ตอนที่ 760 พรรคฟ้าดิน

ตอนที่ 760 พรรคฟ้าดิน

ถ้าจะบอกว่าในบริษัทของหลิวหรูเยียน คุณหนูหยวนคือตัวตนที่แปลกแยกไม่เหมือนใคร และคนที่สนิทกับเธอจริงๆ ก็มีแค่จางเหว่ยกับเขาเท่านั้น แต่ที่นี่ คุณหนูหยวนคือตัวตนระดับราชา เรียกได้ว่าสั่งซ้ายหันขวาหันได้สบายๆ

ทุกคนต่างก็มีสังคมของตัวเอง ถึงแม้คุณหนูหยวนจะสนิทกับพวกหลินโม่ และพักอยู่ด้วยกันเป็นประจำ แต่ในวงการคอสเพลย์ เธอก็ถือว่ามีชื่อเสียงพอตัวเลยล่ะ

โดยเฉพาะในวงการคอสเพลย์ของเจียงหนิง ก็แหม มันเป็นงานอดิเรกเฉพาะกลุ่มนี่นา คนในวงการก็มีอยู่แค่นี้ บวกกับความใจป้ำของคุณหนูหยวน ที่มักจะควักกระเป๋าซื้อชุดคอสเพลย์ให้สาวๆ ที่สนิทกันอยู่บ่อยๆ เธอย่อมมีฐานแฟนคลับที่เหนียวแน่นเป็นธรรมดา

พวกที่อยู่ในวงการคอสเพลย์ ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกโอตาคุทั้งนั้น พอมีลูกพี่ใหญ่ของกลุ่มเป็นผู้นำทัพ มีหรือที่พวกเธอจะไม่ยอมช่วยเหลือ!

ชั่วพริบตาเดียว ถุงน่องสีดำสีขาวสารพัดแบบก็ถูกปาใส่หัวผู้ชายที่ชื่อจางฝานคนนั้น ถือซะว่าเป็นการให้รางวัลแบบแปลกๆ ก็แล้วกัน

แน่นอนว่า นั่นมันฝีมือของพวกสาวๆ ส่วนพวกที่ใส่ชุดเกราะน่ะ ไม่ได้ปรานีปราศรัยแบบนั้นหรอก ชุดเกราะสั่งทำพิเศษมันแข็งแรงทนทานอยู่แล้ว เข้าไปถึงก็ประเคนหมัดให้เน้นๆ สองหมัด

สถานการณ์วุ่นวายโกลาหลไปหมด หลินโม่ถึงกับเห็นว่ากันดั้มสูงเกือบสามเมตรนั่น เบียดเข้าไปในวงล้อมไม่ได้ ถึงขนาดจะขว้างดาบยักษ์ในมือเข้าไปร่วมแจมด้วยซ้ำ

ส่วนหลี่ซือหยาในร่างควนเม่ย ตอนนี้กำลังพยายามเบียดเสียดกับหวังฉู่เพื่อจะเข้าไปช่วยสปอนเซอร์รายใหญ่ของพวกเขา

ก็อย่างที่เขาว่ากันนั่นแหละ ความสัมพันธ์ที่มั่นคงที่สุดก็คือความสัมพันธ์ที่ตั้งอยู่บนผลประโยชน์ เห็นไหมล่ะ ความใจป้ำของคุณหนูหยวนในยามปกติออกฤทธิ์แล้ว พอมีเรื่องปุ๊บ คนก็แห่มาช่วยปั๊บ!

ความชุลมุนดำเนินไปเกือบสิบนาที ตอนแรกผู้ชายที่ชื่อจางฝานยังคิดจะสู้กลับอยู่เลย ก็แหม คุณหนูหยวนเป็นแค่โลลิตัวเล็กๆ นี่นา แต่พอทุกคนรุมสกรัมพร้อมกัน หมอนั่นก็ทำได้แค่ร้องขอความเมตตา สุดท้ายก็ต้องอาศัยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคุ้มกันหนีเตลิดเปิดเปิงไปอย่างทุลักทุเล

ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งใกล้ๆ สนามกีฬา พวกหลินโม่ออกมาจากงานคอสเพลย์ แล้วก็มานั่งรอคนอยู่ที่นี่

"แก๊งจ้างอ้ายก็คือพวกนอกกระแสไง พวกนายยังเด็ก คงไม่ค่อยรู้จักกันหรอก แต่ประโยคที่หยวนหยวนพูดเมื่อกี้ เป็นประโยคเด็ดของแก๊งจ้างอ้ายเลยนะ" หลิวหรูเยียนใช้ช้อนคนกาแฟไปพลาง อธิบายให้หลินโม่ หัวหน้าห้อง และเหอเสี่ยวเยว่ฟังไปพลาง

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา เขาว่ากันว่าอายุห่างกันสามปีก็มีช่องว่างระหว่างวัยแล้ว หลิวหรูเยียนกับพวกเขาอายุห่างกันตั้งสองช่องว่างระหว่างวัยกว่าๆ แน่ะ

แถมช่วงหลายปีที่ผ่านมา ประเทศก็พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว จะบอกว่าเป็นคนละเจเนอเรชันกันเลยก็ไม่ผิดนัก

อย่างเช่นเรื่อง 'รถด่วนพิทักษ์โลก' ที่หลิวหรูเยียนพูดถึงตอนแรก หลินโม่ไม่เคยได้ยินชื่อเลยด้วยซ้ำ เรื่องที่เขาพอจะจำความได้ก็คือเรื่อง 'หุ่นยนต์แมลงสาบ' ต่างหาก

ส่วนเรื่องพวกนอกกระแสน่ะเหรอ เอาเป็นว่า ในวัยของหลิวหรูเยียน ตอนที่พวกนอกกระแสกำลังจะซาลง คุณหนูหยวนอาจจะแค่เคยได้ยินแต่ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนรุ่นหลินโม่เลย

แน่นอนว่า คุณหนูหยวนอาจจะเคยเห็นก็ได้ ก็แหม ฐานะทางบ้านของเธอ ทำให้เธอเข้าถึงข้อมูลข่าวสารจากโลกภายนอกได้เร็วกว่าพวกหลินโม่มาตั้งแต่เด็กแล้วนี่นา

พูดง่ายๆ ก็คือ ช่วงต้นปี 2000 ตอนที่บ้านหลินโม่ยังใช้เพจเจอร์กันอยู่ บ้านคุณหนูหยวนก็มีคอมพิวเตอร์ใช้แล้ว

ตอนที่หลินโม่อยู่ประถม พ่อแม่เขายังใช้โทรศัพท์มือถือแบบปุ่มกดอยู่เลย พอขึ้นมัธยมต้น สมาร์ตโฟนถึงจะเริ่มแพร่หลาย

ตอนเด็กๆ เขาก็ทำได้แค่ดูการ์ตูนตามที่ทีวีฉายให้ดูเท่านั้นแหละ เทียบกับคุณหนูหยวนและหลิวหรูเยียนไม่ได้เลยสักนิด

"พูดแบบนี้ก็แสดงว่า ตอนนี้พี่หยวนก็ยังเป็นพวกนอกกระแสอยู่งั้นสิ?" เหอเสี่ยวเยว่ร้องอุทานด้วยความตกใจ

หลินโม่ส่ายหน้า "ก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก เธอเป็นแค่พวกนอกกระแสทางจิตวิญญาณเท่านั้นแหละ ส่วน 'แก๊ง' ที่เธอพูดถึง อาจจะหมายถึงกลุ่มวีแชต หรือพวกกิลด์ อะไรทำนองนั้นแหละ!"

ถึงแม้คุณหนูหยวนจะทำตัวหลุดโลกไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นพวกจูนิเบียวขนาดนั้น อย่างมากก็แค่ทำผมสีสันฉูดฉาดเท่านั้นเอง

แต่เขามั่นใจเลยว่า หลิวหรูเยียนต้องเคยผ่านยุคของพวกนอกกระแสมาแน่ๆ แค่ตอนนี้เขาหาบัญชี QQ ของหลิวหรูเยียนไม่เจอเท่านั้นเอง ไม่อย่างนั้นอาจจะได้เห็นอะไรดีๆ ก็ได้

ตั้งแต่รู้จักกันจนตกลงคบกัน พวกเขาก็มีแค่บัญชีวีแชตกับเบอร์โทรศัพท์ของกันและกันเท่านั้น ระหว่างนั้นหลินโม่ก็เคยขอแอด QQ ของหลิวหรูเยียนเหมือนกัน แต่ก็โดนเธอเฉไฉเปลี่ยนเรื่องตลอด

เหตุผลก็ง่ายๆ หลิวหรูเยียนบอกว่าเธอไม่มีบัญชี QQ แต่พอมาคิดดูตอนนี้ จะไม่มีได้ยังไงล่ะ ตอนนี้เธออาจจะไม่ได้ใช้แล้ว แต่เมื่อก่อนต้องเคยมีแน่ๆ เพียงแต่ข้างในอาจจะมีความลับดำมืดอะไรซ่อนอยู่ก็เป็นได้

พอคิดได้แบบนี้ หลินโม่ก็แอบตั้งปณิธานไว้ในใจว่า ไว้หาโอกาสไปถามลูกพี่ลูกน้องซูเหอดูดีกว่า ลูกพี่ลูกน้องเขาน่าจะมีบัญชี QQ ของหลิวหรูเยียนแน่ๆ

นั่งรออยู่ที่นี่ชั่วโมงกว่า พวกคุณหนูหยวนสามคนถึงได้ตามมาสมทบ

ตอนนี้ควนเม่ยล้างเครื่องสำอางออก กลับมาเป็นหลี่ควนคนเดิมแล้ว ดูไม่ค่อยสะดุดตาเท่าไหร่แล้ว

ยังไงซะ ควนเม่ยก็ไม่ใช่คอสเพลย์เยอร์มืออาชีพ จะให้ใส่ชุดนั้นเดินไปเดินมาทั่วเมืองก็คงไม่ไหว โดยเฉพาะเมื่อคนแถวนั้นรู้กันหมดแล้วว่าหลี่ซือหยามาที่นี่ ดังนั้นพอเสร็จงานคอสเพลย์ เขาก็รีบล้างเครื่องสำอางออกทันที

ยังไงก็ถ่ายคอนเทนต์เสร็จแล้วนี่นา ในเมื่อเป็นแบบนี้ กลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิมดีกว่า

"พี่หยวน เป็นไงบ้าง ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

พอเห็นทั้งสามคนเดินเข้ามา พวกหลินโม่ก็รีบลุกขึ้นยืนถาม

"ไม่เป็นไรหรอก แค่กระทืบไอ้สวะนั่น จะเป็นอะไรได้ล่ะ วันนี้ถือว่ามันวิ่งหนีเร็วนะ" คุณหนูหยวนพูดด้วยสีหน้ายโสโอหัง

พอเห็นว่าเธอยังดูร่าเริงแจ่มใสดี พวกเขาก็เบาใจ นั่งลงตามเดิม จากนั้นหลิวหรูเยียนก็สั่งกาแฟเพิ่มให้สามคน แล้วก็เอ่ยปากถาม "ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมเธอถึงวู่วามลงไม้ลงมือไปแบบนั้นล่ะ มันอันตรายนะรู้ไหม!"

"อันตราย? จะเป็นไปได้ยังไง รอบตัวมีแต่พวกพ้องของฉันทั้งนั้น ฉันจะไปเจออันตรายบ้าบออะไรล่ะ" คุณหนูหยวนทำหน้าไม่แยแส

เมื่อได้ยิน ควนเม่ยที่อยู่ข้างๆ ก็พูดด้วยความตื่นเต้นว่า "เหลาโม่ พวกนายไม่รู้หรอก เส้นสายของพี่หยวนที่นี่มันสุดยอดไปเลยนะ พวกเขามีองค์กรอะไรด้วยนะ แล้วพี่หยวนก็เป็นระดับลูกพี่ใหญ่ของที่นั่นเลย!"

"แก๊งจ้างอ้ายเหรอ?" หลินโม่ถามด้วยความสงสัย

คุณหนูหยวนได้ยินก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ "ถุย องค์กรของพวกเราชื่อพรรคฟ้าดินเว้ย! สโลแกนของพวกเราคือ แผ่นดินสะเทือนภูเขาสูงส่ง สายน้ำไหลรินขุนเขาตะวันตกงดงามชั่วนิรันดร์; ประตูหันหน้าสู่ท้องทะเล แม่น้ำสามสายบรรจบกันไหลรินหมื่นปี!"

ทุกคน: .

สมแล้วที่เป็นคุณหนูหยวน ขนาดตั้งองค์กรยังตั้งชื่อได้หลุดโลกขนาดนี้

"แล้วเมื่อกี้พี่พูดอะไรนะ ถ้านายกล้าแตะต้องสรวงสวรรค์ของฉัน ฉันจะแทงนายให้ทะลุสันหลัง อะไรทำนองนั้นอ่ะ?" เหอเสี่ยวเยว่ถาม

คุณหนูหยวนมองเธอด้วยสายตาว่างเปล่าแล้วตอบว่า "ผู้หญิงคนนั้นพวกเราเรียกเธอว่าเสี่ยวเถียนไง เธอยิ้มสวยเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ ไม่ใช่สรวงสวรรค์แล้วจะเป็นอะไรล่ะ อีกอย่าง ไอ้ผู้ชายเฮงซวยแบบนั้น ฉันไม่ควรแทงสันหลังมันหรือไงล่ะ? หน้าตาก็ทุเรศเหมือนคางคกขึ้นวอ ไม่รู้ว่าเสี่ยวเถียนไปหลงรักมันตรงไหน ฉันบอกให้เธอเลิกกับมันตั้งนานแล้ว เธอก็ไม่ยอม! ไอ้ผู้ชายนี่มันหาเงินไม่ได้สักแดงเดียว หวังเกาะเสี่ยวเถียนกินไปวันๆ แถมเวลาออกไปหางานทำ งานที่ทำได้นานที่สุดก็แค่ครึ่งเดือน ไอ้สวะแบบนี้มันมีสิทธิ์อะไรมาเห่าหอนล่ะ!

ช่วงนี้หน้าที่การงานของเสี่ยวเถียนกำลังรุ่ง ฉันก็มักจะซื้อเสื้อผ้าไปให้เธอบ่อยๆ ผลคือไอ้ผู้ชายคนนั้นนอกจากจะมาไถเงินเสี่ยวเถียนแล้ว ยังระแวงว่าเธอแอบไปมีคนอื่นอีก ตัวเหี้ยอะไรเนี่ย

สองคนนี้เลิกกันไปครึ่งเดือนแล้ว สงสัยช่วงนี้คงช็อตเงินอีกล่ะสิ เลยอยากจะมาขอคืนดีกับเสี่ยวเถียน ก็เลยมาหาเรื่องวันนี้แหละ ก่อนหน้านี้แม่ไม่อยู่ แต่วันนี้บังเอิญมาเจอเข้าพอดี ถ้าฉันไม่กระทืบมัน ฉันก็คงผิดต่อตำแหน่งผู้อาวุโสสูงสุดของพรรคฟ้าดินแล้วล่ะ!"

ทุกคน: .

คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้ แต่พอลองคิดดูดีๆ ด้วยนิสัยของคุณหนูหยวน ถ้าเธอไม่ลงมือสิถึงจะแปลก

"เอ่อ... พี่หยวน องค์กรฟ้า... องค์กรของพวกพี่เนี่ย คนเยอะไหมครับ?" หลินโม่ถาม

"ก็ไม่เยอะหรอก ทั่วประเทศมีอยู่ไม่ถึงสามพันคน แถวๆ เจียงหนิงก็มีประมาณ 200 กว่าคน วันนี้ที่อยู่ในงานก็น่าจะมีสัก 30 คนได้มั้ง" คุณหนูหยวนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

หลินโม่: →_→

"สามพัน? หลี่ซื่อหมิน (จักรพรรดิถังไท่จง) มีแค่แปดร้อยคนยังก่อการกบฏที่ประตูเสวียนอู่ได้เลย พวกพี่นี่มันกะจะผลัดแผ่นดินเปลี่ยนราชวงศ์เลยเหรอเนี่ย!"