บทที่ 85 จักรพรรดิสวรรค์กับเทียนหวง
บทที่ 85 จักรพรรดิสวรรค์กับเทียนหวง
จักรวาลเงียบสงัดลง เมื่อมองเทียนหวงผู้เป็นอมตะที่ปลิวกระเด็นออกไป มุมปากมีเลือดไหล ฝูงชนไทยมุงต่างพากันงุนงงไปหมด
นี่มันไม่เหมือนกับที่พวกเขากังวลเลยไม่ใช่หรือ?
เจ้ามีชีวิตอยู่มาหลายล้านปี ทำไมถึงถูกจักรพรรดิสวรรค์อายุสองพันปีทุบตีเอาดื้อๆ เล่า?
แม้จะรู้ว่าเทียนหวงผู้เป็นอมตะตรงหน้าคือตัวตนที่สามารถใช้มือเพียงข้างเดียวกดทับพวกเขาให้ตายตกไปเป็นเบือ ทว่าว่าที่จักรพรรดิมองจักรพรรดิสวรรค์ แล้วหันไปมองเทียนหวงผู้เป็นอมตะอีกครั้ง
ไม่จริงน่า? แค่นี้เองหรือ?
"เป็นไปได้อย่างไร!" เลือดเทพที่มุมปากของเทียนหวงผู้เป็นอมตะระเหยแห้ง มองเมิ่งชวนด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
"เจ้าเพิ่งจะสองพันปี ต่อให้ใช้วิธีพิเศษเร่งการลอกคราบ ก็ไม่มีทางมีพลังต่อสู้ถึงเพียงนี้!" เมื่อนึกถึงพลังอันไร้เทียมทานที่สัมผัสได้ตอนปะทะกันเมื่อครู่ ภายในใจของเทียนหวงผู้เป็นอมตะก็ยากจะสงบลงได้
เขาใช้เวลาไปเท่าใดนับตั้งแต่ต้นยุคบรรพกาลมาจนถึงปัจจุบัน? ลอบโจมตีจักรพรรดิและมหาจักรพรรดิไปตั้งเท่าใด ถึงมีชีวิตอยู่รอดมาจนถึงชาติภพที่ห้า ระหว่างนั้นเฉียดตายมาหลายครั้ง ถึงมีความแข็งแกร่งอย่างในปัจจุบันได้
เต้าสื่ออาศัยสิ่งใด?
"ไม่มีสิ่งใดเป็นไปไม่ได้ มีเพียงคนไร้ความสามารถเท่านั้นที่พูดว่าเป็นไปไม่ได้!" เมิ่งชวนสงบนิ่งมาก ไม่คิดจะอธิบายให้เทียนหวงผู้เป็นอมตะฟัง และก็ไม่มีวิธีอธิบายด้วย หรือจะให้บอกกับเขาว่า
ขอโทษที ข้าเปิดสูตรโกงมา?
เทียนหวงผู้เป็นอมตะไม่ถูกคำพูดของเมิ่งชวนยั่วยุจนโกรธ ภายในดวงตามีแสงเซียนห้าสีไหลเวียน หวังจะมองทะลุรากฐานของเมิ่งชวน
"เซียนนักรบ?!!" เมื่อมองเห็นพลังจักรพรรดิสวรรค์อันดุดันภายในร่างกายของเมิ่งชวน เทียนหวงผู้เป็นอมตะก็ตกใจ นึกถึงลิงตัวนั้นที่ตนเองเคยลอบโจมตี!
มหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โต้วจ้านในอดีตต้องการเดินบนเส้นทางเซียนนักรบ แม้ท้ายที่สุดจะล้มเหลว ทว่าพลังต่อสู้กลับสามารถทำให้เซียนต้องตื่นตระหนกได้อย่างแน่นอน! ในเวลานั้นเทียนหวงผู้เป็นอมตะมีชีวิตอยู่มาหลายชาติภพแล้ว ลอบโจมตีมหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โต้วจ้านกลับยังไม่สำเร็จ!
"ไม่มีทางเป็นเซียนนักรบ หากเจ้ากลายเป็นเซียนนักรบได้สำเร็จจริง ข้าคงถูกเจ้าฆ่าตายไปนานแล้ว!" เทียนหวงผู้เป็นอมตะมองเห็นเบาะแส ทว่าก็ยังคงตื่นตะลึงในความแข็งแกร่งของเมิ่งชวน
"สหายเต๋าแข็งแกร่งเหนือใครในอดีตและปัจจุบัน บนเส้นทางเซียนเหลือเพียงเจ้ากับข้าสองคน ไยต้องมาเข่นฆ่ากันเองด้วยเล่า?" เทียนหวงผู้เป็นอมตะเกลี้ยกล่อม เขาไม่อยากต่อสู้อีกต่อไปแล้ว!
"เจ้าประเมินตนเองสูงเกินไปแล้ว!" เมิ่งชวนตวาด เสียงทะลุผ่านความยาวนานนับหมื่นปี "ฆ่าเจ้า สหายเต๋าของข้าก็จะไม่สูญสิ้น!"
ในมือของเมิ่งชวนเปล่งประกายแสงเซียน ประสานเป็นตราประทับแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่ พลังมรรคาอันยิ่งใหญ่อันไร้เทียมทานแผ่ซ่าน ลวดลายมรรคาแต่ละสายปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า
กาลเวลาต่างพร่ามัว อดีตและอนาคตเชื่อมต่อถึงกัน พลังมรรคาอันยิ่งใหญ่กว้างขวางถูกเมิ่งชวนฟาดเข้าใส่เทียนหวงผู้เป็นอมตะ!
วันนี้ต้องฟันเทียนหวงให้จงได้!
จักรพรรดิสวรรค์ไร้เทียมทาน พลังอำนาจสูงสุด ควบคุมความเจริญรุ่งเรืองและตกต่ำของโลกมนุษย์ มรรคาอันยิ่งใหญ่กดทับกาลเวลา ดาบสวรรค์ห้าสีถูกกระแทกปลิว พุ่งตรงเข้าหาเทียนหวงผู้เป็นอมตะ นี่คือพลังที่เพียงพอจะทำให้จักรวาลพังทลายล่มสลาย!
ดอกไม้แห่งมรรคาเบ่งบานแล้วเหี่ยวเฉาแห้งโรยในชั่วพริบตา จักรพรรดิสวรรค์ปะทะเทียนหวง เสียงสวรรค์ดังกังวาน เป็นนิรันดร์ไม่ขาดสาย นี่คือบทเพลงอมตะชั่วนิรันดร์!
หากมหาจักรพรรดิในยุคบรรพกาลและมหาจักรพรรดิในยุคโบราณกาลคืนชีพ เมื่อเห็นสงครามที่ทำให้เซียนตื่นตระหนกนี้ก็ยังต้องสั่นสะท้าน ไร้เทียมทานและครอบคลุมโลกเกินไป สั่นสะเทือนจักรวาลทุกทิศทาง ไม่มีผู้ใดสามารถต่อกรได้!
ตัวตนสูงสุดแห่งเขตหวงห้ามที่หลบหนีออกจากโลกมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ต่างถูกสงครามครั้งนี้ปลุกให้ตื่น เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นความผันผวนของมรรคาอันยิ่งใหญ่ท่ามกลางจักรวาล ตัวตนสูงสุดทุกคนต่างหวาดกลัวจนตัวสั่นและในเวลาเดียวกันก็เงียบงัน
"เส้นทางของพวกเรา ผิดงั้นหรือ?" เนิ่นนาน มีตัวตนสูงสุดเอ่ยปาก น้ำเสียงแห้งผากอยู่บ้าง
"เทียนหวงผู้เป็นอมตะสามารถมีชีวิตอยู่รอดในโลกมนุษย์แห่งนี้ได้นานถึงล้านปีโดยไม่ต้องฟันตัวเอง..." ตัวตนสูงสุดเงียบงัน คนหนึ่งมีอิสระมานานล้านปี คนหนึ่งหลบซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดเพื่อเอาชีวิตรอดไปวันเป็นเวลาล้านปี ความแตกต่างนี้ทำให้ผู้คนต้องเศร้าหมอง
แต่ต้องรู้ไว้ว่า ในอดีตพวกเขาต่างเป็นมหาจักรพรรดิโบราณที่ไร้เทียมทานนะ!
"เต้าสื่ออายุสองพันปีก็สามารถกดดันเทียนหวงผู้เป็นอมตะให้เสียเปรียบได้แล้ว..."
ความจริงข้อนี้ทำให้ตัวตนสูงสุดทุกคนรู้สึกหายใจไม่ออก รู้สึกเหมือนถูกกดทับจนแทบจะขาดใจตาย
เทียนหวงผู้เป็นอมตะมีชีวิตอยู่รอดมาได้นานถึงเพียงนี้ ไม่มีเหตุผลอันใดที่เต้าสื่อผู้แข็งแกร่งกว่าเขาจะมีอายุขัยเพียงสองชาติภพ!
"นี่ต่างหากคือเส้นทางสู่การบรรลุเซียนที่แท้จริงงั้นหรือ?"
ตัวตนสูงสุดทุกคนนิ่งเงียบ เมื่อเทียบกับจักรพรรดิสวรรค์และเทียนหวงสองพระองค์ที่อยู่ภายนอก พวกเขาคือตัวอะไร?
"เซียนเอ๋ย..."
ท้ายที่สุด เหลือเพียงเสียงถอนหายใจอย่างว่างเปล่า หลงเหลือไว้ชั่วนิรันดร์
มหาจักรพรรดิหญิงในเขตหวงห้ามบรรพกาลก็ถูกปลุกให้ตื่นจากสภาวะรู้แจ้งที่ลึกซึ้งที่สุด เมื่อมองดูการต่อสู้ระหว่างจักรพรรดิสวรรค์กับเทียนหวง กายศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจจนขนสีแดงถูกกดทับลงไป
"มหาจักรพรรดิ จักรพรรดิสวรรค์กับเทียนหวงผู้เป็นอมตะ บรรลุเซียนแล้วงั้นหรือ?" เสียงของกายศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมแปรเปลี่ยนไปบ้าง
มหาจักรพรรดิหญิงส่ายหน้า ดูท่าทางแล้วไม่อยากจะพูด ทว่าผ่านไปสักพัก ก็ยังคงกล่าวออกมาประโยคหนึ่ง
"ยังไม่ได้บรรลุเซียน ยังคงดำเนินอยู่บนเส้นทาง"
ภายในใจของกายศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมก็เกิดความรู้สึกคล้ายคลึงกับการถอนหายใจของตัวตนสูงสุดแห่งเขตหวงห้าม ทว่าแตกต่างกันเล็กน้อย ท้ายที่สุดเขาไม่ได้หนีเข้าไปในเขตหวงห้ามเพื่อการบรรลุเซียน
"ช่างเป็นบุคคลที่น่าทึ่งที่สุดในรอบหมื่นปีจริง..." กายศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมถอนหายใจด้วยความชื่นชม ทันใดนั้นก็หันไปมองมหาจักรพรรดิหญิง จึงนึกขึ้นได้ว่ามหาจักรพรรดิหญิงไร้เทียมทานผู้นี้ก็เคยได้รับการขนานนามว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์เช่นกัน!
"มหาจักรพรรดิ จักรพรรดิสวรรค์ อมตะ ตี้จุน ผ่านทัณฑ์ จักรพรรดิเทพ..."
กายศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมเอ่ยชื่อเหล่านี้ที่เมิ่งชวนเคยกล่าวถึง อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่มีคำพูดใดจะเอ่ยออกมาได้
บุคคลระดับนี้เพียงคนเดียวก็ไม่เคยมีมาก่อนในรอบหมื่นปี ปัจจุบันมีถึงหกคน...
บ้าเอ๊ย!
การต่อสู้ในจักรวาลยังคงดำเนินต่อไป ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน ต่อสู้จากฝั่งหนึ่งของจักรวาล ไปจนถึงอีกฝั่งหนึ่งของจักรวาล ราวกับต้องการจะทำลายล้างโลกใบนี้ให้พินาศย่อยยับ
ระหว่างที่ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กัน ความโกลาหลถูกผ่าออก จักรวาลส่งเสียงคร่ำครวญ ราวกับต้องการจะสร้างยุคบรรพกาลหงฮวงขึ้นมาใหม่ กาลเวลาต่างถูกโจมตีจนแตกสลาย ทั้งสองคนต่างมีวิชาสูงส่งถึงขั้นสร้างสรรพสิ่ง ไร้เทียมทานในอดีตและปัจจุบัน กระทั่งแม่น้ำแห่งกาลเวลายังสั่นสะเทือน!
"วี้ง!"
จานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่ปลิวว่อน ปะทะเข้ากับดาบสวรรค์ห้าสี ภาพสรรพสัตว์ปรากฏขึ้น บรรพบุรุษในยุคโบราณขับขาน กำลังสรรเสริญ กำลังเทิดทูน
มรรคาอันยิ่งใหญ่เลือนราง กลับคืนสู่จุดเริ่มต้นแห่งความเป็นจริง จุดเริ่มต้นของสรรพสิ่ง จานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่เปล่งประกายแสงมรรคา ประหนึ่งจุดเริ่มต้นของฟ้าดิน จุดเริ่มต้นของสรรพสิ่ง
ดาบสวรรค์ห้าสีถูกโจมตีจนสั่นสะท้าน ส่งเสียงคร่ำครวญ ถอยร่นไม่หยุดหย่อน ไม่อาจต้านทานได้
จานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่ของเมิ่งชวนกดทับดาบสวรรค์ห้าสีของเทียนหวงผู้เป็นอมตะได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
"สมกับเป็นอาวุธไร้เทียมทานที่เคยโจมตีตามอำเภอใจก็สามารถตอกจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่บรรลุความสมบูรณ์แบบสูงสุดให้ตายตกไปได้!" มีว่าที่จักรพรรดิถอนหายใจด้วยความชื่นชม จานหยกใบนี้ ไม่ธรรมดาเกินไปแล้ว
"ในอดีตมีหอคอยบรรพกาล ว่ากันว่าระฆังเซียนเป็นอาวุธเซียนไร้เทียมทาน จานหยกของจักรพรรดิสวรรค์กลายเป็นอาวุธเซียนไปแล้วงั้นหรือ?"
มีคนตกตะลึง สาเหตุหลักเป็นเพราะผลงานของอาวุธจักรพรรดิชิ้นนี้น่าหวาดกลัวเกินไปจริง มีว่าที่จักรพรรดิสงสัยว่า หากมหาจักรพรรดิในยุคบรรพกาลคืนชีพก็ไม่แน่ว่าอาจจะไม่ใช่คู่มือของอาวุธชิ้นนี้!
เทียนหวงผู้เป็นอมตะย่อมพบเห็นสถานการณ์ในสนามรบของอาวุธจักรพรรดิเช่นกัน เขาหน้าเครียด มองทะลุความจริงและเรื่องหลอกลวงของจานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่ไปได้หลายส่วน
"อาวุธจักรพรรดิชิ้นนี้ของเจ้า? ประหลาดนัก!" เทียนหวงผู้เป็นอมตะเอ่ยปาก รับมือกับการโจมตีอันไร้เทียมทานของเมิ่งชวน น้ำเสียงถึงกับมีอาการหอบเหนื่อย
"ระหว่างความจริงและเรื่องหลอกลวง? ทองคำเซียน?" ภายในดวงตาของเทียนหวงผู้เป็นอมตะสว่างวาบด้วยแสงเทพ "เจ้าไม่ได้ใช้ทองคำเซียนชนิดใดมาหลอมอาวุธจักรพรรดิเลยงั้นหรือ?!!"
เหลือเชื่อจริง!
ด้วยความแข็งแกร่งของเมิ่งชวน ไม่มีทางที่จะหาทองคำเซียนสำหรับหลอมอาวุธจักรพรรดิไม่พบ!
"ไยต้องใช้ทองคำเซียน! อาวุธของข้า ก็คือมรรคาของข้า!" เมิ่งชวนตวาด เสียงทะลุผ่านความยาวนานนับหมื่นปี ทำให้ผู้คนต้องหวาดหวั่นพรั่นพรึง
"สมกับเป็นเต้าสื่อจริง! สมกับเป็นจานหยกจริง!"
เทียนหวงผู้เป็นอมตะหน้าเย็นชา รู้ดีว่าวันนี้ยากที่จะจบลงด้วยดี ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องหลั่งเลือดแน่นอน!
นี่คือการต่อสู้อันดุเดือดที่ข้ามผ่านกาลเวลาและอวกาศ เทียนหวงและจักรพรรดิกำลังเข่นฆ่ากัน พลังของมันแข็งแกร่งจนสั่นสะเทือนสวรรค์และดินแดนทั้งหมื่น
"ปัง!"
เทียนหวงผู้เป็นอมตะไม่รู้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าใดที่ตนเองถูกโจมตีจนต้องถอยร่น อาการบาดเจ็บในร่างกายทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเมิ่งชวนเลย! ถูกกดดันให้เสียเปรียบมาโดยตลอด! ที่สำคัญที่สุดคือ เขามาถึงขีดจำกัดแล้ว ทว่าบุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ผู้นั้น กลับราวกับไม่มีขีดจำกัด!
เมิ่งชวนจ้องมองเทียนหวงผู้เป็นอมตะด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก วันนี้ ท้องฟ้าแห่งนี้จะกลายเป็นสุสานของเทียนหวง!
ทว่า...
"เทียนหวงผู้เป็นอมตะ แข็งแกร่งสมคำร่ำลือจริง สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นเทพเจ้าแห่งยุคบรรพกาล นับตั้งแต่โบราณกาลมา เจ้ากระทั่งสามารถติดสามอันดับแรกได้เลย!" น้ำเสียงของเมิ่งชวนแฝงความชื่นชม มอบการยอมรับอย่างเต็มที่ให้กับคู่ต่อสู้ผู้นี้
บรรดาว่าที่จักรพรรดิ: "..."