บทที่ 65: ก้อนหินริมแม่น้ำเพิ่มค่าความโชคดี +3? นี่พี่ระบบก็เล่นมีมเก่าๆ กับเขาด้วยเหรอเนี่ย!
บทที่ 65: ก้อนหินริมแม่น้ำเพิ่มค่าความโชคดี +3? นี่พี่ระบบก็เล่นมีมเก่าๆ กับเขาด้วยเหรอเนี่ย!
บทที่ 65: ก้อนหินริมแม่น้ำเพิ่มค่าความโชคดี +3? นี่พี่ระบบก็เล่นมีมเก่าๆ กับเขาด้วยเหรอเนี่ย!
ระหว่างที่กำลังวิดีโอคอลกัน เจียงเทาก็กดโอนเงิน 52,000 หยวนไปให้สวีลี่อย่างสบายอารมณ์
คืนนี้สวีลี่อารมณ์ดีสุดๆ ยิ้มแก้มแทบปริเลยล่ะ
อย่างแรกเลย ลอตเตอรี่มูลค่า 30,000 กว่าหยวนที่ทำหายไป ก็ดันหาเจอซะงั้น
อย่างที่สอง ไข่มุกที่สามีบังเอิญเจอตอนกินซีฟู้ด ก็ขายได้เงินมาอีกตั้ง 120,000 หยวน!
พอเอาเงินสองก้อนนี้มารวมกัน วันนี้วันเดียวครอบครัวเล็กๆ ของพวกเขาก็รับทรัพย์ไปเหนาะๆ 150,000 หยวนเลยทีเดียว!
"นี่ที่รัก หนูขอปรึกษาอะไรหน่อยสิคะ?"
"อืม ว่ามาเลย"
"ตอนนี้เราก็พอจะมีเงินเก็บอยู่บ้างแล้ว เราเอาไปโปะค่าตกแต่งบ้านกับค่าแอร์ก่อนดีไหมคะ?"
"อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ? ผมจัดการจ่ายไปเรียบร้อยแล้วล่ะ เอาเงินที่ขายส้มน้ำตาลนั่นแหละไปจ่าย"
"จริงเหรอ! ทำไมพี่ไม่บอกหนูให้เร็วกว่านี้ล่ะ! ดีนะที่ถามก่อน ไม่งั้นหนูได้โอนไปซ้ำแน่ๆ"
"ผมก็เพิ่งจะจ่ายไปเมื่อวันนี้นี่เอง กะว่าจะบอกคุณคืนนี้อยู่แล้วเชียว..."
"งั้นก็แสดงว่า เงินที่อยู่ในมือหนูตอนนี้ ก็เป็นของหนูทั้งหมดเลยน่ะสิคะ?"
"ใช่จ้ะ ของคุณทั้งหมดเลย"
เมื่อเห็นสีหน้าของยัยเมียจอมเปิ่นที่ดูหน้าเงินสุดๆ เจียงเทาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
เขาไม่เคยต้องมานั่งกังวลเลยว่าสวีลี่จะเอาเงินที่เขาให้ไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย
จากที่รู้จักสวีลี่มาหลายปี เธอคงจะเอาเงินทั้งหมดนี้ไปฝากประจำไว้ที่ธนาคาร และไม่ยอมกระเด็นเงินออกมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแม้แต่แดงเดียวแน่ๆ
สองสามีภรรยาพูดคุยกันกระหนุงกระหนิงอยู่กว่าสองชั่วโมง
จนกระทั่งเจียงเสวี่ยเริ่มง่วงนอน สวีลี่ถึงยอมวางสายและพาแกไปอาบน้ำเข้านอนอย่างเสียดาย
หลังจากวางสายจากสวีลี่ เจียงเทาก็เอนหลังพิงหัวเตียง แล้วไถดูโมเมนต์ WeChat ไปเพลินๆ
จางป๋อนี่มันไม่ได้โม้แฮะ เมื่อเช้าเขาโพสต์รูปไข่มุกเมโลลงในโมเมนต์จริงๆ ด้วย
นอกจากรูปไข่มุกแล้ว เขาก็ยังโพสต์รูปเหรียญกษาปณ์โบราณ ธนบัตร แสตมป์ และของสะสมอื่นๆ อีกเพียบ
แถมยังมีโพสต์ประกาศขายรถ Audi A6 มือสองปี 2013 อีกด้วย
ของที่ลงขายแต่ละอย่างนี่เรียกได้ว่าจับฉ่ายสุดๆ
เจียงเทาไม่มีความรู้เรื่องของเก่าหรือของสะสมเลยสักนิด และเขาก็ไม่ได้มีความคิดที่จะกระโดดเข้าไปคลุกคลีในวงการนี้ด้วย
เขายึดคติ "ดูแต่ตา มืออย่าต้อง (และกระเป๋าตังค์ก็ไม่ต้องควัก) " มาโดยตลอด
จุดประสงค์เดียวที่เขามาป้วนเปี้ยนอยู่ที่นี่ ก็เพื่อให้พี่ระบบคายข่าวกรองที่เกี่ยวกับของพวกนี้ออกมาให้ก็เท่านั้นเอง
วันนี้สวีลี่พาแม่สามี พี่สะใภ้ และเจียงเสวี่ยออกไปเที่ยวตะลอนๆ กันทั้งวัน
เธอโพสต์รูปตอนที่ทุกคนกำลังนั่งกินมื้อเที่ยงด้วยกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
พี่สะใภ้สวีซาก็โพสต์รูปอวดเล็บสวยๆ ที่เพิ่งไปทำมา
ส่วนหลี่ว์เฉียนก็โพสต์รูปคู่กับหม่าตงเหมยตอนไปปีนกำแพงเมืองจีนด้วยกัน
ถ้าไม่ขอดูบัตรประชาชนล่ะก็ ไม่มีใครเดาออกหรอกว่าพี่ใหญ่คนนี้อายุ 71 ปีเข้าไปแล้ว!
หลังจากสอดส่องความเคลื่อนไหวของทุกคนในโมเมนต์เสร็จ เจียงเทาก็เปิดแอป KwaiDou (คล้ายๆ TikTok) เพื่อเสพความงามของสาวๆ เป็นการเจริญหูเจริญตาสักหน่อย
เผลอแป๊บเดียว เวลาก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้ว
เจียงเทาปิดหน้าจอโทรศัพท์ เสียบสายชาร์จแบต แล้วก็เตรียมตัวรับข้อมูลข่าวกรองจากพี่ระบบ
[ข่าวกรองประจำวันนี้ 01] :
เมื่อวานนี้ตอนที่คุณนำไข่มุกเมโลไปขายที่โรงรับจำนำป๋อหย่า ระบบได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้องดังนี้—
ใกล้ๆ กับจุดที่จางหลง เจ้าของโรงรับจำนำป๋อหย่า กำลังนั่งตกปลาอยู่ที่แม่น้ำเฉาไป๋ (Chaobai River) ในเขตทงโจว (Tongzhou) มีก้อนหินริมแม่น้ำสองก้อนที่สามารถนำโชคมาให้ได้!
[หมายเหตุ] : การพกพาก้อนหินริมแม่น้ำติดตัว จะช่วยเพิ่มค่าความโชคดี (Luck Value) ได้ +3!
[ข่าวกรองประจำวันนี้ 02] :
เมื่อวานนี้ตอนที่คุณไถดูโมเมนต์ WeChat ของจางป๋อ ระบบได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้องดังนี้—
ซ่อนอยู่ภายในแผงประตูทั้งสี่บานของรถ Audi A6 ที่จางป๋อกำลังประกาศขาย มีทองคำแท่งของธนาคารแห่งประเทศจีน (Bank of China) น้ำหนักแท่งละ 100 กรัมซ่อนอยู่
มูลค่ารวมของทองคำแท่งทั้งสี่แท่งคือ 275,280 หยวน!
[หมายเหตุ] : ทองคำแท่งเหล่านี้ถูกซ่อนไว้โดยเจ้าของรถคนที่สาม (ซึ่งปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว) และในตอนนี้มันไม่มีเจ้าของ
...
"ก้อนหินริมแม่น้ำ..."
"พี่ระบบ พี่เปลี่ยนไปนะ เดี๋ยวนี้หัดเล่นมีมเก่าๆ กับเขาด้วยเหรอเนี่ย?"
เมื่อเห็นคำว่า "ก้อนหินริมแม่น้ำ" ระบุไว้ในข่าวกรองชิ้นแรก เจียงเทาก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
แต่ทว่า...
ในเมื่อพี่ระบบบอกว่าก้อนหินริมแม่น้ำสองก้อนนั้นช่วยเพิ่มค่าความโชคดีได้ตั้ง +3 ล่ะก็
ก้อนหินพวกนั้นก็คงจะไม่ใช่ก้อนหินธรรมดาๆ แน่นอน พรุ่งนี้ต้องแวะไปดูที่แม่น้ำเฉาไป๋ซะหน่อยแล้ว!
เชื่อไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย
อย่างแย่ที่สุดก็แค่เสียเวลาไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง
หลังจากอ่านข่าวกรองชิ้นแรกจบ สายตาของเจียงเทาก็เลื่อนลงมาอ่านข่าวกรองชิ้นที่สองต่อ
ตัวเลขเงินจำนวนมหาศาล 275,280 หยวน ดึงดูดความสนใจของเขาได้ในทันที
"275,280 หยวน! สองแสนเจ็ดหมื่นห้าพันกว่าหยวนเชียวนะ!"
"พี่ระบบ ป้อนข่าวกรองเด็ดๆ แบบนี้มาให้ผมเรื่อยๆ เลยนะพี่! โคตรเจ๋ง!"
ข่าวกรองมูลค่ากว่า 270,000 หยวนชิ้นนี้ ถือเป็นหนึ่งในข่าวกรองที่มีมูลค่าสูงที่สุดเท่าที่เจียงเทาเคยได้รับมาตั้งแต่เริ่มผูกมัดกับระบบข่าวกรองเลยทีเดียว
ถึงแม้มูลค่าของมันจะเทียบไม่ได้กับกำไรจากการขายส้มน้ำตาล แต่วิธีการเพื่อให้ได้มันมานั้นง่ายกว่ากันเยอะ
สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ไปซื้อรถ Audi A6 มือสองจากจางป๋อ รื้อแผงประตูทั้งสี่บานออก แล้วก็เอาทองคำแท่งทั้งสี่แท่งมาครอบครอง แค่นี้เอง!
"คนประเภทไหนกันวะเนี่ยที่เอาทองคำแท่งไปซ่อนไว้ในแผงประตูรถ? มันมีความหมายแฝงอะไรพิเศษหรือเปล่านะ..."
คิดยังไงก็คิดไม่ออก เจียงเทาเลยขี้เกียจเอาเซลล์สมองไปเปลืองกับเรื่องนี้
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาชื่อจางป๋อในรายชื่อผู้ติดต่อ WeChat กดเข้าไปดูที่หน้าโมเมนต์ของเขา และไม่นานก็เจอโพสต์ประกาศขายรถ Audi A6 คันนั้น
ตัวถังสีดำสุดคลาสสิก จดทะเบียนปี 2012 วิ่งไปแล้ว 100,000 กิโลเมตร เช็คระยะที่ศูนย์บริการตลอด ไม่เคยมีอุบัติเหตุชนหนัก
แต่ไม่ได้ระบุราคาขายเอาไว้
แต่ขอแค่ราคาไม่เกิน 270,000 หยวน งานนี้ผมก็มีแต่กำไรเห็นๆ!
เจียงเทาไม่มีความรู้เรื่องรถมือสองมากนัก แต่ Audi อายุสิบกว่าปีที่วิ่งมาแล้วตั้งแสนโล ราคาก็ไม่น่าจะแรงขนาดนั้นมั้ง
งานนี้ต้องจัดทั้งก้อนหินริมแม่น้ำ แล้วก็รถ Audi มือสองของจางป๋อมาให้ครบจบในคราวเดียว!
อันที่จริง เจียงเทาเองก็กำลังต้องการรถยนต์สักคันไว้ใช้งานพอดี
รถบรรทุก 4.2 เมตรของเขาเอาไว้วิ่งรับจ้างขนของน่ะพอได้ แต่ถ้าจะให้ขับไปเยี่ยมญาติช่วงปีใหม่ มันก็ดูจะเคอะเขินไปหน่อย
รถ Audi มือสองคันนี้ก็พอจะเอามาขับแก้ขัดไปก่อนได้
รอให้มีเงินถุงเงินถังมากกว่านี้ ค่อยคิดเรื่องเปลี่ยนรถใหม่ก็ยังไม่สาย
หลังจากวิเคราะห์ข้อมูลข่าวกรองทั้งสองชิ้นเสร็จสรรพ เจียงเทาก็เหลือบมองเวลาในโทรศัพท์—ปาเข้าไปเกือบจะตีสิบสองครึ่งแล้ว
เขาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เลยกระโดดขึ้นเตียงเตรียมนอนทันที!
ห้องพักในโรงแรมแห่งนี้ทั้งอบอุ่นและสะดวกสบายกว่าห้องเช่ารูหนูของเขาเป็นไหนๆ
เงิน 198 หยวนที่จ่ายเป็นค่าห้องคืนนี้ มันคุ้มค่าทุกสตางค์จริงๆ!
เช้าวันรุ่งขึ้น เวลา 7 โมงตรง เจียงเทาก็ตื่นขึ้นมาด้วยเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ที่เขาตั้งไว้
เขาลุกขึ้นไปล้างหน้า แปรงฟัน แต่งตัวให้ดูเรียบร้อย แล้วก็เดินลงไปเช็คเอาต์ที่ล็อบบี้
จากนั้น เขาก็เดินไปที่ร้านซาลาเปาชิงฝูที่อยู่ใกล้ๆ สั่งซาลาเปาหนึ่งเข่งกับซุปเกี๊ยวน้ำมาซดให้คล่องคอ
พอกินเสร็จ เวลาก็เพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่งนิดๆ
ในเวลาเช้าตรู่แบบนี้ พวกวัยรุ่นที่มีชีวิตกลางคืนสุดเหวี่ยงอย่างจางป๋อ ไม่มีทางตื่นมารับสายหรอก
เจียงเทาไม่ได้รีบร้อนที่จะติดต่อไปหาจางป๋อ เขาโบกแท็กซี่แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังแม่น้ำเฉาไป๋ เขตทงโจวทันที
ระหว่างนั่งอยู่ในรถแท็กซี่ เขาก็เปิดดูข่าวกรองชิ้นแรกที่เกี่ยวกับ "ก้อนหินริมแม่น้ำ" อีกครั้ง
แผนที่ปักกิ่งแบบ 3 มิติเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นบนจอประสาทตาของเจียงเทา
บนแผนที่ มีจุดเล็กๆ สองจุด—จุดหนึ่งสีแดง จุดหนึ่งสีเขียว—กำลังกระพริบวิบวับสลับกันไปมา และเขาก็ได้ยินเสียง 'บี๊บๆ' ดังเป็นจังหวะอยู่ในหูด้วย
"พี่คนขับครับ จอดตรงนี้แหละครับ"
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อรถวิ่งเข้ามาใกล้กับจุดที่กระพริบวิบวับอยู่ เจียงเทาก็บอกให้คนขับจอดรถริมถนน
"แน่ใจเหรอครับว่าจะลงตรงนี้? แถวนี้มันเปลี่ยว ไม่มีอะไรเลยนะครับ"
คนขับแท็กซี่รู้สึกงุนงงเล็กน้อยเมื่อเห็นจุดที่เจียงเทาเลือกที่จะลง
"แน่ใจครับ พอดีเพื่อนผมมาตกปลาอยู่แถวนี้น่ะครับ ผมกะว่าจะมานั่งเป็นเพื่อนเขาสักหน่อย"
เจียงเทาแต่งเรื่องขึ้นมาเป็นข้ออ้าง เขากดจ่ายเงินผ่านแอปเรียกรถ แล้วก็เปิดประตูก้าวลงจากรถไป
ทันทีที่ก้าวขาลงมาจากรถ ลมหนาวก็พัดมาปะทะต้นคอจนเย็นยะเยือก
เจียงเทาห่อไหล่เข้าหากัน แล้วรีบซุกมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทกันหนาว
รอบๆ บริเวณนี้มันไม่มีอะไรเลยจริงๆ —มีแค่ถนนลาดยาง และเบื้องล่างก็คือแม่น้ำเฉาไป๋ที่ไหลผ่านกรุงปักกิ่งเข้าสู่เมืองจี้เป่ย
ริมถนนมีแค่รั้วกั้นสูงประมาณหนึ่งเมตร เจียงเทากระโดดข้ามรั้วนั้นไป แล้วก็วิ่งเหยาะๆ ลงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ
มองจากระยะไกล ก็จะเห็นว่าผืนน้ำแข็งถูกเจาะเป็นรูกลมๆ กระจัดกระจายอยู่เต็มไปหมดราวกับกระดานหมากรุก—คงจะเป็นฝีมือของพวกนักตกปลาบนน้ำแข็งที่ใช้สว่านไฟฟ้าเจาะรูเอาไว้นั่นแหละ
ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงเช้านิดๆ แต่ก็มีนักตกปลามานั่งอยู่บนลานน้ำแข็งถึงเจ็ดแปดคนแล้ว
เจียงเทาเดินลัดเลาะไปตามริมฝั่งแม่น้ำโดยเดินตาม "แผนที่นำทาง" ที่ปรากฏอยู่ในสายตา ใช้เวลาประมาณสิบนาที
บี๊บ บี๊บ บี๊บ บี๊บ—
เสียงเตือนในหูของเขาเริ่มดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ
แสดงว่าเขากำลังเข้าใกล้ก้อนหินริมแม่น้ำสองก้อนนั้นเข้าไปทุกทีแล้ว