บทที่ 14 ภารกิจลับ

บทที่ 14 ภารกิจลับ

“ทำไมมันถึงดูอ่อนแอ?” ทักษะของอสรพิษทะเลคล้ายกับหนอนทะเลมาก แต่อานุภาพไม่ได้เพิ่มขึ้นเท่าไหร่เลย

“นี่คือมอนสเตอร์ระดับ 9 จริงๆ หรือ?” ไป๋เซี่ยแสดงความสงสัยอย่างมาก

เขาถึงกับลองของด้วยการจงใจให้อสรพิษทะเลกัดไปสองสามที เพื่อจะดูว่าพิษเป็นอย่างไร ผลปรากฏว่ากัดไปกัดมาก็ไม่สามารถทำให้เขาติดพิษได้เลย

“จะมีเจ้าไว้ทำไมกัน!” กระบี่เดียวฟันอสรพิษทะเลที่ดาหน้าเข้ามาสองสามตัวจนตาย ไป๋เซี่ยผิดหวังอย่างยิ่ง

เจ้าพวกอสรพิษทะเลเหล่านี้ นอกจากจะออกมาทีละสี่ห้าตัวแล้ว ความน่ากลัวยังสู้หนอนทะเลไม่ได้เสียด้วยซ้ำ สำหรับไป๋เซี่ยที่มีท่าคลื่นซัดสาด มอนสเตอร์ไม่เกินหกตัวกับมอนสเตอร์ตัวเดียวก็ไม่ได้ต่างกันเลย เมื่อเป็นเช่นนี้ความเร็วในการเลื่อนระดับกลับเพิ่มสูงขึ้น

“เป็นเพราะหนอนทะเลแข็งแกร่งเกินไป หรืออสรพิษทะเลอ่อนแอเกินไปกันแน่?” เมื่อนึกถึงแมงมุมหน้าภูตระดับ 9 ที่เคยเห็นบนบกมาเปรียบเทียบกัน แม้คุณสมบัติของแมงมุมหน้าภูตจะสูงกว่าบ้าง แต่ก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก

ดูเหมือนว่า หนอนทะเลจะเป็นพวกพิเศษสินะ?

“เบาะแสที่เนตรทำลายมายาให้มาคือตัวอ่อนของอสูรผีเสื้อ หรือว่าอสูรผีเสื้อจะเป็นมอนสเตอร์ที่ร้ายกาจมากกันนะ?” คำถามนี้ไป๋เซี่ยย่อมไม่ได้รับคำตอบในตอนนี้

เขาไม่คิดมาก เริ่มสังหารอสรพิษทะเลวนรอบเรืออัปปาง

อสรพิษทะเลหนึ่งตัวได้ค่าประสบการณ์ 2000 แต้ม ค่าประสบการณ์ของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน แถบค่าประสบการณ์ระดับ 7 ก็เต็ม เขาไม่มีทางเลื่อนระดับแน่นอน หากเลื่อนระดับค่าประสบการณ์จากการสังหารมอนสเตอร์จะลดลง

อย่างไรเสียตอนนี้ก็สังหารในพริบตาอยู่แล้ว เลื่อนไปอีกระดับก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น

เรืออัปปางลำนี้ใหญ่มากจริงๆ ความยาวสามร้อยกว่าเมตรนั้นใหญ่กว่าเรือไททานิคเสียอีก ทุกที่เต็มไปด้วยอสรพิษทะเล จนไป๋เซี่ยแทบจะเกิดอาการโรคกลัวรูและของที่อยู่รวมกันหนาแน่น ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาเริ่มการสังหารอย่างบ้าคลั่ง ตั้งแต่หัวเรือไปจนถึงท้ายเรือ

ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!……

เสียงอุปกรณ์ดรอปดังขึ้นไม่ขาดสาย เมื่อกระเป๋าสัมภาระเต็มเขาก็เริ่มโยนอุปกรณ์ระดับต่ำทิ้ง ภายหลังแม้แต่อุปกรณ์สีขาวเขาก็คร้านจะเก็บ

เมื่อค่าประสบการณ์ของเขาถึง 1,000,000 แต้ม ในที่สุดเขาก็รวบรวมชุดเซตได้อีกหนึ่งชุด

ปลอกแขนอสรพิษทะเล: ปลอกแขนที่สร้างขึ้นจากกะโหลกอสรพิษทะเลประสานกับแร่ธาตุใต้ทะเล มีพลังป้องกันที่ดี

คุณภาพ: ระดับสูง

ระดับที่ต้องการ: 5

ป้องกันกายภาพ: 30

ป้องกันเวท: 20

พละกำลัง +15

ความคล่องตัว +10

ความทนทาน: 100/100

กางเกงขายาวอสรพิษทะเล: กางเกงขายาวที่หลอมขึ้นจากหนังอสรพิษทะเลประสานกับพืชใต้ทะเล มีพลังป้องกันที่ดี

คุณภาพ: ระดับสูง

ระดับที่ต้องการ: 5

ป้องกันกายภาพ: 55

ป้องกันเวท: 30

กายา +13

จิตวิญญาณ +12

ความทนทาน: 100/100

เกราะเกล็ดอสรพิษทะเล: เกราะเกล็ดที่สร้างขึ้นจากเกล็ดอสรพิษทะเลประสานกับแร่ธาตุใต้ทะเล มีคุณสมบัติในการป้องกันที่ดีเยี่ยม

คุณภาพ: ระดับสูง

ระดับที่ต้องการ: 5

ป้องกันกายภาพ: 80

ป้องกันเวท: 50

กายา +20

พละกำลัง +5

จิตวิญญาณ +10

ความทนทาน: 100/100

มงกุฎอสรพิษทะเล: เครื่องประดับศีรษะที่สร้างขึ้นจากกระดูกอสรพิษทะเลประสานกับแร่ธาตุใต้ทะเล มีความสามารถในการป้องกันส่วนศีรษะได้ดี

คุณภาพ: ระดับสูง

ระดับที่ต้องการ: 5

ป้องกันกายภาพ: 15

ป้องกันเวท: 30

จิตวิญญาณ +20

ความทนทาน: 100/100

เข็มขัดอสรพิษทะเล: เข็มขัดที่หลอมขึ้นจากเอ็นอสรพิษทะเลประสานกับสมุนไพรใต้ทะเล มีความสามารถในการรับน้ำหนักที่ดี

คุณภาพ: ระดับสูง

ระดับที่ต้องการ: 5

ช่องเก็บของ +7

ความทนทาน: 100/100

เป็นชุดเซตระดับ 5 เช่นเดียวกัน แต่คุณสมบัติแข็งแกร่งกว่าชุดเซตกบทะเลอยู่มาก และชุดเซตนี้จะเน้นไปที่พลังป้องกันกายภาพ หลังจากเปลี่ยนมาสวมใส่ พลังป้องกันกายภาพของไป๋เซี่ยพุ่งสูงถึง 666 แต้มที่น่าสะพรึงกลัว

“อืม เป็นตัวเลขที่เป็นมงคลยิ่ง” ไป๋เซี่ยพอใจกับชุดเซตนี้มาก หากไม่นับอุปกรณ์สีม่วง นี่ควรจะเป็นชุดเซตที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้านเริ่มต้นแล้ว

สไตล์โดยรวมของชุดเซตอสรพิษทะเลจะเน้นโทนสีดำ มงกุฎมีรูปลักษณ์งดงามราวกับอสรพิษดำสองตัวพันเกี่ยวกัน ปลอกแขนมีรูปลักษณ์เป็นหัวอสรพิษทะเลสองหัว ดูเหมือนว่ามือของเขาจะยื่นออกมาจากปากงูอย่างไรอย่างนั้น

เกราะเกล็ดสีดำปกคลุมลงมาจนถึงหัวเข่า ส่วนใต้เอวแบ่งออกเป็นสี่แผ่น รูปลักษณ์เรียบง่ายแต่ไม่สูญเสียความสง่างาม เมื่อประกอบกับเครื่องประดับหัวงูบนเข็มขัด ตอนนี้ไป๋เซี่ยดูเหมือนแม่ทัพในยุคโบราณ ขาดเพียงทวนวงเดือนก็ครบเครื่องแล้ว

ไป๋เซี่ยพอใจกับรูปลักษณ์นี้มาก มันดีกว่าชุดเซตกบทะเลที่เขียวไปทั้งหัวนั่นเยอะ เขาจึงเลือกที่จะไม่ซ่อนรูปลักษณ์ของอุปกรณ์เหล่านี้ แล้วลองดูคุณสมบัติชุดเซต

ชุดเซตอสรพิษทะเล

คุณสมบัติชุดเซตสามชิ้น: ต้านทานพิษเพิ่มขึ้น 20%, ป้องกันกายภาพ +100, ป้องกันเวท +100

คุณสมบัติชุดเซตสี่ชิ้น: คุณสมบัติพื้นฐานทั้งสี่อย่าง +20, HP +500, MP +500

คุณสมบัติชุดเซตห้าชิ้น: การโจมตีพ่วงความเสียหาย 15%

ไม่มีคุณสมบัติชุดเซตหกชิ้นเช่นกัน ดังนั้นรองเท้าจึงยังคงสวมรองเท้าโดดกบทะเล

ตอนนี้อสรพิษทะเลโจมตีเขาได้เพียงความเสียหาย 3 และ 5 แต้มอย่างยากลำบาก หากบังเอิญทำให้ไป๋เซี่ยติดพิษได้ พิษที่เดิมทีลดเลือด 50 แต้มทุก 5 วินาที ก็จะลดลงเหลือเพียง 40 แต้มเพราะพลังต้านทานพิษของชุดเซตอสรพิษทะเล ซึ่งไม่เป็นอุปสรรคเลยแม้แต่น้อย

“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!” ไป๋เซี่ยรู้สึกราวกับตนเองเปิดโหมดไร้เทียมทาน เข้าสู่โหมดเก็บเกี่ยวหญ้า ความเร็วในการรีเฟรชของอสรพิษทะเลแทบจะตามความเร็วในการสังหารของเขาไม่ทันเสียแล้ว

เขาเริ่มพยายามเข้าไปในตัวเรืออัปปาง ภายในนี้มีอสรพิษทะเลหนาแน่นกว่าเดิม ทุกครั้งจะพุ่งเข้ามาทีละสิบกว่าตัวพร้อมกัน ในตอนแรกสร้างความลำบากให้ไป๋เซี่ยอยู่บ้าง แต่หลังจากเริ่มชิน ที่นี่ก็กลายเป็นสวรรค์แห่งการเลื่อนระดับของเขา

ค่าประสบการณ์ที่เขาต้องใช้ในการเลื่อนระดับเป็นสองเท่าของผู้เล่นปกติ จากระดับ 7 ไป 8 ต้องใช้ 312,500 แต้ม ตามกฎการเพิ่มขึ้น 5 เท่าต่อระดับ จากระดับ 8 ไป 9 คือ 1,562,500 แต้ม จากระดับ 9 ไป 10 คือ 7,812,500 แต้ม รวมแล้วต้องใช้ค่าประสบการณ์กว่า 8,000,000 แต้ม ด้วยความเร็วในตอนนี้ เขามั่นใจว่าจะสามารถเลื่อนถึงระดับ 10 ได้ก่อนหมดวันในวันนี้ แล้วจึงออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น

เขาที่เคยเล่นเกมมาหลายเกมย่อมรู้ดีว่า การออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นคือจุดเริ่มต้นที่แท้จริง คำว่า “ไม่มี” ในช่องอาชีพของแผงคุณสมบัติทำให้เขารู้สึกขัดใจมานานแล้ว ไม่รู้เลยว่าบนทวีปหรูอี้จะสามารถเปลี่ยนอาชีพเป็นอะไรได้บ้าง

ติ๊ง!

อุปกรณ์ดรอปอีกแล้ว เป็นแสงสีน้ำเงิน ไป๋เซี่ยเก็บขึ้นมาดู พบว่ามันคืออุปกรณ์ส่วนหูที่เขาโหยหามานาน

ต่างหูสาวใช้: ต่างหูที่สาวใช้คนหนึ่งเคยสวมใส่ หลังจากสาวใช้ตายลงก็ถูกอสรพิษทะเลกลืนลงท้องไป

คุณภาพ: ระดับสูง

ระดับที่ต้องการ: 5

อัตราความสำเร็จของทักษะ +10%

ผลของทักษะ +10%

ความทนทาน: 100/100

“สาวใช้? บนเรือลำนี้ทำไมถึงมีสาวใช้? เมื่อครู่เห็นซากปืนใหญ่บนเรือตั้งมากมาย ข้าก็นึกอยู่แล้วว่านี่ต้องเป็นเรือรบแน่นอน หรือว่าทหารที่นี่เวลาออกศึกสามารถพาสตรีในครอบครัวมาได้? หรือว่า... สตรีบำเรอกองทัพ?” ในฐานะสุภาพบุรุษ ไป๋เซี่ยพลันนึกไปถึงเรื่องที่บรรยายไม่ได้ทันที

“เพียงแต่ต่างหูนี้เป็นของสตรีนี่นา” เมื่อมองดูต่างหูเงินคู่นี้ ไป๋เซี่ยรู้สึกขัดใจเล็กน้อย “ช่างเถอะ อย่างไรเสียก็ซ่อนรูปลักษณ์ได้ ใส่ก็ใส่!”

เขากัดฟัน ก้าวข้ามอุปสรรคทางจิตใจ แล้วสวมต่างหูคู่นี้ลงไป

คุณสมบัติทักษะโจมตีต่อเนื่อง LV3 ของเขาเดิมทีสร้างความเสียหายครั้งละ 90% หลังจากมีต่างหูคู่นี้ก็เพิ่มเป็น 99% แทบจะเท่ากับการโจมตีปกติแล้ว

โจมตีกายภาพ 650 แต้ม หากโจมตีสองครั้งก็คือ 1300 แต้ม ยังมีโบนัสเพิ่มอีก 25% การโจมตีต่อเนื่องหนึ่งครั้งสามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่า 1600 แต้ม นี่นับว่ายังไม่รวมคริติคอลอีกนะ

“ข้ารู้สึกว่า ข้าไร้เทียมทานจนสามารถพิชิตสวรรค์ได้แล้ว!” นี่เป็นเพียงความรู้สึกลวงตาแน่นอน ไป๋เซี่ยยังคงต้องสังหารมอนสเตอร์อยู่ที่นี่ต่อไปอย่างขยันขันแข็ง

ทว่า เขาพบว่าตนเองที่เพิ่งเก็บต่างหูมาได้เดินมาถึงหน้าประตูบานใหญ่บานหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

ห้องภายในเรืออัปปางนี้มีมากมาย แต่ส่วนใหญ่เน่าเปื่อยพังทลายไปหมด นี่เป็นประตูบานแรกที่ยังคงสภาพสมบูรณ์

เขาลองผลักดู ประตูกลับเปิดไม่ได้

“เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!” ไป๋เซี่ยใช้กระบี่ฟันลงไปโดยตรง กระบี่เหล็กกล้าลายคลื่นสมุทรอันคมกริบกลับไม่สามารถฟันไม้ผุๆ ไม่กี่แผ่นนี้ให้ขาดได้

ไป๋เซี่ยใช้เนตรทำลายมายามองดูอย่างละเอียด พบว่าบนประตูนี้มีผนึกอยู่หนึ่งอย่าง

ผนึกชิงหลง(มังกรเขียว): วิชาผนึกลับที่สืบทอดกันมาในราชวงศ์ชิงหลง

ผ่านกาลเวลามานานกว่า 500 ปี ผนึกนี้อ่อนกำลังลงไปมาก ขอเพียงโจมตีที่จุดเชื่อมต่อของผนึกก็สามารถทำลายได้

เนตรทำลายมายามองเห็นจุดเชื่อมต่อทั้งเก้าจุดได้อย่างชัดเจน เขาโจมตีใส่จุดใดจุดหนึ่งตามใจชอบก็ทำลายผนึกได้สำเร็จ ภาพภายในห้องปรากฏสู่สายตาของเขาอย่างสมบูรณ์

นี่คือสถานที่คล้ายกับห้องหนังสือ รอบด้านมีชั้นหนังสือที่เน่าเปื่อยวางเรียงราย ตรงกลางมีโต๊ะยาวกว่าสองเมตร กว้างกว่าหนึ่งเมตรตั้งอยู่หนึ่งตัว

และสิ่งที่ทำให้ไป๋เซี่ยตกตะลึงที่สุดคือ เบื้องหลังโต๊ะตัวนั้นในตอนนี้กลับมีร่างโปร่งแสงสีน้ำเงินร่างหนึ่งนั่งอยู่!

หยางเฟยฝาน, ภูตผี, ระดับ 10

HP: 100

MP: 0

โจมตีกายภาพ: 0 ป้องกันกายภาพ: 0

โจมตีเวท: 0 ป้องกันเวท: 0

ทักษะ: กายภูตผี, ภูมิคุ้มกันการโจมตีทางกายภาพทั้งหมด, ภูมิคุ้มกันการโจมตีด้วยเวทมนตร์ทั้งหมด ยกเว้นธาตุแสง

ยามมีชีวิตเป็นผู้บัญชาการทัพเรือแคว้นชิงหลง เมื่อ 500 ปีก่อนในระหว่างออกศึกแคว้นหลิวหลี(แก้วผลึก) ประสบอุบัติเหตุทางทะเลเรืออัปปางคนตาย โชคดีที่ได้รับผลจากสมบัติวิเศษชิ้นหนึ่ง ทำให้ดวงวิญญาณไม่ดับสูญและหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน รักแท้ในใจคือแหล่งพลังงานที่ทำให้เขายืนหยัดมาได้ 500 ปีโดยที่วิญญาณไม่สลายไป

“ผู้มาเยือนเป็นใครกัน? ถึงกับสามารถบุกมาถึงที่นี่ได้!” วิญญาณของผู้บัญชาการผู้นี้ไม่ได้สวมชุดเกราะ เห็นได้ชัดว่าเขาตายก่อนที่จะเกิดการสู้รบ

เขาดูมีอายุประมาณ 30 ปี หน้าตาคมเข้ม แม้จะไม่ถึงกับหล่อเหลา แต่ย่อมมีสตรีไม่น้อยที่ชอบสไตล์ดิบเถื่อนเช่นนี้ น้ำเสียงที่พูดก็เปี่ยมไปด้วยอำนาจ มีสง่าราศีของขุนพลอย่างเต็มเปี่ยม

“ข้าเป็นนักผจญภัย บังเอิญมาถึงในเรืออัปปางลำนี้ มีสิ่งใดที่ข้าพอจะช่วยท่านได้หรือไม่?” เมื่อดูคุณสมบัติของหมอนี่แล้วไม่เหมือนมอนสเตอร์ ไป๋เซี่ยรู้สึกว่านี่เหมือนกับ NPC ในป่ามากกว่า บางทีอาจจะได้รับภารกิจ

“นักผจญภัยรึ?” หยางเฟยฝานมองสำรวจไป๋เซี่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพยักหน้า “ไม่เลว สามารถสังหารมาถึงที่นี่ได้เพียงลำพังย่อมมีฝีมือไม่ธรรมดา เจ้าพอจะช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ ให้ข้าสักอย่างได้หรือไม่?”

“หยางเฟยฝานมอบภารกิจ ท่านต้องการรับหรือไม่?”

“ไม่มีปัญหาแน่นอน มีเรื่องอะไรว่ามาได้เลย!” ในใจของไป๋เซี่ยเบิกบานราวดอกไม้บาน นึกไม่ถึงว่าจะมีภารกิจจริงๆ!

เมื่อลองคิดดู คงเป็นเพราะโชคลาภ 30 แต้มที่ช่วยเพิ่มโอกาสในการเกิดเหตุการณ์ต่างๆ ได้อย่างมาก หากเป็นคนอื่นอาจจะไม่ได้รับภารกิจนี้

หลังจากไป๋เซี่ยยืนยัน หยางเฟยฝานก็เริ่มทอดสายตามองไปไกล แล้วเริ่มเล่าเรื่องราวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความถวิลหา

“เมื่อ 500 กว่าปีก่อน ข้าเกิดในเมืองริมทะเลแห่งหนึ่ง แคว้นชิงหลงที่ข้าอยู่นั้นขึ้นชื่อว่าไร้เทียมทานในการรบทางน้ำ ด้วยเหตุนี้แผ่นดินจึงรุ่งเรือง การค้าทางน้ำเฟื่องฟู

แคว้นเพื่อนบ้านต่างพากันอิจฉาริษยา ในบรรดานั้นแคว้นหลิวหลีเป็นที่สุด ระหว่างสองแคว้นมักเกิดสงครามขึ้นบ่อยครั้ง แม้ฝ่ายเราจะรบชนะทุกครั้ง แต่ก็มิอาจทำให้แคว้นหลิวหลีสั่นคลอนถึงรากฐานได้

ในวัย 30 ปี ข้าได้กลายเป็นผู้บัญชาการทัพเรือที่อายุน้อยที่สุดของแคว้นชิงหลง ตั้งปณิธานว่าจะตอบแทนแผ่นดิน ภายใต้การนำของข้า ทัพเรือชิงหลงยิ่งดุดันขึ้น รบจนทัพเรือหลิวหลีต้องถอยร่นครั้งแล้วครั้งเล่า น่านน้ำของพวกมันลดน้อยลงเรื่อยๆ เห็นทีแคว้นหลิวหลีคงต้องล่มสลายด้วยน้ำมือพวกเราแล้ว”

ดูออกว่านี่คือคนที่มีความภาคภูมิใจในตนเองสูงมาก ในคำบอกเล่าของเขา เขาเพียงคนเดียวกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ตาชั่งของสองแคว้นเอียงเอน แม้ในยามนี้จะตายไปแล้ว 500 ปี แต่เมื่อพูดถึงการศึกในครั้งนั้น ดวงตาทั้งคู่ของเขายังคงเป็นประกาย

แต่ทว่า เรื่องราวกลับพลิกผัน……