ตอนที่ 705 : เหล่าสวีรีบกลับมาเร็ว! ภรรยาของนายใกล้จะคลอดแล้ว!

ตอนที่ 705 : เหล่าสวีรีบกลับมาเร็ว! ภรรยาของนายใกล้จะคลอดแล้ว!

ในเขตที่พักอาศัยแห่งหนึ่ง

เมื่อเห็นรายชื่อบนบอร์ดประกาศก็มีเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเข้าหูดังขึ้นมา

เพราะเริ่มมีคนสงสัยว่าเกณฑ์การเลื่อนขั้นนั้นมีความไม่ชอบมาพากลอยู่

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น เพราะพวกเธอเพิ่งจะเข้ามาได้ไม่นาน หรือไม่ก็มีสถานะที่ค่อนข้างต่ำ พวกเธอจึงยังไม่กล้าตั้งข้อสงสัยในคำตัดสินของฐานอย่างเปิดเผย

พวกเธอทำได้เพียงบ่นระบายความไม่พอใจที่ตัวเองไม่ได้รับผลประโยชน์ที่มากขึ้นก็เท่านั้น

ส่วนผู้ชายในเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กแห่งอื่นๆ นั้นต่างก็ยอมรับรายชื่อการเลื่อนขั้นชุดใหม่ที่ฐานประกาศออกมาด้วยสภาพจิตใจที่ค่อนข้างสงบกว่า สำหรับผู้ที่โชคดีได้รับการเลื่อนขั้นบนรายชื่อนั้น พวกเขาก็ทำได้เพียงแสดงความอิจฉาเท่านั้น

ความวุ่นวายก็สงบลงอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ในช่วงพักผ่อนตอนกลางคืน ทุกคนก็ยังคงพูดคุยถึงการเลื่อนขั้นในครั้งนี้อยู่บ้างและหวังว่าในอนาคตตัวเองก็จะได้เป็นหนึ่งในผู้โชคดีบ้าง

เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่ที่พวกหลี่ปั๋วเหวินเดินทางไปมณฑลกานหนาน รวมถึงจงอวี่และเฉินจวินฉือที่เสร็จสิ้นภารกิจการไล่ล่ากวาดล้างศัตรูที่เหลือรอด ตอนนี้มันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว

แต่พวกหลี่ปั๋วเหวินก็ยังไม่กลับมาและคาดว่าพวกเขาคงจะกำลังค้นหาข้อมูลและอุปกรณ์ที่ฐานต้องการอยู่

ส่วนจงอวี่และเฉินจวินฉือก็กลับมาที่ฐานหลักเพื่อทำภารกิจอื่นๆ ที่ฉินจิ้นมอบหมายให้ต่อ

ทุกอย่างก็ยังคงดำเนินไปอย่างเป็นระบบ

แต่ที่น่าพูดถึงก็คือ

สถานีวิทยุแบบติดตั้งถาวรเครื่องแรกนั้นได้ถูกสร้างขึ้นเสร็จสมบูรณ์แล้วตั้งแต่เมื่อคืนนี้!

จากนั้นในเช้าวันนี้ฉินจิ้นก็อดใจรอไม่ไหว เขาจึงส่งเฮลิคอปเตอร์ขนมันไปที่ฐานเหมืองถ่านหินในเมืองชานเพื่อทดสอบมันทันที!

ในตอนนี้แหล่งถ่านหินที่เมืองชานได้ถูกฐานลวี่หยวนยึดกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์แล้ว และฐานก็ไม่ได้ปล่อยให้พวกผู้รอดชีวิตในศูนย์พักพิงเหมืองถ่านหินเดิมเป็นคนดูแลมันอีกต่อไป

ผู้รอดชีวิตเดิมก็ยังคงได้รับสิทธิ์ให้อาศัยอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยทำงานขุดเหมืองตามที่บุคลากรของฐานลวี่หยวนมอบหมายให้

ช่วงเวลาที่ผ่านมา หลิวเหวินฮ่าวก็ไม่เพียงแต่จะซ่อมแซมกำแพงที่ถูกพวกฐานความหวังใหม่ทำลายไปก่อนหน้านี้ แต่เขายังพาทีมวิศวกรจำนวนไม่น้อยมาเสริมความแข็งแรงและเพิ่มความสูงของกำแพงด้วย!

ในตอนนี้กำแพงของฐานเหมืองถ่านหินมีความสูงถึง 18 เมตรและมีความหนาถึง 2 เมตรกว่า ซอมบี้และศัตรูที่เป็นมนุษย์ทั่วไปจึงไม่สามารถเจาะทะลวงเข้ามาได้ง่ายๆ อีกต่อไป

แถมทางนั้นยังมีการนำเรดาร์ตรวจจับอากาศยานขนาดเล็กไปติดตั้งไว้ด้วย เพื่อใช้สแกนและสกัดกั้นโดรนโดยเฉพาะ

เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่มีคนใช้โดรนมาทิ้งระเบิดใส่ฐานเหมืองถ่านหินจนเกิดเป็นภัยพิบัติขึ้นอีก

ในวันนี้

ในห้องๆ หนึ่งของฐานหลัก กลุ่มผู้จัดการของฐานก็กำลังยืนรออย่างเคร่งเครียดอยู่ที่นี่

“สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง? ติดต่อทางนั้นได้หรือยัง?”

หลี่ซู่ถามช่างเทคนิคของเขาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างร้อนใจ

ครั้งนี้เป็นการทดสอบใช้งานสถานีวิทยุสื่อสารทางไกลแบบติดตั้งถาวรอย่างเป็นทางการครั้งแรก

แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีการทดสอบในระยะ 10 กิโลเมตรมาแล้ว แต่การนำสถานีวิทยุอีกเครื่องไปตั้งไกลถึงเมืองชานซึ่งห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรเหมือนอย่างในวันนี้ก็ถือเป็นครั้งแรก

ด้านหน้าอุปกรณ์ขนาดใหญ่ ช่างเทคนิคจากฝ่ายวิจัยและพัฒนาหลายคนก็กำลังปรับแต่งค่าต่างๆ ด้วยความตึงเครียดจนเหงื่อซึมเต็มหน้าผาก บนอุปกรณ์ก็มีกราฟบางอย่างกำลังแกว่งไปมาอย่างไม่เป็นระเบียบ ถ้าไม่มีความรู้เฉพาะทางก็คงไม่มีทางเข้าใจเลยว่ามันหมายถึงอะไร

“หัวหน้า ตอนนี้ดูเหมือนจะยังติดต่อทางนั้นไม่ได้ครับ พวกเรากำลังพยายามอยู่!”

ยังไม่สำเร็จ

มันเป็นเรื่องที่ปกติมาก

เมื่อระยะทางเปลี่ยนไป ค่าพารามิเตอร์และการตั้งค่าหลายอย่างก็ต้องถูกปรับแต่งใหม่ด้วย ซึ่งเรื่องนี้ก็ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญในการหาวิธีแก้ไขปัญหา

ฉินจิ้นและหลี่ซู่ที่ยืนดูคนเหล่านี้ทำงานอยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้พูดอะไร พวกเขาเพียงแค่รอผลลัพธ์อย่างเงียบๆ เท่านั้น

โชคดีที่ผ่านไปไม่นานข่าวดีก็มาถึง

“ติดต่อได้แล้ว!! สื่อสารได้แล้ว!!!”

ช่างเทคนิคที่กำลังง่วนอยู่กับงานก็ส่งเสียงร้องดีใจออกมา เครื่องจักรตรงหน้าของพวกเขามีเสียงอิเล็กทรอนิกส์แหบๆ ดังขึ้นมา!

มันเป็นเสียงพูดที่ถูกส่งมาจากสถานีวิทยุแบบติดตั้งถาวรทางฝั่งของเมืองชาน!

ฉินจิ้นและหลี่ซู่ก็มองหน้ากันและเกือบจะตีมือฉลองกันแล้ว!

เรื่องนี้มีความหมายว่าอะไร พวกเขาย่อมรู้ดีที่สุด เพราะนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ฐานจะสามารถผลิตอุปกรณ์สื่อสารระยะไกลได้เองอย่างเป็นทางการแล้ว!

มันจะไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปที่พออยู่ไกลกันแล้วพวกเขาก็จะเป็นเหมือนกับแมลงวันหัวขาดที่ขาดการติดต่อกับฐานหลัก หลังจากนี้ถ้าพวกเขาเจอสถานการณ์ที่แก้ไขไม่ได้พวกเขาก็จะสามารถติดต่อขอความช่วยเหลือจากฐานหลักได้ตลอดเวลา!

ด้วยระยะทาง 400-500 กิโลเมตรจากฐานหลักถึงฐานเหมืองถ่านหิน ขอเพียงแค่ติดตั้งสถานีวิทยุแบบติดตั้งถาวรไว้หลายๆ จุดในมณฑลกวางตุ้งเพื่อเชื่อมต่อพื้นที่ที่ฐานลวี่หยวนควบคุมไว้ให้ได้ทั้งหมด พวกเขาก็จะสามารถสร้างเครือข่ายการสื่อสารใหม่ที่เป็นของยุควันสิ้นโลกขึ้นมาได้!

“ทำได้ดีมาก! ทำการทดสอบต่อไปเรื่อยๆ เดี๋ยวฉันจะให้พวกนายได้กินอาหารมื้อพิเศษและเพิ่มคะแนนผลงานให้ด้วย!”

ฉินจิ้นพูดกับบุคลากรในฝ่ายวิจัยและพัฒนาหลายคนด้วยอารมณ์ที่ดีมาก

เมื่อมีสถานีวิทยุแบบติดตั้งถาวรเหล่านี้แล้ว ในอนาคตพวกเขาก็จะสามารถขยายอาณาเขตของฐานลวี่หยวนออกไปได้ไกลยิ่งขึ้น!

หลังจากนั้นฉินจิ้นก็อยู่ในห้องสื่อสารที่เพิ่งถูกสร้างใหม่นี้ต่อไปอีกสักพัก เมื่อเห็นว่าไม่มีปัญหาใหญ่อะไรเกิดขึ้นเขาก็เดินจากไปอย่างพึงพอใจ

งานที่เหลือหลี่ซู่ก็จะนำทีมของเขาจัดการต่อให้เรียบร้อยเอง

แต่ฉินจิ้นที่เพิ่งจะเดินออกจากห้องสื่อสารไปก็ต้องเจอกับเรื่องใหม่อีกครั้ง

เขาเห็นหวังหยางและจ้าวหลิงผู้จัดการทั้งสองคนเดินเข้ามาหาเขา บนใบหน้าของพวกเขาก็มีรอยยิ้มที่ไม่ชัดเจนนักแต่ก็ยังแฝงไปด้วยความจริงจังเล็กน้อย

“ประธานฉิน! พวกเรามีเรื่องจะรายงานให้ทราบครับ!”

ทั้งสองคนที่เห็นฉินจิ้นเพิ่งจะเดินออกมา หวังหยางก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน เมื่อเห็นผู้นำส่งสัญญาณให้พวกเขาพูดต่อได้ เขาก็พูดขึ้นว่า

“ฐานของพวกเรากำลังจะมีเด็กเกิดใหม่แล้วครับ!!”

อะไรนะ!?

ฉินจิ้นตกใจมาก

เขารู้ว่าในฐานมีผู้หญิงบางคนตั้งครรภ์อยู่ แต่มีคนจะคลอดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ??

“เป็นภรรยาของบุคลากรหลัก สวีจื้อเฉวียนที่ใกล้จะคลอดแล้วครับ!”

อ้อ?

เมื่อได้ยินดังนั้น ภาพของคนๆ หนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของฉินจิ้นอย่างรวดเร็ว

เขาจำได้ลางๆ ว่าสวีจื้อเฉวียนคนนี้เป็นหนึ่งในสมาชิกทีมต่อสู้และยังเป็นบุคลากรหลักของฐานลวี่หยวนมาตั้งแต่ช่วงต้นของวันสิ้นโลกจนมาถึงตอนนี้

ถ้าจำไม่ผิด เมื่อปีที่แล้วตอนเกิดพายุหิมะเขาก็เคยเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะเจอเข้ากับเดอะ ชาร์จเจอร์ซึ่งเป็นซอมบี้กลายพันธุ์

กลายเป็นว่าเขาคนนี้เองเหรอที่กำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้ว!

“พาฉันไปดูหน่อย!”

โดยไม่ลังเล ฉินจิ้นตั้งใจจะไปดูชีวิตใหม่ที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้นนี้ด้วยตัวเอง!

เขาหรือเธอคนนั้นจะถือเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้เกิดขึ้นมาในฐานลวี่หยวนหลังจากวันสิ้นโลกมาถึงเลยนะ!

ฐานหลัก

อาคารโรงพยาบาล

หลังจากได้รับข่าวจากหวังหยางและจ้าวหลิงแล้ว ฉินจิ้นก็รีบมาที่นี่อย่างรวดเร็ว หลังจากทำความเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ แล้ว พวกเขาก็ไปยืนรออยู่ที่หน้าห้องของคุณแม่ที่กำลังจะคลอด

“ประธานฉินครับ ภรรยาของหัวหน้าทีมสวีน้ำคร่ำแตกและเริ่มเจ็บท้องคลอดแล้ว คาดว่าน่าจะคลอดเสร็จภายในไม่เกินสองชั่วโมงนี้ครับ!”

“แม้คุณแม่จะอายุค่อนข้างมาก แต่สถานการณ์ในตอนนี้ก็ถือว่ายังอยู่ในเกณฑ์ที่ดีครับ ร่างกายของเธอไม่ได้มีโรคประจำตัวอะไรและอัตราการเต้นของหัวใจของทารกก็ไม่มีปัญหาครับ ด้วยขีดความสามารถทางการแพทย์ของฐานเรา พวกเราสามารถรับมือกับการคลอดได้อย่างแน่นอนครับ!”

หมอที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวคนหนึ่งก็กำลังรายงานสถานการณ์ให้ผู้นำของฐานฟังอย่างนอบน้อม

ฉินจิ้นพยักหน้า พวกเขาที่ยืนอยู่ข้างนอกย่อมไม่เข้าไปกวนความพยายามของคุณแม่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอยู่แล้ว

ข้างในนอกจากหมอและพยาบาลแล้ว ก็มีเพียงจ้าวหลิงที่เป็นผู้จัดการฝ่ายชีวิตความเป็นอยู่เท่านั้นที่บางครั้งจะเข้าไปดูอาการหลังจากผ่านการฆ่าเชื้อแล้ว

“พยายามให้เธอคลอดเด็กคนนี้ออกมาให้ได้อย่างปลอดภัย! นี่เป็นชีวิตแรกที่จะถือกำเนิดขึ้นในฐานของเรา!”

ฉินจิ้นสั่งกำชับหมอเหล่านี้ด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจริงจัง

หมอเหล่านั้นก็พยักหน้ารับคำอย่างรวดเร็ว

“จริงสิ แล้วสวีจื้อเฉวียนว่าที่คุณพ่อคนนี้ล่ะ? ทำไมเขาถึงยังไม่มาอีก?”

เขาเปลี่ยนเรื่องมาพูดถึงว่าที่คุณพ่อตัวจริง เพราะในเวลาแบบนี้คนๆ นั้นกลับไม่ได้มาอยู่ที่นี่ซะอย่างงั้น

“พวกเราไปตรวจสอบมาแล้วครับ วันนี้เขาติดภารกิจลาดตระเวนรอบๆ อำเภอเฟิงเหอพอดี แต่พวกเราได้ส่งคนไปติดต่อให้เขารีบกลับมาแล้วครับ!”

หวังหยางรีบตอบคำถามของเจ้านายอย่างรวดเร็ว

“ไม่ต้องรอ! ส่งเฮลิคอปเตอร์ไปรับเขากลับมาเดี๋ยวนี้เลย! นี่มันเวลาไหนแล้ว! รีบจัดการให้ไว!”

ฉินจิ้นพูดไม่ออกทันที เขาไม่คิดเลยว่าคนที่กำลังจะเป็นพ่อแท้จริงแล้วยังกลับมาไม่ถึง

แต่นี่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะช่วงนี้กองกำลังของฐานส่วนใหญ่ล้วนมีภารกิจต้องออกไปข้างนอกกันหมด

คำสั่งของเขาก็ถูกส่งต่อไปอย่างรวดเร็ว

เป้าหมายคือ รีบเรียกเหล่าสวีกลับมาให้เร็วที่สุด!

เพราะภรรยาของเขาใกล้จะคลอดแล้ว!