บทที่ 1 คริติคอลนำโชค!

บทที่ 1 คริติคอลนำโชค!

"ยินดีต้อนรับเหล่าลอร์ดเข้าสู่ทวีปแห่งทวยเทพ!"

"นี่คือการเดินทางแห่งการแข่งขันของพระเจ้าที่ยุติธรรมและเที่ยงธรรม พวกเจ้าแต่ละคนจะลงไปสู่ดินแดนเฉพาะของตน โดยมีหอคอยอัญเชิญกองกำลังเริ่มต้นไว้ในครอบครอง"

"จงอัญเชิญกองกำลัง พิชิตและปล้นสะดม พัฒนาดินแดนของเจ้า และขยายอำนาจเพื่อกลายเป็นราชาและพระเจ้า"

"อำนาจ เกียรติยศ ชีวิตนิรันดร์... ทุกสิ่งที่เจ้าปรารถนาสามารถหาได้ในทวีปแห่งทวยเทพ"

"จงไล่ตามมันไป! เหล่าพระเจ้าในอนาคต—"

"บัลลังก์เหนือสรรพชีวิต เหนือทวยเทพทั้งปวง และเหนือสรวงสวรรค์ทุกชั้นฟ้า ซึ่งว่างเว้นมานานนับกัปนับกัลป์ กำลังรอคอยนายเหนือหัวของมันอยู่!"

หลู่เถาตกอยู่ในอาการชาหนึบ เขามองการแจ้งเตือนของระบบที่ปรากฏตรงหน้าสลับกับสภาพแวดล้อมรอบตัวในปัจจุบัน

เขาเพิ่งจะก้าวเท้าออกจากบ้าน ทันใดนั้นแสงสีขาวก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า ดึงเขาตรงเข้าสู่ที่ที่เรียกว่าทวีปแห่งทวยเทพแห่งนี้

"เงินรางวัลลอตเตอรี่สองร้อยล้านของฉัน! ฉันยังไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตให้สนุกเลย!"

ใบหน้าของหลู่เถาแสดงออกถึงความจนใจ เขาใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ ทั่วทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความอึ้ง ความสิ้นหวัง และความไม่สบายใจ

หลังจากฟื้นตัวได้แล้ว หลู่เถามองไปที่ดินแดนส่วนตัวของเขา—

มืดสลัว

หนาวเหน็บ

และลึกลับ

จากนั้นเขาก็มองไปที่อาคารปราสาทโบราณที่น่าสยดสยองและแปลกประหลาดภายในดินแดน

สีหน้าของหลู่เถาอดไม่ได้ที่จะเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย "ที่นี่ดูวังเวงพิกล ดูท่าจะไม่ใช่ที่ที่ดีเสียแล้ว หรือว่ากองกำลังของฉันจะเป็นแบบนี้ด้วย?"

"ยินดีด้วย หลู่เถา เจ้าได้รับดินแดนส่วนตัวแบบสุ่ม – ปราสาทโบราณแห่งความตาย และได้รับประเภทกองกำลังแบบสุ่ม – อันเดด"

"โปรดรับหัวใจแห่งลอร์ดโดยเร็วที่สุด และในขณะเดียวกันจงอัญเชิญกองกำลังเฉพาะของเจ้าเพื่อเริ่มต้นการเดินทางแห่งเทพ!"

เมื่อได้ยินการยืนยันข้อมูลและการแจ้งเตือนจาก "เจ้าหน้าที่เกม" ที่พาเขามายังโลกนี้ มุมปากของหลู่เถาก็สั่นกระตุก และสีหน้าของเขาก็กลายเป็นพูดไม่ออก

มันเป็นกองกำลังที่ดูวังเวงจริงๆ ด้วย!

"อันเดดก็น่าจะไม่เลวร้ายเกินไปนักใช่ไหม?" หลู่เถาเจือความรู้สึกจนใจ

แม้เขาจะเป็นชายชาตรีอกสามศอก แต่สำหรับเรื่องภูตผีหรือสิ่งจำพวกอันเดด ภายใต้สถานการณ์ปกติเขาย่อมเชื่อในวิทยาศาสตร์และไม่รู้สึกกลัว ทว่าในสถานการณ์ปัจจุบัน เห็นได้ชัดว่าวิทยาศาสตร์อยู่ในเงื้อมมือของเจ้าหน้าที่เกมไปเสียแล้ว

จะบอกว่าไม่ตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวเลยก็คงเป็นไปไม่ได้

แต่เมื่อเทียบกับภูตผีอันเดดและสิ่งที่คล้ายกันแล้ว หลู่เถากลัวความตายมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด หลังจากมีสายลมพัดผ่านเบาๆ เขาจึงแข็งใจและเดินด้วยฝีเท้าที่ค่อนข้างสั่นเครือไปยังปราสาทโบราณแห่งความตายของเขา

มันถูกเรียกว่าปราสาทโบราณแห่งความตาย

แต่ในความเป็นจริงมันเรียบง่ายมาก มีเพียงโถงราชวังที่กว้างขวางแต่ไม่ใหญ่โตนักและห้องเล็กๆ อีกไม่กี่ห้อง

ข้างๆ ปราสาทโบราณแห่งความตายคือหอคอยอัญเชิญกองกำลังอันเดด ซึ่งเขาเขาสามารถอัญเชิญกองกำลังของเขาได้ที่นั่น

ขณะที่เขาเดินเข้าไปในปราสาทโบราณแห่งความตาย หัวใจแห่งลอร์ดที่มีลักษณะคล้ายกับตราสัญลักษณ์ลอยอยู่ใจกลางโถงราชวัง หลู่เถาเดินเข้าไปใกล้หัวใจแห่งลอร์ด และหลังจากสัมผัสมัน หัวใจแห่งลอร์ดก็เปลี่ยนเป็นกระแสแสงและหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาทันที

จากนั้นเสียงแจ้งเตือนจากเจ้าหน้าที่เกมก็ดังขึ้น

"ยินดีด้วย หลู่เถา เจ้าได้หลอมรวมกับหัวใจแห่งลอร์ดและเลื่อนขั้นเป็น ลอร์ดแห่งความตาย ขณะนี้เจ้าสามารถตรวจสอบสถานะดินแดนของเจ้าได้แล้ว"

"ปราสาทโบราณแห่งความตาย—"

"ลอร์ด: หลู่เถา"

"ระดับ: เริ่มต้น"

"ขอบเขตดินแดน: รัศมีหนึ่งลี้"

"สิ่งปลูกสร้าง: ปราสาทโบราณ, หอคอยอัญเชิญอันเดด"

"ทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการอัปเกรด: ไม้ 100 หน่วย, หิน 50 หน่วย"

ในขณะที่หลู่เถากำลังมองดูสถานะดินแดนของเขา อีกเสียงหนึ่งในใจเขาก็ดังขึ้นเช่นกัน

"ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ตื่นขึ้นในฐานะลอร์ดแห่งความตาย ระบบคริติคอลนำโชคได้รับการติดตั้งอย่างสมบูรณ์แล้ว"

"ระบบจะกระตุ้นการติดคริติคอลแบบทวีคูณทางจำนวนและคริติคอลแบบทวีคูณทางคุณภาพอย่างเสถียร เมื่อโฮสต์ทำการอัญเชิญกองกำลัง และจะสุ่มติดคริติคอลจำนวนและคุณภาพของไอเทมที่ได้รับรวมถึงทรัพยากรในระหว่างกระบวนการพิชิตของโฮสต์"

ดวงตาของหลู่เถาหรี่เล็กลง เมื่อได้ยินเสียงที่นุ่มนวลในใจซึ่งแตกต่างจากเสียงของเจ้าหน้าที่อย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาก็แสดงสีหน้าครุ่นคิด "นี่มันคือสูตรโกงนี่นา!"

หลังจากได้ยินคำว่า "ระบบคริติคอลนำโชคได้รับการติดตั้งอย่างสมบูรณ์แล้ว" ในที่สุดหลู่เถาก็เข้าใจว่าทำไมโชคของเขาถึงระเบิดออกมาเป็นพักๆ ตั้งแต่เด็กจนโต

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นสูตรโกงของเขา แต่มันขาดเงื่อนไขสำหรับการติดตั้งอย่างสมบูรณ์มาโดยตลอด

ตอนนี้เมื่อเขามาถึงทวีปแห่งทวยเทพและกลายเป็นลอร์ดแห่งความตาย เขาเพิ่งจะบรรลุเงื่อนไขสำหรับการติดตั้งอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นระบบคริติคอลนำโชคจึงติดตั้งตัวเองเข้ากับเขาโดยสมบูรณ์

นับว่าเป็นข่าวดี

เขาประจวบเหมาะกับที่ไม่มีความรู้สึกปลอดภัยเลยในทวีปแห่งทวยเทพแห่งนี้ เมื่อมีระบบคริติคอลนำโชคเป็นสูตรโกง เขาควรจะสามารถใช้ชีวิตที่ดีได้

อย่างน้อยชีวิตนิรันดร์ก็ไม่ใช่ดอกไม้ในกระจกหรือดวงจันทร์ในน้ำอีกต่อไป

ส่วนสิ่งที่เรียกว่าบัลลังก์เหนือทวยเทพทั้งปวงและเหนือสรวงสวรรค์ทุกชั้นฟ้านั้น มันดูไกลตัวเกินไปสักหน่อย

"ฟู่ว! ถึงเวลาอัญเชิญกองกำลังแล้ว" ใบหน้าของหลู่เถาเผยรอยยิ้มอย่างคาดหวัง เขาเดินออกจากปราสาทโบราณด้วยฝีเท้าที่มั่นคงขึ้นเรื่อยๆ มุ่งหน้าไปยังหอคอยอัญเชิญกองกำลังที่อยู่ข้างๆ "บางทีฉันอาจจะใช้สูตรโกงนี้สร้างกองทัพขนาดมหึมาอย่างมหาภัยพิบัติอันเดดขึ้นมาก็ได้!"

ในกรณีนั้น หลู่เถารู้สึกว่าการมีอันเดดเป็นกองกำลังก็ไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับไม่ได้

เจ้าหน้าที่เกมได้ชี้แจงไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า: อัญเชิญกองกำลัง พิชิตและปล้นสะดม พัฒนาดินแดน และขยายอำนาจ

ดังนั้นการอัญเชิญกองกำลังจึงเป็นสิ่งจำเป็น

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เป็นช่วงเริ่มต้น หากเขาไม่พัฒนาอย่างรวดเร็ว เขาก็จะค่อยๆ ล้าหลัง เมื่อสงครามขนาดใหญ่ที่แท้จริงเริ่มบ่อยครั้งขึ้น แม้จะมีสูตรโกง หลู่เถาก็อาจตายในสงครามเหล่านั้นได้

เขาต้องไม่ประมาทเหล่าผู้กล้าในโลกนี้เด็ดขาด!

นอกจากนี้ พื้นที่ที่ปราสาทโบราณแห่งความตายของเขาตั้งอยู่ก็ดูไม่ใช่สถานที่ที่เปี่ยมด้วยเมตตา มันต้องการคนมาปกป้องเขา ลอร์ดตัวน้อยที่อ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ทางสู้คนนี้อย่างแน่นอน

เมื่อมาถึงหน้าหอคอยอัญเชิญอันเดดที่สูงสองเมตร หลู่เถาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ:

"เริ่มการอัญเชิญกองกำลัง!"

วูบ—

อาคารกองกำลังเปล่งแสงสีมืดมิดออกมา ราวกับเป็นการตอบสนองต่อการอัญเชิญของหลู่เถา

ในขณะเดียวกัน การแจ้งเตือนของระบบคริติคอลนำโชคก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าหลู่เถาเช่นกัน

"การอัญเชิญกองกำลังกระตุ้นการติดคริติคอลจำนวนหนึ่งร้อยเท่า ได้รับ ทหารโครงกระดูก 1,000 นาย!"

"การอัญเชิญกองกำลังครั้งแรก ได้รับการติดคริติคอลคุณภาพหนึ่งพันเท่าเพิ่มเติม ได้รับ เมดแห่งความตาย 1 ตน!"

เมื่อการแจ้งเตือนของระบบคริติคอลนำโชคเลือนหายไป แสงสีมืดมิดก็พุ่งลงมาด้านหลังหลู่เถาโดยตรง จากนั้นจึงเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นทหารโครงกระดูกตนแล้วตนเล่า สวมชุดเกราะและถือหอกยาว

หลู่เถาหันกลับไปมองทหารโครงกระดูกหนึ่งพันนายที่ยืนอยู่ที่นั่น มองดูเปลวไฟวิญญาณที่ลุกโชนในเบ้าตาที่ว่างเปล่าของพวกมัน และอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะการยอมรับความจริงหรือการหลอมรวมกับหัวใจแห่งลอร์ด แต่เมื่อเขามองดูทหารโครงกระดูกหนึ่งพันนายเหล่านี้ เขาไม่รู้สึกถึงความกลัวและความสยดสยองอย่างที่เขาเคยจินตนาการไว้

ในทางกลับกัน เขารู้สึกว่าทหารโครงกระดูกเหล่านี้ดูเท่ขึ้นมานิดหน่อย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร ยืนอยู่ต่อหน้าทหารโครงกระดูกทั้งหมดนั้น คือเมดสาวแสนสวยในชุดเมดที่มีใบหน้าและรูปร่างเกือบจะสมบูรณ์แบบ พร้อมผิวขาวราวกับหิมะ เธอย่อตัวทำความเคารพหลู่เถาขณะจับชายกระโปรงไว้

น้ำเสียงของเธอใสกระจ่างและไพเราะ:

"องค์อธิปไตยสูงสุดผู้บัญชาการความตาย จุดจบของสรรพสิ่ง ผู้ปกครองเหนือมวลมนุษย์ ทวยเทพทั้งปวง ทุกทิศทาง และทุกอาณาจักร ฟูลิยา ข้ารับใช้ของท่าน ขอน้อมคำนับ!"

ในเวลาเดียวกัน ทหารโครงกระดูกหนึ่งพันนายต่อหน้าหลู่เถา ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีและมีความพร้อมเพรียงกันอย่างสมบูรณ์ ต่างคุกเข่าลงข้างหนึ่งและทำความเคารพหลู่เถา

พวกมันเงยหน้าขึ้น เปลวไฟวิญญาณลุกโชนอย่างรุนแรงในเบ้าตา จ้องมองไปที่หลู่เถาโดยไม่ขยับเขยื้อน

แม้พวกมันจะไม่มีดวงตา แต่หลู่เถาก็สัมผัสได้ถึงความจงรักภักดี ความคลั่งไคล้ และอารมณ์ที่รุนแรงอื่นๆ จากเปลวไฟวิญญาณที่ลุกโชนเหล่านั้น

แต่ปัญหาก็คือ ในสภาพแวดล้อมที่มืดมิดเช่นนี้ การถูกโครงกระดูกหนึ่งพันนายจ้องมอง พร้อมกับเปลวไฟวิญญาณสีน้ำเงินที่วูบวาบและลุกไหม้ในเบ้าตาของพวกมัน มันเป็นเรื่องที่กดดันอย่างยิ่งจริงๆ

โชคดีที่หลู่เถาไม่ได้หวาดกลัวอีกต่อไป มิฉะนั้นเขาคงไม่สามารถข่มตาหลับได้ในคืนนี้อย่างแน่นอน

เมื่อมองดูเมดแห่งความตาย – ฟูลิยา ที่กำลังทำความเคารพ และทหารโครงกระดูกหนึ่งพันนาย หลู่เถาจึงตรวจสอบคุณสมบัติของพวกมัน

"เมดแห่งความตาย—"

"ชื่อบุคคล: ฟูลิยา"

"ระดับความแข็งแกร่งปัจจุบัน: ระดับห้า (การสังหารศัตรูจะได้รับแต้มประสบการณ์เพื่อเลื่อนระดับ)"

"ความจงรักภักดี: 100 (จงรักภักดีอย่างสมบูรณ์)"

"ศักยภาพการเติบโตปัจจุบัน: เทพชั้นผู้น้อยระดับสูงสุด"

..."ทหารโครงกระดูก—"

"ระดับความแข็งแกร่งปัจจุบัน: ระดับหนึ่ง (การสังหารศัตรูจะได้รับแต้มประสบการณ์เพื่อเลื่อนระดับ)"

"ความจงรักภักดี: 100 (จงรักภักดีอย่างสมบูรณ์)"

"ศักยภาพการเติบโตปัจจุบัน: ระดับเก้าช่วงต้น"

..."ทหารโครงกระดูก—"

"..."

...เมื่อเทียบกับเมดแห่งความตาย – ฟูลิยา ที่มีชื่อเฉพาะตัวแล้ว ทหารโครงกระดูกหนึ่งพันนายไม่มีชื่อเฉพาะตัว และระดับการอัญเชิญเริ่มต้นรวมถึงศักยภาพการเติบโตของพวกมันก็ต่ำกว่ามาก

"การติดคริติคอลคุณภาพนั้นดีกว่าการติดคริติคอลจำนวนจริงๆ ด้วย!" สายตาของหลู่เถาตกลงที่ฟูลิยา และเขาคิดในใจ: "การสังหารศัตรูเพื่อรับประสบการณ์และเลื่อนระดับนี่มันให้ความรู้สึกเหมือนเล่นเกมจริงๆ"

ยกเว้นแต่ว่าในเกมนี้ หากถูกฆ่าตาย มันคือความตายที่แท้จริง เป็นเกมแห่งความตายประเภทที่ทุกอย่างจะจบสิ้นลงอย่างสมบูรณ์

ชีวิตเดียวเพื่อพิชิตเกม จงจำไว้ว่าต้องรักษาชีวิตของเจ้าไว้ให้ดี

หลู่เถาที่ตกอยู่ในภวังค์ความรู้สึกอยู่พักหนึ่ง มองไปที่ฟูลิยาและเหล่าทหารโครงกระดูก: "พวกเจ้าทั้งหมดจงลุกขึ้นเถิด!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลู่เถา ใบหน้าของฟูลิยาก็เผยรอยยิ้ม: "ขอบพระคุณ นายท่านของข้า"

เขามองดูฟูลิยาและกลุ่มทหารโครงกระดูกที่ลุกขึ้นยืนและกำลังรอคอยคำสั่งจากเขา

หลู่เถามองไปที่ฟูลิยาซึ่งมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพ: "ฟูลิยา เจ้าช่วยจัดกำลังป้องกันปราสาทโบราณแห่งความตาย และช่วยข้าสำรวจสถานการณ์ภายในขอบเขตดินแดน พร้อมกับกำจัดภัยคุกคามใดๆ ภายในขอบเขตดินแดนได้หรือไม่?"

อย่างไรเสีย ตัวเขาที่เป็นลอร์ดนั้นยังอ่อนแอนัก และแม้แต่ภัยคุกคามเล็กน้อยก็อาจพรากชีวิตเก่าๆ ของเขาไปได้ ดังนั้นการกำจัดภัยคุกคามใดๆ ภายในขอบเขตดินแดนจะช่วยให้เขารู้สึกสบายใจขึ้น

เมื่อได้ยินดังนั้น

ใบหน้าของฟูลิยาก็แสดงความเคารพและเธอย่อตัวลง: "ตามบัญชาค่ะ นายท่าน!"

แม้ว่าเธอจะเป็นเมด แต่การจัดแจงให้ทหารโครงกระดูกเฝ้าปราสาทโบราณแห่งความตายและการสำรวจข้อมูลข่าวสารภายในขอบเขตดินแดนก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

อย่างรวดเร็ว

ภายใต้การจัดการของฟูลิยา ทหารโครงกระดูกจำนวนมากราวกับกองทัพที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ต่างยืนประจำการตามทิศทางต่างๆ ของปราสาทโบราณแห่งความตาย ในขณะเดียวกัน ทีมหลายทีมก็ได้แยกตัวออกจากปราสาทโบราณแห่งความตายและเริ่มลาดตระเวนดินแดนภายในรัศมีหนึ่งลี้

หลังจากให้คำแนะนำเหล่านี้แล้ว หลู่เถาจึงเริ่มตรวจสอบข้อมูลจำนวนมากที่เจ้าหน้าที่เกมได้ปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ นี้