บทที่ 497 กองทหารของหลิงหยุนฆ่าไม่หวาดไม่ไหว ฆ่าไม่หมดจริงๆ

บทที่ 497 กองทหารของหลิงหยุนฆ่าไม่หวาดไม่ไหว ฆ่าไม่หมดจริงๆ

ประตู A น่านฟ้าหมายเลข 30 หลิงหยุนเข้าประจำที่แล้ว

เมื่อมองดูแผนที่สงครามระดับประเทศ การต่อสู้ที่ประตู B ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว

ลอร์ดประเทศเกาหลีจำนวนมากกำลังถูกสังหาร ส่วนลอร์ดประเทศเซี่ย เนื่องจากมีผลของการล่องหนและเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่จากเสื้อคลุมเทพเร้นกาย ยอดผู้สูญเสียจึงน้อยกว่าประเทศเกาหลีอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอนว่า การที่น้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีผู้สูญเสียเลย

ผู้สูญเสียยังมีอยู่ เพียงแต่อัตราการเพิ่มขึ้นนั้นช้ากว่าประเทศเกาหลีก็เท่านั้น

นอกจากนี้ ลอร์ดประเทศเกาหลีที่เริ่มตระหนักได้ถึงความผิดปกติ ตอนนี้ก็ได้มีการตอบสนองแล้วเช่นกัน

พวกที่อยู่ใกล้ประตู B พยายามที่จะฝ่าวงล้อมออกไปทางประตู B

ส่วนพวกที่อยู่ใกล้ประตู A ก็กำลังพุ่งตรงมาที่ประตู A เพื่อต้องการจะหนีเอาชีวิตรอดจากทางนี้

ในจำนวนนั้นก็มีคิมจงฮวาและลอร์ดระดับคุมสนามของประเทศเกาหลีอีกหลายคนรวมอยู่ด้วย

หลิงหยุนเห็นดังนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย: "ปลาใหญ่มาแล้ว เตรียมตัวต่อสู้!"

พูดจบ หลิงหยุนก็ออกคำสั่งให้ตั้งค่ายกลโม่บดเนื้อทันที กองกำลังที่เขาสามารถระดมได้ แม้จะสูงถึงสามแสนล้านนายแล้วก็ตาม หากพูดถึงความแข็งแกร่งเฉพาะตัว หลิงหยุนสามารถบดขยี้ลอร์ดคนอื่นๆ ได้อย่างราบคาบ

แต่ตอนนี้สิ่งที่กำลังแห่กรูกันมาทางนี้ คือลอร์ดประเทศเกาหลีนับสิบล้านคน เพื่อความปลอดภัย วิธีที่ดีที่สุดก็คือการเปิดใช้งานค่ายกลโม่บดเนื้อ

"ใช้ประตู A เป็นศูนย์กลาง ล้อมประตู A ไว้ทั้งหมด แล้วเปิดใช้งานค่ายกลโม่บดเนื้อ" สิ้นคำสั่ง เหล่าฮีโร่ก็เริ่มลงมือทันที

โฮก!

นำกองทัพทหารที่เข้าสู่สถานะล่องหนแล้ว มารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

ก่อตัวเป็นค่ายกลวงกลมขนาดมหึมา โอบล้อมประตู A ของน่านฟ้าหมายเลข 30 เอาไว้ทั้งหมด

ด้วยความแข็งแกร่งของค่ายกลโม่บดเนื้อของหลิงหยุน ขอเพียงค่ายกลโม่บดเนื้อทำงาน จะไม่มีใครสามารถทะลวงออกไปได้อย่างแน่นอน แน่นอนว่า นอกเหนือจากค่ายกลโม่บดเนื้อแล้ว หลิงหยุนยังจงใจดึงตัวเทวดาตกสวรรค์สองหมื่นล้านนายออกมาอีกด้วย

เขาเตรียมพร้อมที่จะนำเทวดาตกสวรรค์สองหมื่นล้านนายนี้ไปดำเนินการปฏิบัติการเด็ดหัวร่วมกับหลิวเยียนหราน เพื่อสังหารระดับผู้บัญชาการของประเทศเกาหลีให้หมด

แต่อย่าได้ดูถูกเทวดาตกสวรรค์สองหมื่นล้านนายนี้เด็ดขาด นี่คือกองทหารที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้การบังคับบัญชาของหลิงหยุน สำหรับลอร์ดระดับคุมสนามอย่างคิมจงฮวา หากต้องการจะฆ่าเขาให้ตาย ใช้เทวดาตกสวรรค์แค่พันล้านนายก็เกินพอแล้ว นี่คือในกรณีที่ต้องการฆ่ากองทหารทั้งหมดของคิมจงฮวาให้เกลี้ยงด้วยนะ

แต่ถ้าเป็นเพียงแค่การปฏิบัติการเด็ดหัว สังหารแค่ตัวคิมจงฮวาเพียงคนเดียว งั้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้เทวดาตกสวรรค์ถึงพันล้านนายเลยด้วยซ้ำ แค่ร้อยล้านนาย หรืออาจจะน้อยกว่านั้น ก็เพียงพอที่จะทำแบบนั้นได้แล้ว

กลับเข้าเรื่องกันต่อ

เป็นเพราะถูกหลิงหยุนฆ่าจนเกิดแผลในใจ คิมจงฮวาที่คิดว่าหลิงหยุนอยู่ที่ประตู B จึงกำลังมุ่งหน้ามาที่ประตู A ด้วยความเร็วสูงสุด ตอนนี้ก็มาถึงแล้ว

เมื่อมองเห็นประตูเทเลพอร์ตขนาดมหึมาอยู่สุดสายตา คิมจงฮวาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ค่อยยังชั่ว ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร เขาคงสามารถฝ่าวงล้อมออกไปได้อย่างราบรื่น

แต่ในตอนที่เขากำลังจะเข้าใกล้ประตูเทเลพอร์ตนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น การโจมตีที่ไม่รู้ว่าพุ่งมาจากทิศทางใด เข้าปกคลุมเหนือหัวของเขาในชั่วพริบตา

ฟิ้วๆๆ!

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาเป็นหย่อมๆ กองทหารของคิมจงฮวา ถูกฆ่าตายไปเป็นจำนวนมากในชั่วพริบตา

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของคิมจงฮวาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

"อาชิ เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?"

ข้างหน้าก็ไม่มีอะไรเลยแท้ๆ แล้วทำไมพวกเขาถึงยังโดนโจมตีอีกล่ะ?

พอเปิดรายงานการรบดู คิมจงฮวาก็ถึงกับเสียวสันหลังวาบ

ชื่อ "หลิงหยุน" สองคำที่อยู่บนนั้น แทบจะทำให้เขาตกใจตาย

"อาชิบะ ทุกคนระวังนะ คนที่โจมตีพวกเราคือหลิงหยุน เจ้านี่มันล่องหน พวกเรามองไม่..." คิมจงฮวาตะโกนเสียงดัง แต่เขายังพูดไม่ทันจบ การโจมตีที่รุนแรงมากยิ่งขึ้น ก็พุ่งเข้ามาเสียแล้ว

หลิงหยุนและหลิวเยียนหรานนำเทวดาตกสวรรค์สองหมื่นล้านนาย ระดมยิงลูกศรเทลงมาที่บริเวณที่คิมจงฮวาอยู่อย่างบ้าคลั่ง

ค่ายกลโม่บดเนื้อก็เปิดใช้งานแล้วเช่นกัน กองทหารนับแสนล้านนาย เริ่มต้นการโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

กองทัพใหญ่ของประเทศเกาหลีที่เข้ามาอยู่ในระยะการโจมตี กำลังล้มตายเป็นเบือ

สถานการณ์ในตอนนั้นช่างน่าเวทนาเป็นอย่างมาก แต่ลอร์ดประเทศเกาหลีกลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลิงหยุนอยู่ที่ไหน ชั่วขณะนั้นจึงเกิดความตื่นตระหนกวุ่นวายไปทั่ว ทำได้เพียงสาดการโจมตีตอบโต้กลับไปยังทิศทางที่คิดว่าเป็นแหล่งกำเนิดของการโจมตีอย่างสะเปะสะปะ

แต่! มันก็เปล่าประโยชน์ หลิงหยุนคือใคร? กองทหารทั้งหมดล้วนเป็นระดับ 12

ได้รับบัพเพิ่มคุณสมบัติทั้งหมด 5,000% กันถ้วนหน้า อาวุธเทพประดิษฐ์ระดับ 12, อุปกรณ์สวมใส่กองทหารระดับเทพนิยายนับสิบชิ้น, สกิลอีกหลายสิบสกิล, และการบัพจากฮีโร่ระดับเทพนิยายอีกกว่าสิบคน แกคิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่นหรือไง?

แค่สุ่มดึงกองพลของหลิงหยุนออกมาสักกองพลหนึ่ง ก็สามารถรับมือแบบหนึ่งต่อร้อย, หนึ่งต่อพัน หรือแม้แต่หนึ่งต่อหมื่นได้อย่างง่ายดายแล้ว! ที่สำคัญที่สุดคือ ยังมีตำหนักอมตะ และคทาโครงกระดูกที่สแตนด์บายรออยู่ตลอดเวลา กองทหารของหลิงหยุนน่ะ ฆ่าไม่หวาดไม่ไหว ฆ่าไม่หมดจริงๆ

ฆ่าแล้วก็ฟื้น ฆ่าแล้วก็ฟื้น ฆ่าแล้วก็ฟื้นขึ้นมาใหม่ ถามคำเดียวว่า กลัวไหมล่ะ

ดังนั้น ตอนนี้ไม่ว่ากองทัพประเทศเกาหลีจะโจมตีหนักแค่ไหน

ค่ายกลโม่บดเนื้อของหลิงหยุนก็ยังคงนิ่งสนิท ไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกัน การโจมตีจากกองทัพของหลิงหยุนลุกลามไปถึงไหน ที่นั่นก็จะมีซากศพเกลื่อนกลาดไปทั่ว

ไม่มีลอร์ดประเทศเกาหลีคนไหนที่สามารถต้านทานอำนาจการยิงของหลิงหยุนได้เลย

ซึ่งในจำนวนนั้นก็รวมถึงคิมจงฮวาด้วย ถึงแม้เขาจะได้รับการยกย่องว่าเป็นลอร์ดที่แข็งแกร่งที่สุดของประเทศเกาหลี แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหลิงหยุนแล้ว เขาก็เป็นแค่ลูกมดที่ตัวใหญ่กว่าชาวบ้านนิดหน่อยเท่านั้น ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ภายใต้การระดมโจมตีจากเทวดาตกสวรรค์ คิมจงฮวาถูกฆ่าจนต้องถอยร่นกลับมาอย่างต่อเนื่อง

ไพ่ตายสำหรับเอาชีวิตรอด ถูกงัดออกมาใช้ใบแล้วใบเล่า สีหน้าของคิมจงฮวาก็มืดครึ้มลงเรื่อยๆ ทุกวินาที

ประตู B ก็ถูกลอร์ดประเทศเซี่ยโอบล้อมและตั้งรับเอาไว้

ประตู A ก็ดันมีหลิงหยุนมาโผล่อีก

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังอยู่ในสถานะล่องหน มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้

แม่งเอ๊ย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการโจมตีมันมาจากไหน ขอถามหน่อยเถอะ แล้วแบบนี้จะสู้ยังไงวะ?

คิมจงฮวารู้สึกสิ้นหวังในใจ จนปัญญาทำได้เพียงแค่เปิดช่องแชตกลุ่มของลอร์ดระดับคุมสนามประเทศพันธมิตร ด้วยความหวังที่จะขอความช่วยเหลือจากในนั้น