บทที่ 27 ไปเลย มาสเตอร์บอล!

บทที่ 27 ไปเลย มาสเตอร์บอล!

อารันด์·ดันหยิบตำราลับสองเล่มออกมาจากลิ้นชักแล้วส่งให้ไป๋เซี่ย: “เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ที่สมาคมอาชีพมีให้ก็มีเพียงสองเล่มนี้ หากต้องการเล่มที่ดีกว่านี้สามารถหาได้จากภารกิจหรือการสังหารมอนสเตอร์ แต่ต้องระวังนะ การเปลี่ยนไปฝึกเคล็ดวิชาระดับที่สูงกว่าอาจจะทำให้ลำดับขั้นลดลงได้”

ไป๋เซี่ยลองดู

《ปราณยุทธ์ระดับต้น》 1 เหรียญทอง:

การเติบโต HP 1.0

การเติบโต MP 1.0

การเติบโตโจมตีกายภาพ 1.0

การเติบโตโจมตีเวท 0.5

การเติบโตป้องกันกายภาพ 1.0

การเติบโตป้องกันเวท 0.8

《ปราณยุทธ์ระดับสูง》 100 เหรียญทอง:

การเติบโต HP 1.1

การเติบโต MP 1.2

การเติบโตโจมตีกายภาพ 1.2

การเติบโตโจมตีเวท 0.5

การเติบโตป้องกันกายภาพ 1.1

การเติบโตป้องกันเวท 0.9

ตำราลับสองเล่ม เล่มหนึ่งตัวอักษรสีขาว อีกเล่มตัวอักษรสีน้ำเงิน

“เคล็ดวิชาก็มีการแบ่งระดับสีด้วยหรือ?” ไป๋เซี่ยถาม

“ย่อมมีแน่นอน” อารันด์·ดันกล่าว “เช่นเดียวกับอุปกรณ์ ทักษะและเคล็ดวิชาแบ่งออกเป็นหกระดับคือ ขาว, น้ำเงิน, ม่วง, เขียว, ชมพู, ส้ม ในบรรดานั้นทักษะสีขาวและน้ำเงินสามารถเพิ่มระดับได้สูงสุดถึง LV10 สีม่วงและเขียวสูงสุดคือ LV7 ส่วนสีชมพูและส้มสูงสุดเพียง LV4 ยิ่งระดับคุณภาพสูงขึ้นความรุนแรงในแต่ละระดับที่เพิ่มขึ้นก็จะยิ่งมากขึ้น ดังนั้นขีดจำกัดระดับจึงแตกต่างกันไป ส่วนเคล็ดวิชานั้นกลับกัน ระดับขาวและน้ำเงินสูงสุด 4 ขั้น ระดับม่วงและเขียวสูงสุด 7 ขั้น มีเพียงระดับชมพูและส้มเท่านั้นที่จะสามารถฝึกฝนได้ถึงระดับ 100”

ไป๋เซี่ยสำรวจทักษะที่ตนเองมีในตอนนี้: โจมตีต่อเนื่อง LV3, กบเร้นกาย LV1, วิชามังกรท่อง LV1, ย่างก้าววิญญาณ LV1, กายามังกรแท้ (ไม่มีระดับ) และทักษะที่เพิ่งเรียนใหม่อีก 3 ทักษะ

ในบรรดานั้น วิชามังกรท่อง, กายามังกรแท้ และย่างก้าววิญญาณล้วนเป็นสีม่วง กบเร้นกายเป็นสีน้ำเงิน ส่วนที่เหลือเป็นทักษะสีขาว แน่นอนว่าทักษะที่ติดมากับอุปกรณ์จะมีสีเดียวกับอุปกรณ์นั้นๆ

“แต่เจ้าก็อย่าได้ดูแคลนทักษะสีขาวเชียวล่ะ” อารันด์·ดันกล่าวเสริม “ทักษะเมื่อถึง LV4, LV7 และ LV10 ล้วนมีการยกระดับคุณภาพหนึ่งครั้ง ต่อให้เป็นทักษะสีขาว หากฝึกจนถึง LV10 ก็จะกลายเป็นทักษะสีเขียวได้เช่นกัน”

ไป๋เซี่ยกลอกตา ในใจคิดว่าเจ้าพูดง่ายจังนะ อายุตั้งพันกว่าปีแล้วทักษะที่สูงที่สุดยังแค่ LV7 แล้วเจ้ามาบอกข้าเรื่อง LV10 เนี่ยนะ? หลอกใครกัน? หากจะเรียนทำไมไม่เรียนระดับสูงตั้งแต่แรกเล่า

“แล้วการเติบโตของเคล็ดวิชาคืออะไรหรือ?”

“หลังจากเปลี่ยนอาชีพ คุณสมบัติพื้นฐานจะถูกตรึงไว้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีก แต่ระดับยังสามารถเพิ่มขึ้นได้ ขอเพียงระดับขั้นเคล็ดวิชาของเจ้าเพิ่มขึ้น 1 ดาว ระดับตัวละครก็จะเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ และประโยชน์ที่ได้จากการอัปเกรดเคล็ดวิชาก็คือ พลังโจมตี, พลังป้องกัน, พลังชีวิต และพลังงานของเจ้าจะเติบโตขึ้น เช่น หากโจมตีกายภาพพื้นฐานของเจ้าคือ 100 การเติบโต 1.1 หมายความว่าทุกครั้งที่เคล็ดวิชาของเจ้าเพิ่มขึ้นหนึ่งดาว พลังโจมตีกายภาพของเจ้าจะเพิ่มขึ้น 110 แต้ม”

“เข้าใจแล้วขอรับ” ตามความเข้าใจของไป๋เซี่ยคือ เมื่อถึงระดับ 10 กายเนื้อจะมาถึงขีดจำกัด ถึงเวลาที่ต้องเริ่มหลอมปราณ การหลอมปราณแม้จะไม่เพิ่มความแข็งแกร่งของกายเนื้อ แต่พลังต่อสู้ย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง

เรื่องนี้เหมือนกับในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน ผู้บำเพ็ญเซียนต่อสู้โดยอาศัยพลังวิญญาณเซียน เมื่อมีพลังวิญญาณเซียนคุ้มกาย ไม่ว่าจะเป็นพลังป้องกัน การโจมตี ความเร็ว หรือการฟื้นฟูล้วนได้รับการยกระดับมหาศาล แต่หากพลังวิญญาณเซียนเหือดแห้ง ความสามารถในการต่อสู้ด้วยมือเปล่าของพวกเขาก็ไม่ต่างจากปุถุชนเลย

อะไรนะ? เจ้าบอกว่ามีผู้บำเพ็ญกายเนื้อรึ? คิดมากไปหรือไม่? กายเนื้อต่อให้ฝึกฝนอย่างไรก็ไม่มีทางกลายเป็นเหล็กกล้า โครงสร้างเซลล์ของมนุษย์ถูกจำกัดขีดจำกัดการพัฒนาไว้แล้ว หากคิดจะหลอมกายให้เหมือนศาสตราเซียนล่ะก็… รับรองว่าได้กลายเป็นเถ้าธุลีแน่นอน

เพียงแต่ ราคานี้มันแพงเกินไป ไป๋เซี่ยไม่มีปัญญาซื้อระดับสูง จึงทำได้เพียงเรียน 《ปราณยุทธ์ระดับต้น》 ไปพลางๆ ก่อน

ในปัจจุบัน แผงคุณสมบัติของเขาเป็นเช่นนี้

(คุณสมบัติต่อไปนี้ไม่รวมอุปกรณ์)

ชื่อตัวละคร: ไป๋ฉี่

เผ่าพันธุ์: เผ่ามนุษย์ (มีสายเลือดเผ่ามังกร)

อาชีพ: นักรบอาวุธเบา

อาชีพรอง: หมอ, ช่างเหล็ก

ระดับ: 10

ปราณยุทธ์ระดับต้น: ขั้น 1 ศูนย์ดาว 0%

กายา: 290

พละกำลัง: 400

จิตวิญญาณ: 210

ความคล่องตัว: 400

โชคลาภ: 30

HP: 2900

MP: 2100

โจมตีกายภาพ: 400

โจมตีเวท: 210

ป้องกันกายภาพ: 290

ป้องกันเวท: 210

ต้านทานพิษ 10%, เสริมพลังธาตุน้ำ 5

ทักษะ: ความชำนาญอาวุธคู่ LV1, กางเขนตัด LV1, ระบำกระบี่ LV1, โจมตีต่อเนื่อง LV3, กบเร้นกาย LV1, วิชามังกรท่อง LV1, ย่างก้าววิญญาณ LV1, กายามังกรแท้, เนตรทำลายมายา

ทักษะอาชีพรอง: วิชาเก็บเกี่ยว LV2, วิชาปรุงยา LV1, วิชาตีเหล็ก LV1

(หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เช่น การเปลี่ยนอาชีพ โดยปกติข้าจะไม่เขียนคุณสมบัติทั้งหมดออกมา *ป.ล.ผู้แต่ง)

ทักษะก็เรียนแล้ว เงินก็ใช้ไปเกือบหมดแล้ว ไป๋เซี่ยจึงเดินออกจากสมาคมอาชีพโดยตรง

เขายังไม่รีบร้อนไปเปลี่ยนอาชีพที่สอง เพราะเขายังไม่รู้ว่าจะได้รับอาชีพลับแบบไหน ต้องรอให้เข้าใจรายละเอียดให้ดีก่อนถึงจะจับคู่ได้เหมาะสม เขาเคยถามโชคุโฮเป็นการเฉพาะแล้ว ว่าจะสละอาชีพเดิมได้ก็ต่อเมื่อเปลี่ยนเป็นอาชีพลับเท่านั้น การจะเปลี่ยนจากอาชีพทั่วไปเป็นอาชีพทั่วไปอีกอย่างนั้นทำไม่ได้

เขาไปที่ร้านตีเหล็กก่อนเพื่อขายอุปกรณ์ขยะบนร่าง ได้เงินมา 50 เหรียญเงิน อย่างไรเสียมันก็เป็นเพียงอุปกรณ์จากหมู่บ้านเริ่มต้น

การหาเงินในเกมนี้ช่างยากเย็นจริงๆ ไป๋เซี่ยเริ่มตั้งตารอให้พวกผู้บำเพ็ญเซียนเหล่านั้นรีบเข้าเมืองหลักมาเร็วๆ เสียแล้ว ขอเพียงเจ้าพวกหมูสนามเหล่านี้มาถึง อุปกรณ์และทักษะชั้นยอดในมือเขาก็จะขายออกได้เสียที

“จริงด้วย ยังมีรางวัลอีกชิ้นที่ยังไม่ได้ดูนี่นา” ไป๋เซี่ยมัวแต่ถามเรื่องรายละเอียดการเปลี่ยนอาชีพ จนลืมไปว่าการเปลี่ยนอาชีพเป็นคนแรกนั้นมีรางวัลจากระบบด้วย

ถุงมือเทพช่าง: ถุงมือที่เทพช่างเคยใช้งาน

ส่วนที่สวมใส่: เครื่องประดับมือ

คุณภาพ: ศาสตราเทพขั้นสูง

ทักษะติดมากับอุปกรณ์: คำอวยพรของเทพช่าง, ระดับทักษะอาชีพรองทั้งหมด +2

“ศาสตราเทพ! ถึงกับเป็นศาสตราเทพอีกชิ้น!” ไป๋เซี่ยดีใจสุดขีด รีบถอดแหวนใต้ทะเลลึกวงสุดท้ายออก แล้วสวมถุงมือนี้เข้าไปแทน

แม้จะไม่เพิ่มคุณสมบัติพื้นฐาน แต่การยกระดับอาชีพรองก็ช่วยได้ไม่น้อย โดยเฉพาะผู้เล่นสายต่อสู้หลักอย่างไป๋เซี่ยที่ไม่มีเวลาฝึกทักษะอาชีพรอง ศาสตราเทพชิ้นนี้จึงช่วยเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของเขาได้พอดิบพอดี

“โชคุโฮ นำทางต่อ คราวนี้ข้าจะไปสถานที่สำหรับฟักสัตว์เลี้ยง” ไป๋เซี่ยย่อมไม่ลืมไข่สัตว์เลี้ยงหนอนทะเลกลายพันธุ์ของตน ระดับลอร์ดเชียวนะ นั่นคือระดับสีม่วง และยังมีโอกาสวิวัฒนาการเป็นระดับราชาสีเขียวอีกด้วย

“ค้นหาเป้าหมาย ‘ศูนย์สัตว์เลี้ยง’ สำเร็จ เปิดโหมดนำทาง เจ้านายเดินมาทางนี้เจ้าค่ะ”

ศูนย์สัตว์เลี้ยงอยู่ห่างจากร้านตีเหล็กประมาณ 500 เมตร เป็นอาคารขนาดมหึมาที่มีขนาดไม่ด้อยไปกว่าสมาคมอาชีพเลย

“ที่นี่มีเครื่องฟักอัตโนมัติ สัตว์เลี้ยงระดับต่ำกว่าสีเขียวสามารถหยอดเหรียญเพื่อฟักเองได้เจ้าค่ะ” โชคุโฮแนะนำ “ส่วนระดับราชาอสูรสีเขียวจำเป็นต้องตามหาผู้ฝึกสัตว์โดยเฉพาะ และราคาก็จะแพงกว่ามาก นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีอาหารสัตว์เลี้ยงและเครื่องจับสัตว์เลี้ยงจำหน่ายด้วยเจ้าค่ะ”

“เครื่องจับสัตว์เลี้ยงรึ?”

“ใช่เจ้าค่ะ นอกจากไข่สัตว์เลี้ยงแล้ว ในป่ายังมีโอกาสสุ่มเกิดมอนสเตอร์ทารกระดับ 1 ซึ่งสามารถใช้เครื่องจับสัตว์เลี้ยงจับได้ เครื่องจับแบ่งออกเป็นสามระดับคือ สีขาวทั่วไป, สีน้ำเงินระดับสูง และสีม่วงมาสเตอร์ โบนัสอัตราความสำเร็จในการจับคือ 1%, 5%, 10% ตามลำดับ ในขณะเดียวกัน ภายในเครื่องจับยังเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนของสัตว์เลี้ยง ยิ่งเครื่องจับระดับสูง พื้นที่ภายในยิ่งยอดเยี่ยม ความเร็วในการฟื้นฟูของสัตว์เลี้ยงก็จะยิ่งรวดเร็วขึ้นเจ้าค่ะ”

ขอเพียงเป็นข้อมูลพื้นฐานของเกม โชคุโฮย่อมตอบทุกคำถาม และยังช่วยเสริมข้อมูลที่เกี่ยวข้องให้อีกด้วย

“ผู้เล่นแต่ละคนสามารถอัญเชิญสัตว์เลี้ยงออกมาช่วยต่อสู้ได้ครั้งละหนึ่งตัวเท่านั้น สัตว์เลี้ยงที่เหลือต้องอยู่ในเครื่องจับสัตว์เลี้ยง แม้จะเป็นสัตว์เลี้ยงที่ฟักออกมา ท่านก็ต้องซื้อเครื่องจับหนึ่งอันเพื่อพาสัตว์เลี้ยงไปกับท่าน เจ้านายมาทางนี้เจ้าค่ะ นี่คือเครื่องจำหน่ายเครื่องจับสัตว์เลี้ยงอัตโนมัติ”

ไป๋เซี่ยเดินเข้าไปดู พลันรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

เห็นสินค้าสามอย่างที่แสดงอยู่บนเครื่องจำหน่ายอัตโนมัตินั้น นอกจากสีแล้ว รูปลักษณ์ของแต่ละอันล้วนเหมือนกันทุกประการ เป็นรูปทรงกลมขนาดเท่าผลแอปเปิล ตรงกลางมีเส้นสีดำคาดรอบแบ่งทรงกลมออกเป็นครึ่งบนและครึ่งล่าง บนเส้นสีดำยังมีปุ่มกดหนึ่งปุ่ม

“นี่มันโปเกบอลชัดๆ! บอกข้ามาเถอะ! เจ้านี่มันคือโปเกบอลใช่ไหม! เฮ้ย!” ไป๋เซี่ยไม่คาดคิดว่าจะมาเจอของแบบนี้ เขาเริ่มรู้สึกกังวลแล้วว่า ในอนาคตจะไปเจออาชีพลับที่ชื่อว่า “โปเกมอนเทรนเนอร์” หรือเปล่าเนี่ย?

น่าเสียดาย โชคุโฮไม่เข้าใจมุกของเขาเลยแม้แต่น้อย ช่างน่ากระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก เห็นภูตระบบตัวน้อยที่น่ารักและเซ็กซี่จ้องมองเขาตาปริบๆ ไม่รู้ว่าควรจะแสดงสีหน้าอย่างไรดี

“อะแฮ่ม พวกเรา... พวกเราซื้อสักอันเถอะ” ไป๋เซี่ยดูราคา ลูกบอลสีขาว 10 เหรียญทองต่อลูก บอลสีน้ำเงินระดับสูง 100 เหรียญทองต่อลูก บอลสีม่วงมาสเตอร์ 1000 เหรียญทองต่อลูก เครื่องจับไม่กินพื้นที่ช่องอุปกรณ์แต่จำกัดให้พกติดตัวได้คนละ 6 ลูก สามารถติดไว้ที่เข็มขัดได้ หากห่างจากเจ้านายเกิน 1 เมตรจะกลับมาเองโดยอัตโนมัติ

“นี่มันโปเกบอลตั้งแต่ต้นจนจบเลยนี่หว่า!” ไป๋เซี่ยทั้งขำทั้งเศร้าใจ น่าเสียดายที่มาสเตอร์บอลแพงเกินไป ภาพในจินตนาการที่เขาตะโกนก้องว่า “โก! มาสเตอร์บอล!” แล้วจับสัตว์เลี้ยงในตอนนี้นั้นคงยังทำไม่ได้

เขาซื้อบอลสีขาวหนึ่งลูกและอาหารสัตว์เลี้ยงอีกจำนวนหนึ่ง หลังจากจ่ายค่าฟัก 5 เหรียญทองไปแล้ว ไป๋เซี่ยรู้สึกว่าตนเองแทบจะกลายเป็นปลาเค็ม (คนจน) ไปเลย บนตัวมีเงินเหลือเพียง 18 เหรียญทองแดง แม้แต่ยาขั้นต้นยังซื้อไม่ได้เลย

แต่สิ่งที่ได้รับมาก็ไม่น้อย หนอนทะเลกลายพันธุ์ฟักออกมาสำเร็จแล้ว

เมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ที่เขียวๆ แดงๆ น่าสะอิดสะเอียนของหนอนทะเลทั่วไป หนอนทะเลกลายพันธุ์เนื่องจากได้รับผลจากน้ำตาจิตวิญญาณเหมันต์จึงเกิดการกลายพันธุ์ รูปลักษณ์จึงค่อนข้างไปทางธาตุน้ำแข็ง ผิวสีฟ้าใสไม่มีปุ่มนูนมากมายขนาดนั้น สัมผัสแล้วรู้สึกเย็นสบายและนุ่มนิ่ม ไม่น่ารังเกียจเลยสัดนิด

(ยังไม่ได้ตั้งชื่อ), ระดับ 1

สายพันธุ์: ลอร์ดหนอนทะเลกลายพันธุ์

ธาตุ: พิษ, น้ำแข็ง

HP: 1000 MP: 1000

โจมตีกายภาพ: 200 โจมตีเวท: 200

ป้องกันกายภาพ: 100 ป้องกันเวท: 100

การเติบโต: 3.1

ทักษะ: กลายพันธุ์เหมันต์, พิษร้าย, ระเบิดสังหาร

กลายพันธุ์เหมันต์: ในการโจมตีจะพ่วงความเสียหายธาตุน้ำแข็ง 15%

พิษร้าย: ทักษะติดตัว ในการโจมตีมีโอกาส 80% ที่จะทำให้เป้าหมายติดพิษ ผู้ติดพิษจะถูกหักเลือด 10% ของพลังชีวิตในปัจจุบันทุกๆ 5 วินาที ต่อเนื่อง 30 วินาที ไม่ใช้มานา ไม่สามารถเกิดผลซ้ำกับเป้าหมายเดิมได้ภายใน 5 นาที

ระเบิดสังหาร: ใช้ส่วนหางฟาดศัตรูอย่างแรง สร้างความเสียหาย 1000% และจะเปิดใช้งานคริติคอลแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ ใช้ MP 1000 แต้ม ระยะเวลาคูลดาวน์ 10 นาที

เพียงแค่คุณสมบัติระดับ 1 ก็เกือบจะไล่ทันคุณสมบัติระดับ 10 ของมอนสเตอร์ทั่วไปแล้ว และเพราะสัตว์เลี้ยงไม่สามารถสวมใส่อุปกรณ์ได้ การเติบโตจึงสูงจนน่าตกใจ

การเติบโต 3.1 ทุกครั้งที่เลื่อนระดับจะเพิ่ม HP, MP 3100 แต้ม พลังโจมตีทั้งสองสาย 620 แต้ม พลังป้องกันทั้งสองสาย 310 แต้ม คุณสมบัติในระดับ 10 ย่อมเป็น HP, MP 28900 แต้ม พลังโจมตีทั้งสองสาย 5780 แต้ม และพลังป้องกันทั้งสองสาย 2890 แต้ม

ลองหันกลับมาดูคุณสมบัติของไป๋เซี่ย……