บทที่ 485 หลิวเยียนหรานฟื้นคืนชีพเต็มร้อย

บทที่ 485 หลิวเยียนหรานฟื้นคืนชีพเต็มร้อย

ไม่กี่วินาทีต่อมา หลิวเยียนหรานก็ส่งเสียงครางอู้อี้ ใบหน้าสวยงามเผยให้เห็นถึงความเจ็บปวด

หลิงหยุนขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยปากถามหลิวเยียนหรานว่าเป็นอย่างไรบ้าง

แต่คำพูดยังไม่ทันหลุดออกจากปาก หลิงหยุนก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า

ลวดลายสีเงินบนแผ่นหลังและท่อนขาของหลิวเยียนหราน กำลังค่อยๆ จางหายไปทีละนิด

ความเร็วไม่ได้เร็วนัก แต่มันกำลังจางหายไปจริงๆ เมื่อเห็นฉากนี้ หลิงหยุนก็แอบดีใจอยู่เงียบๆ

ดีมาก ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยแล้ว

ขอเพียงแค่รอให้ลวดลายสีเงินเหล่านี้จางหายไปจนหมด หลิวเยียนหรานก็จะหายดีอย่างสมบูรณ์

ส่วนความเจ็บปวดที่หลิวเยียนหรานได้รับอยู่ในตอนนี้ น่าจะไม่มีปัญหาอะไรมาก อดทนสักหน่อยก็คงจะดีขึ้น

ในอีกหลายชั่วโมงต่อมา หลิงหยุนคอยเฝ้าอยู่ข้างกายหลิวเยียนหรานมาโดยตลอด มองดูลวดลายสีเงินค่อยๆ จางหายไปทีละนิดด้วยตาของตัวเอง

จนกระทั่งหกชั่วโมงผ่านไป ลวดลายสีเงินเส้นสุดท้ายได้จางหายไป

ใบหน้าของหลิวเยียนหรานที่ซีดเซียวเพราะความเจ็บปวด ก็ค่อยๆ กลับมามีเลือดฝาด

ไม่นานนัก เธอก็ลืมตาขึ้น

หลิงหยุนเห็นดังนั้น จึงรีบเอ่ยถาม: "น้าหลิวเป็นยังไงบ้างครับ ยังรู้สึกถึงการมีอยู่ของ 'ความตายแห่งจันทร์สีเงิน' ไหม?"

หลิวเยียนหรานเผยรอยยิ้มบางๆ แล้วส่ายหน้า: "ไม่รู้สึกแล้วล่ะ ฉัน... หายดีอย่างสมบูรณ์แล้ว"

หลิงหยุนได้ยินดังนั้นก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง

จากนั้นก็เปิดแหวนแห่งความว่างเปล่า หยิบถังไม้เทียนคุนออกมาหลายใบ

สิ่งที่บรรจุอยู่ภายในถังไม้ ก็คือน้ำพุร้อนจากทะเลสาบจันทรา น้ำในทะเลสาบจันทรา มีสรรพคุณในการฟื้นฟูพละกำลังและรักษาอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็ว ให้หลิวเยียนหรานที่เพิ่งฟื้นไข้ได้ลงไปแช่ จะสามารถช่วยเร่งการฟื้นฟูของเธอได้

ซู่ ซู่

เทน้ำพุร้อนที่กำลังเดือดกรุ่นลงในอ่างอาบน้ำ หลิงหยุนก็ค่อยๆ ขัดล้างร่างกายให้หลิวเยียนหรานอย่างแผ่วเบา

"อาบน้ำให้สบายตัวนะ เดี๋ยวค่อยนอนหลับให้เต็มอิ่ม พอตื่นขึ้นมา น้าหลิวก็จะฟื้นคืนชีพเต็มร้อยแล้วครับ"

หลิวเยียนหรานพยักหน้า: "ขอบใจเธอมากนะ เด็กน้อย!"

ภายในดวงตาของหลิงหยุนเต็มไปด้วยความอ่อนโยน: "น้าหลิว ระหว่างพวกเราไม่ต้องพูดคำว่าขอบคุณหรอกครับ น้าคือน้าหลิวของผม และยิ่งเป็นผู้หญิงของผม ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ผมสมควรทำ และจำเป็นต้องทำครับ"

เวลาล่วงเลยไปจนถึงสามวันให้หลัง

ตลอดสามวันที่ผ่านมา หลิวเยียนหรานได้ผ่านการผสานแก่นแท้จันทร์สีเงิน

การแช่น้ำ นอนหลับพักผ่อน และการแช่น้ำสมุนไพร รวมถึงขั้นตอนอื่นๆ อีกมากมาย

จนถึงตอนนี้ เธอได้ฟื้นฟูร่างกายอย่างสมบูรณ์แล้ว ส่วนฮีโร่คนอื่นๆ ก็ใช้เวลาสามวันนี้ ขนย้ายของในโบราณสถานมิติอื่นจนว่างเปล่า เป็นไปตามคาด ผลเก็บเกี่ยวค่อนข้างดีทีเดียว

ทรัพยากรมหาศาล อุปกรณ์มหาศาล วัสดุมหาศาล ไอเทมมหาศาล

ในขณะนี้ เหล่าฮีโร่ได้นำสิ่งของเหล่านี้ทั้งหมดมามอบให้กับหลิงหยุน หลิงหยุนย่อมไม่เกรงใจ รับเอาไว้ทั้งหมดตามระเบียบ จากนั้นก็เริ่มย่อยสลายทรัพยากร เริ่มจากการนำของที่ควรขายไปขายซะก่อน

เผ่าจันทร์สีเงินยึดครองสมรภูมิระดับสองของดาวเคราะห์สีน้ำเงินมาเป็นเวลากว่าร้อยปี ไม่รู้ว่าได้สังหารลอร์ดของดาวเคราะห์สีน้ำเงินไปมากเท่าไหร่แล้ว

ดังนั้น อุปกรณ์ ม้วนคัมภีร์ และไอเทมต่างๆ ที่สะสมอยู่ในมือของลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินจึงมีจำนวนมากมายมหาศาล เพียงแต่ ระดับขั้นไม่ได้สูงนัก นอกเหนือจากอุปกรณ์ ที่หลิงหยุนเตรียมเก็บเอาไว้ใช้เตาหลอมเฉียนคุนหลอมให้เป็นแก่นแท้อุปกรณ์แล้ว สิ่งของอื่นๆ ล้วนไม่มีประโยชน์ต่อหลิงหยุน ทำได้เพียงนำไปขายในตลาดเพื่อแลกเป็นเงินเท่านั้น

ก่อนหน้านี้ หลิงหยุนยังได้ไปที่สวนผลไม้วิเศษ และคฤหาสน์ของวัลแคนมาหนึ่งรอบ

นำผลไม้วิเศษที่สุกงอมแล้ว รวมถึงม้วนคัมภีร์ที่วัลแคนหลอมเสร็จเรียบร้อยและหลิงหยุนใช้ไม่หมดออกมา

จากนั้นก็มุ่งตรงไปยังตลาด นำผลไม้วิเศษ ม้วนคัมภีร์ ไอเทม และกองทหารขึ้นวางขายบนตลาด

ติดป้ายราคาอย่างชัดเจน ให้สิทธิ์เฉพาะประเทศเซี่ยซื้อเท่านั้น

เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็กดวางขายในคลิกเดียว

วินาทีต่อมา เสียงแจ้งเตือนการวางขายสินค้าของร้านค้าโครงกระดูกน้อย ก็ดังขึ้นที่ข้างหูของลอร์ดประเทศเซี่ยนับร้อยล้านคน ในพริบตานั้น ลอร์ดประเทศเซี่ยจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันหลั่งไหลเข้ามาในร้านค้าโครงกระดูกน้อย และเริ่มช้อปปิ้งอย่างบ้าคลั่ง

ในขณะเดียวกัน ชิงหลวน ลู่ฉางคง และคนอื่นๆ ที่อยู่ไกลออกไปในน่านฟ้าชื่ออู ก็ได้รับข่าวเช่นกัน

เป็นเพราะหลิงหยุนปฏิเสธความช่วยเหลือจากพวกเขา พวกเขาไม่ได้ติดต่อกับหลิงหยุนมาหลายวันแล้ว..

ไม่ได้รู้สถานการณ์ของหลิงหยุนเลย ตอนนี้ก็กำลังเตรียมที่จะติดต่อหลิงหยุนเพื่อสอบถามสถานการณ์พอดี

แต่หลังจากที่เห็นการกระทำที่หลิงหยุนวางขายสินค้า พวกเขาก็ไม่คิดที่จะถามแล้ว

เริ่มวางขายสินค้ากันหมดแล้ว ดูเหมือนว่าหลิงหยุนจะไม่เพียงแต่ได้รับชัยชนะ แม้แต่สนามรบก็คงจะถูกเก็บกวาดจนสะอาดหมดจดแล้ว พวกเขายังจะถามหาอะไรอีกล่ะ

รีบไปแย่งซื้อของที่ร้านค้าโครงกระดูกน้อยถึงจะเป็นหนทางที่ถูกต้อง

ไม่กี่นาทีต่อมา สินค้าทั้งหมดที่หลิงหยุนวางขายก็ถูกแย่งซื้อไปจนหมดเกลี้ยง

สิ่งที่เข้ามาแทนที่ ก็คือทรัพยากร 60 ล้านล้าน+ เหลือเอาไว้ 30 ล้านล้านเพื่อใช้ในการรับซื้อ

ส่วนที่เหลือก็เบิกออกมาทั้งหมด นำไปรวมกับเหรียญทองในเหรียญทองแห่งความโชคดี แล้วเก็บเข้าสู่โกดังของอาณาจักรแห่งความตาย

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิงหยุนก็เปิดหน้าต่างอาณาจักรแห่งความตายขึ้นมา เพื่อตรวจสอบคลังทรัพยากร:

【อาณาจักรแห่งความตาย】 ลอร์ด: หลิงหยุน เลเวล: 20 พันธมิตร: ไม่มี จำนวนกองทหาร: 65,070 ล้าน / ∞ แท่นบูชากองทหาร: ทหารโครงกระดูกระดับหนึ่ง, เนโครแมนเซอร์ระดับห้า, พลธนูโครงกระดูกเงาระดับเจ็ด, ปีศาจมายาฝันร้ายระดับแปด, เคานต์แวมไพร์ระดับเก้า, อัศวินวิญญาณอาฆาตระดับเก้า, การ์กอยล์ระดับเก้า, ดาร์คลิชระดับสิบ, ยักษ์กระดูกระดับสิบ 4.6, นักฆ่าเงาแห่งความมืดระดับสิบ, ซัคคิวบัสแห่งความตายระดับสิบสอง, เทวทูตตกสวรรค์ระดับสิบสอง, อัศวินมังกรอันเดดระดับสิบสอง, มังกรกระดูกอันเดดระดับสิบสอง, ปีศาจเงาแห่งความว่างเปล่าระดับสิบสอง, ปีศาจกระดูกระดับสิบสอง

ไม้: 25.2 ล้านล้าน หินแร่: 23.5 ล้านล้าน เหล็กแร่: 21.3 ล้านล้าน เหรียญทอง: 60.6 ล้านล้าน อาหาร: 20.2 ล้านล้าน สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเลเวล: ไม้, หินแร่, เหล็กแร่ * 4 ล้าน

ทรัพยากรเหล่านี้ หลิงหยุนเตรียมที่จะทุ่มหมดหน้าตักเพื่อสร้างกองทหารอย่างบ้าคลั่ง

ไม่รอช้า หลิงหยุนจึงเปลี่ยนทรัพยากรทั้งสี่ชนิด ได้แก่ ไม้ หินแร่ เหล็กแร่ และอาหาร ให้กลายเป็นเหรียญทองทั้งหมดในทันที แลกเปลี่ยนออกมาได้ทั้งหมด 150 ล้านล้าน

จากนั้น ก็ทุ่มหมดหน้าตักทั้งหมด