บทที่ 210: แผนซ้อนแผนของจวินหาน! สวีชิวทำลายพันธนาการมิติ!
บทที่ 210: แผนซ้อนแผนของจวินหาน! สวีชิวทำลายพันธนาการมิติ!
"เพื่อความยิ่งใหญ่ของประเทศอันงดงาม จวินหาน... แกต้องตายที่นี่!"
เซิร์ทจ้องมองจวินหาน แววตาฉายชัดถึงความอำมหิต
สายตาของจวินหานยังคงแน่วแน่ แม้จะตกเป็นรองชั่วคราวแต่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ เซิร์ทสัมผัสได้ถึงบางอย่างจึงแสยะยิ้ม "ดิ้นรนไปก็เท่านั้นจวินหาน หรือแกกำลังถ่วงเวลา รอให้ใครมาช่วยงั้นเหรอ?"
"เปล่าประโยชน์!"
"ภาพวาดสมุทรไพศาลนี้คืออุปกรณ์ยุทธ์ระดับยอดเยี่ยมธาตุมิติ! ต่อให้เป็นระดับราชันก็เข้ามาไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่าจะมีพลังมิติ!"
"เท่าที่ฉันรู้ ในต้าเซี่ยมีคนที่มีพลังมิติน้อยมาก ยิ่งระดับราชันยิ่งไม่มี วันนี้จะไม่มีใครหน้าไหนบุกเข้ามาช่วยแกได้ทั้งนั้น!"
คำพูดของเซิร์ทเพิ่งจะสิ้นสุดลง
ทันใดนั้น ท้องฟ้าสีครามเหนือหัวพลันปริร้าว เกิดเป็นรอยแยกขนาดใหญ่
วินาทีต่อมา กลิ่นอายที่ดุดันก็พุ่งทะลวงเข้ามา แรงปะทะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งท้องทะเลจนเกิดพายุคลั่ง! รอยแยกนั้นปรากฏเงาร่างสีม่วงแดงพุ่งวูบลงมายังเกาะเล็กๆ
ตูม!!!
เกาะทั้งเกาะสั่นสะเทือนจนดินระเบิด ท่ามกลางฝุ่นควัน สวีชิวในชุดเกราะอสูรอาซูร่าก็ปรากฏกายขึ้น!
ทุกคนในที่นั้นอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เป็นไปได้ยังไง?! โดยเฉพาะเซิร์ทที่รูม่านตาหดเกร็ง นี่มันเรื่องตลกหรือไง? เขาเพิ่งบอกว่าไม่มีใครเข้าได้ สวีชิวก็พุ่งพรวดเข้ามาทันที! นี่มันตบหน้ากันเร็วเกินไปแล้ว!
ประเด็นสำคัญคือ... สวีชิวที่เป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่ง เข้ามาในภาพวาดสมุทรไพศาลได้ยังไง?! เซิร์ทถึงกับสับสนจนทำอะไรไม่ถูก
ขณะเดียวกัน สวีชิวขยับไหล่พลางกระชับหอกมังกรขดทลายทัพ เขามองไปรอบๆ เห็นเหล่าเอเจนท์และนักฆ่าที่อย่างต่ำก็ระดับโหวขั้นเจ็ด เขาก็แสยะยิ้ม "ดูท่าวันนี้จะได้อาบเลือดให้สะใจไปเลย!!"
ฟุ่บ!
นักฆ่าคนหนึ่งพุ่งเข้าใส่พร้อมดาบยาวสีดำ หมายจะลอบกัดตอนสวีชิวเผลอ
ทว่าโชคร้าย... ก่อนที่ดาบจะถึงตัว สวีชิวก็หลบพ้นวูบเดียว พร้อมคว้าหัวนักฆ่าคนนั้นกดกระแทกพื้นสุดแรง
ปัง!!
เกาะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หัวของนักฆ่าคนนั้นแหลกละเอียดคาที่! ตายสนิทในพริบตา
"เพิ่งเคยเจอคนอยากตายรีบขนาดนี้แฮะ" สวีชิวหัวเราะหึๆ
เมื่อเห็นพลังของสวีชิว เซิร์ทก็เรียกสติกลับมาแล้วตะโกนลั่น "ไอ้เด็กนี่มีพลังฆ่าระดับราชันได้! อย่าประมาทเด็ดขาด!!"
ทุกคนใจหายวูบและเพิ่มความระมัดระวังถึงขีดสุด
เซิร์ทเร่งโคจรพลังวิญญาณลงสู่มหาสมุทรใต้เท้า พลังของภาพวาดสมุทรไพศาลถูกเปิดใช้งานเต็มพิกัด! ในความว่างเปล่าปรากฏไอหมอกน้ำหนาแน่นที่แฝงแรงกดดันมหาศาล เข้าโอบล้อมสวีชิวและจวินหาน ผนวกกับอาณาจักรของเซิร์ทเอง กลายเป็นสมรภูมิที่มีทั้งน้ำและไฟปะทะกัน!
จวินหานที่เห็นสวีชิวบุกเข้ามาก็ประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "สวีชิว นายเข้ามาได้ แสดงว่ามีพลังมิติสินะ? นายพอจะทำลายพันธนาการมิตินี้ได้ไหม?"
"แหม่ เรื่องที่แม้แต่อาณาจักรราชันยังทำไม่ได้ ท่านราชาเทพยุทธ์ก็ช่างไว้ใจผมจังนะ" สวีชิวหัวเราะ
"ทำไม นายทำไม่ได้เหรอ?"
"เปล่าครับ... ผมทำได้!" สวีชิวยิ้มอย่างมั่นใจ
"ดี! งั้นฉันจะถ่วงเวลาให้เอง!"
ราชาเทพยุทธ์ยิ้มบางๆ จากนั้นเขาก็เปิดขวดยาน้ำที่ควรจะเป็นของท่านอธิบดี... แล้วดื่มมันเข้าไปเองรวดเดียว!
วินาทีต่อมา พลังวิญญาณของเขาพุ่งทะยาน ฟื้นกลับมาเป็นสามสิบเปอร์เซ็นต์ทันที!
เขาเปิดใช้อาณาจักร แสงสีทองสาดส่องประดุจมหาสมุทรทองคำ เข้าหักล้างกับอาณาจักรของเซิร์ทและม้วนภาพวาดอย่างดุเดือด!
สีหน้าของเซิร์ทเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง "บ้าน่า! ยานั่นไม่ใช่ของท่านอธิบดีงั้นเหรอ! ยาของจริงไม่ได้อยู่ที่แก!"
จวินหานเอ่ยอย่างสงบ "ถ้ายาของจริงอยู่ที่ฉัน พวกแกจะกล้ามาขวางฉันเหรอ? พวกแกคงได้ตายกันหมดที่นี่ไปนานแล้ว!"
ถูกต้อง... จวินหานยอมเป็นเหยื่อล่อเพื่อปกป้องยาของจริง และเมื่อระดับราชันเตรียมใจจะสละชีพ พลังที่ระเบิดออกมานั้นน่าหวาดหวั่นเกินคณา หากเขาสู้ตายจริงๆ ต่อให้มีภาพวาดสมุทรไพศาล เซิร์ทและพวกก็อาจจะตายตกตามกันไป และจวินหานเองก็อาจจะเสียชีวิตครึ่งหนึ่งเป็นค่าตอบแทน
"ความจริงไม่ใช่พวกแกที่ขวางฉัน แต่เป็นฉันต่างหากที่รั้งพวกแกไว้! แต่ตอนนี้... ไม่จำเป็นแล้ว!" จวินหานคำราม
อาณาจักรของเขาต้านทานแรงกดดันจากทุกทิศทาง สร้างพื้นที่ว่างที่สงบเงียบให้สวีชิว สวีชิวจึงมีสมาธิจดจ่อและโคจรพลังวิญญาณ วิญญาณยุทธ์ในร่างปรากฏออกมาและผสานร่างทีละตน! โดยเฉพาะจั๊กจั่นทองหกปีกที่ปรากฏออกมาท้ายสุด หลังจากผสานร่างแล้ว กลิ่นอายมิติที่ลึกล้ำก็แผ่ออกมาจากตัวสวีชิวจนห้วงมิติรอบข้างกระเพื่อมไหว
เซิร์ทสัมผัสได้ถึงอันตราย "หยุดมันเร็ว!!" เขารีบนำทีมพุ่งเข้าหาเป้าหมายคือสวีชิว
"คู่ต่อสู้ของพวกแกคือฉัน!" จวินหานยืนขวางเบื้องหน้าสวีชิว ตวัดง้าวเทพยุทธ์ซัดเหล่านักรบจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง เงาดำสายหนึ่งพุ่งเข้าหาสวีชิวด้วยความเร็วสูง หมายจะปาดคอ แต่สวีชิวยังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง
เขารวบรวมสมาธิผสานพลังวิญญาณเข้ากับพลังมิติของจั๊กจั่นทองหกปีก!
ในจังหวะที่มีดจะถึงคอ มือใหญ่ของจวินหานก็คว้าหมับเข้าที่คอนักฆ่าคนนั้นแล้วเหวี่ยงทิ้งไปประดุจขยะ ราชาเทพยุทธ์เพียงคนเดียวต้านทานนับพันเพื่อปกป้องสวีชิว
สวีชิวเชื่อใจเขาอย่างเต็มเปี่ยม เขาไม่กังวลเลยว่าใครจะทำร้ายเขาได้ในขณะที่กำลังรวบรวมพลัง จวินหานสัมผัสได้ถึงความเชื่อใจนั้นจึงยิ้มออกมา "ในฐานะรุ่นพี่ ฉันต้องตอบแทนความเชื่อใจของรุ่นน้องให้สมเกียรติหน่อยแล้ว!"
เบื้องหลังจวินหาน ปรากฏเงาร่างวิญญาณเทพยุทธ์มีปีกสีทอง!
วิญญาณยุทธ์ระดับ SS ธาตุแสง... วิญญาณเทพยุทธ์แห่งแสง!
จวินหานผสานวิญญาณยุทธ์เต็มกำลัง พลังระเบิดออกจนร่างทั้งร่างกลายเป็นแสงสว่างเจิดจ้า แสงนั้นโอบล้อมรอบตัวสวีชิว ใครก็ตามที่บุกเข้ามาจะถูกแสงนั้นซัดจนกระเด็นหรือตายตกไปทันที แม้แต่เซิร์ทที่ใส่สุดแรงก็ยังเข้าใกล้ไม่ได้!
"บ้าเอ๊ย บ้าที่สุด!"
"จวินหานยังซ่อนพลังขนาดนี้ไว้! เขาพูดถูก เขาไม่ได้ถูกเราขวาง แต่เขาหลอกรั้งเราไว้ต่างหาก!"
"ป่านนี้ยาของจริงคงส่งถึงทำเนียบท่านอธิบดีไปนานแล้ว... ภารกิจล้มเหลว!"
"ที่สำคัญที่สุด... จวินหานวางแผนซ้อนแผนได้ขนาดนี้ แสดงว่าเขารู้ตัวนานแล้วว่ามีหนอนบ่อนไส้อยู่ในกลุ่ม! ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ซ่อนความลับเรื่องยาได้มิดชิดขนาดที่แม้แต่สายลับก็ไม่รู้!"
ความคิดมากมายแล่นผ่านหัวเซิร์ท ความหวาดกลัวเริ่มเกาะกินใจ
ในวินาทีนั้นเอง สวีชิวที่รวบรวมพลังเสร็จสิ้นก็ลืมตาโพลง เขาคำรามต่ำและตวัดหอกขึ้นสู่ท้องฟ้า!
"กิเลน... ผนึก!!"
เงากิเลนทะยานขึ้นเสียดฟ้า พร้อมกับแบกรับพลังมิติของจั๊กจั่นทองหกปีกไปด้วย!
ตูม!!!!
ภาพวาดสมุทรไพศาลทั้งม้วนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!
ท้องฟ้ามิติปรากฏรอยร้าวและแผ่ขยายออกไปไม่หยุด จนในที่สุดห้วงมิติก็พังทลายลงและแตกสลาย มหาสมุทรที่ล้อมรอบอันตรธานหายไป!
ม้วนภาพวาดสมุทรไพศาล... ถูกทำลายสิ้นซาก!