บทที่ 200: หัวหน้ากลุ่มปีกแห่งเสรีภาพ! เปิดศึกราชาอสูรตนที่สอง!

"แกมันดูขยะแขยงยิ่งกว่าเดิมอีกนะ"

สวีชิวมองดอกเตอร์หวังด้วยสายตาเหยียดหยาม ทว่าในดวงตายังคงแฝงความระแวดระวัง แม้พลังต่อสู้ของดอกเตอร์หวังจะไม่เท่าไหร่สำหรับเขา แต่ชายคนนี้คือนักวิจัยวิปริต ใครจะรู้ว่ามันซ่อนกลเม็ดอะไรไว้บ้าง

"เหอะ เจอกันก็ซัดใส่เลยนะสวีชิว ใจร้ายชะมัด ถ้าฉันไม่ได้ผสานร่างกับราชาปรสิต ป่านนี้คงลงหลุมไปแล้ว" ดอกเตอร์หวังหัวเราะร่า ปรสิตที่หลอมรวมกับร่างเริ่มงอกเงยกลายเป็นเนื้อหนัง ซ่อมแซมส่วนที่ขาดหายจนกลับมาเป็นมนุษย์ดังเดิม

สวีชิวสังเกตเห็นก้อนเนื้อนูนขึ้นที่กลางอกของดอกเตอร์หวัง มันมีรูปร่างคล้ายใบหน้ามนุษย์ที่บิดเบี้ยว ถ้าเดาไม่ผิด นั่นคงเป็นราชาปรสิต! ดอกเตอร์หวังถูกสิงงั้นเหรอ? ไม่สิ เขายังมีสติครบถ้วน เขาไม่ได้ถูกสิง แต่เขาจงใจหลอมรวมกับมันต่างหาก

จากเรื่องที่ผ่านมา ดอกเตอร์หวังวิจัยเรื่องอสูรต่างมิติมาตลอดเพื่อดึงพลังมาใช้เอง เช่น ยามนุษย์อสูร ตอนนี้เขาเอาตัวเองไปรวมกับราชาปรสิต... ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

สวีชิวครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะชี้หอกไปที่อีกฝ่าย "หมอกขาวที่เขต 14 เป็นฝีมือแกใช่ไหม?"

"เปล่าๆ ฉันไม่มีปัญญาทำขนาดนั้นหรอก แต่ลัทธิที่ฉันเพิ่งเข้าร่วมเขามีพลังนั่น"

"ลัทธิล่าสุด..." สวีชิวฉุกใจคิด "ลัทธิความว่างเปล่า!!"

"หือ ทายถูกซะด้วย"

ดอกเตอร์หวังประหลาดใจเล็กน้อย ในต้าเซี่ยมีลัทธิมารตั้งมากมาย ทำไมสวีชิวถึงระบุได้เร็วขนาดนี้ว่าเขาอยู่ลัทธิความว่างเปล่า

"ชัดเลย ราชาสงครามลั่วอ้าวถูกพวกแกหลอกล่อออกไปเพื่อทำให้การป้องกันเมืองหลวงอ่อนแอลง!" สวีชิวเอ่ยเรียบๆ

เขานึกถึงตอนที่ราชาสงครามออกจากเมืองหลวงไปเทียนไห่เพื่อตามล่าลัทธิความว่างเปล่าพอดี และเมืองหมอกขาวก็ตั้งอยู่แถวนั้น ลัทธิความว่างเปล่าคงใช้พลังบางอย่างย้ายหมอกขาวมาที่เมืองหลวง และถือโอกาสล่อราชาสงครามออกไปในคราวเดียว!

ดอกเตอร์หวังตบมือชม "สวีชิว นอกจากพรสวรรค์และพลังแล้ว หัวสมองนายยังไวมาก ไม่เสียแรงที่เป็นวัสดุการทดลองที่ดีที่สุดที่ฉันเลือกไว้"

"ผมไม่มีเวลามานั่งรำลึกความหลังกับแกหรอก ตายซะ!"

สวีชิวชำเลืองมองเรดาร์ แหล่งพลังงานมหาศาลอยู่ไม่ไกลแล้ว เขาต้องรีบจัดการเรื่องนี้ ส่วนดอกเตอร์หวังตรงหน้า ต่อให้ไม่รู้ว่ามีแผนอะไร... เขาก็จะบดขยี้มันด้วยพลังทั้งหมดที่มี!

สายฟ้าเริ่มฟาดเปรี๊ยะรอบตัวสวีชิว ดอกเตอร์หวังมองด้วยความชื่นชม "ที่ฉันมาหานาย ก็เพื่อจะดูว่านายโตขึ้นแค่ไหน และนายก็เหนือความคาดหมายของฉันจริงๆ! แต่ถ้าคิดว่าจะฆ่าฉันได้ง่ายๆ ละก็ นายคิดผิดแล้ว!"

เบื้องหลังของดอกเตอร์หวัง เงาร่างหลายร่างค่อยๆ ปรากฏขึ้น พวกเขาคือกลุ่มคนที่ถูกอสูรปรสิตสิงร่าง! แต่คนพวกนี้ต่างจากคนอื่น พวกเขาสวมชุดรัดรูปสีดำ มีบาดแผลฉกรรจ์เต็มตัว บางคนหัวหายไปครึ่งซีกแต่ยังขยับได้... พวกเขาคือซอมบี้ชัดๆ

สวีชิวจำได้ทันที... พวกนักฆ่าปีกแห่งเสรีภาพที่เขาเพิ่งจัดการไป! คนพวกนี้ควรจะตายไปแล้ว แต่กลับมายืนอยู่ตรงหน้าเขา อสูรปรสิตสามารถสิงร่างได้แม้กระทั่งศพของนักรบ!

พวกนักฆ่าพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วสูง

"ถอยไป!" สวีชิวไม่ปรานี ตวัดหอกเพียงครั้งเดียว พลังสายฟ้าที่ดุดันก็ซัดร่างนักฆ่าเหล่านั้นจนแหลกเป็นเศษเนื้อ!

เขาพุ่งเข้าหาดอกเตอร์หวัง แต่ทันใดนั้นเงาสังหารก็ปรากฏตัวขึ้นขวางไว้ สวีชิวแทงหอกสวนจนมันกระเด็นไป ทว่าในวินาทีต่อมา... ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็พุ่งลงมาจากฟากฟ้า!

สวีชิวหลบไม่พ้นจึงใช้หอกกันไว้ ร่างของเขาปลิวถอยไปกว่าสิบเมตร แรงกระแทกมหาศาลทำให้พื้นใต้เท้าแตกกระจาย!

"พลังนี่มัน..." สวีชิวหรี่ตาลง

เขามองขึ้นไปบนฟ้า เห็นชายร่างกำยำมีปีกสีขาวขนาดใหญ่ สวมเกราะสีทอง ผมสีทองยาวสลวยกำลังจ้องมองเขาอยู่

ดอกเตอร์หวังยิ้มจางๆ "สวีชิว ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือคู่ต่อสู้ที่แท้จริงของเธอ คุณคาห์น หัวหน้ากลุ่มปีกแห่งเสรีภาพ"

หัวหน้ากลุ่มปีกแห่งเสรีภาพ 'คาห์น' ยอดฝีมือระดับโลก พลังบ่มเพาะของเขาคือ... ราชันขั้นแปด!

สวีชิวควงหอกในมือพลางยิ้มบางๆ "ผมทำความดีอะไรไว้เนี่ย ถึงขั้นได้รับเกียรติให้ระดับราชันมาจัดการด้วยตัวเอง?"

"สวีชิว อัจฉริยะอันดับหนึ่งของต้าเซี่ย! นายมีวิญญาณยุทธ์ SSS ตั้งหลายตน แน่นอนว่าคู่ควรให้ฉันลงมือเอง" คาห์นพูดด้วยสำเนียงต้าเซี่ยที่ติดขัด ทว่าน้ำเสียงนั้นเย็นเยียบและทรงอำนาจ แรงกดดันระดับราชันโถมเข้าใส่สวีชิวระลอกแล้วระลอกเล่า!

สวีชิวกระชับหอกแน่น "ดูท่าจะงานเข้าของจริงแฮะ!"

ดอกเตอร์หวังหัวเราะคิกคัก "สวีชิว อย่ารีบตายนะ ไม่งั้นฉันคงหาวัสดุทดลองแบบนายไม่ได้อีกแล้ว"

"ถ้าไม่อยากให้ผมตาย ทำไมแกไม่มาร่วมมือกับผมจัดการไอ้หมอนี่ล่ะ?"

"หึหึ นายเป็นคนตลกนะสวีชิว" ดอกเตอร์หวังยิ้มแล้วโค้งตัวให้คาห์น "คุณคาห์น ฝากที่เหลือด้วยนะครับ"

"ในสนามรบ ฉันไม่เคยปรานี! ฉันจะฆ่าเขาซะ" คาห์นกล่าวเรียบๆ

ดอกเตอร์หวังถอนหายใจ "งั้นขอศพให้ฉันแล้วกัน ต่อให้ตายเขาก็ยังมีค่ามหาศาล" พูดจบเขาก็เดินหายไป

คาห์นค่อยๆ ร่อนลงมาจากกลางอากาศ วินาทีต่อมา คลื่นพลังที่มองไม่เห็นก็แผ่ออกจากตัวเขา พลังงานวิญญาณรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไป กลายเป็นสิ่งที่คาห์นควบคุมได้ทั้งหมด ทรงกลมแสงสีทองขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้นเต็มความว่างเปล่า

สวีชิวสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างที่อัดแน่นอยู่ในลูกบอลแสงเหล่านั้น! ไม่เพียงเท่านั้น เขายังพบว่าตัวเองไม่สามารถดูดซับพลังงานวิญญาณรอบตัวได้อีกต่อไป...

อาณาจักรราชันถูกเปิดใช้งานแล้ว!

"เปิดอาณาจักรตั้งแต่เริ่มเลยเหรอ"

"ราชสีห์ย่อมทุ่มกำลังทั้งหมดในการล่ากระต่าย!" คาห์นกล่าวอย่างสุขุม เขาเป็นคนรอบคอบและไม่ดูถูกสวีชิวเพียงเพราะระดับบ่มเพาะต่ำกว่า กลับกัน คำว่า 'อัจฉริยะอันดับหนึ่ง' เพียงคำเดียวก็พอที่จะทำให้เขาใส่สุดตัว

"ไป!" คาห์นยกมือขึ้นเบาๆ

ลูกบอลแสงลูกหนึ่งพุ่งเข้าใส่สวีชิว สวีชิวหลบพ้น ลูกบอลกระแทกพื้นจนระเบิดเป็นหลุมลึก! เพียงลูกเดียวก็มีพลังทำลายไม่ด้อยไปกว่าระดับโหว และที่น่ากลัวคือในอาณาจักรนี้มีลูกบอลแสงนับร้อยนับพันลูก!

วินาทีต่อมา ฝูงลูกบอลแสงกระหน่ำยิงใส่สวีชิวจากทุกทิศทาง ต่อให้เขาจะเร็วแค่ไหนก็ไม่อาจหลบการโจมตีแบบปูพรมนี้ได้พ้น

ตูม ตูม ตูม... เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง แผ่นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นตลบอบอวล คาห์นมั่นใจว่าต่อให้เป็นระดับโหวที่เก่งที่สุดก็ต้องตายสถานเดียว

“กิเลน... ย่างก้าว!”

ปัง!

ท่ามกลางกลุ่มควัน ร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมาด้วยความเร็วเหนือแสง หอกพุ่งตรงประดุจมังกรเข้าหาคาห์น! พลังมหาศาลบีบให้เขาต้องสร้างโล่ทองคำขึ้นมากัน ทว่าโล่นั้นกลับถูกเจาะทะลุในพริบตา!

คาห์นปลิวถอยไปหลายเมตร เขามองดูสวีชิวที่เดินออกมาจากฝุ่นหนา สวีชิวในตอนนี้สวมชุดเกราะสีม่วงแดง ถือหอกสีทองเข้ม ประดุจเทพสงครามอาซูร่าจุติ เจตจำนงการต่อสู้พุ่งทะยานเสียดฟ้า!

เขาจ้องมองคาห์นแล้วเอ่ยเสียงเย็น

"ผมไม่มีเวลามาเล่นกับคุณแล้ว เรามาจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเถอะ!"