บทที่ 19 รางวัลลึกลับของหัวหน้าหมู่บ้าน

บทที่ 19 รางวัลลึกลับของหัวหน้าหมู่บ้าน

ยาเม็ดราชาอสรพิษสังเวยโลหิต: ยาเม็ดที่ปรุงขึ้นจากเน่ยตันและแก่นแท้โลหิตของราชาอสรพิษทะเลประสานกับวัตถุดิบอื่นๆ

หลังจากกินแล้ว ต้านทานพิษเพิ่มขึ้นถาวร 10%, เสริมพลังธาตุน้ำถาวร +5 กินซ้ำไม่ได้ผล

“คุณสมบัตินี่มัน……” ไป๋เซี่ยไม่คาดคิดว่าหมอจะสามารถปรุงยาที่เพิ่มคุณสมบัติถาวรออกมาได้ แม้สิ่งที่เพิ่มมาจะไม่มาก แต่ยาประเภทนี้มีความหลากหลาย หากรวบรวมได้หลายชนิด สิบกว่าชนิดมาสะสมกัน ผลลัพธ์ย่อมเหนือล้ำยิ่งกว่าศาสตราเทพเสียอีก

“เสริมพลังธาตุน้ำนี่คืออะไรหรือ?” ไป๋เซี่ยเอ่ยถามหมอ

“เสริมพลังธาตุน้ำรึ? นี่คือคุณสมบัติที่จะได้รับหลังจากเปลี่ยนอาชีพเข้าสู่ลำดับขั้นในระดับ 10 ทักษะหลายอย่างล้วนมีธาตุติดมาด้วย เสริมพลังธาตุทุก 1 แต้มจะสามารถเพิ่มความเสียหายธาตุขึ้น 1%” หมอคนนี้ดูเหมือนจะรู้เรื่องราวไม่น้อยเลยทีเดียว

ไป๋เซี่ยพลันนึกถึงการใช้เนตรทำลายมายาตรวจสอบคุณสมบัติของหมอ เพราะจิตใต้สำนึกของเขามองว่าหมอเป็นเพียง NPC จึงไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมีคุณสมบัติ เนตรทำลายมายาจึงไม่ได้ทำงาน ตอนนี้เมื่อตั้งใจจะสังเกต จึงมองเห็นสิ่งต่างๆ มากมายในทันที

หมอ (บารูด·คุน), เผ่ามนุษย์, ระดับ 33

อายุขัย: 75/300

อาชีพ: นักเวท

อาชีพรอง: ปรมาจารย์วิถีโอสถ

เคล็ดวิชา: วิชาทำสมาธิไม้เขียว ขั้น 3 สามดาว

ทักษะ: หนามดิน LV5, วิชากำแพงดิน LV4, วิชาอุกกาบาต LV3, วิชาปรุงยา LV7, วิชาเก็บสมุนไพร LV7, วิชาปรุงโอสถไร้นาม LV3

เคยเป็นหมอที่มีชื่อเสียงบนทวีป ในปัจจุบันเร้นกายอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้น, เป็นมิตร

“ถึงกับมองเห็นคุณสมบัติได้จริงๆ! ที่แท้หมอมีชื่อจริงว่าบารูด·คุน ทั้งยังเป็นนักเวทระดับ 33!” ไป๋เซี่ยอดไม่ได้ที่จะอุทานในใจ เนตรทำลายมายาของคางคกทองสามตานี้มันจะเหนือล้ำไปถึงไหนกันแน่ แม้แต่คุณสมบัติของ NPC ก็ยังตรวจสอบได้!?

เขาเปิดระบบตรวจสอบดู อาชีพรอง “หมอ” เมื่อวิชาปรุงยาถึง LV4 จะเลื่อนระดับเป็น “หมอใหญ่” จากนั้นเมื่อถึง LV7 จะเป็น “ปรมาจารย์วิถีโอสถ” และสุดท้ายคือ LV10 “ราชาโอสถ”

บารูด·คุนเป็นเพียง NPC ในหมู่บ้านเริ่มต้น แต่กลับครอบครองวิชาปรุงยาระดับ LV7 ไป๋เซี่ยตระหนักได้ว่าก่อนหน้านี้ตนเองดูแคลนเขาเกินไปจริงๆ

“ขอบคุณท่านมาก” ไป๋เซี่ยกลืนยาเม็ดราชาอสรพิษสังเวยโลหิตลงไปโดยตรง จากนั้นจึงหยิบหญ้าแก้วม่วงออกมา “ท่านช่วยดูหน่อยว่า สิ่งนี้มีประโยชน์อย่างไรบ้างหรือไม่?”

“หญ้าแก้วม่วงรึ? บนตัวเจ้าทำไมถึงมีแต่วัตถุดิบหายากพวกนี้กันนะ” หมอส่ายหน้า “ของสิ่งนี้คนกินไม่ได้ รอให้เจ้าหาเจ้าแห่งบุปผาหน้าภูตและเน่ยตันหมื่นปีระดับราชาขึ้นไปได้เสียก่อน ถึงจะสามารถปรุงผงราชาม่วงที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้สัตว์เลี้ยงออกมาได้ แต่เรื่องนั้นต้องให้หมอใหญ่เป็นคนปรุง วิชาปรุงยาระดับต่ำย่อมล้มเหลวได้ง่าย”

“อ้อ” ไป๋เซี่ยที่ได้รับคำตอบสนทนากับหมอต่ออีกครู่หนึ่ง จากนั้นจึงมาที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน

ในขณะนี้หัวหน้าหมู่บ้านกำลังดื่มชาอยู่ที่สวนหลังบ้าน ไป๋เซี่ยอดไม่ได้ที่จะใช้เนตรทำลายมายาชายตามองเขาแวบหนึ่ง

หัวหน้าหมู่บ้าน (เชลดิง·เอ๋อ), เผ่ามนุษย์, ระดับ 11

อายุขัย: 60/150

อาชีพ: นักบวช

อาชีพรอง: นักตรวจสอบ

เคล็ดวิชา: วิชาทำสมาธิระดับต้น ขั้น 1 หนึ่งดาว

ทักษะ: วิชาแสงสว่าง LV1, วิชาเยียวยา LV1, วิชาเก็บเกี่ยว LV4, วิชาตรวจสอบ LV3

หัวหน้าหมู่บ้านเริ่มต้นควบตำแหน่งเจ้าของร้านขายของชำ มีวิชาอาคมง่ายๆ, เป็นกลาง

[นี่สิถึงจะเป็นคุณสมบัติที่ NPC หมู่บ้านเริ่มต้นควรจะมี] ไป๋เซี่ยถูกหมอทำให้ตกใจจนเกือบคิดไปว่าในหมู่บ้านเริ่มต้นล้วนซ่อนพวกสัตว์ประหลาดเอาไว้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่เช่นนั้น หมออาจจะเป็นเพียงข้อยกเว้นก็เป็นได้

“หัวหน้าหมู่บ้าน ข้ากลับมาแล้ว! ราชาอสรพิษทะเลถูกข้าสังหารแล้ว ล้างแค้นให้แมวของท่านเรียบร้อยแล้วนะ” ไป๋เซี่ยหยิบเกล็ดราชาอสรพิษทะเลออกมาให้หัวหน้าหมู่บ้านดู เขาไม่รู้ว่า NPC เหล่านี้ตัดสินความสำเร็จของภารกิจอย่างไร ทางที่ดีควรเอาหลักฐานออกมาแสดงจะดีกว่า

“โอ้! เป็นเกล็ดบนร่างของราชาอสรพิษทะเล กลิ่นอายนี้ไม่ผิดแน่ เยี่ยมไปเลย เจ้าช่วยล้างแค้นให้แมวของข้าได้จริงๆ ขอบใจเจ้ามาก” หัวหน้าหมู่บ้านอายุมากแล้ว แต่ในยามนี้กลับดีใจราวกับเด็ก เดินไปเดินมาในสวนพลางพึมพำว่า “ข้าต้องให้รางวัลเจ้าอย่างดี แต่จะให้อะไรดีนะ?”

[จะเป็นอะไรกันนะ?] ไป๋เซี่ยเองก็สงสัยใคร่รู้ว่ารางวัลลึกลับนั้นคืออะไรกันแน่?

“จริงด้วย! ให้สิ่งนั้นแล้วกัน!” หัวหน้าหมู่บ้านพลันหยุดฝีเท้า ตบมือทีหนึ่ง แล้วรีบวิ่งไปยังโกดังในบ้าน บังเกิดเสียงค้นของดังโครมคราม ในที่สุดเขาก็หยิบของสิ่งหนึ่งออกมา วิ่งเหยาะๆ มาหยุดตรงหน้าไป๋เซี่ยแล้วยื่นให้ “รับไปเถอะ นี่คือของดีที่ข้าได้รับมาในยามหนุ่ม เก็บไว้ไม่กล้าใช้จนถึงตอนนี้ ให้เจ้าไปเลยแล้วกัน!”

“ทำภารกิจเริ่มต้น 5 สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 1,000,000 แต้ม ได้รับม้วนคัมภีร์สองอาชีพ x 1”

“ม้วนคัมภีร์สองอาชีพรึ?” ไป๋เซี่ยรีบตรวจสอบทันที นี่ถึงกับเป็นไอเทมตัวอักษรสีส้ม!

ม้วนคัมภีร์สองอาชีพ: สิ่งประดิษฐ์จากการเล่นแร่แปรธาตุในยุคโบราณ วิธีการสร้างสูญหายไปแล้ว ในปัจจุบันเป็นไอเทมหายากที่มีจำนวนไม่ถึงสิบชิ้น ผู้เล่นคนแรกที่ทำภารกิจของหัวหน้าหมู่บ้านเริ่มต้นสำเร็จเพียงลำพังเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสได้รับ 30%

คุณภาพ: ตำนาน

ไอเทมมหัศจรรย์ที่ทำให้ผู้ใช้ได้รับอาชีพหลักอาชีพที่สอง ผู้เล่นที่มีสองอาชีพสามารถสลับไปมาได้ตามใจชอบ

ไอเทมจะหายไปหลังจากใช้งาน

“สองอาชีพงั้นรึ? หากจับคู่ได้ดี พลังต่อสู้ย่อมเพิ่มขึ้นมหาศาลแน่นอน” ไป๋เซี่ยพอใจกับรางวัลนี้มาก

“จริงด้วยหัวหน้าหมู่บ้าน ช่วยเล่าเรื่องการเปลี่ยนอาชีพหลังระดับ 10 ให้ข้าฟังหน่อยได้ไหม? บนทวีปหรูอี้มีอาชีพอะไรบ้าง?”

ไป๋เซี่ยดูแถบค่าประสบการณ์ของตนเอง ระดับ 8 ประสบการณ์ 9,176,218/1,562,500 ขาดอีกประมาณสองแสนแต้มก็จะสามารถเลื่อนถึงระดับ 10 ได้โดยตรง ถึงตอนนั้นก็จะออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นไปเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว

“การเปลี่ยนอาชีพสินะ? นั่นคือเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิตคนคนหนึ่งเลยล่ะ เจ้าห้ามเลือกผิดเด็ดขาด อาชีพที่ไม่เหมาะสมจะทำลายชีวิตเจ้าไปทั้งชีวิต” หัวหน้าหมู่บ้านดูเหมือนจะมีความหลังที่ฝังใจกับอาชีพของตนเองอยู่บ้าง “บนทวีปหรูอี้มีอาชีพมากมายหลายประเภท แต่สรุปได้เป็นสองสายใหญ่ๆ คือ สายกายภาพกับสายเวทมนตร์”

“สายกายภาพมีนักรบที่ใช้อาวุธระยะประชิดต่างๆ, นักธนูที่ใช้ธนูและหน้าไม้, นักฆ่าที่ใช้อาวุธลับและยาพิษ เป็นต้น ส่วนสายเวทมนตร์แบ่งเป็นสายธาตุ, สายคำสาป, สายอัญเชิญ เป็นต้น อาชีพเหล่านี้แต่ละอย่างล้วนมีสาขาย่อยมากมาย บางอย่างที่สืบทอดกันมาน้อยนิดก็กลายเป็นอาชีพลับ ดังนั้นอย่าได้คิดว่าอาชีพลับจะต้องเก่งกว่าอาชีพทั่วไปเสมอไป เรื่องแบบนี้กุญแจสำคัญอยู่ที่ตัวบุคคล”

“อืม ข้าเข้าใจแล้ว” ไป๋เซี่ยถามต่อ “แล้วหลังเปลี่ยนอาชีพจะเรียนทักษะและเคล็ดวิชาได้อย่างไร?”

“ไม่ยาก เจ้าไปหาอาจารย์ผู้สอนอาชีพให้เจ้า จ่ายเงินสักหน่อย ทักษะที่ต่ำกว่าขั้น 5 เจ้าล้วนเรียนได้หมด ส่วนทักษะระดับสูงต้องอาศัยการทำความเข้าใจสร้างสรรค์ขึ้นเองหรือสังหารมอนสเตอร์ระดับสูงถึงจะมีโอกาสได้รับ แต่มีจุดหนึ่งที่เจ้าต้องระวัง พลังกายของคนเราย่อมมีจำกัด ต้องรู้จักเลือกและสละ การฝึกทักษะ 5 อย่างให้ถึงระดับ 2 สู้ฝึกทักษะเพียง 1 อย่างให้ถึงระดับ 4 ไม่ได้หรอกนะ” หัวหน้าหมู่บ้านกำชับ

“ข้าเข้าใจแล้ว” ไป๋เซี่ยเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

เหมือนกับผู้บำเพ็ญเซียนในสำนักเจิ้นอี้ วิชาเซียนที่เรียนได้มีนับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครเรียนมากเกินไป การโลภมากย่อมทำให้ไม่เชี่ยวชาญสักอย่าง เชี่ยวชาญเพียงหนึ่งหรือสองอย่างก็เพียงพอแล้ว

หลังจากสนทนากับหัวหน้าหมู่บ้านต่ออีกครู่หนึ่ง สอบถามความรู้ทั่วไปบางอย่างแล้ว ไป๋เซี่ยจึงมาที่ร้านตีเหล็ก

ช่างเหล็ก (บรูโน·เจน), เผ่ามนุษย์, ระดับ 29

อายุขัย: 44/200

อาชีพ: นักรบกระบี่ยักษ์

อาชีพรอง: ช่างตีเหล็กใหญ่

เคล็ดวิชา: ปราณยุทธ์อัคคี ขั้น 2 เก้าดาว

ทักษะ: โจมตีหนัก LV6, ฟาดฟัน LV5, ปราณยุทธ์ฟาดฟัน LV4, วิชาตีเหล็ก LV6, วิชาขุดเหมือง LV4

ช่างเหล็กในหมู่บ้านเริ่มต้น เคยเป็นแม่ทัพคนหนึ่งบนทวีปหรูอี้, เป็นมิตร

“เอ่อ... ไม่จริงน่า” ไป๋เซี่ยรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

แม้จะไม่เท่าหมอ แต่คุณสมบัติของช่างเหล็กนี่ก็แข็งแกร่งพอตัว ในหมู่บ้านเริ่มต้นนี่ถึงกับซ่อนพวกสัตว์ประหลาดไว้หมดเลยรึ? ข้อยกเว้นไม่ใช่หมอแต่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านหรือไง?

[ควรหาเวลาไปดูคุณสมบัติของพ่อครัวดูบ้างไหมนะ?] ไป๋เซี่ยแอบวางแผนในใจ

“เอ๊ะ ไป๋ฉี่นี่เอง เจ้ามาหาข้ามีธุระอะไรหรือ?” อาจเป็นเพราะเคยช่วยเหลือกันมาก่อน ช่างเหล็กจึงเป็นฝ่ายทักทายไป๋เซี่ยก่อน

“คืออย่างนี้ ข้ามีวัตถุดิบอยู่บ้าง ท่านช่วยดูหน่อยว่าพอจะตีอะไรออกมาได้บ้างไหม” ไป๋เซี่ยหยิบเกล็ดราชาอสรพิษทะเลและแร่ผลึกมารใต้ทะเลลึกออกมา ในเมื่อรู้เบื้องหลังของช่างเหล็กแล้ว ย่อมสามารถวางใจมอบของให้เขาได้

“โอ้โห! เกล็ดราชาอสรพิษทะเล เจ้าถึงกับสังหารราชาอสรพิษทะเลได้เชียวรึ? แล้วยังมี... สวรรค์! นี่ถึงกับเป็นแร่ผลึกมารใต้ทะเลลึก! นี่คือแร่ที่เก็บเกี่ยวได้จากเขตน่านน้ำที่ลึกถึงขีดสุดเท่านั้น มนุษย์แทบจะขุดเจาะไม่ได้เลย เจ้าไปได้ของพวกนี้มาได้อย่างไร?” เมื่อเห็นเกล็ดราชาอสรพิษทะเลช่างเหล็กเพียงแค่ตกใจเล็กน้อย แต่แร่ผลึกมารใต้ทะเลลึกกลับทำให้เขาเสียอาการโดยสิ้นเชิง

“เหอะๆ” ไป๋เซี่ยไม่ได้ตอบคำถามของช่างเหล็ก เพราะไม่มีความจำเป็น ช่างเหล็กเริ่มพูดพึมพำกับตัวเองต่อไป

“เมื่อมีสิ่งเหล่านี้ โอกาสที่ข้าจะพุ่งทะยานสู่ระดับปรมาจารย์การตีเหล็กย่อมเพิ่มขึ้นมหาศาล เอาอย่างนี้ ข้าจะไม่คิดค่าธรรมเนียมเจ้า แต่เจ้าต้องไปหาวัตถุดิบมาให้ข้าอีกหนึ่ง อย่าง แล้วข้าจะช่วยตีอุปกรณ์ให้เจ้าฟรีๆ หนึ่งชิ้น ดีหรือไม่?”

“ฟรีรึ? ตกลงสิ ท่านต้องการให้หาอะไร?” ไป๋เซี่ยอดไม่ได้ที่จะอุทานในใจ หมู่บ้านเริ่มต้นเล็กๆ แห่งนี้ แท้จริงแล้วมีภารกิจซ่อนอยู่มากมาย เพียงแต่เงื่อนไขการเปิดใช้งานนั้นแปลกประหลาดพิสดาร คนทั่วไปคงยากที่จะได้รับมัน

“เมื่อวันก่อนข้าเห็นหนอนทะเลกลายพันธุ์ตัวหนึ่งที่อีกฟากของเกาะ มอนสเตอร์กลายพันธุ์นั้นหายากยิ่งนัก หายากกว่าสัตว์เทพเสียอีก และดูจากลักษณะของมันดูเหมือนจะโตเต็มวัยและใกล้จะชักใยเป็นดักแด้แล้ว หนอนทะเลคือตัวอ่อนของอสูรผีเสื้อ เส้นใยของพวกมันคือสิ่งที่เหนียวแน่นที่สุดในบรรดาวัตถุดิบสีม่วง หลังจากกลายพันธุ์ย่อมต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม เจ้าไปเก็บมาให้ข้าสักหน่อย ไม่แน่อาจจะสามารถตีชุดเกราะระดับศาสตราเทพให้เจ้าได้สักชิ้น”

“ศาสตราเทพ!” พอได้ยินคำว่าศาสตราเทพ ไป๋เซี่ยก็หูผึ่งทันที “ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”

“วัตถุดิบสองอย่างนี้ทิ้งไว้ที่นี่ก่อน ข้าจะตีเป็นชิ้นส่วนย่อยๆ ไว้ให้ รอเจ้าเอาใยอสูรผีเสื้อมาได้ค่อยทำการหลอมรวมขั้นสุดท้าย” ช่างเหล็กเองก็อดใจไม่ไหว รีบยกวัตถุดิบกลับเข้าไปในห้องตีเหล็กทันที

ไป๋เซี่ยออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น มุ่งหน้าไปยังอีกฟากของเกาะ ประจวบเหมาะกับที่เขายังขาดค่าประสบการณ์อีกไม่กี่แสนแต้มพอดี จึงตั้งใจว่าจะตามหาหนอนทะเลไปพร้อมกับสังหารมอนสเตอร์เก็บระดับ

เนื่องจากเลื่อนถึงระดับ 8 ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจากหนอนทะเลจึงลดลงจาก 1,000 เหลือเพียง 700 แต้ม แต่สำหรับไป๋เซี่ยแล้วมันยังถือว่าค่อนข้างมาก เขาใช้กระบี่เหล็กกล้าลายคลื่นสมุทรฟันเพียงครั้งเดียวก็สังหารได้ทีละสามถึงสี่ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ครั้งละสองถึงสามพันแต้ม ไม่นานเขาก็เก็บค่าประสบการณ์ได้เพียงพอ

เพียงแต่ พื้นที่รีเฟรชของหนอนทะเลอยู่ห่างจากชายฝั่งเพียง 50 ถึง 100 เมตร จำนวนโดยรวมไม่ได้มีมากนัก ไป๋เซี่ยสังหารไปจนทั่วก็ยังไม่พบหนอนทะเลกลายพันธุ์ตามที่ช่างเหล็กบอก

“ทำไมถึงหาไม่เจอนะ?”