตรียมการมาเป็นอย่างดี

ดูเหมือนจะวางแผนร่วมกันมาตั้งแต่แรกแล้ว

พวกเขามาดักซุ่มอยู่นอกเมืองตั้งนานแล้ว

และเป้าหมายของพวกเขาก็คือห้ากิลด์ใหญ่นั่นเอง!

วินาทีที่ออกจากเมือง ก็ถูกสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นนับไม่ถ้วนจ้องมอง

จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันเข้มข้นแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

ท่ามกลางกลุ่มคนที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า

ชายหนุ่มร่างผอมบางอาชีพพ่อมดทมิฬขยับแว่นตา: "เพื่อเกียรติยศในอนาคตของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยของเรา พวกนายยอมแพ้ซะเถอะ!"

ผู้เล่นหญิงอาชีพนักเวทธาตุในชุดคลุมสีขาวอีกคนพูดขึ้น: "พวกนายปกป้องโม่โส่วเฉิงกุยไม่ได้หรอก แล้วพวกเราก็จะไม่ยอมปล่อยให้พวกนายกลับไปที่เกาะเถ้าถ่านเพื่อสนับสนุนโม่โส่วเฉิงกุยต่อด้วย!"

ชายอาชีพนักรบคลั่งที่ถือดาบยาวในมือเอ่ย: "กลับไปซะ ไม่งั้นก็อย่าหาว่าดาบของฉันไร้ความปรานี!"

เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของผู้เล่นพวกนี้ก็คือการตัดกำลังหนุนของห้ากิลด์ใหญ่

ขัดขวางไม่ให้ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ที่ตายไปแล้วกลับไปป้องกันเกาะเถ้าถ่านต่อ!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองทัพผู้เล่นกลุ่มใหญ่เบื้องหน้า

ฉินเฟิงกัดฟันกรอด: "พี่น้องบนเกาะจะทนได้อีกไม่นานแล้ว พวกเขายังรอพวกเราอยู่นะ!"

"พวกเราต้องรีบกลับไปช่วยเดี๋ยวนี้!"

"พี่น้อง"

"ลุย!"

ถ้าเป็นแค่ความเด็ดเดี่ยวของฉินเฟิงคนเดียวก็คงไม่ต้องกังวลอะไร

ประเด็นสำคัญคือ: ผู้เล่นทุกคนในสนามที่สังกัดห้ากิลด์ใหญ่ ต่างก็มีความเด็ดเดี่ยวแบบเดียวกับฉินเฟิง!

ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่นนับแสนที่จำนวนคนมากกว่าพวกเขาหลายสิบหลายร้อยเท่า ก็ไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย

เพียงแค่สิ้นเสียงสั่งการของฉินเฟิง

โฮกโฮกโฮกโฮก!

สกิลจากชุดเซ็ตสัตว์อสูร ผลของยุทโธปกรณ์อสูรเบ่งบานไปทั่วทั้งสนาม

ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่นับพันคนที่เพิ่งออกมาจากน้ำพุคืนชีพของนครเถ้าถ่าน ต่างก็เข้าสู่สถานะการต่อสู้ขั้นสูงสุด

ภายใต้ผลการเสริมแกร่งขั้นสุดยอดของยุทโธปกรณ์อสูร พวกเขาก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยอานุภาพที่ครอบคลุมไปทั่วฟ้าดิน!

ฉากนี้ถึงกับทำให้ผู้เล่นทั่วไปที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้ารู้สึกขนลุกซู่!

"เชี่ยเอ๊ย! พวกมันบ้าไปแล้วเหรอ?"

"ทำไมพวกมันถึงได้ซื่อสัตย์ต่อโม่โส่วเฉิงกุยขนาดนี้?"

"โอ้ นี่มันบ้าไปแล้วจริงๆ! รู้สึกว่าพวกมันน่ากลัวนิดๆ ด้วยซ้ำ!"

"ในเมื่อพวกมันดึงดันที่จะเป็นศัตรูกับคนทั้งเซิร์ฟเวอร์ งั้นเพื่อปกป้องต้าเซี่ย พวกเราก็จะสู้เลือดสาดกับพวกมันให้ถึงที่สุด!"

"มีข่าวมาจากฝั่งเกาะเถ้าถ่านว่า คนของห้ากิลด์ใหญ่ของพวกมันน้อยลงเรื่อยๆ เหลืออีกไม่เท่าไหร่ ใกล้จะต้านไม่อยู่แล้ว! กองทัพพันธมิตรของพวกเรากำลังจะทะลวงแนวป้องกันของพวกมันได้แล้ว และจะบุกทะลวงเข้าไปล่าโม่โส่วเฉิงกุยในหุบเหวมรณะได้ในไม่ช้า!"

"อย่าให้พวกมันเข้าใกล้เกาะเถ้าถ่านได้แม้แต่ก้าวเดียว! ตัดกำลังหนุนของพวกมันให้สิ้นซาก! พี่น้องทั้งหลาย ลุย!"

ฆ่า!!!

ภายใต้เสียงตะโกนดังกึกก้องกัมปนาท

ผู้เล่นนับไม่ถ้วนจากทุกทิศทุกทางก็คว้าอาวุธพุ่งเข้ามารุมสังหารผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่...

ในขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง

เกาะเถ้าถ่าน

บนเกาะอันกว้างใหญ่ยังคงมีเพลิงสงครามปลิวไสว ดุเดือดเลือดพล่าน

อาศัยความได้เปรียบอันมหาศาลที่มาจากชุดเซ็ตสัตว์อสูร

แม้ว่าผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่จะสามารถแลกชีวิตหนึ่งต่อสิบได้แทบทุกคน

แต่ก็ต้านทานกลยุทธ์คลื่นมนุษย์ของผู้เล่นหลายสิบล้านคนจากเมืองหลักระดับหนึ่งทั้งเก้าแห่งไม่ไหวอยู่ดี!

วูบวูบวูบวูบ!

ท่ามกลางลำแสงสีขาวที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าแต่ละสาย ต่อให้ลำแสงสีขาวที่เป็นสัญลักษณ์การตายของผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่จะน้อยแค่ไหน

ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าแนวป้องกันของห้ากิลด์ใหญ่กำลังถูกทำลายลงไปทีละก้าวไม่ได้

"กองหนุนล่ะ? กำลังเสริมของพวกเราทำไมยังมาไม่ถึงอีก?"

ซุนหยางที่ใช้กระบองฟาดผู้เล่นโจรตายไปหนึ่งคน อดไม่ได้ที่จะตะโกนถาม

อีกด้านหนึ่ง หลินเมี่ยวเมี่ยวขมวดคิ้วพูดว่า: "มาไม่ได้แล้ว กองหนุนของพวกเราถูกสกัดไว้นอกเมืองหมดเลย!"

"ผู้เล่นพวกนี้จงใจส่งคนไปดักโจมตีนอกเมือง คนของพวกเราพอออกจากเมืองก็โดนพวกมันโจมตี มาทางนี้ไม่ได้เลย!"

เมื่อได้ยินแบบนี้

ทุกคนในที่นั้นก็พากันสิ้นหวัง

"คนของพวกเราก็มีน้อยอยู่แล้ว ตอนนี้กำลังหนุนถูกตัดขาดไปอีก งั้นก็ตายหนึ่งหายหนึ่งจริงๆ แล้วล่ะ!"

"ยื้อไม่ไหวแล้ว! ดูทรงแล้วพวกเราต้านไว้ไม่อยู่จริงๆ แล้วล่ะ!"

"ต้านไม่ไหวก็ต้องต้าน!"

วิญญาณมังกรผงาดโลกตะโกน: "ประธานโม่น่าจะใช้เวลาอีกไม่นานก็ผ่านหุบเหวมรณะแล้ว พวกเราต้องยืนหยัดต้านเอาไว้ให้ได้!"

"ต่อให้ต้องตายเกลี้ยง ก็ต้องยื้อไว้จนกว่าประธานโม่จะผ่านด่านหุบเหวมรณะและออกมาจากหุบเหวมรณะให้ได้!"

เลือดเหล็กอู๋ฉิงพูดเสริม: "ขอแค่ประธานโม่ออกมา ปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปเอง!"

ที่สูงย่อมหนาวพูด: "งั้นก็ฆ่าต่อไป!"

"ถ้ายังไม่ถึงวินาทีสุดท้าย จะไม่ตาย ไม่เลิกรา!"

พร้อมกับเสียงตะโกนก้องของที่สูงย่อมหนาว

ผู้เล่นทุกคนรอบๆ ที่สังกัดห้ากิลด์ใหญ่ ต่างก็พากันตะโกน: "สู้ตายไม่เลิกรา!"

เหอเซียว: "สหายธรรมตายแต่หลวงพี่ไม่ตาย!"

เหอเซียว: "พวกนายตีเพื่อนร่วมทีมฉันแล้ว ห้ามมาตีฉันอีกนะ!"

ทันทีที่เหอเซียวพูดจบ

ทันใดนั้น

สายตาดูถูกเหยียดหยามนับไม่ถ้วนก็พุ่งตรงมาจากรอบด้าน

ถึงแม้ทุกคนจะมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ฮึกเหิม มีความหวังในใจ และคิดจะทุ่มเทสุดกำลังเพื่อปกป้องแนวป้องกันนี้ไว้ให้หลินโม่ จนกว่าจะถึงวินาทีที่หลินโม่ออกมาจากหุบเหวมรณะ

แต่ท้ายที่สุดก็ต้านทานความจริงไม่ได้อยู่ดี

ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!

ตู้มตู้มตู้มตู้ม!

ท่ามกลางเพลิงสงคราม ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ทยอยตายไปทีละคนสองคน จำนวนผู้เล่นในสนามก็ลดน้อยลงเรื่อยๆ

เมื่อแนวป้องกันนอกโถงใหญ่ยิ่งอ่อนแอลง

ผู้เล่นก็เริ่มฝ่าวงล้อมเข้าไปในโถงใหญ่ได้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็บุกเข้าไปในหุบเหวมรณะ!

สถานการณ์ควบคุมไม่ได้ยิ่งขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

และเมื่อมีผู้เล่นจำนวนมหาศาลบุกเข้าไป

ภัยคุกคามที่หลินโม่ต้องเผชิญในหุบเหวมรณะ ก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเช่นกัน...